<< Επιστροφή

Αριθμός 912/2025

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

ΣΤ' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ελένη Κατσούλη Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Παναγιώτα Πασσίση, Κλεόβουλο - Δημήτριο Κοκκορό, Λεωνίδα Χατζησταύρου και Ελένη Θεοδωρακοπούλου - Εισηγήτρια, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 13 Μαΐου 2025, με την παρουσία του Αντεισαγγελέως του Αρείου Πάγου Νικόλαου Δεγαϊτη (γιατί κωλύεται η Εισαγγελέας) και του Γραμματέως Χ. Α., για να δικάσει την αίτηση των αναιρεσειόντων - κατηγορουμένων: 1. Σ. Κ. του Α., 2. Ι. Κ. του Α. και 3. Σ. Κ. του Σ., κατοίκων ..., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Φώτιο - Κωνσταντίνο Μποτίνη, για αναίρεση της αποφάσεως ΗΤ2258/2024 του Η'Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών. Με υποστηρίζοντα την κατηγορία τον Ν. Κ. του Ι., κάτοικο ..., ο οποίος παρέστη με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Ιωάννη Καράτσαλο.

Το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και oι αναιρεσείοντες - κατηγορούμενοι ζητούν την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 14-3-2025 κοινή αίτησή τους αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό ...

Αφού άκουσε Τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να γίνει δεκτή η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης, να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση και να παραπεμφθεί η υπόθεση για νέα συζήτηση και τους πληρεξούσιους δικηγόρους των διαδίκων που ζήτησαν όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

1.Η κρινόμενη με αριθμό 90/2025 από 14-3-2025 αίτηση των α) Σ. Κ. του Α., β) Ι. Κ. του Α. και γ) Σ. Κ. του Σ., για αναίρεση της με αριθμό ΗΤ 2258/2024 απόφασης του Η' Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, ως δευτεροβάθμιο δικαστήριο, με την οποία κηρύχθηκαν ένοχοι για την αξιόποινη πράξη της επικίνδυνης σωματικής βλάβης από κοινού (άρθρ.309 σε συνδ. με άρθρ.308 παρ.1α , 45 Π.Κ.) με την ελαφρυντική περίσταση του σύννομου βίου του άρθρου 84 παρ.2α Π.Κ. και τους επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης τριών (3) μηνών στον καθένα, ανασταλείσα επί τριετία, ασκήθηκε νομότυπα, με επίδοση στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου στις 14-3-2025, συνταχθείσας της υπ' αριθ. 90/2025 έκθεσης και εμπρόθεσμα, εντός της προβλεπόμενης εικοσαήμερης προθεσμίας του άρθρου 473 παρ.2 και 3 Κ.Π.Δ., στις 14-3-2025, δεδομένου ότι η ως άνω απόφαση καταχωρίστηκε καθαρογραμμένη, στις 25-2-2025 στο, κατά το άρθρο 473 παρ. 3 εδ. α` του ΚΠΔ ειδικό βιβλίο, από πρόσωπα που έχουν το σχετικό έννομο συμφέρον, κατά απόφασης υποκείμενης στο συγκεκριμένο ένδικο μέσο (άρθρα 462 παρ.1, 464, 473 παρ.2, 3, 474 , 504 παρ.1 και 505 παρ.1 περ.α` του Κ.Ποιν.Δ.), και περιλαμβάνει ορισμένο λόγο αναίρεσης από το άρθρο 510 παρ.1 στοιχ. Ε` του ΚΠΔ (εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή ουσιαστικής ποινικής διάταξης). Επομένως, η αίτηση αυτή είναι παραδεκτή και πρέπει να ερευνηθεί περαιτέρω ως προς τη βασιμότητα του λόγου της. 2. Κατά το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Ε` του ΚΠΔ λόγο αναίρεσης της απόφασης συνιστά και η εσφαλμένη εφαρμογή ή ερμηνεία ουσιαστικής ποινικής διάταξης. Εσφαλμένη ερμηνεία υπάρχει όταν το δικαστήριο αποδίδει στο νόμο διαφορετική έννοια από εκείνη που πραγματικά έχει, ενώ εσφαλμένη εφαρμογή όταν το δικαστήριο, χωρίς να παρερμηνεύσει το νόμο, δεν υπήγαγε ορθά τα πραγματικά περιστατικά, που δέχθηκε ότι αποδείχθηκαν, στη διάταξη που εφαρμόσθηκε.

Περίπτωση εσφαλμένης εφαρμογής ουσιαστικής ποινικής διάταξης, που ιδρύει τον ανωτέρω αναιρετικό λόγο από το άρθρ. 510 παρ. 1 στοιχ. Ε` του ΚΠΔ, συνιστά και η εκ πλαγίου παραβίαση της διάταξης αυτής, η οποία υπάρχει όταν στο πόρισμα της απόφασης, που προκύπτει από την αλληλοσυμπλήρωση του σκεπτικού και του διατακτικού της και ανάγεται στα στοιχεία και στην ταυτότητα του εγκλήματος, έχουν εμφιλοχωρήσει ασάφειες, αντιφάσεις ή λογικά κενά, που καθιστούν ανέφικτο τον αναιρετικό έλεγχο σε σχέση με την ορθή εφαρμογή του νόμου, οπότε η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση (Α.Π. 618/2023, Α.Π. 753/2023, ΑΠ 1548/2022, Α.Π. 366/2021).

Περαιτέρω, κατά τη διάταξη του άρθρου 308 παρ. 1 εδ. α` του ΠΚ: "όποιος προξενεί σε άλλον σωματική κάκωση ή βλάβη της υγείας του τιμωρείται με φυλάκιση έως δύο έτη ή χρηματική ποινή", κατά δε τη διάταξη του άρθρου 309 του ΠΚ, όπως αυτή ίσχυε πριν την τροποποίησή της με το άρθρο 65 του Ν.4855/12.11.2021 "αν η πράξη του προηγούμενου άρθρου τελέστηκε με τρόπο που μπορούσε να προκαλέσει στον παθόντα κίνδυνο ζωής ή βαριά σωματική βλάβη, επιβάλλεται φυλάκιση έως τρία έτη ή χρηματική ποινή". Ενόψει της διαζευκτικής διατύπωσης του άρθρου 309 Π.Κ., είναι απαραίτητο στην καταδικαστική απόφαση για επικίνδυνη σωματική βλάβη να καθορίζεται ποια από τις ως άνω δύο διακινδυνεύσεις δέχεται το δικαστήριο ότι συνέτρεξε στη συγκεκριμένη περίπτωση, δηλαδή διακινδύνευση για τη ζωή ή για βαριά σωματική βλάβη. Η διάκριση αυτή δεν στερείται εννόμων συνεπειών, διότι η παραδοχή της μιας ή της άλλης διακινδύνευσης, αν και στις δύο περιπτώσεις η πράξη τιμωρείται με τα αυτά όρια στερητικής της ελευθερίας ποινής [φυλάκιση έως τριών (3) ετών], ή χρηματική ποινή, πρακτικώς άγει σε διαφοροποίηση της ποινικής μεταχείρισης του δράστη, αφού στην πρώτη πλήττεται υπέρτερο σε σχέση με τη σωματική υγεία και ακεραιότητα έννομο αγαθό, ήτοι αυτό του κινδύνου ζωής και η ποινή του υπαιτίου θα καθορισθεί βάσει των κατ` άρθρο 79 ΠΚ κριτηρίων.

Εξάλλου, απαιτούμενα στοιχεία για την αξιόποινη πράξη της επικίνδυνης σωματικής βλάβης είναι: α) σωματική βλάβη κατά την έννοια του άρθρου 308 ΠΚ β) η πράξη να τελέστηκε κατά τρόπο που να μπορεί να προκαλέσει στον παθόντα κίνδυνο της ζωής του ή βαριά σωματική βλάβη (άρθρο 310 παρ.2 ΚΠΔ) και γ) δόλος που περιλαμβάνει τη γνώση και θέληση πρόκλησης της σωματικής κάκωσης και των περιστάσεων από τις οποίες προκύπτει αντικειμενικά κίνδυνος της ζωής ή βαριά σωματική βλάβη. Αν υπάρχει ασάφεια αναφορικά με το είδος της διακινδύνευσης, τότε συντρέχει περίπτωση εκ πλαγίου παράβασης της ανωτέρω διάταξης του άρθρου 309 του ΠΚ και ιδρύεται ο από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Ε` ΚΠΔ λόγος αναίρεσης, διότι ο Άρειος Πάγος αδυνατεί να ελέγξει ακυρωτικά την απόφαση, για το αν δηλαδή το δικαστήριο της ουσίας εφάρμοσε σωστά ή μη το νόμο με αποτέλεσμα η απόφαση να στερείται νόμιμης βάσης (Α.Π. 1601/2023, ΑΠ 1485/2022, Α.Π. 366/2021, Α.Π. 322/2020).

Στην προκειμένη περίπτωση το Η' Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών με την προσβαλλόμενη απόφασή του, δέχθηκε στο σκεπτικό του, κατά την ανέλεγκτη κρίση του μετά από συνεκτίμηση των κατά το είδος τους αναφερομένων αποδεικτικών μέσων, κατά πιστή μεταφορά, τα ακόλουθα: ''Από την κύρια αποδεικτική διαδικασία, την χωρίς όρκο κατάθεση του υποστηρίζοντος την κατηγορία, την κατάθεση της δεύτερης μάρτυρος του κατηγορητηρίου, των εγγράφων των οποίων έγινε η ανάγνωση στο ακροατήριο, την απολογία των παρόντων στο ακροατήριο κατηγορουμένων σε συνδυασμό με την εν γένει συζήτηση της υποθέσεως, προέκυψε και το Δικαστήριο πείστηκε περί του ότι στο Αιγάλεω Αττικής, την 1-2-2018 άπαντες οι κατηγορούμενοι (Σ. Κ. του Α., Ι. Κ. του Α., Σ. Κ. του Σ.) με πρόθεση, από κοινού ενεργώντας, προξένησαν σε άλλον σωματική κάκωση και βλάβη της υγείας του με τρόπο που μπορούσε να προκαλέσει στον παθόντα κίνδυνο ζωής ή βαριά σωματική βλάβη αυτού. Συγκεκριμένα, στον ως άνω τόπο και χρόνο, επιτέθηκαν στον εγκαλούντα Ν. Κ. και αφού ο ένας εξ' αυτών τον απώθησε ρίχνοντάς τον σε παρακείμενη τζαμαρία καταστήματος ακολούθως άπαντες του κατάφεραν χτυπήματα με τις γροθιές τους στο πρόσωπο, με αποτέλεσμα να του προξενήσουν σωματικές κακώσεις και δη οίδημα στη βρεγματική χώρα δεξιά και στην ινιακή χώρα αριστερά, διάσπαρτες μικροεκχυμώσεις στην μετωπιαία χώρα αριστερά, κυκλοτερή ερυθρόφαιη χροιά εκχύμωσης στην αριστερή κροταφική χώρα, διαμέτρου 2 εκ περίπου, δύο γραμμοειδείς εκχυμώσεις, ερυθρόφαιης χροιάς μήκους 3,5 εκ περίπου έκαστη, στον έξω κανθό του αριστερού οφθαλμού, εκχύμωση άνω βλεφάρου αριστερού οφθαλμού, μικρό θλαστικό τραύμα στο άνω βλέφαρο του αριστερού οφθαλμού, εκχύμωση κάτω βλεφάρου αριστερού οφθαλμού, εκδορά στο κάτω βλέφαρο του αριστερού οφθαλμού, διαμέτρου 0,8 εκ περίπου, γραμμοειδή εκδορά στον έσω κανθό του δεξιού οφθαλμού, μήκους 1,5 εκ περίπου, τρεις γραμμοειδείς εκδορές στην ρινική χώρα μήκους 1,5 εκ, 1 εκ και 2,5 εκ περίπου αντίστοιχα, δύο θλαστικά τραύματα στη ρινική χώρα, μήκους 0,5 εκ και 1εκ. περίπου, αντίστοιχα, κυκλοτερή εκχύμωση στην κορυφή της ρινός, διαμέτρου 1,5 εκ περίπου, μικροεκδορά στη δεξιά βυκανητική χώρα, κεφαλαιμάτωμα ινιακά, ζάλη και κεφαλαλγία. Η επίθεση των κατηγορουμένων σε βάρος του εγκαλούντος έγινε ενόψει λογομαχίας που προηγήθηκε μεταξύ αυτών και του εγκαλούντος με αιτία την υπόδειξη που ο εγκαλών έκανε προς αυτούς μέσω της υπαλλήλου του δεύτερης μάρτυρος του κατηγορητηρίου να μην σταθμεύσουν το αυτοκίνητο στο οποίο επέβαιναν, σε χώρο εκτός του καταστήματος εστίασης που αυτός (εγκαλών) διατηρεί, διότι εμπόδιζαν την μετακίνησή του δικού του αυτοκινήτου, γεγονός που πυροδότησε ένταση μεταξύ των κατηγορουμένων και του εγκαλούντος και έντονη λεκτική αντιπαράθεση στα πλαίσια της οποίας οι κατηγορούμενοι επιτέθηκαν στον εγκαλούνται και συνεπλάκησαν μαζί του και ειδικότερα ο ένας εξ' αυτών τον απώθησε ρίχνοντάς τον σε παρακείμενη τζαμαρία καταστήματος ακολούθως άπαντες του κατάφεραν χτυπήματα με τις γροθιές τους στο πρόσωπο, με αποτέλεσμα να του προξενήσουν τις ανωτέρω σωματικές κακώσεις.

Εξάλλου ο ισχυρισμός του τρίτου κατηγορουμένου ότι ενήργησε προκειμένου να αποκρούσει άδικη και παρούσα σε βάρος του επίθεση εκ μέρους του εγκαλούντος και άλλων ατόμων είναι απορριπτέος ως ουσιαστικά αβάσιμος καθώς από κανένα αποδεικτικό μέσο δεν επιβεβαιώθηκε η ουσιαστική βασιμότητά του. Άλλωστε ο ίδιος δεν υπέστη σωματική κάκωση συμβατή με την επικαλούμενη σε βάρος του επίθεση. Περαιτέρω το σύνολο των αρνητικών της κατηγορίας ισχυρισμών των κατηγορουμένων δεν επιβεβαιώθηκαν από κανένα αποδεικτικό μέσο αντιθέτως καταρρίπτονται από την σαφή και πειστική κατάθεση της δεύτερης μάρτυρος του κατηγορητηρίου η οποία ήταν παρούσα στο συμβάν και δεν αντικρούεται από αντίθετο αποδεικτικό μέσο. Επίσης απορριπτέοι τυγχάνουν οι ισχυρισμοί των κατηγορουμένων περί του ότι οι κακώσεις του εγκαλούντος φέρουν τον χαρακτήρα της εντελώς ελαφράς σωματικής βλάβης καθώς πέραν των εκδορών, ο εγκαλών υπέστη και θλαστικό τραύμα στο βλέφαρο, θλαστικά τραύματα στη ρινική χώρα και καφαλαιμάτωμα ινιακά, ήτοι απλές σωματικές βλάβες, όπως άλλωστε οι κακώσεις του χαρακτηρίσθηκαν και από την 30-3-2018 ιατροδικαστική έκθεση κλινικής εξέτασης.

Εξάλλου, η ως άνω πράξη των κατηγορουμένων ως εκ του τρόπου τελέσεως (υπέρτερος αριθμός επιτιθέμενων προσώπων: τρεις εναντίον ενός) και του ευπαθούς σημείου του σώματος του παθόντος που επλήγη (κεφάλι), μπορούσε να προκαλέσει στον παθόντα κίνδυνο για τη ζωή του ή βαριά σωματική του βλάβη. Μετά ταύτα απορριπτέος τυγχάνει και ο επικουρικά υποβληθείς ισχυρισμός του κατηγορουμένου Σ. Κ. του Σ. περί απαλλαγής του από κάθε ποινή ενόψει του ότι ωθήθηκε στην πράξη του από δικαιολογημένη αγανάκτηση εξαιτίας της σωματικής σε βάρος του επίθεσης του εγκαλούντος που προηγήθηκε, καθώς ο λόγος αυτός απαλλαγής από την ποινή προβλέπεται σε περίπτωση του αδικήματος της απλής σωματικής βλάβης και όχι της επικίνδυνης, σε κάθε δε περίπτωση η ουσιαστική βασιμότητα του εν λόγω ισχυρισμού δεν αποδείχθηκε. Μετά ταύτα πρέπει να απορριφθούν ο υποβληθείς από τον κατηγορούμενο Σ. Κ. του Σ. ισχυρισμός του ότι ενήργησε ευρισκόμενος σε κατάσταση άμυνας και ο υποβληθείς επικουρικά ισχυρισμός του περί απαλλαγής του από την ποινή κατ' άρθρο 308 παρ. 4 ΠΚ καθώς και οι λοιποί εν συνόλω υποβληθέντες από τους κατηγορουμένους ισχυρισμοί. Κατ' ακολουθίαν των ανωτέρω και ενόψει του ότι προέκυψαν όλα τα πραγματικά περιστατικά που στοιχειοθετούν την αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση της αποδιδόμενης στους κατηγορούμενους πράξης της επικίνδυνης σωματικής βλάβης από κοινού, πρέπει αυτοί να κηρυχθούν ένοχοι''. Ακολούθως, το Δικαστήριο της ουσίας κήρυξε ενόχους τους αναιρεσείοντες -κατηγορούμενους, με το ελαφρυντικό του άρθρου 84 παρ.2 α` ΠΚ με το εξής διατακτικό:

"ΚΗΡΥΣΣΕΙ αυτούς ένοχους του ότι : Στο Αιγάλεω Αττικής, την 1-2-2018 άπαντες οι κατηγορούμενοι (Σ. Κ. του Α., Ι. Κ. του Α., Σ. Κ. του Σ.) με πρόθεση, από κοινού ενεργώντας, προξένησαν σε άλλον σωματική κάκωση και βλάβη της υγείας του με τρόπο που μπορούσε να προκαλέσει στον παθόντα κίνδυνο ζωής ή βαριά σωματική βλάβη αυτού. Συγκεκριμένα, στον ως άνω τόπο και χρόνο, επιτέθηκαν στον εγκαλούντα Ν. Κ. και αφού ο ένας εξ' αυτών τον απώθησε ρίχνοντάς τον σε παρακείμενη τζαμαρία καταστήματος ακολούθως άπαντες του κατάφεραν χτυπήματα με τις γροθιές τους στο πρόσωπο, με αποτέλεσμα να του προξενήσουν σωματικές κακώσεις και δη οίδημα στη βρεγματική χώρα δεξιά και στην ινιακή χώρα αριστερά, διάσπαρτες μικροεκχυμώσεις στην μετωπιαία χώρα αριστερά, κυκλοτερή ερυθρόφαιη χροιά εκχύμωσης στην αριστερή κροταφική χώρα, διαμέτρου 2 εκ περίπου, δύο γραμμοειδείς εκχυμώσεις, ερυθρόφαιης χροιάς μήκους 3,5 εκ περίπου έκαστη, στον έξω κανθό του αριστερού οφθαλμού, εκχύμωση άνω βλεφάρου αριστερού οφθαλμού, μικρό θλαστικό τραύμα στο άνω βλέφαρο του αριστερού οφθαλμού, εκχύμωση κάτω βλεφάρου αριστερού οφθαλμού, εκδορά στο κάτω βλέφαρο του αριστερού οφθαλμού, διαμέτρου 0,8 εκ περίπου, γραμμοειδή εκδορά στον έσω κανθό του δεξιού οφθαλμού, μήκους 1,5 εκ περίπου, τρεις γραμμοειδείς εκδορές στην ρινική χώρα μήκους 1,5 εκ, 1 εκ και 2,5 εκ περίπου αντίστοιχα, δύο θλαστικά τραύματα στη ρινική χώρα, μήκους 0,5 εκ και 1 εκ περίπου, αντίστοιχα, κυκλοτερή εκχύμωση στην κορυφή της ρινός, διαμέτρου 1,5 εκ περίπου, μικροεκδορά στη δεξιά βυκανητική χώρα, κεφαλαιμάτωμα ινιακά, ζάλη και κεφαλαλγία. Η ως άνω δε πράξη των κατηγορουμένων ως εκ του τρόπου τελέσεως (υπέρτερος αριθμός επιτιθέμενων προσώπων: τρεις εναντίον ενός) και του ευπαθούς σημείου του σώματος του παθόντος που επλήγη (κεφάλι), μπορούσε να προκαλέσει στον παθόντα κίνδυνο για τη ζωή του ή βαριά σωματική του βλάβη''. Έτσι που έκρινε και με αυτά που δέχθηκε το δευτεροβάθμιο Δικαστήριο παραβίασε εκ πλαγίου τη διάταξη του άρθρου 309 ΠΚ και στέρησε την απόφασή του νόμιμης βάσης, διότι και στο σκεπτικό και στο διατακτικό της προσβαλλόμενης απόφασης γίνεται διαζευκτική αναφορά των εννόμων αγαθών του παθόντος που τέθηκαν σε διακινδύνευση, με συνέπεια να υφίσταται ασάφεια και εντεύθεν να δημιουργείται αντίφαση, αφού δεν καθορίζεται ποια από τις δύο διακινδυνεύσεις δέχθηκε το δικαστήριο ότι συνέτρεξε στη συγκεκριμένη περίπτωση, δηλαδή διακινδύνευση της ζωής ή βαριάς σωματικής βλάβης, στοιχείο απαραίτητο καθόσον καθεμία από τις περιπτώσεις αυτές διαμορφώνει διαφορετικά την επιμέτρηση της ποινής. Επομένως, ο μοναδικός λόγος αναίρεσης, με τον οποίο αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση πλημμέλεια από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Ε` ΚΠΔ, υπό την έννοια της εκ πλαγίου παράβασης του άρθρου 309 ΠΚ λόγω ασάφειας ως προς το είδος της διακινδύνευσης, είναι βάσιμος. Κατ` ακολουθίαν τούτων, πρέπει να αναιρεθεί εν όλω η προσβαλλόμενη απόφαση και να παραπεμφθεί η υπόθεση για νέα συζήτηση στο ίδιο δικαστήριο, το οποίο θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές εκτός από εκείνους που είχαν δικάσει προηγουμένως (άρθρο 519 ΚΠΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

-Αναιρεί την υπ` αριθ. ΗΤ 2258/2024 απόφαση του Η' Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών.

-Παραπέμπει την υπόθεση για νέα εκδίκαση στο ίδιο δικαστήριο συγκροτούμενο από άλλους δικαστές εκτός από εκείνους που δίκασαν προηγουμένως.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 16 Ιουνίου 2025.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 17 Ιουνίου 2025.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

<< Επιστροφή