<< Επιστροφή

Αριθμός 945/2025

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Ε' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Παρασκευή Τσούμαρη Προεδρεύουσα Αρεοπαγίτη (σύμφωνα με την υπ' αριθ. 171/2025 πράξη της Προέδρου του Αρείου Πάγου), Σταυρούλα Κουσουλού, Αγαθή Δερέ-Εισηγήτρια, Παναγιώτα Γκουδή-Νινέ και Μερόπη Τζουγκαράκη, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 2 Μαΐου 2025, με την παρουσία του Αντεισαγγελέως του Αρείου Πάγου Αναστασίου Σκάρα (γιατί κωλύεται η Εισαγγελέας) και του Γραμματέως Γ. Β., για να δικάσει τις αιτήσεις των αναιρεσειόντων - κατηγορουμένων: 1.Ν. Γ. του Χ., κατοίκου ... και 2.Ε. Γ. του Χ., κατοίκου ..., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τους πληρεξουσίους δικηγόρους τους Νικόλαο Βιτώρο και Γεώργιο Φραντζεσκάκη, για αναίρεση της απόφασης 1257/2024 του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Χανίων. Το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Χανίων με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και oι αναιρεσείοντες - κατηγορούμενοι ζητούν την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στις από 7.2.2025 και υπ' αρ. 1109/7.2.2025 και 1110/7.2.2025 αιτήσεις τους αναιρέσεως, οι οποίες καταχωρίστηκαν στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό ...

Αφού άκουσε Τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθούν οι κρινόμενες αιτήσεις αναιρέσεως και τους πληρεξούσιους δικηγόρους των αναιρεσειόντων που ζήτησαν όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι. Η κρινόμενη, από 07-02-2025, αίτηση του Ν. Γ. του Χ., κατοίκου ..., και η από 07-02-2025 αίτηση του Ε. Γ. του Χ., κατοίκου ..., για αναίρεση της με αριθμ. 1257/2024 απόφασης του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Χανίων, που τους καταδίκασε για την αξιόποινη πράξη ρύπανσης περιβάλλοντος από άσκηση επαγγελματικής δραστηριότητας, με την ελαφρυντική περίσταση του άρθρου 84 παρ. 2 α ΠΚ, σε ποινή φυλάκισης δύο (2) μηνών τον καθένα, ασκήθηκαν νομότυπα από τον πληρεξούσιο δικηγόρο αυτών, δυνάμει της αντίστοιχης από 07-02-2025 συνημμένης εξουσιοδότησης, με επίδοση, στις 07-02-2025, στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, και έλαβαν αριθμ. πρωτ. 1109/07-02-2025 και 1110/07-02-2025, αντίστοιχα, και εμπρόθεσμα, εντός της προβλεπόμενης εικοσαήμερης προθεσμίας από την καταχώρηση, στις 21-01-2025, της προσβαλλόμενης απόφασης στο ειδικό βιβλίο (άρθρο 473 παρ. 2 και 3 ΚΠΔ, 474 παρ. 1, και άρθρο 168 παρ.1 εδ. δ' του ίδιου Κώδικα) περιέχουν δε σαφείς και ορισμένους λόγους αναίρεσης, συνιστάμενοι στην απόλυτη ακυρότητα της διαδικασίας στο ακροατήριο, στην έλλειψη από την απόφαση της ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας που επιβάλλει το Σύνταγμα και εσφαλμένης εφαρμογής του νόμου (άρθρ. 510 παρ. 1 στοιχ. Α', Δ', και Ε', αντίστοιχα, ΚΠοινΔ). Επομένως είναι παραδεκτή και πρέπει αφού συνεκδικαστούν, λόγω της μεταξύ τους πρόδηλης συνάφειας να ερευνηθούν για το βάσιμο των λόγων τους.
ΙΙ. [1] Από τις διατάξεις των άρθρων 329, 331, 333 παρ. 2, 358, 362 παρ. 1 και 367 ΚΠοινΔ, σε συνδυασμό με εκείνη του άρθρου 171 παρ.1 περ. δ' του ιδίου Κώδικα, προκύπτει ότι η λήψη υπόψη από το Δικαστήριο, για το σχηματισμό της κρίσης του περί της ενοχής του κατηγορουμένου, εγγράφων που δεν είναι βέβαιο ότι αναγνώσθηκαν κατά την προφορική συζήτηση της υπόθεσης στο ακροατήριο, επιφέρει απόλυτη ακυρότητα της διαδικασίας κατά το άρθρο 171 παρ.1 εδ. δ' του ίδιου Κώδικα, που ιδρύει τον εκ του άρθρου 510 παρ.1 στοιχ. Α' του ΚΠοινΔ λόγο αναίρεσης, διότι αποστερείται έτσι ο κατηγορούμενος του δικαιώματος του να εκθέσει τις απόψεις του και να προβεί σε παρατηρήσεις σχετικά με το αποδεικτικό αυτό μέσο (άρθρο 358 ΚΠοινΔ), καθώς και παραβίαση των αρχών της προφορικότητας της διαδικασίας στο ακροατήριο (άρθρ. 510 παρ. Γ ΚΠοινΔ), εκτός αν αυτά αποτελούν στοιχεία του κατηγορητηρίου ή το υλικό αντικείμενο του εγκλήματος ή είναι έγγραφα διαδικαστικά ή αναφέρονται απλώς διηγηματικά στην απόφαση ή το περιεχόμενο τους προκύπτει από άλλα αποδεικτικά μέσα (ΑΠ 884/2024, ΑΠ 915/2024), όπως π.χ. από κατάθεση μάρτυρα (ΑΠ 915/2024) ή από άλλα αναγνωσθέντα έγγραφα, όπως από τα αναγνωσθέντα στη δευτεροβάθμιο δίκης πρακτικά της πρωτοβάθμιας δίκης, οπότε τα αναφερόμενα σ' αυτά έγγραφα, κατά την έννοια της διάταξης του άρθρου 502 παρ. 1γ ΚΠοινΔ, θεωρείται ότι αναγνώσθηκαν και στην κατ' έφεση δίκη (ΑΠ 1226/2023, ΑΠ 489/2024), ή τα επικαλέστηκε ο ίδιος ο κατηγορούμενος στη δίκη (ΑΠ 884/2024, ΑΠ 1226/2023), διότι, στην περίπτωση αυτή, γνωρίζει ο κατηγορούμενος ή ο συνήγορός του την κατηγορία, προκειμένου να αντιτάξει την υπεράσπισή του κατ' αυτής και κατ' ακολουθία μέσω των αναγνωσθέντων εγγράφων γνωρίζει και το περιεχόμενο των μη αναγνωσθέντων ομοίων τους, και θα μπορούσε, αν το ήθελε, να ασκήσει τα κατ' άρθρο 358 ΚΠοινΔ υπερασπιστικά δικαιώματά του (ΑΠ 844/2024, ΑΠ 747/2024). Το περιεχόμενο του αναγνωσθέντος εγγράφου δεν είναι αναγκαίο να καταχωρίζεται στα πρακτικά της απόφασης, ούτε να μνημονεύεται ποιο αποδεικτέο θέμα αφορά, όπως δεν είναι αναγκαίο να αναφέρεται ο συντάκτης του εγγράφου και η χρονολογία του. Αρκεί να αναφέρονται στα πρακτικά τα στοιχεία εκείνα, από τα οποία προσδιορίζεται επαρκώς η ταυτότητά του, έτσι ώστε να μην καταλείπεται αμφιβολία, για το ποιο έγγραφο αναγνώστηκε. Ο προσδιορισμός, δηλαδή, της ταυτότητας του εγγράφου είναι αναγκαίος για τη δημιουργία βεβαιότητας ότι το έγγραφο αυτό και όχι κάποιο άλλο αναγνώσθηκε στη συγκεκριμένη δίκη και, έτσι, δόθηκε η δυνατότητα στον κατηγορούμενο να εκθέσει τις απόψεις του και να κάνει τις παρατηρήσεις του ως προς το περιεχόμενό του (κατά το άρθρο 358 ΚΠΔ). Αν δηλαδή η ταυτότητα του εγγράφου δεν προσδιορίζεται με επάρκεια, υπάρχει απόλυτη ακυρότητα της διαδικασίας και παραβίαση της δημοσιότητας της διαδικασίας (ΑΠ 74/2024, ΑΠ 215/2023, ΑΠ 1634/2022).

Στην προκείμενη περίπτωση, από την παραδεκτή επισκόπηση των διαδικαστικών εγγράφων της υπόθεσης προκύπτουν τα εξής : Στα πρακτικά της εκκαλούμενης απόφασης, κατά την οποία παρέστησαν οι κατηγορούμενοι δια του πληρεξούσιου δικηγόρου τους, μεταξύ των αναγνωστέων εγγράφων, με στοιχείο -7-, διαλαμβάνεται ότι αναγνώστηκε και το με αριθμ. .../2017 έγγραφο της Διεύθυνσης Περιβάλλοντος και Χωρικού Σχεδιασμού, ως έγγραφο που αναφέρεται στο κατηγορητήριο και αναφέρει στοιχεία του κατηγορητηρίου. Στα πρακτικά της προσβαλλόμενης απόφασης, τα οποία δεν προσβλήθηκαν ως πλαστά ούτε ζητήθηκε η διόρθωσή τους και, επομένως, αποδεικνύουν όσα έχουν καταχωριστεί σ' αυτά (ΑΠ 915/2024, ΑΠ 1001/2023), προκύπτει ότι πριν/κατά την ανάγνωση του ανωτέρω εγγράφου ο πληρεξούσιος δικηγόρος των κατηγορούμενων ήδη αναιρεσειόντων δεν προέβαλε αντιρρήσεις ούτε μετά την ανάγνωση αυτού προέβαλε οιαδήποτε δήλωση, ενώ δεν απαιτείται η καταγραφή του περιεχομένου του αναγνωσθέντος εγγράφου. Κατά τα ανωτέρω διαλαμβανόμενα ο πληρεξούσιος δικηγόρος των κατηγορούμενων - αναιρεσειόντων γνώριζε την ταυτότητα του ανωτέρω εγγράφου, ως εγγράφου του κατηγορητηρίου, είχε την ευχέρεια να εκθέσει τις απόψεις των κατηγορούμενων και να διατυπώσει τις παρατηρήσεις τους, σχετικές με το περιεχόμενο του, ασκώντας τα από το άρθρο 358 ΚΠΔ δικαιώματα των κατηγορούμενων, τα οποία ουδόλως παραβιάστηκαν, και, συνεπώς, ουδεμία αμφιβολία δημιουργήθηκε ως προς την ταυτότητά του, που αφορά όρο 2Γ5 της με αριθμ. .../2017 ΑΕΠΟ, και, επομένως, δεν επήλθε απόλυτη ακυρότητα ούτε παραβίαση της δημοσιότητας της διαδικασίας (άρθρ. 510 παρ. 1 στοιχ. Α και Γ ΚΠοινΔ), και ο πρώτος λόγος αναίρεσης, με τον οποίο ο καθένας αναιρεσείων υποστηρίζει τα αντίθετα είναι αβάσιμος.

ΙΙΙ. [1] Κατά τις διατάξεις του άρθρου 28 παρ. 1,2 του ν. 1650/1986 (όπως ισχύει μετά το ν. 4042/2012) "για την προστασία του περιβάλλοντος", "παρ. 1. Όποιος ασκεί δραστηριότητα ή επιχείρηση χωρίς την απαιτούμενη, σύμφωνα με τις διατάξεις του νόμου αυτού, όπως τροποποιήθηκε με το ν. 3010/2003 και το ν. 4014/2011, ή των κανονιστικών πράξεων που εκδίδονται κατ' εξουσιοδότηση του, άδεια ή έγκριση, ή υπερβαίνει τα όρια της άδειας ή έγκρισης που του έχει χορηγηθεί και υποβαθμίζει το περιβάλλον, τιμωρείται με φυλάκιση έως δύο ετών ή και χρηματική ποινή 1.000,00 έως 60.000,00 ευρώ.

Εξάλλου, σύμφωνα με το άρθρο 1 παρ. 2 του ν. 1650/1986, οι βασικοί στόχοι αυτού είναι, μεταξύ άλλων, και η αποτροπή της ρύπανσης και γενικότερα της υποβάθμισης του περιβάλλοντος, η λήψη όλων των προληπτικών μέτρων, που είναι αναγκαία γι' αυτόν τον σκοπό και η διασφάλιση της ανθρώπινης υγείας από τις διάφορες μορφές υποβάθμισης του περιβάλλοντος, και ειδικότερα από τη ρύπανση και τις οχλήσεις. Περαιτέρω, κατά το άρθρο 2 του ιδίου ως άνω νόμου 1650/1986, ως "περιβάλλον" νοείται το σύνολο των φυσικών και ανθρωπογενών παραγόντων και στοιχείων που βρίσκονται σε αλληλεπίδραση και επηρεάζουν την οικολογική ισορροπία, την ποιότητα της ζωής, την υγεία των κατοίκων, την ιστορική και πολιτιστική παράδοση και τις αισθητικές αξίες. Ως "ρύπανση" νοείται η παρουσία στο περιβάλλον ρύπων, δηλαδή κάθε είδους ουσιών, θορύβου, ακτινοβολίας ή άλλων μορφών ενέργειας, σε ποσότητα, συγκέντρωση ή διάρκεια που μπορούν να προκαλέσουν αρνητικές επιπτώσεις στην υγεία, στους ζωντανούς οργανισμούς και στα οικοσυστήματα ή υλικές ζημίες και γενικά να καταστήσουν το περιβάλλον ακατάλληλο για τις επιθυμητές χρήσεις του. Ως "υποβάθμιση" νοείται η πρόκληση από ανθρώπινες δραστηριότητες ρύπανσης ή οποιασδήποτε άλλης μεταβολής στο περιβάλλον, η οποία είναι πιθανόν να έχει αρνητικές επιπτώσεις στην οικολογική ισορροπία, στην ποιότητα ζωής και στην υγεία των κατοίκων, στην ιστορική και πολιτιστική κληρονομιά και στις αισθητικές αξίες... Από το συνδυασμό των ως άνω διατάξεων των άρθρων 2 και 28 του ν. 1650/1986 προκύπτει ότι για τη στοιχειοθέτηση του υπαλλακτικώς μεικτού εγκλήματος της ρύπανσης ή υποβάθμισης του περιβάλλοντος, πρέπει να διαπιστωθεί η ύπαρξη "ρυπάνσεως" ή "υποβαθμίσεως" του περιβάλλοντος, κατά την έννοια που προσδίδουν στους όρους αυτούς οι διατάξεις του άρθρου 2. Επιπλέον, η περί ρύπανσης ή υποβάθμισης του περιβάλλοντος γνωμάτευση διατυπούται από ειδικούς οι οποίοι ορίζονται και γνωματεύουν με βάση τις ειδικές κείμενες διατάξεις στις οποίες παραπέμπει το άρθρο 28 ν. 1650/1986 και δεν αφίεται στην αντίληψη του "μέσου κοινωνικού ανθρώπου" (ΑΠ 830/2024, ΑΠ 1368/2022, ΑΠ 476/2022). [2] Σύμφωνα με το άρθρο 45 ΠΚ, με το οποίο εκφράζεται η έννοια της συναυτουργίας, αν δύο ή περισσότεροι τέλεσαν από κοινού την αξιόποινη πράξη ο καθένας τους τιμωρείται ως αυτουργός. Με τον όρο "από κοινού" νοείται αντικειμενικά σύμπραξη στην εκτέλεση της κύριας πράξης και υποκειμενικά κοινός δόλος, δηλαδή ο κάθε αυτουργός θέλει ή αποδέχεται την πραγμάτωση της αντικειμενικής υπόστασης του διαπραττόμενού εγκλήματος, γνωρίζοντας ότι και οι λοιποί συμμέτοχοι πράττουν με δόλο τέλεσης του ίδιου εγκλήματος και θέλει ή αποδέχεται να ενώσει την δική του δράση με εκείνη των άλλων προς πραγμάτωση της αντικειμενικής υπόστασης του εν λόγω εγκλήματος. Η σύμπραξη στην εκτέλεση της κύριας πράξης μπορεί να συνίσταται ή στο ότι καθένας πραγματώνει την όλη αντικειμενική υπόσταση του εγκλήματος ή στο ότι το έγκλημα πραγματώνεται με τις συγκλίνουσες επί μέρους πράξεις των συμμετόχων, ταυτόχρονες ή διαδοχικές, χωρίς να είναι αναγκαίο να αναφέρονται και οι επί μέρους πράξεις καθενός από τους συναυτουργούς. Αρκεί δε στην καταδικαστική απόφαση να αναφέρεται ότι οι δράστες της αξιόποινης πράξης ενήργησαν με κοινό δόλο, χωρίς να απαιτείται να αναφέρονται και να εξειδικεύονται οι επί μέρους υλικές ενέργειες του καθενός από αυτούς για την από κοινού πραγμάτωση της αντικειμενικής υπόστασης του εγκλήματος (ΑΠ 468/2024, ΑΠ 1012/2024). [3] Η καταδικαστική απόφαση έχει την απαιτούμενη, από τα άρθρα 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠοινΔ, ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, η έλλειψη της οποίας ιδρύει λόγο αναίρεσης από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' του ΚΠοινΔ, όταν αναφέρονται σ' αυτή, με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά, τα προκύψαντα από την αποδεικτική διαδικασία πραγματικά περιστατικά, στα οποία στηρίχθηκε η κρίση του δικαστηρίου για τη συνδρομή των αντικειμενικών και υποκειμενικών στοιχείων του εγκλήματος, οι αποδείξεις που τα θεμελιώνουν και οι νομικές σκέψεις υπαγωγής των περιστατικών αυτών στην εφαρμοσθείσα ουσιαστική ποινική διάταξη. Για την ύπαρξη τέτοιας αιτιολογίας είναι παραδεκτή η αλληλοσυμπλήρωση του σκεπτικού με το διατακτικό της απόφασης, τα οποία αποτελούν ενιαίο σύνολο, δεν υπάρχει δε έλλειψη αιτιολογίας και στην περίπτωση που αυτή εξαντλείται σε επανάληψη του διατακτικού της απόφασης, το οποίο, όμως, εκτός από τα τυπικά στοιχεία του κατηγορητηρίου, περιέχει και πραγματικά περιστατικά, τόσο αναλυτικά και με τόση πληρότητα, ώστε να καθίσταται περιττή η διαφοροποίηση της διατύπωσης του σκεπτικού της (ΑΠ 974/2023, ΑΠ 128/2022). Αναφορικά δε με τα προαναφερθέντα εγκλήματα, η πληρότητα της αιτιολογίας προϋποθέτει ότι πρέπει να γίνεται μνεία των διατάξεων του Ν. 1650/1986 ή των κανονιστικών υπουργικών ή νομαρχιακών αποφάσεων που εκδόθηκαν κατ' εξουσιοδότηση του, προς τις οποίες αντιβαίνει η άσκηση επιχείρησης ή η προκαλέσασα ρύπανση πράξη ή παράλειψη του υπαιτίου. Η παραδοχή της "ρύπανσης" και της "υποβάθμισης" του περιβάλλοντος πρέπει να αιτιολογείται στο πλαίσιο των αντίστοιχων ορισμών του άρθρου 2 παρ. 1 και 4 ν. 1650/1986, δηλαδή για την επάρκεια της αιτιολογίας, να εκτίθενται πραγματικά περιστατικά και βάσει αυτών να αναπτύσσονται σκέψεις που τεκμηριώνουν αντίστοιχα, είτε την πιθανότητα να προκαλέσουν αρνητικές επιπτώσεις στην υγεία, στους ζωντανούς οργανισμούς και στα οικοσυστήματα ή υλικές ζημίες και γενικά να καταστήσουν το περιβάλλον ακατάλληλο για τις επιθυμητές χρήσεις του (ρύπανση), είτε την πιθανότητα αρνητικών επιπτώσεων στην οικολογική ισορροπία, στην ποιότητα ζωής και στην υγεία των κατοίκων, στην ιστορική και πολιτιστική κληρονομιά και τις αισθητικές αξίες (υποβάθμιση). Παραλείψεις δε, εμφανιζόμενες ως "τυπικές" παραβάσεις, μπορεί να μην στοιχειοθετούν ρύπανση ή υποβάθμιση κατά την έννοια του Ν. 1650/1986, μπορεί, όμως, να συμβαίνει και το αντίθετο, όταν συνδέονται, δηλαδή τελούν σε αιτιακή σχέση, με τη δημιουργία απαγορευμένων ρύπων. Τέλος, η ύπαρξη του δόλου δεν είναι κατ' αρχήν αναγκαίο να αιτιολογείται ιδιαιτέρως, διότι ενυπάρχει στη θέληση παραγωγής των πραγματικών περιστατικών που συγκροτούν την αντικειμενική υπόσταση του εγκλήματος και εξυπακούεται ότι υπάρχει σε κάθε συγκεκριμένη περίπτωση από την πραγμάτωση των περιστατικών αυτών, εκτός αν ο νόμος αξιώνει πρόσθετα στοιχεία για το αξιόποινο, όπως είναι η τέλεση της πράξης εν γνώσει ορισμένου περιστατικού (άμεσος δόλος) ή επιδίωξη ορισμένου περαιτέρω σκοπού, επέλευσης, δηλαδή, ορισμένου πρόσθετου αποτελέσματος (εγκλήματα με υπερχειλή υποκειμενική υπόσταση) ή όπως στη συγκεκριμένη περίπτωση των αδικημάτων του άρθρου 28 παρ. 1 και 2 του ν. 1650/1986, όπου τιμωρούνται και από αμέλεια τελούμενα, για την πληρότητα της αιτιολογίας, απαιτείται, εκτός των άλλων, να αναφέρεται σ' αυτήν το είδος της υπαιτιότητας του κατηγορουμένου που γίνεται δεκτό, αν δηλαδή, αυτός τέλεσε την πράξη από δόλο ή από αμέλεια (ΑΠ 830/2024, ΑΠ 476/2022). Σε σχέση με τα αποδεικτικά μέσα, που λήφθηκαν υπόψη από το δικαστήριο προκειμένου να μορφώσει την καταδικαστική του κρίση, όπως επιβάλλουν οι διατάξεις των άρθρων 177 παρ. 1 και 178 του ΚΠοινΔ, για την πληρότητα της αιτιολογίας αρκεί ο κατ' είδος προσδιορισμός τους (μάρτυρες, έγγραφα κλπ) χωρίς να απαιτείται ειδικότερη αναφορά ή αναλυτική παράθεσή τους και μνεία του τι προέκυψε από το καθένα χωριστά, πρέπει, όμως, να προκύπτει ότι το δικαστήριο τα έλαβε υπόψη και τα συνεκτίμησε όλα και όχι μόνο μερικά, ούτε είναι απαραίτητη η αξιολογική συσχέτιση και σύγκριση των διαφόρων αποδεικτικών μέσων και των μαρτυρικών καταθέσεων μεταξύ τους ή να προσδιορίζεται ποιο βάρυνε περισσότερο για το σχηματισμό της δικανικής κρίσης (ΑΠ 211/2024, ΑΠ 1199/2023). [4] Κατά το άρθρο 510 παρ.1 στοιχ. Ε' του ΚΠοινΔ λόγο αναίρεσης συνιστά και η εσφαλμένη ερμηνεία ή εφαρμογή ουσιαστικής ποινικής διάταξης. Εσφαλμένη ερμηνεία υπάρχει, όταν το δικαστήριο αποδίδει στο νόμο διαφορετική έννοια από εκείνη που πραγματικά έχει, ενώ εσφαλμένη εφαρμογή, όταν το δικαστήριο, χωρίς να παρερμηνεύει το νόμο, δεν υπήγαγε ορθά τα πραγματικά περιστατικά, που δέχθηκε ότι αποδείχθηκαν, στη διάταξη που εφαρμόσθηκε. Περίπτωση εσφαλμένης εφαρμογής ουσιαστικής ποινικής διάταξης, που ιδρύει τον ανωτέρω αναιρετικό λόγο από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Ε' του ΚΠοινΔ, συνιστά και η εκ πλαγίου παραβίαση της διάταξης αυτής, η οποία υπάρχει, όταν στο πόρισμα της απόφασης, που προκύπτει από την αλληλοσυμπλήρωση του σκεπτικού και του διατακτικού της και ανάγεται στα στοιχεία και στην ταυτότητα του εγκλήματος, έχουν εμφιλοχωρήσει ασάφειες, αντιφάσεις ή λογικά κενά, που καθιστούν ανέφικτο τον αναιρετικό έλεγχο σε σχέση με την ορθή εφαρμογή του νόμου, οπότε η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση (ΑΠ 773/2024, ΑΠ 854/2024).

ΙΙΙ. [1] Από την παραδεκτή επισκόπηση της προσβαλλόμενης απόφασης, για τις ανάγκες του αναιρετικού ελέγχου, προκύπτει ότι το δευτεροβάθμιο δικαστήριο, μετά από συνεκτίμηση όλων των αποδεικτικών μέσων, τα οποία προσδιορίζονται κατ' είδος σ' αυτήν (ένορκες καταθέσεις των μαρτύρων κατηγορίας, τα αναγνωσθέντα έγγραφα) δέχθηκε ανελέγκτως τα εξής κατά λέξη πραγματικά περιστατικά : "Οι κατηγορούμενοι, στην περιοχή Κορφαλώνας του δήμου Κισσάμου της Π.Ε. Χανιών, στις 14-2-2018 ως νόμιμοι εκπρόσωποι της εταιρείας "X. Γ. ΑΝΩΝΥΜΗ ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΗ - ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΗ-ΕΜΠΟΡΙΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ", και δη ως πρόεδρος ΔΣ και Διευθύνων Σύμβουλος και Αντιπρόεδρος ΔΣ και διευθύνων σύμβουλος, αντίστοιχα, ιδιοκτησίας ελαιουργείου που βρίσκεται στον ως άνω τόπο, από κοινού (δηλ. και με πρόθεση), ασκούσαν επιχειρηματική δραστηριότητα καθ' υπέρβαση των αδειών και, ειδικότερα, κατά παράβαση της των όρων της με αριθμ. πρωτ. ...-2015 Απόφασης του Περιφερειάρχη Χανιών, στην οποία προβλεπόταν προθεσμία προς μεταφορά σε νέα θέση της ως άνω επιχείρησης έως την 16-4-2017. Κατά την αυτοψία που διενεργήθηκε την 14-02-2018 ως αξιολογήθηκε αυτή από το κλιμάκιο ελέγχου ποιότητας περιβάλλοντος της ΠΕ Χανιών, στο χώρο που λειτουργούσε το ως άνω ελαιουργείο, κατά παράβαση της ως άνω απόφασης περί μετεγκατάστασής του, προέκυψαν τα εξής: 1) Το πυρηνελαιουργείο λειτουργούσε κανονικά και δεν είχε μετεγκατασταθεί καίτοι είχε παρέλθει η προθεσμία για την μετεγκατάστασή του που προβλεπόταν στην υπ' αριθμ. πρωτ. ...-2015 απόφαση του Αντιπεριφερειάρχη Χανίων, ήτοι λειτουργούσε πέραν της ανωτέρω προθεσμίας και καθ' υπέρβαση της ανωτέρω αποφάσεως - άδειας. 2) Στις δεξαμενές (ανοιχτές εδαφοδεξαμενές) που βρίσκονταν εξωτερικά του εργοστασίου υπήρχε αποθηκευμένη πυρήνα κατά παράβαση του όρου 2Γ5 της με αρ. .../2017 ΑΕΠΟ και αυτές ήταν γεμάτες, ενώ πυρήνα διαπιστώθηκε ότι υπήρχε και εκτός των δεξαμενών, στα σημεία κίνησης των φορτηγών. Εντός δε του χώρου του εργοστασίου η πυρήνα δεν ήταν σκεπασμένη με μεμβράνες και δεν υπήρχαν κελιά αποθήκευσής της κατά παράβαση του όρου 2Γ5 της με αρ. .../2017 ΑΕΠΟ, 3) Στη βόρεια πλευρά του πυρηνελαιουργείου διαπιστώθηκε σταθερή ροή, από το εσωτερικό της εγκατάστασης προς τη θάλασσα υγρών αποβλήτων, χρωματισμένων από την πυρήνα, 4) Διαρροές στραγγισμάτων πυρήνας διαπιστώθηκαν και από το τοιχίο νότια της δραστηριότητας στο δρόμο. Το ύψος της πυρήνας στην πλευρά αυτή ήταν πάνω από δύο μέτρα. Τα ως άνω αποδείχθηκαν πλήρως από τις ένορκες καταθέσεις των μαρτύρων που διενήργησαν αυτοψία στο χώρο του πυρηνελαιουργείου καθώς και από τον μάρτυρα ιδιοκτήτη όμορης ιδιοκτησίας, ο οποίος δήλωσε ότι η ως άνω επιχείρηση προκαλεί κατ' επανάληψη προβλήματα υποβαθμίζοντας την περιοχή. Κατόπιν των ανωτέρω, αποδείχθηκε και το Δικαστήριο πείστηκε για το ότι η πυρήνα που ήταν αποθηκευμένη κατά παράβαση του όρου 2Γ5 της με αρ. .../2017 ΑΕΠΟ, η πυρήνα που διαπιστώθηκε ότι υπήρχε και εκτός των δεξαμενών, στα σημεία κίνησης των φορτηγών, η πυρήνα που δεν ήταν σκεπασμένη με μεμβράνες και εκτός κελιών αποθήκευσής της κατά παράβαση του όρου 2Γ5 της με αρ. .../2017 ΑΕΠΟ, η σταθερή ροή, από το εσωτερικό της εγκατάστασης προς τη θάλασσα υγρών αποβλήτων, χρωματισμένων από την πυρήνα, οι διαρροές στραγγισμάτων πυρήνας που διαπιστώθηκαν από το τοιχίο νότια της δραστηριότητας στο δρόμο προκάλεσαν υποβάθμιση περιβάλλοντος λόγω της ρύπανσης του αέρα εκ των οσμών που προκαλούνται εκ της απόρριψης αυτών αλλά και λόγω της ρύπανσης του εδάφους καθώς και των υδάτων. Αντίθετα, δεν αποδείχθηκαν οι αρνητικοί της κατηγορίας ισχυρισμοί των κατηγορουμένων και ιδίως ο ισχυρισμός ότι το υγρό που διέρρευσε ήταν πυρήνα αλλά νερό ψύξης, καθώς αποδείχθηκε ότι ακόμα κι αν ίσχυε αυτό το υγρό ήταν χρωματισμένο με πυρήνα με αποτέλεσμα να προκαλείται και μέσω αυτού υποβάθμιση του περιβάλλοντος. Προέκυψε δε ότι από την ως άνω παράνομη διαρροή και διάθεση των λυμάτων του πυρηνελαιουργείου (ενόψει και του ότι η λειτουργία πυρηνελαιουργείου κατατάσσεται στην Κατηγορία Α2 - Ομάδα 9π-α/α 13 της ΚΥΑ 1958/2012-ΦΕΚ 21Β', που αφορά δραστηριότητες με σημαντικές περιβαλλοντικές επιπτώσεις) προκαλείτο άμεση ρύπανση - μόλυνση του περιβάλλοντος και υποβάθμισης της αισθητικής του τοπίου, κίνδυνος στη δημόσια υγεία λόγω της δυσοσμίας και της ανάπτυξης και εξάπλωση επιβλαβών εντόμων και τρωκτικών που λειτουργούν ως φορείς μολυσματικών ασθενειών, άμεσος κίνδυνος εξάπλωσης μολυσματικών ασθενειών από τη ρύπανση μέσω της διήθησης του υπόγειου υδροφόρου ορίζοντας, καθώς και ρύπανση της θάλασσας από τη συνεχή ροή των λυμάτων, ιδιαίτερα λόγω της χειμερινής περιόδου και των βροχοπτώσεων. Το Δικαστήριο ωστόσο δέχεται ότι πρέπει να αναγνωρισθεί ότι συντρέχει στο πρόσωπο των κατηγορουμένων η ελαφρυντική περίσταση του άρθρου 84 § 2 α' ΠΚ. ...". Στη συνέχεια, το δευτεροβάθμιο δικαστήριο ουσίας κήρυξε τους κατηγορούμενους και ήδη αναιρεσείοντες ένοχους της πράξης της ρύπανσης περιβάλλοντος από άσκηση επιχειρηματικής δραστηριότητας, καθ' υπέρβαση των περιβαλλοντικών αδειών, από κοινού, και, συγκεκριμένα, του ότι, κατά λέξη: "
Κηρύσσει ένοχους του ότι : στην περιοχή Κορφαλώνας του δήμου Κισσάμου της Π.Ε. Χανίων, στις 14-2-2018 ως νόμιμοι εκπρόσωποι της εταιρείας "X. Γ. ΑΝΏΝΥΜΗ ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΗ-ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΗ-ΕΜΠΟΡΙΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ", ιδιοκτησίας ελαιουργείου που βρίσκεται στον ως άνω τόπο, από κοινού (δηλ. και με πρόθεση), ασκούσαν επιχειρηματική δραστηριότητα καθ' υπέρβαση των αδειών που προβλέπονται για την προστασία του περιβάλλοντος, υποβαθμίζοντας το περιβάλλον, και συγκεκριμένα, κατόπιν αυτοψίας που διενεργήθηκε, περί ώρα 11.00' της ανωτέρω ημερομηνίας, από Κλιμάκιο Ελέγχου Περιβάλλοντος της Περιφερειακής Ενότητας Χανιών, στο χώρο που λειτουργούσε το άνω ελαιουργείο, προέκυψαν τα εξής: 1) Το πυρηνελαιουργείο λειτουργούσε κανονικά και δεν είχε μετεγκατασταθεί καίτοι είχε παρέλθει η προθεσμία για την μετεγκατάστασή του που προβλεπόταν από την υπ' αριθμ. πρωτ. ...-2015 απόφαση του Αντιπεριφερειάρχη Χανιών, ήτοι λειτουργούσε πέραν της ανωτέρω προθεσμίας και καθ' υπέρβαση της ανωτέρω αποφάσεως - άδειας. 2) Στις δεξαμενές (ανοιχτές εδαφοδεξαμενές) που βρίσκονταν εξωτερικά του εργοστασίου υπήρχε αποθηκευμένη πυρήνα κατά παράβαση του όρου 2Γ5 της με αρ. .../2017 ΑΕΠΟ, αυτές ήταν γεμάτες, ενώ πυρήνα διαπιστώθηκε ότι υπήρχε και εκτός των δεξαμενών, στα σημεία κίνησης των φορτηγών. Εντός δε του χώρου του εργοστασίου η πυρήνα δεν ήταν σκεπασμένη με μεμβράνες και δεν υπήρχαν κελιά αποθήκευσής της κατά παράβαση του όρου 2Γ5 της με αρ. .../2017 ΑΕΠΟ, 3) Στη βόρεια πλευρά του πυρηνελαιουργείου διαπιστώθηκε σταθερή ροή, από το εσωτερικό της εγκατάστασης προς τη θάλασσα υγρών αποβλήτων, χρωματισμένων από την πυρήνα, 4) Διαρροές στραγγισμάτων πυρήνας διαπιστώθηκαν και από το τοιχίο νότια της δραστηριότητας στο δρόμο. Το ύψος της πυρήνας στην πλευρά αυτή ήταν πάνω από δύο μέτρα. Άλλωστε δε, και από την άνω παράνομη διαρροή και διάθεση των λυμάτων του πυρηνελαιουργείου (ενόψει και του ότι η λειτουργία πυρηνελαιουργείου κατατάσσεται στην Κατηγορία Α2 -Ομάδα 9π-α/α 13 της ΚΥΑ 1958/2012-ΦΕΚ 21Β', που αφορά δραστηριότητες με σημαντικές περιβαλλοντικές επιπτώσεις) προκαλείτο άμεση ρύπανση - μόλυνση του περιβάλλοντος και υποβάθμισης της αισθητικής του τοπίου, κίνδυνος στη δημόσια υγεία λόγω της δυσοσμίας και της ανάπτυξης και εξάπλωση επιβλαβών εντόμων και τρωκτικών που λειτουργούν ως φορείς μολυσματικών ασθενειών, άμεσος κίνδυνος εξάπλωσης μολυσματικών ασθενειών από τη ρύπανση μέσω της διήθησης του υπόγειου υδροφόρου ορίζοντας, καθώς και ρύπανση της θάλασσας από τη συνεχή ροή των λυμάτων, ιδιαίτερα λόγω της χειμερινής περιόδου και των βροχοπτώσεων". [2] Με τις πιο πάνω παραδοχές, οι οποίες διαλαμβάνονται στο σκεπτικό, σε συνδυασμό με όσα αναφέρονται στο διατακτικό της προσβαλλόμενης απόφασης, που παραδεκτά αλληλοσυμπληρώνονται, η εν λόγω απόφαση περιέχει την επιβαλλόμενη, κατά τις προαναφερθείσες διατάξεις των άρθρων 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠοινΔ, ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, ως προς την κατάφαση της ενοχής των κατηγορουμένων και ήδη αναιρεσειόντων, για τη πράξη της ρύπανσης περιβάλλοντος από άσκηση επιχειρηματικής δραστηριότητας καθ' υπέρβαση των περιβαλλοντικών αδειών, με υποβάθμιση του περιβάλλοντος, από κοινού, αφού παρατίθενται σε αυτήν, με σαφήνεια, πληρότητα χωρίς αντιφάσεις και κενά και κατά τρόπο επιτρέποντα τον αναιρετικό έλεγχο, τα πραγματικά περιστατικά που προέκυψαν από την αποδεικτική διαδικασία και συγκροτούν την αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση του πιο πάνω εγκλήματος, για το οποίο καταδικάστηκαν οι κατηγορούμενοι, όλα τα αποδεικτικά μέσα, από τα οποία το δικαστήριο ουσίας συνήγαγε τα περιστατικά αυτά και τους νομικούς συλλογισμούς, με βάση τους οποίους έκανε την υπαγωγή στις ουσιαστικές διατάξεις των άρθρων 1, 2, 12, 14, 16, 17, 18, 26 εδα., 27 παρ. 1, 51, 53, 79, 84 παρ. 2α ΠΚ, άρθρων 3, 4, 28 παρ. 1 του ν. 1650/1986, όπως τροποποιήθηκε με το άρθρ. 7 παρ. 1 του ν. 4042/13-02-2012, τις οποίες ορθά ερμήνευσε και εφάρμοσε και δεν παραβίασε ευθέως ή εκ πλαγίου, δηλαδή με ασαφείς, ελλιπείς ή αντιφατικές αιτιολογίες, οπότε δεν στέρησε την απόφαση από νόμιμη βάση. Ειδικότερα, διαλαμβάνονται στο αιτιολογικό της προσβαλλόμενης απόφασης με πληρότητα και σαφήνεια τα πραγματικά περιστατικά που συγκροτούν την αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση του ανωτέρω εγκλήματος για το οποίο καταδικάσθηκαν οι κατηγορούμενοι - αναιρεσείοντες, αφού στην προσβαλλόμενη απόφαση α) αναφέρεται ότι στον αναφερόμενο τόπο και χρόνο, οι κατηγορούμενοι, ως νόμιμοι εκπρόσωποι, και με την αναφερόμενη για τον καθένα ειδικότερη ιδιότητα της ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία "Χ. Γ. ΑΝΩΝΥΜΗ ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΗ - ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΗ - ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ", άσκησαν την επιχειρηματική δραστηριότητα της ανωτέρω α.ε. που είναι η λειτουργία πυρηνελαιουργείου, η οποία κατατάσσεται στην Κατηγορία Α2 -Ομάδα 9π-α/α 13 της ΚΥΑ 1958/2012-ΦΕΚ 21Β', που αφορά δραστηριότητες με σημαντικές περιβαλλοντικές επιπτώσεις, καθ' υπέρβαση της αδειών και των όρων της με αριθμ. πρωτ. ...-2015 απόφασης του Περιφερειάρχη Χανίων, στην οποία προβλεπόταν προθεσμία μεταφοράς σε νέα θέση της ανωτέρω επιχείρησης έως 16-04-2017, με υποβάθμιση του περιβάλλοντος, στις 14-02-2018, διαπιστωθείσα από κλιμάκιο ειδικών στον έλεγχο της ποιότητας περιβάλλοντος της ΠΕ Χανίων, με τη λειτουργία της επιχείρησης πέραν της ανωτέρω προθεσμίας μετεγκατάστασης, αποθήκευση της πυρήνας με παραβίαση των όρων της 2Γ5 της με αριθμ. .../20127 ΑΕΠΟ [στις ανοιχτές εδαφοδεξαμενές εξωτερικά του εργοστασίου, και έξω απ' αυτές στο χώρο κίνησης των φορτηγών, πυρήνας μέσα στο εργοστάσιο που δεν ήταν σκεπασμένη με μεμβράνες και έξω από κελιά αποθήκευσης, σταθερή ροή από το εσωτερικό της εγκατάστασης σε μη στεγανοποιημένο έδαφος του οικοπέδου με κατάληξη στη θάλασσα υγρών αποβλήτων, χρωματισμένων από την πυρήνα, διαρροές στραγγισμάτων πυρήνας από το τοιχίο στο δρόμο], με άμεση αυτονόητη συνέπεια την υποβάθμιση του περιβάλλοντος, της αισθητικής του τοπίου, κίνδυνο στη δημόσια υγεία λόγω της δυσοσμίας και της ανάπτυξης και εξάπλωσης επιβλαβών εντόμων και τρωκτικών που λειτουργούν ως φορείς μολυσματικών ασθενειών, άμεσο κίνδυνο εξάπλωσης μολυσματικών ασθενειών, μέσω της διήθησης του υπόγειου υδροφόρου ορίζοντα, καθώς και ρύπανση της θάλασσας από τη συνεχή ροή των λυμάτων, ιδιαίτερα λόγω της χειμερινής περιόδου και των βροχοπτώσεων, β) αναφέρεται η από κοινού συναπόφαση και πραγμάτωση της ως άνω αξιόποινης πράξης υποβάθμισης του περιβάλλοντος με την άσκηση, ως νόμιμοι εκπρόσωποι της ανωτέρω α.ε. της παραπάνω επιχειρηματικής δραστηριότητας πέραν της προθεσμίας μετεγκατάστασης αυτής και παραβίαση των περιβαλλοντικών όρων 2Γ5 της με αριθμ. .../2017 ΑΕΠΟ, και καθένας θέλησε και αποδέχθηκε την πραγμάτωση της αντικειμενικής υπόστασης αυτής, γνωρίζοντας ότι η ανωτέρω λειτουργία της δραστηριότητας αυτής επάγεται την ανωτέρω υποβάθμιση του περιβάλλοντος, και ότι με τις ανωτέρω αρνητικές επιπτώσεις επέρχεται υποβάθμιση του περιβάλλοντος, για τους ανωτέρω αναφερόμενους λόγους. Για την πληρότητα της αιτιολογίας της απόφασης ως προς τη διαπίστωση της ανωτέρω υποβάθμισης με ροή αποβλήτων, χρωματισμένων από την πυρήνα προς τη θάλασσα και στραγγισμάτων πυρήνας προς το δρόμο δεν απαιτείται η αναφορά μέτρησης του επιπέδου των διαρρεόντων υγρών, κατά ποσότητα, συγκέντρωση ή διάρκεια, διότι, στην προκείμενη περίπτωση, δεν πρόκειται για υπέρβαση ορίων ρύπανσης, αλλά για υποβάθμιση του περιβάλλοντος. Αναφορικά με τις αποδείξεις που λήφθηκαν υπόψη και συνεκτιμήθηκαν για το σχηματισμό της κρίσης του δικαστηρίου της ουσίας, αναφέρονται στην αιτιολογία της προσβαλλόμενης απόφασης, κατ' είδος, το αποδεικτικό μέσο των ένορκων καταθέσεων μαρτύρων, στις οποίες περιλαμβάνονται και οι ένορκες καταθέσεις των μαρτύρων υπαλλήλων της Δ/νσης Περιβάλλοντος και Χωρικού Σχεδιασμού της Π.Ε. Χανίων Ε. Β. και Ε. Α., και όλα τα αποδεικτικά μέσα, κατ' είδος, από τα οποία το εν λόγω δικαστήριο συνήγαγε τα περιστατικά που εκτιμήθηκαν και κατέληξε στην καταδικαστική του κρίση, χωρίς να είναι απαραίτητο, σύμφωνα με τη νομική σκέψη που προηγήθηκε, να εκτίθεται τί προέκυψε ξεχωριστά από το καθένα και χωρίς να απαιτείται συγκριτική στάθμιση, αξιολογική συσχέτιση και ανάλογη δικαιοδοτική εκτίμηση τούτων ή προσδιορισμός της αποδεικτικής βαρύτητας καθενός, ενώ από το όλο περιεχόμενο της απόφασης αυτής καθίσταται βέβαιο, ότι λήφθηκαν υπόψη και αξιολογήθηκαν τα ανωτέρω αποδεικτικά μέσα στο σύνολό τους και όχι μόνο ορισμένα απ' αυτά κατ' επιλογή. Το δικαστήριο ουσίας με σαφή και χωρίς κενά και αντιφάσεις αιτιολογία δέχθηκε ότι οι κατηγορούμενοι τέλεσαν, από κοινού, την παραπάνω άδικη πράξη και απέρριψε ως αβάσιμους κατ' ουσίαν τους αρνητικούς ισχυρισμούς, τις παρατηρήσεις και τα επιχειρήματα των κατηγορουμένων - αναιρεσειόντων. Επομένως, ο πρώτος λόγος αναίρεσης, με τον οποίο ο αντίστοιχος αναιρεσείων μέμφεται την προσβαλλόμενη απόφαση, για πλημμέλεια από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' και Ε' είναι αβάσιμος. Η επιμέρους αιτίαση, με τον αυτό παραπάνω λόγο αναίρεσης, με τον οποίο ο αντίστοιχος αναιρεσείων πλήττει την προσβαλλόμενη απόφαση, από τις αυτές πλημμέλειες, επικαλούμενος ότι για την πληρότητα της αιτιολογίας δεν αναφέρεται στην απόφαση α) ποια διάταξη νόμο ή ποιο κατ' εξουσιοδότηση νόμου εκδοθέν διάταγμα ή υπουργική ή νομαρχιακή απόφαση καθορίζει τα ανώτατα όρια των ρύπων, β) αν στην επίδικη περίπτωση υπήρξε υπέρβαση των ανωτάτων ορίων των ρύπων και σε ποιο συγκεκριμένο επίπεδο και γ) δεν αναφέρεται ο τρόπος με τον οποίο διαπιστώθηκε η υπέρβαση των ορίων αυτών είναι απαράδεκτος, λόγω αλυσιτέλειας. Και, τούτο, διότι στηρίζεται σε εσφαλμένη προϋπόθεση, αφού απαιτούνται στην περίπτωση παράβασης του άρθρου 28 του ν. 1560/1986, λόγω υπέρβασης των ορίων των ρύπων, ενώ στην προκείμενη περίπτωση, κατά τις παραδοχές της προσβαλλόμενης απόφασης, υπάρχει υποβάθμιση του περιβάλλοντος, από τις παραπάνω ενέργειες των κατηγορουμένων, με την προαναφερθείσα ιδιότητα αυτών, που αντιβαίνουν στις διατάξεις του άρθρου 28 παρ. 1 του ν. 1650/1986, οι οποίες έχουν ως αυτονόητη συνέπεια την πρόκληση αρνητικών επιπτώσεων στην οικολογική ισορροπία και στην υγεία των κατοίκων της περιοχής. Λοιπές αιτιάσεις των αναιρεσειόντων, με τον αυτό παραπάνω λόγο, από τις αυτές παραπάνω πλημμέλειες που αναφέρονται σε εσφαλμένη αξιολόγηση αποδεικτικών στοιχείων, με παράθεση σκέψεων και συλλογισμών τους, που κατά την άποψή τους, οδηγούν σε διαφορετικά συμπεράσματα από εκείνα στα οποία κατέληξε το δικαστήριο της ουσίας και αιτιάσεις περί ασαφών, ελλιπών και αντιφατικών αιτιολογιών, που αφορούν στην επί της ουσίας κρίση του δευτεροβάθμιου δικαστηρίου και αποτελούν απλώς υπερασπιστικά επιχειρήματα και αμφισβήτηση των σε βάρος τους παραδοχών της προσβαλλόμενης καταδικαστικής απόφασης και της ορθότητας του αποδεικτικού πορίσματός της, δεν συνιστούν, κατά τα εκτιθέμενα στη μείζονα σκέψη, λόγους αναίρεσης και απαραδέκτως προβάλλονται με την επίφαση της έλλειψης ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας και έλλειψη νόμιμης βάσης.
ΙV. Kατ' ακολουθίαν, και επειδή δεν υπάρχει άλλος λόγος αναίρεσης πρέπει να απορριφθούν οι αιτήσεις αναίρεσης και να επιβληθούν τα δικαστικά έξοδα σε βάρος των αναιρεσειόντων (άρθρ. 578 παρ. 1 ΚΠοινΔ), κατά τα ειδικότερα στο διατακτικό οριζόμενα.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει α)την με αρ. πρωτ. 1109/ 07-02-2025 αίτηση του Ν. Γ. του Χ. κατοίκου ... και β)την με αρ. πρωτ. 1110/07-02-2025 αίτηση του Ε. Γ. του Χ. κατοίκου ... για αναίρεση της με αριθμ. 1257/2024 απόφασης του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Χανίων.

Επιβάλλει σε κάθε αναιρεσείοντα τα δικαστικά έξοδα που ανέρχονται στο ποσό των οκτακοσίων (800,00) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 19 Ιουνίου 2025.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 24 Ιουνίου 2025.

Η ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΥΣΑ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ ΑΡΕΟΠΑΓΙΤΗΣ

<< Επιστροφή