<< Επιστροφή

Αριθμός 913/2025

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Ζ' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Αγάπη Τζουλιαδάκη Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Κωνσταντίνα Νάκου, Σπυρίδωνα Κουτσοχρήστο, Γεώργιο Παπαγεωργίου και Διονυσία Νίκα-Εισηγήτρια, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 12 Μαρτίου 2025, με την παρουσία της Αντεισαγγελέως του Αρείου Πάγου Παγώνας Ζάκκα (γιατί κωλύεται η Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Ε. Κ., για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου Γ. Τ. του Χ., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τους πληρεξούσιους δικηγόρους του Βασίλειο Δημακόπουλο και Γρηγόριο Τσόλια, για αναίρεση της υπ'αριθμ. 825,1048/2024 απόφασης του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών. Με υποστηρίζον την κατηγορία το Ν.Π.Δ.Δ. "Ηλεκτρονικός Εθνικός Φορέας Κοινωνικής Ασφάλισης", (e-ΕΦΚΑ), νομίμως εκ/νο, το οποίο εκπροσωπήθηκε στο ακροατήριο από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Γεώργιο Κλουδά.

Το Πενταμελές Εφετείο Αθηνών με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και o αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 08.11.2024 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία ασκήθηκε με δήλωση, που επιδόθηκε στην Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου στις 11.11.2024 έλαβε αριθμό πρωτοκόλλου 7945/2024 και η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό ...

Αφού άκουσε Την Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση, να διορθωθεί η προσβαλλόμενη απόφαση κατ' άρθρο 145 ΚΠΔ όπως λεπτομερώς αναφέρεται στην από 11.03.20255 πρότασή της και να επιβληθούν τα έξοδα στον αναιρεσείοντα και τους πληρεξούσιους δικηγόρους των διαδίκων που ζήτησαν όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Η υπό κρίση από 8-11-2024 αίτηση του Γ. Τ. του Χ., κατοίκου ... για αναίρεση της υπ'αριθμ.824-1048/2024 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών, το οποίο δίκασε ως δευτεροβάθμιο Δικαστήριο και κήρυξε τον κατηγορούμενο και ήδη αναιρεσείοντα ένοχο για την αξιόποινη πράξη της απάτης σε βάρος του Δημοσίου κατ'εξακολούθηση, από την οποία το περιουσιακό όφελος και η προξενηθείσα ζημία υπερβαίνουν συνολικά το ποσό των 120.000 ευρώ και τον καταδίκασε σε ποινή καθείρξεως δέκα (10) ετών, έχει ασκηθεί νομότυπα από τον ίδιο, με δήλωσή του που επιδόθηκε στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου στις 11/11/2024 (άρθρο.466 παρ.2, 474 παρ.2Α) και εμπρόθεσμα, δεδομένου ότι η προσβαλλόμενη απόφαση καταχωρίσθηκε καθαρογραμμένη στο κατ' άρθρο 473 παρ.2 και 3 εδαφ.α του ΚΠΔ ειδικό βιβλίο στις 23/10/2024 και η αναίρεση ασκήθηκε στις 11/11/2024, εντός δηλαδή της προβλεπόμενης στο άρθρο 473 παρ.2 ΚΠΔ εικοσαήμερης προθεσμίας για την άσκηση αναίρεσης από τον κατηγορούμενο (άρθρ.473 παρ.2 και 3 ΚΠΔ). Τυγχάνει επίσης, παραδεκτή διότι ασκήθηκε από πρόσωπο που είχε δικαίωμα και έννομο συμφέρον προς τούτο, στρέφεται κατά υποκείμενης στο ένδικο αυτό μέσο αποφάσεως και περιέχει παραδεκτούς και ορισμένους λόγους αναίρεσης από το άρθρο 510 παρ.1 στοιχ Δ και Ε του ΚΠΔ, (έλλειψη ειδικής αιτιολογίας και εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή ουσιαστικής ποινικής διάταξης) ως προς την κρίση περί της ενοχής και την απόρριψη της αιτηθείσας ελαφρυντικής περίστασης (462 παρ.1β, 464, 474 παρ.4, 504 παρ.1 και 505 παρ.1 ΚΠΔ). Πρέπει επομένως να γίνει τυπικά δεκτή και να ερευνηθεί περαιτέρω κατ' ουσίαν.

Σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 386 του ΠΚ (όπως ισχύει και μετά την τροποποίησή της με το άρθρο 92 του Ν.4855/2021), για τη στοιχειοθέτηση του υπαλλακτικώς μικτού εγκλήματος της απάτης απαιτούνται : (i) παραπλανητική συμπεριφορά του δράστη, η οποία συνίσταται είτε στην παράσταση ψευδών γεγονότων ως αληθινών είτε στην αθέμιτη απόκρυψη είτε στην παρασιώπηση αληθινών γεγονότων, η δε παράσταση ψευδών γεγονότων μπορεί να συνίσταται σε οποιαδήποτε ανακοίνωση, δήλωση ή ισχυρισμό, στον οποίο υπάρχει ανακριβής απεικόνιση της πραγματικότητας, μπορεί δε να είναι ρητή ή να συνάγεται και συμπερασματικά από τη συμπεριφορά του δράστη (ii) πρόκληση από την παραπλανητική συμπεριφορά του δράστη πλάνης στον παθόντα, δηλαδή ανεπίγνωτης διάστασης μεταξύ της βούλησης και της δήλωσης βούλησης ή διατήρηση ή ενίσχυση της υπάρχουσας πλάνης, (iii) ύπαρξη αιτιώδους συνδέσμου μεταξύ της παραπλανητικής συμπεριφοράς του δράστη και της πλάνης που προκλήθηκε από αυτήν στον παθόντα, (iv) εξαιτίας της πλάνης πράξη, παράλειψη ή ανοχή από τον παθόντα, που ενέχει περιουσιακή διάθεση, (ν) ύπαρξη αιτιώδους συνάφειας μεταξύ της πλάνης του παθόντος και της περιουσιακής διάθεσης, (νi) εξαιτίας της περιουσιακής διάθεσης του παραπλανηθέντος, επέλευση βλάβης στην περιουσία αυτού ή τρίτου, η οποία συνίσταται είτε στη μείωση είτε στη χειροτέρευση της περιουσίας του παθόντος, και η οποία( βλάβη) υπάρχει έστω και αν ο παθών έχει ενεργό αξίωση προς ανόρθωση της (ΑΠ 1690/2018 ΑΠ 432/2012, ΑΠ 1387/2011) (vii) δόλος του δράστη, που περιλαμβάνει τη γνώση και τη θέληση των στοιχείων του εγκλήματος και του μεταξύ αυτών αιτιώδους συνδέσμου, καθώς επίσης σκοπός του δράστη να αποκομίσει ο ίδιος ή (και) άλλος παράνομο περιουσιακό όφελος, χωρίς να απαιτείται και πραγματοποίηση του οφέλους αυτού (ΑΠ 944/2024, ΑΠ 971/2023, ΑΠ 465/2023, ΑΠ 62/2023, ΑΠ 787/2022). Η κατά τα άνω παραπλάνηση του άλλου πραγματώνεται, με τρεις υπαλλακτικά μικτούς τρόπους (παράσταση - απόκρυψη - παρασιώπηση) οι οποίοι κατατείνουν σε ένα και το αυτό έγκλημα, και διαφέρουν εννοιολογικά μεταξύ τους. Οι δύο πρώτοι τρόποι συνιστούν περιπτώσεις θετικής απατηλής συμπεριφοράς, ενώ ο τρίτος, της παρασιώπησης αληθινών γεγονότων, συνιστά περίπτωση απατηλής συμπεριφοράς με παράλειψη, την παράλειψη δηλαδή ανακοίνωσης αληθινών γεγονότων, για τα οποία υπήρχε υποχρέωση ανακοίνωσης από το νόμο, σύμβαση ή προηγούμενη συμπεριφορά του υπαιτίου. Ως γεγονότα, κατά την έννοια του ως άνω άρθρου, νοούνται τα πραγματικά περιστατικά, (ήτοι τα συμβεβηκότα του εξωτερικού κόσμου, που απεικονίζουν την πραγματικότητα), τα οποία ανάγονται στο παρελθόν ή στο παρόν και όχι εκείνα που πρόκειται να συμβούν στο μέλλον, όπως είναι οι απλές υποσχέσεις ή οι συμβατικές υποχρεώσεις. Εάν όμως, οι υποσχέσεις συνοδεύονται από άλλες παραστάσεις ψευδών γεγονότων, κατά τρόπο που να δημιουργείται η εντύπωση μελλοντικής εκπλήρωσής τους, με βάση την εμφανιζόμενη ψευδή κατάσταση, τότε οι υποσχέσεις αυτές αποτελούν απατηλή συμπεριφορά (ΟλΑΠ 1/2020, ΑΠ 506/2023, ΑΠ 62/2023, ΑΠ 374/2021 ΑΠ 121/2021, ΑΠ 2030/2019, ΑΠ 681/2019). Περιουσιακό όφελος συνιστά η αύξηση της περιουσίας του ίδιου του δράστη ή άλλου, καθώς και η ευνοϊκότερη διαμόρφωση της περιουσιακής κατάστασης οιουδήποτε από αυτούς. Το περιουσιακό αυτό όφελος είναι παράνομο, όταν ο δράστης ή το άλλο πρόσωπο δεν έχει νόμιμη αξίωση κατά του παθόντος, ο δε αξιούμενος, για τη στοιχειοθέτηση του εγκλήματος τούτου, σκοπός οφέλους αποτελεί υποκειμενικό στοιχείο του αδίκου (έγκλημα με "υπερχειλή" υποκειμενική υπόσταση). Τέλος, η περιουσιακή βλάβη, που, όπως προεκτέθηκε, υπάρχει σε περίπτωση μείωσης ή χειροτέρευσης της περιουσίας του παθόντος, πρέπει, ως στοιχείο της αντικειμενικής υπόστασης του εγκλήματος της απάτης, να είναι άμεσο, αναγκαίο και αποκλειστικό αποτέλεσμα της περιουσιακής διάθεσης, ήτοι της πράξης, παράλειψης ή ανοχής, στην οποία προέβη εκείνος που πλανήθηκε από την απατηλή συμπεριφορά του δράστη. Πρέπει να υπάρχει, δηλαδή, αιτιώδης σύνδεσμος μεταξύ της απατηλής συμπεριφοράς και της πλάνης, που προκλήθηκε από αυτήν, καθώς και μεταξύ της πλάνης αυτής και της περιουσιακής διάθεσης στην οποία προέβη εκείνος που πλανήθηκε από την απατηλή συμπεριφορά του δράστη (ΟλΑΠ 1/2020, ΑΠ 156/2023, ΑΠ 1180/2023, ΑΠ 944/2024, ΑΠ 971/2023 ΑΠ 465/2023).

Περαιτέρω, η δικαστική απόφαση έχει την απαιτούμενη, από τα άρθρα 93 παρ.3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠΔ, ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, η έλλειψη της οποίας ιδρύει λόγο αναίρεσης από το άρθρο 510 παρ.1 στοιχ. Δ' του ΚΠοινΔ, όταν εκτίθενται σ' αυτήν, προκειμένου περί καταδικαστικής αποφάσεως, με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά, τα πραγματικά περιστατικά τα οποία προέκυψαν από τη διαδικασία στο ακροατήριο σχετικά με τα υποκειμενικά και αντικειμενικά στοιχεία του εγκλήματος, οι αποδείξεις επί των οποίων θεμελιώνονται τα περιστατικά αυτά καθώς και οι σκέψεις, με τις οποίες το δικαστήριο υπήγαγε τα αποδειχθέντα περιστατικά στις εφαρμοσθείσες ουσιαστικές ποινικές διατάξεις. Για την ύπαρξη τέτοιας αιτιολογίας είναι παραδεκτή η αλληλοσυμπλήρωση του σκεπτικού με το διατακτικό της απόφασης, που αποτελούν ενιαίο σύνολο, δεν υπάρχει δε έλλειψη αιτιολογίας και στην περίπτωση που αυτή εξαντλείται σε επανάληψη του διατακτικού της απόφασης, το οποίο, όμως, εκτός από τα τυπικά στοιχεία του κατηγορητηρίου, περιέχει και πραγματικά περιστατικά, τόσο αναλυτικά και με τόση πληρότητα, ώστε να καθίσταται περιττή η διαφοροποίηση της διατύπωσης του σκεπτικού της. Ως προς τα αποδεικτικά μέσα, που λήφθηκαν υπόψη από το Δικαστήριο, προκειμένου να μορφώσει την καταδικαστική του κρίση, όπως επιβάλλουν οι διατάξεις των άρθρων 177 παρ.1 και 178 ΚΠΔ, για την πληρότητα της αιτιολογίας αρκεί να προσδιορίζονται γενικώς κατά το είδος τους (μάρτυρες, έγγραφα κλπ), χωρίς να απαιτείται ειδικότερη αναφορά ή αναλυτική παράθεσή τους και μνεία του τί προέκυψε από το καθένα εξ αυτών, πρέπει όμως να προκύπτει με βεβαιότητα, ότι το Δικαστήριο τα έλαβε υπόψη και τα συνεκτίμησε όλα και όχι μόνο μερικά από αυτά, κατ` επιλογή (ΟΛΑΠ 3/2012, ΑΠ 560/2023, ΑΠ 9/2023, ΑΠ 900/2022, ΑΠ 520/2022). Ακόμη, δεν είναι απαραίτητη η αξιολογική συσχέτιση και σύγκριση των διαφόρων αποδεικτικών μέσων και των μαρτυρικών καταθέσεων μεταξύ τους ή να προσδιορίζεται ποιο βάρυνε περισσότερο για το σχηματισμό της δικανικής κρίσεως ή από ποιο αποδείχθηκε η κάθε παραδοχή (ΑΠ 560/2023 ΑΠ 481/2022, 520/2022, 1/2020). Όταν δε, εξαίρονται ορισμένα από τα αποδεικτικά μέσα, δεν σημαίνει ότι δεν ελήφθησαν υπόψη τα άλλα, ούτε υπάρχει ανάγκη αιτιολόγησης, γιατί δεν εξαίρονται τα λοιπά (ΑΠ 9/2023, ΑΠ 1/2020, ΑΠ 950/2019). Δεν αποτελούν, όμως, λόγους αναίρεσης, η εσφαλμένη εκτίμηση των αποδείξεων και ειδικότερα, η εσφαλμένη εκτίμηση και αξιολόγηση των μαρτυρικών καταθέσεων και των εγγράφων, η παράλειψη αναφοράς και αξιολόγησης κάθε αποδεικτικού στοιχείου χωριστά και η παράλειψη συσχέτισης των αποδεικτικών μέσων μεταξύ τους, καθόσον στην περίπτωση αυτή με την επίφαση της έλλειψης αιτιολογίας πλήττεται η αναιρετικώς ανέλεγκτη, περί τα πράγματα, κρίση του Δικαστηρίου της ουσίας (ΑΠ 560/2023, ΑΠ 1155/2022, ΑΠ 363/2020, ΑΠ 41/2020).

Κατά το άρθρο 510 παρ.1 στοιχ. Ε του ΚΠΔ, λόγο αναίρεσης της απόφασης αποτελεί και η εσφαλμένη ερμηνεία ή εφαρμογή ουσιαστικής ποινικής διάταξης. Εσφαλμένη ερμηνεία υπάρχει, όταν το δικαστήριο αποδίδει στο νόμο διαφορετική έννοια από εκείνη που πραγματικά έχει, ενώ εσφαλμένη εφαρμογή υπάρχει, όταν το δικαστήριο, χωρίς να παρερμηνεύσει το νόμο, δεν υπήγαγε ορθά τα πραγματικά περιστατικά, που δέχθηκε ότι αποδείχθηκαν, στη διάταξη που εφάρμοσε. Περίπτωση εσφαλμένης εφαρμογής ουσιαστικής ποινικής διάταξης, που ιδρύει τον ανωτέρω αναιρετικό λόγο από το άρθρ. 510 παρ. 1 στοιχ. Ε' του ΚΠΔ, συνιστά και η εκ πλαγίου παραβίαση της διάταξης αυτής, η οποία υπάρχει όταν στο πόρισμα της απόφασης, που προκύπτει από την αλληλοσυμπλήρωση του σκεπτικού και του διατακτικού της και ανάγεται στα στοιχεία και στην ταυτότητα του οικείου εγκλήματος, έχουν εμφιλοχωρήσει ασάφειες ή αντιφάσεις ή λογικά κενά, που καθιστούν ανέφικτο τον αναιρετικό έλεγχο σε σχέση με την ορθή ή μη εφαρμογή του νόμου, οπότε η απόφαση στερείται νόμιμης βάσης (ΟλΑΠ 1/2020, ΑΠ 1160/2023, ΑΠ 846/2023, ΑΠ 756/2023, ΑΠ 321/2023, ΑΠ 753/2023, ΑΠ 544/2023).

Στην προκειμένη περίπτωση, από την παραδεκτή, για τις ανάγκες του αναιρετικού ελέγχου, επισκόπηση της προσβαλλομένης υπ'αριθμ. 1048/2024 αποφάσεως, το Πενταμελές Εφετείο Κακουργημάτων Αθηνών, που δίκασε σε δεύτερο βαθμό, μετά από συνεκτίμηση και αξιολόγηση όλων των μνημονευομένων, κατά το είδος τους, αποδεικτικών μέσων, δέχθηκε, κατά την αναιρετικώς ανέλεγκτη περί τα πράγματα κρίση του, ότι αποδείχθηκαν, ως προς τον 1ο κατηγορούμενο και ήδη αναιρεσείοντα, τα ακόλουθα, κατά πιστή μεταφορά, πραγματικά περιστατικά: "Στην Αθήνα, κατά το κατωτέρω αναφερόμενο χρονικό διάστημα, με περισσότερες πράξεις που συνιστούν εξακολούθηση του ίδιου εγκλήματος, με σκοπό να αποκομίσει ο ίδιος παράνομο περιουσιακό όφελος, έβλαψε ξένη περιουσία (του Δημοσίου) πείθοντας κάποιον σε πράξη, παράλειψη ή ανοχή, με την εν γνώσει παράσταση ψευδών γεγονότων σαν αληθινών, υπό ιδιαζόντως επιβαρυντικές περιστάσεις (μακρύς χρόνος τέλεσης, αντικείμενο ιδιαίτερα μεγάλης αξίας), το όφελος δε που πέτυχε ή επιδίωξε ή η ζημία που προξενήθηκε ή οπωσδήποτε απειλήθηκε στο Δημόσιο υπερβαίνει το ποσό των 120.000 ευρώ. Συγκεκριμένα ο ανωτέρω πρώτος κατηγορούμενος δραστηριοποιείτο ως επιχειρηματίας στον χώρο της ιδιωτικής εκπαίδευσης. Κατέχοντας είτε τη θέση του Προέδρου, είτε τη θέση του μέλους του ΔΣ, είχε ιδρύσει και διηύθηνε εταιρείες παροχής εκπαιδευτικών υπηρεσιών. Ήταν ο ουσιαστικός εργοδότης αυτών, καθώς ασκούσε το διευθυντικό δικαίωμα, στο οποίο περιλαμβάνεται η πρόσληψη και απόλυση των εκπαιδευτικών ή διδασκόντων των ειδικοτήτων που οι εταιρείες τους είχαν ως αντικείμενο, καθώς και του διοικητικού προσωπικού των εταιρειών αυτών. Οι εταιρείες αυτές συνιστούσαν μία ομάδα εταιρειών (εφεξής ομάδα Α) υπό τον διακριτικό τίτλο ΔΟΜΗ. Ως ουσιαστικός εργοδότης ο Γ. Τ. υποχρεούτο στην καταβολή προς το Δημόσιο και συγκεκριμένα προς το ΙΚΑ των ασφαλιστικών εισφορών των υφισταμένων του ως άνω εκπαιδευτικών, διδασκόντων και υπαλλήλων διοικήσεως της ομάδας Α. Προκειμένου να μην τις καταβάλει και το ποσό αυτών των εισφορών να το προσπορίσει στον εαυτό του, ενήργησε ως ακολούθως: Στην Αθήνα κατά το χρονικό διάστημα από το έτος 2000 έως και το έτος 2009, ίδρυσε την ομάδα εταιρειών Β, ήτοι, ίδρυσε μονοπρόσωπες ΕΠΕ, οι οποίες εμφαίνοντο ως προσλαμβάνουσες εκπαιδευτές, διδάσκοντες και διοικητικό προσωπικό, τους οποίους "δάνειζαν" στις εταιρείες της ομάδας Α και τους ασφάλιζε στις εταιρείες από τις οποίες το δανειζόταν, και δη στις εταιρείες ΠΥΡΣΟΣ ΜΟΝΟΠΡΟΣΩΠΗ Ε.Π.Ε., ΝΕΑ ΔΟΚΟΣ ΜΟΝΟΠΡΟΣΩΠΗ Ε.Π.Ε. και ΙΝCΙΤΕ ΔΙΑΦΗΜΙΣΤΙΚΗ ΜΟΝΟΠΡΟΣΩΠΗ Ε.Ε., για τις οποίες παρέστησε ψευδώς στο ΙΚΑ ότι μοναδικοί εταίροι και διαχειριστές ήταν η Μ. Δ., μανταρίστρια το επάγγελμα, η μητέρα του Α. χήρα Χ. Τ. και ο Α. Δ. του Δ. αντίστοιχα και ότι, όπως προέκυπτε από το καταστατικό του σκοπό είχαν να αναλαμβάνουν με δικό τους προσωπικό τη διδασκαλία και εποπτεία λειτουργίας ιδιωτικών εκπαιδευτηρίων ΙΕΚ και εργαστηρίων ελευθέρων σπουδών, παρέχοντας το ανάλογο εκπαιδευτικό και διοικητικό προσωπικό, μολονότι δεν συνέτρεχαν οι απαραίτητες προς τούτο προϋποθέσεις σύμφωνα με τον Ν. 2956/2001. Ασφάλιζε δε τους εργαζομένους στις εταιρείες με τον διακριτικό τίτλο ΙΕΚ ΔΟΜΗ Α.Ε. στις ανύπαρκτες εταιρείες ΠΥΡΣΟΣ ΔΙΑΦΗΜΙΣΤΙΚΗ ΜΟΝΟΠΡΟΣΩΠΗ Ε.Π.Ε., ΝΕΑ ΔΟΚΟΣ και ΙΝΟΙΤΕ ΔΙΑΦΗΜΙΣΤΙΚΗ ΜΟΝΟΠΡΟΣΩΠΗ Ε.Π.Ε., εξαπατώντας το ΙΚΑ ότι οι εργαζόμενοι ασφαλίζονταν στις εταιρείες που πράγματι παρείχαν τις υπηρεσίες τους, ενώ ασφαλίζονταν σε ανύπαρκτες στην ουσία εταιρείες. Τα ανωτέρω ψευδή γεγονότα τα παρουσίασε στο ΙΚΑ, προκειμένου να ασφαλιστούν οι εργαζόμενοι στις εταιρείες ΠΥΡΣΟΣ, ΝΕΑ ΔΟΚΟΣ και ΙCΙΤΕ, οι οποίες κατ' ουσίαν ήταν ανύπαρκτες και ιδρύθηκαν εικονικά, ώστε να μην πληρωθούν ποτέ οι ασφαλιστικές εισφορές. Οι ανωτέρω εταιρείες ΠΥΡΣΟΣ, ΝΕΑ ΔΟΚΟΣ και ΙΝCΙΤΕ πράγματι ουδέποτε κατέβαλαν εισφορές στο ΙΚΑ, ως όφειλαν, για το προσωπικό που προσλάμβαναν και δάνειζαν και μετά την πάροδο κάποιου χρονικού διαστήματος ο πρώτος κατηγορούμενος φρόντιζε να κηρυχθούν σε κατάσταση πτώχευσης, όπως και οι περισσότερες από τις εταιρείες με τον διακριτικό τίτλο ΙΕΚ ΔΟΜΗ. Με αυτόν τον τρόπο, ζημίωσε το Δημόσιο και η ζημία συνίσταται στις ασφαλιστικές εισφορές που καταλογίστηκαν στις εταιρείες με τον διακριτικό τίτλο ΙΕΚ ΔΟΜΗ. Ειδικότερα, αποδείχθηκε ότι κατά το χρονικό διάστημα από 1ης-9-2000 έως και 31-12-2003, ασφάλισε στην εταιρεία ΝΕΑ ΔΟΚΟΣ τριάντα έξι (36) εργαζομένους της εταιρείας ΔΕΣΜΟΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗ Α.Ε. για το φθινοπωρινό εξάμηνο του 2000, εξήντα τρεις (63) εργαζομένους της εταιρείας ΔΕΣΜΟΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗ Α.Ε. για το χρονικό διάστημα από 1ης-1-2001 έως 31-10-2002 στην εταιρεία ΝΕΑ ΔΟΚΟΣ και σαράντα επτά (47) εργαζομένους της εταιρείας ΔΕΣΜΟΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗ Α.Ε. για το χρονικό διάστημα από 1ης-10-2002 έως και 31-12-2003 στην εταιρεία ΠΥΡΣΟΣ ΜΟΝΟΠΡΟΣΩΠΗ Ε.Π.Ε., εξαπατώντας το ΙΚΑ ότι οι εργαζόμενοι είναι ασφαλισμένοι στην εταιρεία που πράγματι εργάζονταν, ενώ ασφαλίστηκαν στις ανύπαρκτες στην ουσία εταιρείες ΠΥΡΣΟΣ και ΝΕΑ ΔΟΚΟΣ, οι οποίες ουδέποτε κατέβαλαν εισφορές στο ΙΚΑ ως όφειλαν για το προσωπικό που προσλάμβαναν και δάνειζαν και μετά την πάροδο κάποιου χρονικού διαστήματος κηρύχθηκαν σε κατάσταση πτώχευσης, όπως και η εταιρεία ΔΕΣΜΟΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗ Α.Ε. Με αυτόν τον τρόπο, ζημίωσε το Δημόσιο και η ζημία ανέρχεται στο ποσό των 929.400,37 ευρώ, που αντιστοιχεί στις εισφορές που καταλογίστηκαν στην εταιρεία ΔΕΣΜΟΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗ Α.Ε. και δεν πληρώθηκαν. Περαιτέρω, κατά το χρονικό διάστημα από 1ης-10-2002 έως και 30-4-2009, ως μέλος του Δ.Σ. ή Πρόεδρος και Διευθύνων Σύμβουλος και ουσιαστικός διαχειριστής της εταιρείας με την επωνυμία "Εργαστήριο Ελευθέρων Σπουδών ΖΥΕΟΣ Α.Ε.", που είχε ως σκοπό την παροχή υπηρεσιών εκπαίδευσης, απασχόλησε προσωπικό, χωρίς όμως να το ασφαλίσει στην εταιρεία ΖΥΓΟΣ Α.Ε., αλλά το ασφάλισε στην εταιρεία ΠΥΡΣΟΣ ΜΟΝΟΠΡΟΣΩΠΗ Ε.Π.Ε., και ειδικότερα ασφάλισε δεκαοκτώ (18) εργαζομένους της εταιρείας ΖΥΓΟΣ Α.Ε. στην εταιρεία ΠΥΡΣΟΣ, παριστάνοντας ψευδώς στο ΙΚΑ ότι οι εργαζόμενοι είναι ασφαλισμένοι στην εταιρεία που εργάζονταν, ενώ είχαν ασφαλιστεί σε ανύπαρκτη στην ουσία εταιρεία. Η ανωτέρω εταιρεία ΠΥΡΣΟΣ ουδέποτε κατέβαλε εισφορές στο ΙΚΑ ως όφειλε για το προσωπικό που προσλάμβανε και δάνειζε και μετά την πάροδο κάποιου χρονικού διαστήματος κηρύχθηκε σε κατάσταση πτώχευσης. Με αυτόν τον τρόπο, ζημίωσε το Δημόσιο και η ζημία ανέρχεται στο ποσό του 1.231.743,6 ευρώ, που αντιστοιχεί στις εισφορές που καταλογίστηκαν στην εταιρεία "Εργαστήριο Ελευθέρων Σπουδών ΖΥΓΟΣ Α.Ε." και δεν πληρώθηκαν.

Εξάλλου, κατά το χρονικό διάστημα από 1ης-10-2003 έως 30-9-2008, ως Πρόεδρος και Διευθύνων Σύμβουλος και ουσιαστικός διαχειριστής της εταιρείας με την επωνυμία "Ιδιωτικό Ινστιτούτο Επαγγελματικής Κατάρτισης ΑΛΦΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗ Α.Ε.", που είχε ως σκοπό την παροχή υπηρεσιών εκπαίδευσης, απασχόλησε προσωπικό, χωρίς όμως να το ασφαλίσει στην ως άνω εταιρεία, αλλά το ασφάλισε στην εταιρεία ΠΥΡΣΟΣ ΜΟΝΟΠΡΟΣΩΠΗ Ε.Π.Ε. Ειδικότερα, ασφάλισε διακόσιους δύο (202) εργαζομένους της εταιρείας ΑΛΦΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗ Α.Ε. στην ανύπαρκτη εταιρεία ΠΥΡΣΟΣ ΔΙΑΦΗΜΙΣΤΙΚΗ ΜΟΝΟΠΡΟΣΩΠΗ Ε.Π.Ε., εξαπατώντας το ΙΚΑ ότι οι εργαζόμενοι είναι ασφαλισμένοι στην εταιρεία που εργάζονταν, ενώ ασφαλίστηκαν από ανύπαρκτη στην ουσία εταιρεία. Η ανωτέρω εταιρεία ΠΥΡΣΟΣ ουδέποτε κατέβαλε εισφορές στο ΙΚΑ ως όφειλε για το προσωπικό που προσλάμβανε και δάνειζε και μετά την πάροδο κάποιου χρονικού διαστήματος, κηρύχθηκε σε κατάσταση πτώχευσης, όπως και η εταιρεία ΑΛΦΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗ Α.Ε. Με αυτόν τον τρόπο, ζημίωσε το Δημόσιο και η ζημία ανέρχεται στο ποσό των 4.370.730,84 ευρώ, που αντιστοιχεί στις εισφορές που καταλογίστηκαν στην εταιρεία ΑΛΦΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗ Α.Ε. και δεν πληρώθηκαν. Επιπλέον, κατά το χρονικό διάστημα από τον Σεπτέμβριο του έτους 2005 έως και τον Ιούνιο του έτους 2009, ως Πρόεδρος του Δ.Σ. της εταιρείας με την επωνυμία "Ι.C.Τ HELLAS ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟ ΕΛΕΥΘΕΡΩΝ ΣΠΟΥΔΩΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ ΣΕ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟΥΣ ΥΠΟΛΟΓΙΣΤΕΣ", που είχε ως σκοπό την παροχή υπηρεσιών εκπαίδευσης, απασχόλησε προσωπικό χωρίς όμως να το ασφαλίσει στην ως άνω εταιρεία, αλλά το ασφάλισε στις εταιρείες ΠΥΡΣΟΣ ΜΟΝΟΠΡΟΣΩΠΗ Ε.Π.Ε. και ΙΝCΙΤΕ ΔΙΑΦΗΜΙΣΤΙΚΗ ΜΟΝΟΠΡΟΣΩΠΗ Ε.Π.Ε., παριστάνοντας ψευδώς στο ΙΚΑ ότι οι εργαζόμενοι είναι ασφαλισμένοι στην εταιρεία που εργάζονταν, ενώ ασφαλίζονταν από ανύπαρκτες στην ουσία εταιρείες. Ειδικότερα, ο πρώτος κατηγορούμενος, ασφάλισε τριάντα οκτώ (38) εργαζομένους της εταιρείας ICT HELLAS στην εταιρεία ΠΥΡΣΟΣ κατά το χρονικό διάστημα από τον Σεπτέμβριο του έτους 2005 έως και τον Απρίλιο του έτους 2009 και έξι (6) εργαζομένους στην εταιρεία ΙΝCΙΤΕ κατά το χρονικό διάστημα από τον Απρίλιο έως και τον Ιούνιο του έτους 2009. Οι ανωτέρω εταιρείες ΠΥΡΣΟΣ και ΙΝCΙΤΕ ουδέποτε κατέβαλαν εισφορές στο ΙΚΑ ως όφειλαν για το προσωπικό που προσλάμβαναν και δάνειζαν. Με αυτόν τον τρόπο ζημίωσε το Δημόσιο και η ζημία ανέρχεται στο ποσό των 920.297,99 ευρώ, που αντιστοιχεί στις ασφαλιστικές εισφορές που καταλογίστηκαν στην εταιρεία Ι.C.Τ ΗΕLLAS και δεν πληρώθηκαν. Εν συνεχεία, κατά το χρονικό διάστημα από τον Σεπτέμβριο του έτους 2008 έως και τον Μάρτιο του έτους 2009, ως Πρόεδρος του Δ.Σ. της εταιρείας με την επωνυμία "ΙΔΙΩΤΙΚΟ ΙΕΚ ΕΨΙΛΟΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗ Α.Ε.", που είχε ως σκοπό την παροχή υπηρεσιών εκπαίδευσης, απασχόλησε προσωπικό, χωρίς όμως να το ασφαλίσει στην εταιρεία ΙΔΙΩΤΙΚΟ ΙΕΚ ΕΨΙΛΟΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗ, αλλά το ασφάλισε στην εταιρεία ΠΥΡΣΟΣ ΜΟΝΟΠΡΟΣΩΠΗ Ε.Π.Ε., και ειδικότερα ασφάλισε εκατόν δεκατρείς (113) εργαζομένους της εταιρείας ΙΔΙΩΤΙΚΟ ΙΕΚ ΕΨΙΛΟΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗ στην εταιρεία ΠΥΡΣΟΣ, παριστάνοντας ψευδώς στο ΙΚΑ ότι οι εργαζόμενοι είναι ασφαλισμένοι στην εταιρεία που εργάζονταν, ενώ ασφαλίστηκαν σε ανύπαρκτη στην ουσία εταιρεία, η οποία ουδέποτε κατέβαλε εισφορές στο ΙΚΑ ως όφειλε για το προσωπικό που προσλάμβανε και δάνειζε και μετά την πάροδο κάποιου χρονικού διαστήματος κηρύχθηκε σε κατάσταση πτώχευσης. Με αυτόν τον τρόπο, ζημίωσε το Δημόσιο και η ζημία ανέρχεται στο ποσό του 1.234.191,53 ευρώ, που αντιστοιχεί στις ασφαλιστικές εισφορές που καταλογίστηκαν στην εταιρεία ΙΕΚ ΕΨΙΛΟΝ και δεν πληρώθηκαν. Αποδείχθηκε δε περαιτέρω ότι κατά το χρονικό διάστημα από 1ης-3-2004 έως και 30-4-2009, ως Πρόεδρος του Δ.Σ. της εταιρείας με την επωνυμία "ΛΟΝΤΟΝ-ΕΧΑΜΣ ΕΛΛΑΣ Α.Ε." (νυν MICRO SCIENTISTS Εμπορία Η/Υ LONDON ΕΧΑΜΙΝΑΤΙΟΝS) που είχε ως σκοπό την παροχή υπηρεσιών εκπαίδευσης, απασχόλησε προσωπικό, χωρίς όμως να το ασφαλίσει στην εταιρεία "ΛΟΝΤΟΝ ΕΧΑΜΣ ΕΛΛΑΣ Α.Ε.", αλλά το ασφάλισε στην εταιρεία ΠΥΡΣΟΣ ΜΟΝΟΠΡΟΣΩΠΗ Ε.Π.Ε., και συγκεκριμένα ασφάλισε έντεκα (11) εργαζομένους της ανωτέρω εταιρείας στην εταιρεία ΠΥΡΣΟΣ, εξαπατώντας το ΙΚΑ ότι οι εργαζόμενοι είναι ασφαλισμένοι στην εταιρεία που εργάζονταν, ενώ ασο:_ - ανύπαρκτη στην ουσία εταιρεία, η οποία ουδέποτε κατέβαλε εισφορές στo IKA , ως όφειλε για το προσωπικό που προσλάμβανε και δάνειζε και μετά την πάροδο κάποιου χρονικού διαστήματος, κηρύχθηκε σε κατάσταση πτώχευσης, όπως και η εταιρεία ΛΟΝΤΟΝ ΕΞΑΜΣ ΕΛΛΑΣ Α.Ε. Με αυτόν τον τρόπο, ζημίωσε το Δημόσιο και η ζημία ανέρχεται στο ποσό των 726.973,13 ευρώ, που αντιστοιχεί στις ασφαλιστικές εισφορές που καταλογίστηκαν στην εταιρεία ΛΟΝΤΟΝ ΕΧΑΜΣ ΕΛΛΑΣ Α.Ε. και δεν πληρώθηκαν. Κατά το χρονικό διάστημα από 1ης-7-2003 έως και 31-12-2004, ως Πρόεδρος του Δ.Σ. της εταιρείας με την επωνυμία "ΛΟΝΤΟΝ ΕΞΑΜΙΝΕΙΣΟΝΣ ΕΛΛΑΣ" (νυν ΠΑΝΤΟΓΝΩΣΙΑ), που είχε ως σκοπό την παροχή υπηρεσιών εκπαίδευσης, απασχόλησε προσωπικό, χωρίς όμως να το ασφαλίσει στην εταιρεία "ΛΟΝΤΟΝ ΕΞΑΜΙΝΕΙΣΟΝΣ ΕΛΛΑΣ", αλλά το ασφάλισε στην εταιρεία ΠΥΡΣΟΣ ΜΟΝΟΠΡΟΣΩΠΗ Ε.Π.Ε., και συγκεκριμένα ασφάλισε τρεις (3) εργαζομένους της εταιρείας "ΛΟΝΤΟΝ ΕΞΑΜΙΝΕΙΣΟΝΣ ΕΛΛΑΣ" στην εταιρεία ΠΥΡΣΟΣ, εξαπατώντας το ΙΚΑ ότι οι εργαζόμενοι είναι ασφαλισμένοι στην εταιρεία που εργάζονταν, ενώ ασφαλίστηκαν σε ανύπαρκτη στην ουσία εταιρεία, η οποία ουδέποτε κατέβαλε εισφορές στο ΙΚΑ ως όφειλε για το προσωπικό που προσλάμβανε και δάνειζε και μετά την πάροδο κάποιου χρονικού διαστήματος, κηρύχθηκε σε κατάσταση πτώχευσης, όπως και η εταιρεία "ΛΟΝΤΟΝ ΕΞΑΜΙΝΕΙΣΟΝΣ ΕΛΛΑΣ". Με αυτόν τον τρόπο, ζημίωσε το Δημόσιο και η ζημία ανέρχεται στο ποσό των 30.403,86 ευρώ, που αντιστοιχεί στις ασφαλιστικές εισφορές που καταλογίστηκαν στην εταιρεία "ΛΟΝΤΟΝ ΕΞΑΜΙΝΕΙΣΟΝΣ ΕΛΛΑΣ" και δεν πληρώθηκαν. Σημειώνεται ότι η απάτη σε βάρος του ΙΚΑ αποδεικνύεται και από το ότι οι εταρείες της ομάδας Β δεν πληρούσαν τις προϋποθέσεις του νόμου περί δανεισμού εργαζομένων, αφού, σύμφωνα με το άρθρο 21 του Ν. 2956/2002 περί εταιρειών προσωρινής απασχόλησης (ΕΠΑ), για την ίδρυση ΕΠΑ απαιτείται μεταξύ άλλων να έχει μορφή ΑΕ, ειδική άδεια από τον Υπουργό Εργασίας, μετοχικό κεφάλαιο τουλάχιστον 176.083 ευρώ (60.000.000 δρχ.), κατάθεση εγγυητικών επιστολών στο Υπουργείο Εργασίας και στο ΙΚΑ.

Συνεπώς, βάσει των ανωτέρω αποδειχθέντων, σε συνδυασμό με τα διαλαμβανόμενα στην μείζονα σκέψη της παρούσης, ο πρώτος κατηγορούμενος τέλεσε την πράξη της απάτης σε βάρος του Δημοσίου μεμονωμένα κατ' εξακολούθηση υπό ιδιαζόντως επιβαρυντικές περιστάσεις, ήτοι, με αντικείμενο παρανόμου οφέλους του και ζημίας της περιουσίας του ΙΚΑ άνω των 150.000 ευρώ και ειδικότερα παρανόμου συνολικού οφέλους (929.400,37 + 1.231.743,6 + 4.370.730,84 + 920.297,99 + 1.234.191,53 + 726.973,13 + 30.403,86) 9.443.740,78 ευρώ και πρέπει να κηρυχθεί ένοχος αυτής, απορριπτόμενων ως αβασίμων των αρνητικών της κατηγορίας ισχυρισμών και των αυτοτελών ισχυρισμών του, καθώς και πλημμελής να υπήρξε ο έλεγχος του ΙΚΑ ως προς την καταβολή ή μη των ασφαλιστικών εισφορών, κατά τα ανωτέρω χρονικά διαστήματα, δεν αίρεται το αποδειχθέν αδίκημα της απάτης. Εξάλλου δεν πρόκειται εν προκειμένω για παράβαση του ΑΝ 86/67, ώστε να ερευνάται ποιος είναι κατά τον νόμο υπόχρεος σε κάθε εταιρεία για την καταβολή των εισφορών, αφενός και αφετέρου, αποδεικνύεται ότι ο πρώτος κατηγορούμενος ήταν αυτός που πραγματικά είχε ιδρύσει και διηύθυνε τις εταιρείες της ομάδας Α και η ίδρυση των εταιρειών Β δεν ήταν παρά εικονική, προκειμένου να πείσει το ΙΚΑ ότι αυτές "δάνειζαν" το προσωπικό της ομάδας Α και αυτές υποχρεούντο στην ασφάλιση του". Ακολούθως, το ως άνω Δικαστήριο της ουσίας κήρυξε τον κατηγορούμενο και ήδη αναιρεσείοντα ένοχο για την αξιόποινη πράξη της απάτης σε βάρος του Δημοσίου κατ' εξακολούθηση με αντικείμενο οφέλους και ζημίας της περιουσίας του ΙΚΑ άνω των 120.000 ευρώ (1, 14, 16, 17, 18, 26 εδ. α', 27, 51, 52, 79, 98, 386 παρ. 1, 2 του νέου ΠΚ), και του επέβαλε ποινή καθείρξεως δέκα (10) ετών), (κατ'οίκον εκτιόμενη) με το ακόλουθο, επί λέξει, διατακτικό: "ΚΗΡΥΣΣΕΙ τον 1ο κατηγορούμενο ένοχο, του ότι: Στην Αθήνα, κατά το κατωτέρω αναφερόμενο χρονικό διάστημα, με περισσότερες πράξεις που συνιστούν εξακολούθηση του ίδιου εγκλήματος, με σκοπό να αποκομίσει ο ίδιος παράνομο περιουσιακό όφελος έβλαψε ξένη περιουσία (του Δημοσίου) πείθοντας κάποιον σε πράξη, παράλειψη ή ανοχή, με την εν γνώσει παράσταση ψευδών γεγονότων σαν αληθινών, το όφελος δε που πέτυχε ή επιδίωξε ή η ζημία που προξενήθηκε ή οπωσδήποτε απειλήθηκε υπερβαίνει το ποσό των 120.000 ευρώ. Συγκεκριμένα στην Αθήνα κατά το χρονικό διάστημα από το έτος 2000 έως και το έτος 2009, είτε ως Πρόεδρος είτε ως μέλος του Δ.Σ. και ουσιαστικός διαχειριστής των εταιρειών με τον διακριτικό τίτλο ΙΕΚ ΔΟΜΗ, που είχαν ως σκοπό την παροχή υπηρεσιών εκπαίδευσης, απασχόλησε προσωπικό, χωρίς όμως να το ασφαλίσει στις ως άνω εταιρείες, αλλά το ασφάλισε στις εταιρείες από τις οποίες το δανειζόταν, και δη στις εταιρείες ΠΥΡΣΟΣ ΜΟΝΟΠΡΟΣΩΠΗ Ε.Π.Ε., ΝΕΑ ΔΟΚΟΣ ΜΟΝΟΠΡΟΣΩΠΗ Ε.Π.Ε. και ΙΝCΙΤΕ ΔΙΑΦΗΜΙΣΤΙΚΗ ΜΟΝΟΠΡΟΣΩΠΗ Ε.Π.Ε., για τις οποίες παρέστησε ψευδώς στο ΙΚΑ ότι μοναδικοί εταίροι και διαχειριστές ήταν η Μ. Δ., η Α. χήρα Χ. Τ. και ο Α. Δ. του Δ. αντίστοιχα και ότι, όπως προέκυπτε από το καταστατικό τους, σκοπό είχαν να αναλαμβάνουν με δικό τους προσωπικό τη διδασκαλία και εποπτεία λειτουργίας ιδιωτικών εκπαιδευτηρίων ΙΕΚ και εργαστηρίων ελευθέρων σπουδών, παρέχοντας το ανάλογο εκπαιδευτικό και διοικητικό προσωπικό. Η αλήθεια, όμως, ήταν ότι αυτός ίδρυσε και διαχειριζόταν αφανώς τις ως άνω εταιρείες, που μοναδικό σκοπό είχαν να προσλαμβάνουν προσωπικό προκειμένου να το δανείζουν στις επιχειρήσεις με τον διακριτικό τίτλο ΙΕΚ ΔΟΜΗ, συμφερόντων του, μολονότι δεν συνέτρεχαν οι απαραίτητες προς τούτο προϋποθέσεις σύμφωνα με τον Ν. 2956/2001. Ασφάλιζε δε τους εργαζομένους στις εταιρείες με τον διακριτικό τίτλο ΙΕΚ ΔΟΜΗ Α.Ε. στις ανύπαρκτες εταιρείες ΠΥΡΣΟΣ ΔΙΑΦΗΜΙΣΤΙΚΗ ΜΟΝΟΠΡΟΣΩΠΗ Ε.Π.Ε., ΝΕΑ ΔΟΚΟΣ και ΙNICΙΤΕ ΔΙΑΦΗΜΙΣΤΙΚΗ ΜΟΝΟΠΡΟΣΩΠΗ Ε.Π.Ε., εξαπατώντας το ΙΚΑ ότι οι εργαζόμενοι ασφαλίζονταν στις εταιρείες που πράγματι παρείχαν τις υπηρεσίες τους, ενώ ασφαλίζονταν σε ανύπαρκτες στην ουσία εταιρείες. Τα ανωτέρω ψευδή γεγονότα τα παρουσίασε στο ΙΚΑ, προκειμένου να ασφαλιστούν οι εργαζόμενοι στις εταιρείες ΠΥΡΣΟΣ, ΝΕΑ ΔΟΚΟΣ και ΙΝΟΙΤΕ, οι οποίες κατ' ουσίαν ήταν ανύπαρκτες και ιδρύθηκαν εικονικά, ώστε να μην πληρωθούν ποτέ οι ασφαλιστικές εισφορές. Οι ανωτέρω εταιρείες ΠΥΡΣΟΣ, ΝΕΑ ΔΟΚΟΣ και ΙΝΟΙΤΕ πράγματι ουδέποτε κατέβαλαν εισφορές στο ΙΚΑ, ως όφειλαν, για το προσωπικό που προσλάμβαναν και δάνειζαν και μετά την πάροδο κάποιου χρονικού διαστήματος κηρύχθηκαν σε κατάσταση πτώχευσης, όπως και οι περισσότερες από τις εταιρείες με τον διακριτικό τίτλο ΙΕΚ ΔΟΜΗ. Με αυτόν τον τρόπο, ζημίωσε το Δημόσιο και η ζημία συνίσταται στις ασφαλιστικές εισφορές που καταλογίστηκαν στις εταιρείες με τον διακριτικό τίτλο ΙΕΚ ΔΟΜΗ. Ειδικότερα: α) κατά το χρονικό διάστημα από 1ης-9-2000 έως και 31-12-2003, ως ουσιαστικός διαχειριστής της εταιρείας με την επωνυμία "Ιδιωτικό Ινστιτούτο Επαγγελματικής Κατάρτισης ΔΕΣΜΟΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗ Α.Ε.", που είχε ως σκοπό την παροχή υπηρεσιών εκπαίδευσης, απασχόλησε προσωπικό, χωρίς όμως να το ασφαλίσει στην ως άνω εταιρεία, αλλά το ασφάλισε στις εταιρείες ΝΕΑ ΔΟΚΟΣ ΜΟΝΟΠΡΟΣΩΠΗ ΕΠΕ και ΠΥΡΣΟΣ ΜΟΝΟΠΡΟΣΩΠΗ ΕΠΕ. Ειδικότερα, ασφάλισε στην εταιρεία ΝΕΑ ΔΟΚΟΣ τριάντα έξι (36) εργαζομένους της εταιρείας ΔΕΣΜΟΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗ Α.Ε. για το φθινοπωρινό εξάμηνο του 2000, εξήντα τρεις (63) εργαζομένους της εταιρείας ΔΕΣΜΟΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗ Α.Ε. για το χρονικό διάστημα από 1ης-1-2001 έως 31-10-2002 στην εταιρεία ΝΕΑ ΔΟΚΟΣ και σαράντα επτά (47) εργαζομένους της εταιρείας ΔΕΣΜΟΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗ Α.Ε. για το χρονικό διάστημα από 1ης-10-2002 έως και 31-12-2003 στην εταιρεία ΠΥΡΣΟΣ ΜΟΝΟΠΡΟΣΩΠΗ Ε.Π.Ε., εξαπατώντας το ΙΚΑ ότι οι εργαζόμενοι είναι ασφαλισμένοι στην εταιρεία που πράγματι εργάζονταν, ενώ ασφαλίστηκαν στις ανύπαρκτες στην ουσία εταιρείες ΠΥΡΣΟΣ και ΝΕΑ ΔΟΚΟΣ, οι οποίες ουδέποτε κατέβαλαν εισφορές στο ΙΚΑ ως όφειλαν για το προσωπικό που προσλάμβαναν και δάνειζαν και μετά την πάροδο κάποιου χρονικού διαστήματος κηρύχθηκαν σε κατάσταση πτώχευσης, όπως και η εταιρεία ΔΕΣΜΟΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗ Α.Ε. Με αυτόν τον τρόπο, ζημίωσε το Δημόσιο και η ζημία ανέρχεται στο ποσό των 929.400,37 ευρώ, που αντιστοιχεί στις εισφορές που καταλογίστηκαν στην εταιρεία ΔΕΣΜΟΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗ Α.Ε. και δεν πληρώθηκαν.
β) Κατά το χρονικό διάστημα από 1ης-10-2002 έως και 30-4-2009, ως μέλος του Δ.Σ. ή Πρόεδρος και Διευθύνων Σύμβουλος και ουσιαστικός διαχειριστής της εταιρείας με την επωνυμία "Εργαστήριο Ελευθέρων Σπουδών ΖΥΓΟΣ Α.Ε.", που είχε ως σκοπό την παροχή υπηρεσιών εκπαίδευσης, απασχόλησε προσωπικό, χωρίς όμως να το ασφαλίσει στην εταιρεία ΖΥΓΟΣ Α.Ε., αλλά το ασφάλισε στην εταιρεία ΠΥΡΣΟΣ ΜΟΝΟΠΡΟΣΩΠΗ Ε.Π.Ε., και ειδικότερα ασφάλισε δεκαοκτώ (18) εργαζομένους της εταιρείας ΖΥΓΟΣ Α.Ε. στην εταιρεία ΠΥΡΣΟΣ, εξαπατώντας το ΙΚΑ ότι οι εργαζόμενοι είναι ασφαλισμένοι στην εταιρεία που εργάζονταν, ενώ ασφαλίστηκαν σε ανύπαρκτη στην ουσία εταιρεία. Η ανωτέρω εταιρεία ΠΥΡΣΟΣ ουδέποτε κατέβαλε εισφορές στο ΙΚΑ ως όφειλε για το προσωπικό που προσλάμβανε και δάνειζε και μετά την πάροδο κάποιου χρονικού διαστήματος κηρύχθηκε σε κατάσταση πτώχευσης. Με αυτόν τον τρόπο, ζημίωσε το Δημόσιο και η ζημία ανέρχεται στο ποσό του 1.231.743,6 ευρώ, που αντιστοιχεί στις εισφορές που καταλογίστηκαν στην εταιρεία "Εργαστήριο Ελευθέρων Σπουδών ΖΥΓΟΣ Α.Ε." και δεν πληρώθηκαν.
γ) Κατά το χρονικό διάστημα από 1ης-10-2003 έως 30-9-2008, ως Πρόεδρος και Διευθύνων Σύμβουλος και ουσιαστικός διαχειριστής της εταιρείας με την επωνυμία "Ιδιωτικό Ινστιτούτο Επαγγελματικής Κατάρτισης ΑΛΦΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗ Α.Ε.", που είχε ως σκοπό την παροχή υπηρεσιών εκπαίδευσης, απασχόλησε προσωπικό, χωρίς όμως να το ασφαλίσει στην ως άνω εταιρεία, αλλά το ασφάλισε στην εταιρεία ΠΥΡΣΟΣ ΜΟΝΟΠΡΟΣΩΠΗ Ε.Π.Ε. Ειδικότερα, ασφάλισε διακόσιους δύο (202) εργαζομένους της εταιρείας ΑΛΦΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗ Α.Ε. στην ανύπαρκτη εταιρεία ΠΥΡΣΟΣ ΔΙΑΦΗΜΙΣΤΙΚΗ ΜΟΝΟΠΡΟΣΩΠΗ Ε.Π.Ε., εξαπατώντας το ΙΚΑ ότι οι εργαζόμενοι είναι ασφαλισμένοι στην εταιρεία που εργάζονταν, ενώ ασφαλίστηκαν από ανύπαρκτη στην ουσία εταιρεία. Η ανωτέρω εταιρεία ΠΥΡΣΟΣ ουδέποτε κατέβαλε εισφορές στο ΙΚΑ ως όφειλε για το προσωπικό που προσλάμβανε και δάνειζε και μετά την πάροδο κάποιου χρονικού διαστήματος, κηρύχθηκε σε κατάσταση πτώχευσης, όπως και η εταιρεία ΑΛΦΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗ Α.Ε. Με αυτόν τον τρόπο, ζημίωσε το Δημόσιο και η ζημία ανέρχεται στο ποσό των 4.370.730,84 ευρώ, που αντιστοιχεί στις εισφορές που καταλογίστηκαν στην εταιρεία ΑΛΦΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗ Α.Ε. και δεν πληρώθηκαν.

δ) Κατά το χρονικό διάστημα από τον Σεπτέμβριο του έτους 2005 έως και τον Ιούνιο του έτους 2009, ως Πρόεδρος του Δ.Σ. της εταιρείας με την επωνυμία "1. ΕΛΕΥΘΕΡΩΝ ΣΠΟΥΔΩΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ ΣΕ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟΥΣ ΥΠΟΛΟΓΙΣΤΕΣ", που είχε ως σκοπό την παροχή υπηρεσιών εκπαίδευσης, απασχόλησε προσωπικό, χωρίς όμως να το ασφαλίσει στην ως άνω εταιρεία, αλλά το ασφάλισε στις εταιρείες ΠΥΡΣΟΣ ΜΟΝΟΠΡΟΣΩΠΗ Ε.Π.Ε. και ΙΝCΙΤΕ ΔΙΑΦΗΜΙΣΤΙΚΗ ΜΟΝΟΠΡΟΣΩΠΗ Ε.Π.Ε., εξαπατώντας το ΙΚΑ ότι οι εργαζόμενοι είναι ασφαλισμένοι στην εταιρεία που εργάζονταν, ενώ ασφαλίζονταν από ανύπαρκτες στην ουσία εταιρείες. Ειδικότερα, ασφάλισε τριάντα οκτώ (38) εργαζομένους της εταιρείας ΙCΤ HELLAS στην εταιρεία ΠΥΡΣΟΣ κατά το χρονικό διάστημα από τον Σεπτέμβριο του έτους 2005 έως και τον Απρίλιο του έτους 2009 και έξι (6) εργαζομένους στην εταιρεία ΙΝCΙΤΕ κατά το χρονικό διάστημα από τον Απρίλιο έως και τον Ιούνιο του έτους 2009. Οι ανωτέρω εταιρείες ΠΥΡΣΟΣ και ΙΝCΙΤΕ ουδέποτε κατέβαλαν εισφορές στο ΙΚΑ ως όφειλαν για το προσωπικό που προσλάμβαναν και δάνειζαν. Με αυτόν τον τρόπο ζημίωσε το Δημόσιο και η ζημία ανέρχεται στο ποσό των 920.297,99 ευρώ, που αντιστοιχεί στις ασφαλιστικές εισφορές που καταλογίστηκαν στην εταιρεία Ι.C.Τ ΗΕLLAS και δεν πληρώθηκαν.
ε) Κατά το χρονικό διάστημα από τον Σεπτέμβριο του έτους 2008 έως και τον Μάρτιο του έτους 2009, ως Πρόεδρος του Δ.Σ. της εταιρείας με την επωνυμία "ΙΔΙΩΤΙΚΟ ΙΕΚ ΕΨΙΛΟΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗ Α.Ε.", που είχε ως σκοπό την παροχή υπηρεσιών εκπαίδευσης , απασχόλησε προσωπικό, χωρίς όμως να το ασφαλίσει στην εταιρεία ΙΔΙΩΤΙΚΟ ΙΕΚ ΕΨΙΛΟΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗ, αλλά το ασφάλισε στην εταιρεία ΠΥΡΣΟΣ ΜΟΝΟΠΡΟΣΩΠΗ Ε.Π.Ε., και ειδικότερα ασφάλισε εκατόν δεκατρείς (113) εργαζομένους εταιρείας ΙΔΙΩΤΙΚΟ ΙΕΚ ΕΨΙΛΟΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗ στην εταιρεία ΠΥΡΣΟΣ, εξαπατώντας το ΙΚΑ ότι οι εργαζόμενοι είναι ασφαλισμένοι στην εταιρεία που εργάζονταν, ενώ ασφαλίστηκαν σε ανύπαρκτη στην ουσία εταιρεία, η οποία ουδέποτε κατέβαλε εισφορές προ το ΙΚΑ ως όφειλε για το προσωπικό που προσλάμβανε και δάνειζε και μετά την πάροδο κάποιου χρονικού διαστήματος κηρύχθηκε σε κατάσταση πτώχευσης. Με αυτόν τον τρόπο, ζημίωσε το Δημόσιο και η ζημία ανέρχεται στο ποσό του 1.234.191,53 ευρώ, που αντιστοιχεί στις ασφαλιστικές εισφορές που καταλογίστηκαν στην εταιρεία ΙΕΚ ΕΨΙΛΟΝ και δεν πληρώθηκαν στ) Κατά το χρονικό διάστημα από 1ης-3-2004 έως και 30-4-2009, ως Πρόεδρος του Δ.Σ. της εταιρείας με την επωνυμία "ΛΟΝΤΟΝ-ΕΧΑΜΣ ΕΛΛΑΣ Α.Ε." (νυν MICRRO SCIETNISTS Εμπορία Η/Υ LONDN ΕΧΑΜΙΝΑΤΙΟΝS), που είχε ως σκοπό την παροχή υπηρεσιών εκπαίδευσης, απασχόλησε προσωπικό, χωρίς όμως να το ασφαλίσει στην εταιρεία "ΛΟΝΤΟΝ ΕΧΑΜΣ ΕΛΛΑΣ Α.Ε.", αλλά το ασφάλισε στην εταιρεία ΠΥΡΣΟΣ ΜΟΝΟΠΡΟΣΩΠΗ Ε.Π.Ε., και συγκεκριμένα ασφάλισε έντεκα (11) εργαζομένους της ανωτέρω εταιρείας στην εταιρεία ΠΥΡΣΟΣ, εξαπατώντας το ΙΚΑ ότι οι εργαζόμενοι είναι ασφαλισμένοι στην εταιρεία που εργάζονταν, ενώ ασφαλίστηκαν σε ανύπαρκτη στην ουσία εταιρεία, η οποία ουδέποτε κατέβαλε εισφορές στο ΙΚΑ ως όφειλε για το προσωπικό που προσλάμβανε και δάνειζε και μετά την πάροδο κάποιου χρονικού διαστήματος, κηρύχθηκε σε κατάσταση πτώχευσης, όπως και η εταιρεία ΛΟΝΤΟΝ ΕΞΑΜΣ ΕΛΛΑΣ Α.Ε. Με αυτόν τον τρόπο, ζημίωσε το Δημόσιο και η ζημία ανέρχεται στο ποσό των 726.973,13 ευρώ, που αντιστοιχεί στις ασφαλιστικές εισφορές που καταλογίστηκαν στην εταιρεία ΛΟΝΤΟΝ ΕΧΑΜΣ ΕΛΛΑΣ Α.Ε. και δεν πληρώθηκαν.

ζ) Κατά το χρονικό διάστημα από 1ης-7-2003 έως και 31-12-2004, ως Πρόεδρος του Δ.Σ. της εταιρείας με την επωνυμία "ΛΟΝΤΟΝ ΕΞΑΜΙΝΕΪΣΟΝΣ ΕΛΛΑΣ" (νυν ΠΑΝΤΟΓΝΩΣΙΑ), που είχε ως σκοπό την παροχή υπηρεσιών εκπαίδευσης, απασχόλησε προσωπικό, χωρίς όμως να το ασφαλίσει στην εταιρεία "ΛΟΝΤΟΝ ΕΞΑΜΙΝΕΪΣΟΝΣ ΕΛΛΑΣ", αλλά το ασφάλισε στην εταιρεία ΠΥΡΣΟΣ ΜΟΝΟΠΡΟΣΩΠΗ Ε.Π.Ε., και συγκεκριμένα ασφάλισε τρεις (3) εργαζομένους της εταιρείας "ΛΟΝΤΟΝ ΕΞΑΜΙΝΕΪΣΟΝΣ ΕΛΛΑΣ" στην εταιρεία ΠΥΡΣΟΣ, εξαπατώντας το ΙΚΑ ότι οι εργαζόμενοι είναι ασφαλισμένοι στην εταιρεία που εργάζονταν, ενώ ασφαλίστηκαν σε ανύπαρκτη στην ουσία εταιρεία, η οποία ουδέποτε κατέβαλε εισφορές στο ΙΚΑ ως όφειλε για το προσωπικό που προσλάμβανε και δάνειζε και μετά την πάροδο κάποιου χρονικού διαστήματος, κηρύχθηκε σε κατάσταση πτώχευσης, όπως και η εταιρεία "ΛΟΝΤΟΝ ΕΞΑΜΙΝΕΪΣΟΝΣ ΕΛΛΑΣ". Με αυτόν τον τρόπο, ζημίωσε το Δημόσιο και η ζημία ανέρχεται στο ποσό των 30.403,86 ευρώ, που αντιστοιχεί στις ασφαλιστικές εισφορές που καταλογίστηκαν στην εταιρεία "ΛΟΝΤΟΝ ΕΞΑΜΙΝΕΪΣΟΝΣ ΕΛΛΑΣ" και δεν πληρώθηκαν".

Με τις παραδοχές αυτές, οι οποίες διαλαμβάνονται στο σκεπτικό σε συνδυασμό με όσα αναφέρονται στο διατακτικό της προσβαλλόμενης απόφασης, που παραδεκτά αλληλοσυμπληρώνονται, η εν λόγω απόφαση περιέχει την επιβαλλόμενη κατά τα άνω, ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία ως προς την ενοχή του κατηγορουμένου και ήδη αναιρεσείοντος αφού αναφέρονται σ' αυτή, με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά, τα πραγματικά περιστατικά τα οποία αποδείχθηκαν από την ακροαματική διαδικασία και συγκροτούν την αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση του εγκλήματος της απάτης κατ' εξακολούθηση, με συνολικό όφελος και συνολική ζημία που υπερβαίνουν τις 120.000 ευρώ, για το οποίο καταδικάσθηκε ο αναιρεσείων, με παράθεση όλων των στοιχείων, που απαρτίζουν τη νομοτυπική μορφή του εγκλήματος αυτού, οι αποδείξεις που τα θεμελιώνουν, καθώς και οι νομικοί συλλογισμοί, με βάση τους οποίους το Δικαστήριο της ουσίας έκανε την υπαγωγή των περιστατικών αυτών στις προπαρατεθείσες διατάξεις των άρθρων 1, 2,14 παρ.1, 26 παρ.1α, 27 παρ.1, 98, 386 παρ. 3β -1 του ΠΚ, τις οποίες ορθά ερμήνευσε και εφάρμοσε, χωρίς να τις παραβιάσει ευθέως ή εκ πλαγίου, με ελλιπείς, ασαφείς ή αντιφατικές αιτιολογίες και έτσι δεν στέρησε την απόφαση από νόμιμη βάση. Ειδικότερα, εκτίθενται με σαφήνεια α) τα ψευδή γεγονότα που παρέστησε ο αναιρεσείων προς το ΙΚΑ ως αληθινά, με σκοπό την απόκτηση παράνομου περιουσιακού οφέλους, γνωρίζοντας από δική του αντίληψη ότι ήταν ψευδή. Συνίστανται δε αυτά στο ότι οι εταιρείες οι εργαζόμενοι ασφαλίζονταν στις εταιρείες που πράγματι παρείχαν τις υπηρεσίες τους, ενώ ασφαλίζονταν σε κατ'ουσίαν ανύπαρκτες εταιρείες, εργάζονταν δε σε άλλες εταιρείες β) η από την ως άνω παραπλανητική συμπεριφορά, λαβούσα χώρα από το έτος 1/9/2000-2009 πρόκληση στο ΙΚΑ πλάνης, σχετικά με το πρόσωπο του εργοδότη των εργαζομένων γ) η συνεπεία της πλάνης αυτής παράλειψη του ΙΚΑ να καταλογίσει τις ασφαλιστικές εισφορές στις εταιρείες που πράγματι απασχολούντο οι εργαζόμενοι και να τις καταλογίσει στις εταιρείες που (ψευδώς) εμφανίζονταν ως εργοδότες τους (και εντεύθεν υπόχρεες καταβολής των άνω εισφορών) εταιρείες, οι οποίες ήταν κατ' ουσία ανύπαρκτες δ) η επέλευση βλάβης στην περιουσία του ΙΚΑ, ύψους 9.443.740,78 ευρώ που αντιστοιχεί στο ποσό των ασφαλιστικών εισφορών που όφειλαν να καταβάλουν οι εταιρείες στα οποίες πράγματι απασχολήθηκαν, η οποία (βλάβη) κατά τις παραδοχές της απόφασης, επήλθε, ως άμεση και αναγκαία συνέπεια της απατηλής συμπεριφοράς του κατηγορουμένου και της πλάνης που προκλήθηκε από αυτήν στον ΙΚΑ και τελούσε, έτσι, σε αιτιώδη σύνδεσμο με τις παραπλανητικές ενέργειες του αναιρεσείοντος. ε) η γνώση του αναιρεσείοντος, θεμελιούμενη σε προσωπική του αντίληψη στ) ο σκοπός του (αναιρεσείοντος) να αποκομίσει με την προαναφερόμενη παραπλανητική συμπεριφορά του το παράνομο περιουσιακό όφελος των 9.443.740,78 ευρώ €, με αντίστοιχη βλάβη της περιουσίας του ΙΚΑ. Ουδεμία δε ασάφεια υπάρχει στην προσβαλλομένη, ως προς το πρόσωπο του ζημιωθέντος από την αξιόποινη πράξη, αφού από τις ως άνω παραδοχές σαφώς προκύπτει ότι είναι το ΙΚΑ. Επίσης με την προσήκουσα αιτιολογική επάρκεια, το ως άνω Δικαστήριο της ουσίας ερεύνησε με επιμέλεια, τους αρνητικούς της κατηγορίας ισχυρισμούς και τα υπερασπιστικά επιχειρήματα του αναιρεσείοντος και τους απέρριψε αιτιολογημένα, δεχόμενο ότι: "....και πλημμελής να υπήρξε ο έλεγχος του ΙΚΑ ως προς την καταβολή ή μη των ασφαλιστικών εισφορών, κατά τα ανωτέρω χρονικά διαστήματα, δεν αίρεται το αποδειχθέν αδίκημα της απάτης.

Εξάλλου δεν πρόκειται εν προκειμένω για παράβαση του ΑΝ 86/67, ώστε να ερευνάται ποιος είναι κατά τον νόμο υπόχρεος σε κάθε εταιρεία για την καταβολή των εισφορών, αφενός και αφετέρου, αποδεικνύεται ότι ο πρώτος κατηγορούμενος ήταν αυτός που πραγματικά είχε ιδρύσει και διηύθυνε τις εταιρείες της ομάδας Α και η ίδρυση των εταιρειών Β δεν ήταν παρά εικονική, προκειμένου να πείσει το ΙΚΑ ότι αυτές "δάνειζαν" το προσωπικό της ομάδας Α και αυτές υποχρεούντο στην ασφάλιση του...." Οι λοιπές διαλαμβανόμενες σχετικές με την κατηγορία για την ως άνω πράξη αιτιάσεις του αναιρεσείοντος, που αναφέρονται σε εσφαλμένη αξιολόγηση αποδεικτικών στοιχείων, με παράθεση σκέψεων και συλλογισμών αυτού, που, κατά την άποψη του οδηγούν σε διαφορετικά συμπεράσματα από εκείνα, στα οποία κατέληξε το Δικαστήριο της ουσίας και αιτιάσεων που αφορούν την επί της ουσίας κρίση του δευτεροβαθμίου Δικαστηρίου και αποτελούν αμφισβήτηση των σε βάρος του ουσιαστικών παραδοχών της προσβαλλόμενης απόφασης και της ορθότητας του αποδεικτικού πορίσματός της, προβάλλονται απαραδέκτως, καθόσον, με την επίφαση πλημμελειών, που επιχειρείται να θεμελιωθούν στο άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' και Ε' του ΚΠΔ, πλήττουν ανεπίτρεπτα την ανέλεγκτη περί τα πράγματα κρίση του Δικαστηρίου της ουσίας. Κατόπιν αυτών, ο πρώτος λόγος της κρινόμενης αναίρεσης, από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' και Ε' του ΚΠΔ, με τον οποίο πλήττεται η προσβαλλόμενη απόφαση για έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας και για εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή ουσιαστικής ποινικής διάταξης (386 ΠΚ) είναι αβάσιμος. Η κατά τα άνω ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, η έλλειψη της οποίας όπως προαναφέρθηκε, ιδρύει τον από το άρθρο 510 παρ. 1 Δ' του ΚΠΔ λόγο αναίρεσης πρέπει να υπάρχει όχι μόνο για την κατηγορία, αλλά να εκτείνεται και στους αυτοτελείς ισχυρισμούς τους κατηγορουμένου, εκείνους δηλαδή που προβάλλονται στο Δικαστήριο της ουσίας, σύμφωνα με τα άρθρα 171 παρ.2 (170 παρ.2 του προϊσχύσαντος ΚΠΔ) και 333 παρ.2 ΚΠΔ, είτε από τον ίδιο τον κατηγορούμενο είτε από το συνήγορό του και τείνουν στην άρση του άδικου χαρακτήρα της πράξης ή της ικανότητας για καταλογισμό ή στη μείωση αυτής ή στην εξάλειψη του αξιοποίνου της πράξης ή στη μείωση της ποινής, εφόσον όμως αυτοί είναι σαφείς και ορισμένοι, δηλαδή αναφέρονται τα πραγματικά περιστατικά που είναι αναγκαία για την κατά νόμο θεμελίωσή τους, και έχουν αναπτυχθεί προφορικά κατά τη συζήτηση στο ακροατήριο, έτσι ώστε να μπορούν να αξιολογούνται και σε περίπτωση αποδοχής τους να οδηγούν στο ευνοϊκότερο για τον κατηγορούμενο συμπέρασμα, (ΟλΑΠ 2/2005, ΑΠ 1277/2023, 1136/2023, ΑΠ 147/2023, ΑΠ 374/2023, ΑΠ 721/2022, ΑΠ130/2022). Διαφορετικά, το Δικαστήριο της ουσίας δεν έχει υποχρέωση να απαντήσει επί των ισχυρισμών αυτών ή να αιτιολογήσει, ειδικά, τη σιωπηρή ή ρητή απόρριψη τους (ΟλΑΠ 2/2005, ΑΠ 591/2024,ΑΠ 1464/2023, ΑΠ1192/2023). Τέτοιοι αυτοτελείς ισχυρισμοί, η απόρριψη των οποίων πρέπει να αιτιολογείται ιδιαίτερα, είναι και οι ισχυρισμοί του κατηγορουμένου περί συνδρομής στο πρόσωπό του ελαφρυντικών περιστάσεων από τις αναφερόμενες στο άρθρο 84§2 του ΠΚ, αφού η παραδοχή τους οδηγεί στην επιβολή μειωμένης, κατά το άρθρο 83 του ίδιου Κώδικα, ποινής (ΑΠ 374/2023, ΑΠ 777/2022, ΑΠ 863/2022). Ως ελαφρυντική περίσταση θεωρείται, μεταξύ των άλλων, κατά το άρθρο 84 παρ. 2 περ. ε' του ΠΚ, το ότι ο υπαίτιος συμπεριφέρθηκε καλά για σχετικά μεγάλο διάστημα μετά την πράξη του, ακόμη και κατά την κράτησή του. Η αποδοχή της ως άνω ελαφρυντικής περίστασης, τελεί υπό την προϋπόθεση ότι η συμπεριφορά του δράστη είναι προδήλως διακριτή της συνήθους συμπεριφοράς του μέσου κοινωνικού ανθρώπου και συνέχεται με την εξαιρετική οπωσδήποτε βελτίωση της συμπεριφοράς του.

Συνεπώς, για την αναγνώριση της ως άνω ελαφρυντικής περίστασης στον δράστη, δεν αρκεί μόνον η καλή και συνήθης συμπεριφορά, και δη εργασία και ομαλή οικογενειακή ζωή αλλά πρέπει να συντρέχουν πραγματικά περιστατικά θετικά και δηλωτικά της αρμονικής κοινωνικής διαβίωσής του επί μακρό χρόνο μετά την τέλεση της πράξης, (ΑΠ 576/2024, ΑΠ 1333/2023, ΑΠ 1192/2023, ΑΠ 447/2023, ΑΠ 88/2023).

Στην προκειμένη περίπτωση, από την παραδεκτή, για τις ανάγκες του αναιρετικού ελέγχου της προσβαλλόμενης απόφασης προκύπτει ότι ο συνήγορος του αναιρεσείοντος, μετά την περί της ενοχής κρίση του Δικαστηρίου της ουσίας, υπέβαλε εγγράφως και ανέπτυξε προφορικώς τον αυτοτελή ισχυρισμό για την αναγνώριση στο πρόσωπο του κατηγορουμένου της ελαφρυντικής περίστασης του άρθρου 84 παρ.2ε ΠΚ , επικαλούμενος τα εξής: " 1.Σύμφωνα με την διάταξη του άρθρου 84 παρ. 2 περ. ε' ΠΚ: "Ελαφρυντικές περιστάσεις θεωρούνται ιδίως: .....] ε) το ότι συμπεριφέρθηκε καλά για σχετικά μεγάλο διάστημα μετά την πράξη του, ακόμα και κατά την κράτηση του.". 2.Διανύω το 81° έτος της ηλικίας μου, τυγχάνω συνταξιούχος και διαμένω στην Αθήνα με την σύζυγο μου Ε. Λ., με την οποία έχουμε αποκτήσει δύο κόρες κι ένα εγγόνι. Μετά την δικαστική μου περιπέτεια, μη δυνάμενος να αντέξω την ψυχολογική πίεση, αντιμετωπίζω σωρεία χρόνιων και διαρκώς επιδεινούμενων προβλημάτων υγείας που με αναγκάζουν να υποβάλλομαι μονίμως σε ιατρική/ψυχιατρική παρακολούθηση, αντικαταθλιπτική φαρμακευτική αγωγή και πολύ συχνά σε νοσοκομειακή περίθαλψη, όπως προκύπτει από τα ήδη προσκομισθέντα από εμένα και αναγνωσθέντα από το Δικαστήριο, έγγραφα. Ως συνταξιούχος εκ του νόμου δεν εργάζομαι, γεγονός αντικειμενικά δυσχερές λαμβανομένης υπόψη της κατάστασης της υγείας μου. Δεν έχω ακίνητα, αυτοκίνητα και εν γένει περιουσιακά στοιχεία, αλλά το μοναδικό μου έσοδο είναι η σύνταξή μου, από την οποία και καλύπτω τα έξοδα διαβίωσής μου. Το μοναδικό δε ακίνητο που είχα στο Ε9 μου κατασχέθηκε από το ΙΚΑ. 3.Μετά την τέλεση της αποδιδόμενης σε εμένα πράξης, ήτοι από το έτος 2009 έως και σήμερα, επομένως για χρονικό διάστημα τουλάχιστον δεκαπέντε (15) ετών, δεν έχω υποπέσει σε κανένα αδίκημα και διάγω απολύτως σύννομο και έντιμο οικογενειακό και επαγγελματικό βίο. α. Ειδικότερα, μετά την απολογία μου ενώπιον του Ανακριτή του 5ου Ειδικού Ανακριτικού Τμήματος Πλημμελειοδικών Αθηνών, αφέθηκα ελεύθερος και μου επεβλήθησαν οι περιοριστικοί όροι: α) της εμφάνισής μου την 1η και 16η εκάστου μηνός στο Τμήμα Ασφαλείας του τόπου κατοικίας μου και β) της απαγόρευσης εξόδου από την Χώρα. Τους ανωτέρω όρους τήρησα απαρέγκλιτος και επέδειξα έκτοτε απολύτως νομοταγή συμπεριφορά, χωρίς να απασχολήσω ξανά τις Αστυνομικές και Δικαστικές Αρχές. β. Εν συνεχεία, με την εκκαλούμενη υπ' αρ. 357/2020 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Αθηνών χορηγήθηκε ανασταλτικό αποτέλεσμα στην έφεσή μου και μου επιβλήθηκαν οι περιοριστικοί όροι: α) της εμφάνισης μου το πρώτο πενθήμερο εκάστου μηνός στο Αστυνομικό Τμήμα του τόπου κατοικίας μου β) της απαγόρευσης εξόδου από τη χώρα και γ) της εγγυοδοσίας, τους οποίους τήρησα και τηρώ έως σήμερα απαρεγκλίτως. Συγκεκριμένα, εμφανίζομαι με απόλυτη συνέπεια στο Τ.Α. του τόπου κατοικίας μου το πρώτο πενθήμερο εκάστου μηνός, όπως βεβαιώνεται και από την υπ' αρ. πρωτ. ...-2024 Βεβαίωση του Τ.Α. Εξαρχείων, και ουδέποτε έχω παραβιάσει τον περιοριστικό όρο της απαγόρευσης εξόδου από την Χώρα. Εξ όλων των ανωτέρω, προκύπτει ότι για πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα και συγκεκριμένα για χρονικό διάστημα τουλάχιστον δεκαπέντε ετών (15) ετών μετά την τέλεση της αποδιδόμενης σε εμένα πράξης, ευρισκόμενος σε καθεστώς ελευθερίας, απέδειξα ότι είμαι πλήρως ενταγμένος στην κοινωνία και διάγω ομαλό και έντιμο οικογενειακό και επαγγελματικό βίο και ως εκ τούτου πληρώ τις προϋποθέσεις, προκειμένου να αναγνωριστεί στο πρόσωπο μου η ελαφρυντική περίσταση του άρθρου 84 παρ.2 ε ΠΚ". Το ως άνω δευτεροβάθμιο Δικαστήριο, απέρριψε τον ως άνω αυτοτελή ισχυρισμό με την ακόλουθη, κατά πιστή μεταφορά, αιτιολογία: : "Για την αναγνώριση του ανωτέρω ελαφρυντικού απαιτείται, συγκεκριμένη, μετά την πράξη, θετική προσωπική, κοινωνική και επαγγελματική συμπεριφορά, η οποία να είναι ενδεικτική όχι μόνον έλλειψης έκνομης συμπεριφοράς, διότι σε τέτοια περίπτωση αυτός που δεν τέλεσε κάποια αξιόποινη πράξη μετά την αποκάλυψη της παράνομης δραστηριότητάς του, θα είχε εξασφαλισμένη την αναγνώριση της ελαφρυντικής αυτής περίστασης, αλλά ατόμου, το οποίο αποτίναξε το παρελθόν, άλλαξε τρόπο ζωής, πράγμα το οποίο δεν συμβαίνει, όταν εξακολουθεί να ζει όπως και πριν, εξαιρουμένης της παραβίασης των νόμων και ιδιαίτερα του Ποινικού Κώδικα.
Εν προκειμένω ο πρώτος κατηγορούμενος Γ. Τ. επικαλείται ψυχολογική πίεση, προβλήματα υγείας, περιορισμένη περιουσιακή κατάσταση και τήρηση των όρων που του είχαν επιβληθεί μετά την απολογία του ενώπιον του 5ου Ειδικού Ανακριτού του Πλημμελειοδικείου Αθηνών και μετά την πρωτόδικη καταδίκη του.

Συνεπώς, δεν επικαλείται συμπεριφορά βάσει των ανωτέρω και ο αυτοτελής ισχυρισμός του περί αναγνωρίσεως της ελαφρυντικής περιστάσεως της διατάξεως του άρθρου 84 παρ. 2ε ΠΚ πρέπει να απορριφθεί ως ουσία αβάσιμος". Με τις παραδοχές αυτές το δευτεροβάθμιο Δικαστήριο της ουσίας ορθά ερμήνευσε και εφάρμοσε την ουσιαστική ποινική διάταξη του άρθρου 84 παρ. 2 ε' ΠΚ, αφού για την αναγνώριση του ελαφρυντικού αυτού δεν αρκεί, όπως εκτέθηκε στη μείζονα σκέψη, μόνον η απουσία επίμεμπτης δραστηριότητας μετά την τέλεση της αξιόποινης πράξης και η ομαλή οικογενειακή και επαγγελματική ζωή, αλλά απαιτείται επιπλέον η επίκληση και απόδειξη πραγματικών περιστατικών που καταδεικνύουν την ηθική μεταστροφή του χαρακτήρα του δράστη, ως αποτέλεσμα πραγματικής επίγνωσης από αυτόν των συνεπειών της πράξης του και σταθερού εναρμονισμού του προς τις επιταγές της έννομης τάξης υπό καθεστώς κοινωνικής διαβίωσης, τα οποία δεν επικαλέστηκε, ούτε και απέδειξε ο αναιρεσείων κατηγορούμενος.
Κατ' ακολουθίαν των ανωτέρω, και, εφόσον δεν υπάρχουν άλλοι αναιρετικοί λόγοι προς έρευνα, πρέπει η υπό κρίση αίτηση αναιρέσεως να απορριφθεί στο σύνολό της και να καταδικαστεί ο αναιρεσείων στα έξοδα της δίκης, σύμφωνα με τα οριζόμενα ειδικότερα στο διατακτικό (άρθ. 578 ΚΠΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 8-11-2024 αίτηση του Γ. Τ. του Χ., κατοίκου ... για αναίρεση της υπ'αριθμ. 825-1048/2024 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών.

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα, που ανέρχονται σε οκτακόσια (800) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 14 Μαΐου 2025.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 18 Ιουνίου 2025.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

<< Επιστροφή