<< Επιστροφή

Αριθμός 956/2025
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Ε' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Μαρία Λεπενιώτη Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Παρασκευή Τσούμαρη, Σταυρούλα Κουσουλού-Εισηγήτρια, Αγαθή Δερέ και Παναγιώτα Γκουδή-Νινέ, Αρεοπαγίτες.
Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 11 Απριλίου 2025, με την παρουσία της Αντεισαγγελέως του Αρείου Πάγου Αναστασίας Μασούρα (γιατί κωλύεται η Εισαγγελέας) και του Γραμματέως Γεράσιμου Βάλσαμου, για να δικάσει τις αιτήσεις των αναιρεσειόντων - κατηγορουμένων: 1.Χ. Β. του Θ., κατοίκου ... και 2.Π. Π. του Δ., κατοίκου ..., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από την πληρεξούσια δικηγόρο τους Σουλτάνα Ναλμπάντη, για αναίρεση της απόφασης 408/2024 του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Δράμας. Με υποστηρίζοντες την κατηγορία τους: 1. Χ. Μ. του Χ., κάτοικο ..., η οποία δεν εμφανίστηκε. 2. Ν. Κ. του Σ., κάτοικο ..., ο οποίος δεν εμφανίστηκε. 3. Α. Μ.- Π. του Χ., κάτοικο ..., ο οποίος δεν εμφανίστηκε. 4.Α. Γ. του Γ., κάτοικο ..., ο οποίος δεν εμφανίστηκε. 5. Μ. Κ. του Π., κάτοικο ..., η οποία δεν εμφανίστηκε. και 6.Α. Γ. του Α., κάτοικο ..., ο οποίος δεν εμφανίστηκε.
Το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Δράμας με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και oι αναιρεσείοντες - κατηγορούμενοι ζητούν την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στις με αρ. εκθ. κατ. 2/2025 και 1/2025 αιτήσεις τους αναιρέσεως, οι οποίες καταχωρίστηκαν στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό175/25.

Αφού άκουσε Την Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθούν οι κρινόμενες αιτήσεις αναιρέσεως και την πληρεξούσια δικηγόρο των αναιρεσειόντων που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Εισάγονται προς συζήτηση οι : 1] η με αρ. εκθ.κατ. 1/2025 αίτηση του Π. Π. του Δ. και 2] η με αρ.εκθ.κατ. 2/2025 αίτηση του Χ. Β. του Θ. για αναίρεση της υπ' αρ. 408/2024 τελεσίδικης απόφασης του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Δράμας με την οποία κρίθηκαν ένοχοι του αδικήματος της πλημμύρας εξ αμελείας, με το ελαφρυντικό του άρ. 84 παρ.2α'ΠΚ, και καταδικάστηκαν σε ποινή φυλάκισης πέντε (5) μηνών ο καθένας με τριετή αναστολή αντίστοιχα, η οποία (απόφαση) καταχωρήθηκε στο κατά το άρθρο 473§§2,3 του ΚΠΔ, βιβλίο, στις 17-1-2025, έχουν ασκηθεί νόμιμα και εμπρόθεσμα, με δήλωσή τους, ενώπιον του γραμματέως του Πρωτοδικείου Δράμας, στις 27/1/2025, δηλαδή εντός της νόμιμης προθεσμίας των είκοσι ημερών, από πρόσωπα που είχαν το σχετικό έννομο συμφέρον και κατ' απόφασης υποκείμενης στο συγκεκριμένο ένδικο μέσο, ενώ περιλαμβάνουν παραδεκτούς λόγους αναίρεσης, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 464, 466 §1, 473§§2 και 3, 474§ 1α' και 4, 504§1, 505§1α' και 510§1 στοιχ. Δ' και Ε' του ΚΠΔ. Επομένως, πρέπει οι κρινόμενες αιτήσεις αναίρεσης να συνεκδικαστούν λόγω συναφείας, και να ερευνηθούν περαιτέρω κατ' ουσίαν.
Ι. Κατά τη διάταξη του άρθρου 2 παρ. 1 του νέου ΠΚ "Αν από την τέλεση της πράξης ως την αμετάκλητη εκδίκασή της ίσχυσαν περισσότερες διατάξεις νόμων, εφαρμόζεται αυτή που στη συγκεκριμένη περίπτωση οδηγεί στην ευμενέστερη μεταχείριση του κατηγορουμένου". Κατά την έννοια της διάταξης αυτής, με την οποία καθιερώνεται η αρχή της αναδρομικότητας του επιεικέστερου ουσιαστικού ποινικού νόμου, που ίσχυσε από την τέλεση της πράξης μέχρι το χρόνο της αμετάκλητης εκδίκασης της υπόθεσης, ως επιεικέστερος νόμος θεωρείται εκείνος που περιέχει τις ευμενέστερες για τον κατηγορούμενο διατάξεις, δηλαδή εκείνος, ο οποίος με την εφαρμογή του, με βάση τις προβλεπόμενες στη συγκεκριμένη περίπτωση προϋποθέσεις, επιφέρει την ευνοϊκότερη για τον κατηγορούμενο ποινική μεταχείριση. Προς τούτο, γίνεται σύγκριση των περισσοτέρων σχετικών διατάξεων στο σύνολο των προϋποθέσεων, που προβλέπονται από καθεμιά από αυτές, έτσι ώστε να είναι πλέον σαφές, βάσει του νέου ΠΚ, ότι εφαρμόζεται πάντα η επιεικέστερη διάταξη και όχι ο νόμος ως ενιαίο "όλον". Αν από τη σύγκριση προκύψει ότι ο κατηγορούμενος, όπως κατηγορείται, επιβαρύνεται το ίδιο από όλους τους νόμους, τότε εφαρμοστέος είναι ο νόμος που ίσχυε κατά το χρόνο τέλεσης της πράξης, διαφορετικά, εφαρμόζεται ο νεότερος επιεικέστερος νόμος. Ειδικότερα, επιεικέστερος είναι ο νόμος, που προβλέπει χαμηλότερο ανώτατο όριο του είδους της ποινής, αν δε το ανώτατο όριο είναι το ίδιο, επιεικέστερος είναι αυτός που προβλέπει μικρότερο κατώτατο όριο. Για το χαρακτηρισμό ενός νόμου ως επιεικέστερου ή μη λαμβάνεται κατ' αρχήν υπόψη το ύψος της απειλούμενης ποινής φυλάκισης ή κάθειρξης, που θεωρείται βαρύτερη της χρηματικής, επί ίσων δε ποινών φυλάκισης ή κάθειρξης, λαμβάνεται υπόψη και η χρηματική ποινή. Επίσης, επιεικέστερος είναι ο νόμος, ο οποίος δεν περιλαμβάνει την επιβαρυντική περίπτωση, υπό την οποία ασκήθηκε η ποινική δίωξη (ΑΠ 971/2023). Περαιτέρω, κατά το άρθρο 268 παρ.2 του νέου ΠΚ, που τυγχάνει εφαρμογής εν προκειμένω ενόψει του χρόνου τέλεσης [25-8-2019] της ένδικης πράξης όπως αυτό ίσχυε από 1/7/2019 έως 11-11-2021, ήτοι μετά την έναρξη της ισχύος του ν. ΠΚ και πριν από την τροποποίησή του με το άρθρο 47 του ν. 4855/2021 (ΦΕΚ Α 215/12-11-2021) "Όποιος στις περιπτώσεις της προηγούμενης παραγράφου προκαλεί από αμέλεια την πλημμύρα από την οποία προέκυψε κίνδυνος για ξένα πράγματα ή για άνθρωπο, τιμωρείται με φυλάκιση έως τρία έτη ή χρηματική ποινή". Το ίδιο άρθρο , μετά τη τροποποίησή του με το άρθρο 47 του ν. 4855/2021 ,ορίζει πλέον ότι "Όποιος στις περιπτώσεις της προηγούμενης παραγράφου προκαλεί από αμέλεια την πλημμύρα από την οποία μπορεί να προκύψει κίνδυνος για ξένα πράγματα ή κίνδυνος για άνθρωπο, τιμωρείται με φυλάκιση έως τρία (3) έτη". Εκ των ανωτέρω, συνάγεται ότι η διάταξη του άρθρου 268 παρ. 2 του νέου ΠΚ ,ως αυτή ίσχυε πριν την τροποποίησή της με το άρθρο 47 του ν.4855/2021, απαιτεί την πρόκληση κοινού κινδύνου και είναι ευμενέστερη της ισχύουσας από 12-11-2021 και εφεξής διάταξης του ιδίου άρθρου, κατά την οποία αρκεί η δυνατότητα προκλήσεως τέτοιου κινδύνου ,αλλά και διότι προβλέπει διαζευκτικά είτε την επιβολή ποινής φυλακίσεως έως τρία έτη είτε την επιβολή χρηματικής ποινής, αντί της ποινής φυλάκισης έως τρία έτη που προβλέπει η ίδια διάταξη μετά την ως άνω τροποποίησή της, και συνεπώς είναι, κατ' άρθρο 2 παρ. 1 ΠΚ, εφαρμοστέα στην ένδικη υπόθεση. Περαιτέρω, από τη διάταξη του άρθρου 268 παρ. 2 του νέου ΠΚ σε συνδυασμό με εκείνη της πρώτης παραγράφου του ίδιου άρθρου καθώς και αυτή του άρθρου 28 ΠΚ που ορίζει ότι "από αμέλεια πράττει όποιος από έλλειψη της προσοχής την οποία όφειλε κατά τις περιστάσεις και μπορούσε να καταβάλει είτε δεν προέβλεψε το αξιόποινο αποτέλεσμα που προκάλεσε η πράξη του, είτε το προέβλεψε ως δυνατό, πίστεψε όμως ότι δεν θα επερχόταν", προκύπτει ότι για τη στοιχειοθέτηση του εγκλήματος της πλημμύρας από αμέλεια απαιτούνται: 1) πρόκληση πλημμύρας με οποιονδήποτε τρόπο. Ορισμό της πλημμύρας δεν διέλαβε ο νόμος λόγω της πασίδηλης έννοιας της λέξης. Πλημμύρα είναι η έξοδος νερού από τα φυσικά ή τεχνητά του όρια σε τέτοια ποσότητα και τέτοια δύναμη ,ώστε να δημιουργείται κοινός κίνδυνος για τα ξένα πράγματα ή ανθρώπους που υπάρχουν στην περιοχή που εισήλθε το νερό. Ουσιώδες στοιχείο είναι :1) η πρόκληση κοινού κινδύνου σε ξένα πράγματα ή ανθρώπους, δηλαδή κίνδυνος που αφορά ευρύτερο κύκλο εννόμων αγαθών, ανεπίδεκτων προσδιορισμού κατ` έκταση εκ των προτέρων, που σημαίνει ότι δεν απαιτείται μεν ειδικός προσδιορισμός των προσώπων ή των πραγμάτων που κινδύνευσαν από πλημμύρα, χρειάζεται όμως η συνδρομή γεγονότων ή περιστατικών ικανών να δικαιολογήσουν τη δυνατότητα κοινού κινδύνου (ΑΠ 921/2009). 2) Αμέλεια του δράστη που μπορεί να συνίσταται σε παράλειψη οφειλόμενης ενέργειας οπότε, πρέπει να υπάρχει ιδιαίτερη νομική υποχρέωση του δράστη να παρεμποδίσει την επέλευση του αξιόποινου αποτελέσματος και 3) να υπάρχει αντικειμενικός αιτιώδης σύνδεσμος μεταξύ της ενέργειας ή της παραλείψεως του δράστη και του επελθόντος αποτελέσματος (ΑΠ 999/2023). Εξάλλου η καταδικαστική απόφαση έχει την απαιτούμενη κατά τα άρθρα 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 ΚΠΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, η έλλειψη της οποίας ιδρύει λόγο αναίρεσης κατά το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ ΚΠΔ, όταν εκτίθενται σ` αυτήν με σαφήνεια, πληρότητα χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά, τα προκύψαντα από την αποδεικτική διαδικασία πραγματικά περιστατικά, στα οποία στηρίχθηκε η κρίση του δικαστηρίου για τη συνδρομή των αντικειμενικών και υποκειμενικών στοιχείων του εγκλήματος, οι αποδείξεις που τα θεμελίωσαν και οι νομικοί συλλογισμοί υπαγωγής των αποδειχθέντων περιστατικών στην εφαρμοσθείσα ουσιαστική ποινική διάταξη. Για την ύπαρξη τέτοιας αιτιολογίας είναι παραδεκτή η αλληλοσυμπλήρωση του σκεπτικού με το διατακτικό της απόφασης, τα οποία αποτελούν ενιαίο σύνολο. Σε σχέση με τα αποδεικτικά μέσα, που λήφθηκαν υπόψη από το δικαστήριο προκειμένου να μορφώσει την καταδικαστική του κρίση, όπως επιβάλλουν οι διατάξεις των άρθρων 177 παρ. 1 και 178 του ΚΠοινΔ, για την πληρότητα της αιτιολογίας αρκεί ο κατ` είδος προσδιορισμός τους (μάρτυρες, έγγραφα κλπ) χωρίς να απαιτείται ειδικότερη αναφορά ή αναλυτική παράθεσή τους και μνεία του τί προέκυψε από το καθένα χωριστά. Πρέπει, όμως, να προκύπτει με βεβαιότητα ότι το δικαστήριο τα έλαβε υπόψη και τα συνεκτίμησε όλα και όχι μόνο ορισμένα από αυτά κατ` επιλογή, ενώ δεν είναι απαραίτητη η αξιολογική συσχέτιση και σύγκριση των διαφόρων αποδεικτικών μέσων και των μαρτυρικών καταθέσεων μεταξύ τους και δεν απαιτείται να προσδιορίζεται ποιο-βάρυνε περισσότερο για το σχηματισμό της δικανικής κρίσης, ούτε χρειάζεται να διευκρινίζεται από ποιο ή ποια αποδεικτικά μέσα αποδείχθηκε η κάθε παραδοχή. Όταν δε εξαίρονται ορισμένα από τα αποδεικτικά μέσα, δεν σημαίνει ότι δεν λήφθηκαν υπόψη τα άλλα, αφού δεν εξαιρέθηκαν ρητά, ούτε ανακύπτει ανάγκη αιτιολόγησης, γιατί δεν εξαίρονται τα λοιπά. Τέλος, κατά το άρθρο 510 παρ.1 στοιχ Ε' του ΚΠΔ, λόγο αναιρέσεως της απόφασης αποτελεί και η εσφαλμένη ερμηνεία ή εφαρμογή ουσιαστικής ποινικής διάταξης. Εσφαλμένη ερμηνεία υπάρχει όταν ο δικαστής αποδίδει στο νόμο διαφορετική έννοια από εκείνη που πραγματικά έχει, ενώ εσφαλμένη εφαρμογή υπάρχει, όταν το δικαστήριο της ουσίας δεν υπάγει σωστά τα πραγματικά περιστατικά που δέχθηκε ότι αποδείχθηκαν στη διάταξη που εφαρμόσθηκε. Περίπτωση εσφαλμένης εφαρμογής ουσιαστικής ποινικής διάταξης συνιστά και η εκ πλαγίου παραβίαση της διάταξης αυτής, η οποία υπάρχει όταν στο πόρισμα της απόφασης, που περιλαμβάνεται στο συνδυασμό του αιτιολογικού με το διατακτικό και ανάγεται στα στοιχεία και την ταυτότητα του εγκλήματος, έχουν εμφιλοχωρήσει ασάφειες, αντιφάσεις ή λογικά κενά, με αποτέλεσμα να καθίσταται ανέφικτος ο αναιρετικός έλεγχος της ορθής ή μη εφαρμογής του νόμου, οπότε η απόφαση στερείται νόμιμης βάσης.
Στην προκειμένη περίπτωση, το δικάσαν κατ' έφεση, Τριμελές Πλημμελειοδικείο Δράμας, μετά από συνεκτίμηση των αναφερομένων στην προσβαλλόμενη απόφασή του αποδεικτικών μέσων, δέχθηκε στο σκεπτικό της, κατά την αναιρετικά ανέλεγκτη περί τα πράγματα κρίση του, ότι αποδείχθηκαν τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: "....κατά την φάση αποκατάστασης της ανωτέρω βλάβης, οι επιληφθέντες υπάλληλοι της ΔΕΥΑΔ, και δη ο 2ος κατηγορούμενος, Χ. Β., ως Διευθυντής της Τεχνικής Υπηρεσίας της ανωτέρω Δημοτικής Επιχειρήσεως (αρμόδιος για τα δίκτυα ύδρευσης βάσει των άρθρων 4, 9 και 12 του Οργανισμού Εσωτερικής Υπηρεσίας της ΔΕΥΑΔ ΦΕΚ 1258/01.07.2008 Τεύχος Δεύτερο) και ο 3ος κατηγορούμενος, Π. Π., ως εργοδηγός υδρεύσεως της ΔΕΥΑΔ και ενώ ανήκε στην αρμοδιότητά τους η επίβλεψη / συντήρηση /επισκευή του δικτύου υδρεύσεως/αποχετεύσεως στην πόλη της Δράμας, από αμέλειά τους, δηλαδή από έλλειψη της προσοχής, την οποία όφειλαν κατά τις περιστάσεις και μπορούσαν να καταβάλουν, δεν προέβλεψαν το αξιόποινο αποτέλεσμα που προκάλεσε η παράλειψή τους και προξένησαν πλημμύρα, εκ της οποίας προέκυψε κίνδυνος για ξένα πράγματα και ειδικότερα, παρά το γεγονός ότι στον εν λόγω αγωγό υπήρχαν ρηγματώσεις που εκτείνονταν και πέραν του διαρραγέντος τμήματος που αντικατέστησαν, όπως ανέφερε και ο εξετασθείς στο ακροατήριο ενόρκως ως μάρτυς Συμεών Στοιμενίδης, πολιτικός μηχανικός στο επάγγελμά κι ένοικος της επίδικης οικοδομής, ο οποίος κατέθεσε ότι ανέφερε στα μέλη του συνεργείου που επιλήφθηκαν της βλάβης τις σχετικές ορατές ενδείξεις και τους παρότρυνε να αντικαταστήσουν και το επόμενο, μετά το αντικατασταθέν (το οποίο είχε μήκος 1-2 μέτρα) τμήμα του αγωγού, μήκους 6 μέτρων, εντούτοις δεν προχώρησαν στην αντικατάσταση και του επόμενου τμήματος του αγωγού, με αποτέλεσμα στις 25-08-2019 να διαρραγεί ο ανωτέρω αγωγός, στο αμέσως επόμενο τμήμα του και σε πολύ μικρή απόσταση (ελάχιστα μέτρα, όπως προσδιορίσθηκε από τους εξετασθέντες στο ακροατήριο μάρτυρες) από το προηγούμενο ρήγμα και να προκληθεί νέα πλημμύρα στον υπόγειο χώρο της ανωτέρω οικοδομής (λόγω εισόδου υδάτων από το παράθυρο του εξαερισμού του λεβητοστασίου), εκ της οποίας προέκυψε κίνδυνος για ξένα πράγματα. Οι ζημίες, οι οποίες προκλήθηκαν ήταν οι ακόλουθες: 1) Αποθήκη ΒΧ3, ιδιοκτησίας Α. Γ.: διαβράχηκαν μικροαντικείμενα οικιακής χρήσεως, 2) Αποθήκη ΒΧ2, ιδιοκτησίας Ν. Κ.: διαβράχηκαν τρεις εξωτερικές μονάδες κλιματιστικών, ρουχισμός και μικροαντικείμενα σε χαρτοκιβώτια, 3) Αποθήκη ΒΧ13, ιδιοκτησίας Χ. Χ.: διαβράχηκαν κούτες με φιάλες κρασιού και μικροαντικείμενα οικιακής χρήσεως, 4) Αποθήκη ΒΧ15, ιδιοκτησίας Χ. Γ.: διαβράχηκαν ξύλινα έπιπλα, μικροσυσκευές, μία μεταλλική ντουλάπα, 5) Αποθήκη ΒΧ8, ιδιοκτησίας Α. Χ.: διαβράχηκαν είδη κλινοστρωμνής, βαλίτσες, ρουχισμός, έγγραφα, βιβλία εσόδων-εξόδων, 6) Αποθήκη ΒΧ14: βράχηκαν κούτες με αντικείμενα, δύο βαλίτσες, ρουχισμός, ένα χαλί, δερμάτινοι χαρτοφύλακες, 7) Αποθήκη ΒΧ4, ιδιοκτησίας Δ. Γ.: διαβράχηκαν χαλιά, σκούπα ηλεκτρική, ρουχισμός, 8) Αποθήκη ΒΧ14 και ΒΧ12, ιδιοκτησίας Σ. Κ.: διαβράχηκαν παιδικά ρούχα, ένα ξύλινο μπαούλο, 9) διαβράχηκαν χαλιά ιδιοκτησίας του Η. Χ.. Ως προς τους κοινόχρηστους χώρους: νερό εισήλθε στο λεβητοστάσιο, στον διάδρομο και στο γκαράζ. Βράχηκαν ο λέβητας πετρελαίου, δύο ηλεκτροβάνες στον καυστήρα, τα πλακάκια δαπέδου στον διάδρομο και στις αποθήκες, οι πόρτες των αποθηκών, οι οποίες υπέστησαν ζημιές λόγω των υδάτων και το φρεάτιο του ανελκυστήρα. Το δάπεδο του λεβητοστασίου και του μηχανοστασίου, καθώς και το φρεάτιο του ανελκυστήρα καλύφθηκαν με λάσπη. Η αμελής συμπεριφορά των ως άνω δεύτερου και τρίτου των κατηγορουμένων ήταν η ενεργός αιτία της προκλήσεως της ανωτέρω πλημμύρας, ο δε ισχυρισμός τους ότι η πλημμύρα οφείλεται στη θέση του φρεατίου της οικοδομής ,καθώς και στο γεγονός ότι η οικοδομή δεν ήταν επαρκώς και προσηκόντως μονωμένη, είναι απορριπτέοι ως ουσία αβάσιμοι, δοθέντος ότι όπως προκύπτει από την από Ιανουάριο 2021 έκθεση πραγματογνωμοσύνης του Πολιτικού Μηχανικού Μ. Ν., που συντάχθηκε κατόπιν της υπ' αριθμό ΕΓ2-2020/287/15-10-2020 παραγγελίας του Εισαγγελέα Πρωτοδικών Δράμας, προκύπτει πέραν πάσης αμφιβολίας ότι τα τοιχώματα του υπογείου της οικοδομής είναι στεγανά, το έδαφος δε του φρεατίου ήταν όπως όφειλε κατασκευασμένο από φυσικό έδαφος (χώμα) προκειμένου να απορροφά τα όμβρια ύδατα και επομένως η μόνη ενεργός αιτία που οδήγησε αναπόδραστα στο ως άνω αποτέλεσμα της πλημμύρας ήταν η πλημμελής επισκευή του αγωγού του κεντρικού δικτύου ύδρευσης της ΔΕΥΑΔ εκ μέρους των ανωτέρω κατηγορουμένων, οι οποίοι θα πρέπει να κηρυχθούν ένοχοι για την πράξη που τους αποδίδεται σύμφωνα με το κατηγορητήριο, υπό στοιχείο β' και δη για την πράξη (διά παραλείψεως) που έλαβε χώρα κατά το χρονικό διάστημά από έως τις 25.08.2019, κατά τα ειδικότερα διαλαμβανόμενα στο διατακτικό. ..... Τέλος, από τα ίδια ως άνω αποδεικτικά μέσα το Δικαστήριο κρίνει ότι πρέπει να αναγνωρισθεί πως συντρέχει στο πρόσωπο των κατηγορουμένων ,που κηρύχθηκαν ένοχοι, η ελαφρυντική περίσταση του άρθρου 84 παρ. 2α' ΠΚ, ήτοι ότι έζησαν ως τον χρόνο που έγινε το έγκλημα έντιμη, ατομική, οικογενειακή, επαγγελματική και γενικά κοινωνική ζωή". Ακολούθως, το ανωτέρω Δικαστήριο της ουσίας κήρυξε ενόχους τους κατηγορουμένους και ήδη αναιρεσείοντες του αδικήματος της πλημμύρας εξ αμελείας τελεσθείσας δια παραλείψεως, με το ελαφρυντικό του άρ. 84 παρ.2α'ΠΚ, και επέβαλε ποινή φυλάκισης πέντε (5) μηνών στον καθένα με τριετή αναστολή, με το ακόλουθο διατακτικό: "
Κηρύσσει τους 2ο και 3ο εκκαλούντες κατηγορουμένους, Β. Χ. του Θ. και Π. Π. του Δ. ένοχους, του ότι στην Δράμα, στον κάτωθι αναγραφόμενο χρόνο, από αμέλειά τους, δηλαδή από έλλειψη της προσοχής, την οποία όφειλαν κατά τις περιστάσεις και μπορούσαν να καταβάλουν δεν προέβλεψαν το αξιόποινο αποτέλεσμα που προκάλεσε η πράξη τους και προξένησαν πλημμύρα, εκ της οποίας προέκυψε κίνδυνος για ξένα πράγματα και ειδικότερα, υπό την ιδιότητά τους, ο 2ος κατηγορούμενος, Χ. Β., του Διευθυντή της Τεχνικής Υπηρεσίας της ανωτέρω Δημοτικής Επιχειρήσεως, ο 3ος κατηγορούμενος, Π. Π., του εργοδηγού υδρεύσεως της ΔΕΥΑΔ και ενώ ανήκε στην αρμοδιότητά τους η επίβλεψη/συντήρηση/επισκευή του δικτύου υδρεύσεως/αποχετεύσεως στην πόλη της Δράμας: Κατά το χρονικό διάστημα μεταξύ 08-08-2019 και 25.08.2019 δεν προέβησαν σε ορθή επίβλεψη, συντήρηση κι επισκευή κεντρικού δικτύου υδρεύσεως της ΔΕΥΑΔ, στο πεζοδρόμιο έμπροσθεν της οικοδομής, ευρισκόμενης επί της οδού ...- μολονότι συνεργείο της ΔΕΥΑΔ, την 08-08-2019, είχε επιληφθεί του προβλήματος του ανωτέρω αγωγού, εξαιτίας του οποίου προκλήθηκε η προηγούμενη πλημμύρα κι εφέρετο να έχει επισκευάσει την σχετική βλάβη-με αποτέλεσμα, την 25-08-2019 να σπάσει ο ανωτέρω αγωγός ένεκα βλάβης και να προκληθεί πλημμύρα στον υπόγειο χώρο της ανωτέρω οικοδομής (λόγω εισόδου υδάτων από το παράθυρο του εξαερισμού του λεβητοστασίου), εκ της οποίας προέκυψε κίνδυνος για ξένα πράγματα. Οι ζημίες, οι οποίες προκλήθηκαν ήταν οι ακόλουθες: 1) Αποθήκη ΒΧ3, ιδιοκτησίας Α. Γ.: διαβράχηκαν μικροαντικείμενα οικιακής χρήσεως, 2) Αποθήκη ΒΧ2, ιδιοκτησίας Ν. Κ.: διαβράχηκαν τρεις εξωτερικές μονάδες κλιματιστικών, ρουχισμός και μικροαντικείμενα σε χαρτοκιβώτια, 3) Αποθήκη ΒΧ13, ιδιοκτησίας Χ. Χ.: διαβράχηκαν κούτες με φιάλες κρασιού και μικροαντικείμενα οικιακής χρήσεως, 4) Αποθήκη ΒΧ15, ιδιοκτησίας Χ. Γ.: διαβράχηκαν ξύλινα έπιπλα, μικροσυσκευές, μία μεταλλική ντουλάπα, 5) Αποθήκη ΒΧ8, ιδιοκτησίας Α. Χ.: διαβράχηκαν είδη κλινοστρωμνής, βαλίτσες, ρουχισμός, έγγραφα, βιβλία εσόδων-εξόδων, 6) Αποθήκη ΒΧ14: βράχηκαν κούτες με αντικείμενα, δύο βαλίτσες, ρουχισμός, ένα χαλί, δερμάτινοι χαρτοφύλακες, 7) Αποθήκη ΒΧ4, ιδιοκτησίας Δ. Γ.: διαβράχηκαν χαλιά, σκούπα ηλεκτρική, ρουχισμός, 8) Αποθήκη ΒΧ14 και ΒΧ12, ιδιοκτησίας Σ. Κ.: διαβράχηκαν παιδικά ρούχα, ένα ξύλινο μπαούλο, 9) διαβράχηκαν χαλιά ιδιοκτησίας του Η. Χ.. Ως προς τους κοινόχρηστους χώρους: νερό εισήλθε στο λεβητοστάσιο, στον διάδρομο και στο γκαράζ. Βράχηκαν ο λέβητας πετρελαίου, δύο ηλεκτροβάνες στον καυστήρα, τα πλακάκια δαπέδου στον διάδρομο και στις αποθήκες, οι πόρτες των αποθηκών, οι οποίες υπέστησαν ζημιές λόγω των υδάτων και το φρεάτιο του ανελκυστήρα. Το δάπεδο του λεβητοστασίου και του μηχανοστασίου, καθώς και το φρεάτιο του ανελκυστήρα καλύφθηκαν με λάσπη. Η αμελής συμπεριφορά των ως άνω κατηγορουμένων ήταν η ενεργώς αιτία προκλήσεως των ανωτέρω πλημμυρών".
Με βάση τις παραπάνω παραδοχές, το Δικαστήριο της ουσίας δεν διέλαβε στην προσβαλλόμενη απόφαση την απαιτούμενη ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, συγχρόνως δε εσφαλμένα εφάρμοσε τις ουσιαστικές ποινικές διατάξεις των άρθρων 28 και 268 παρ. 2 του ΠΚ, αφού, όπως προκύπτει από την παραδεκτή επισκόπηση του σκεπτικού σε συνδυασμό με το διατακτικό της απόφασης, έχουν εμφιλοχωρήσει σε αυτή ελλείψεις και ασάφειες, με αποτέλεσμα να καθίσταται ανέφικτος ο έλεγχος της ορθής εφαρμογής του νόμου στερώντας την απόφαση από νόμιμη βάση. Ειδικότερα, δεν αιτιολογείται το στοιχείο της ένδικης πλημμύρας από αμέλεια, ενόψει του ότι δεν διαλαμβάνεται στην προσβαλλόμενη απόφαση ουδεμία παραδοχή περί του μεγέθους της διαρροής του αναφερόμενου αγωγού του κεντρικού δικτύου υδρεύσεως της ΔΕΥΑΔ, του όγκου των απελευθερωθέντων ή συγκεντρωθέντων υδάτων, της τάσεως και της δυνατότητας εξαπλώσεως των υδάτων αυτών, αφού σύμφωνα με το σκεπτικό της προσβαλλόμενης απόφασης η συγκέντρωση των υδάτων περιορίστηκε στον υπόγειο χώρο της επί της οδού ... οικοδομής στη Δράμα ,και δη στις αποθήκες συνιδιοκτητών αυτής και στα εντός αυτών αντικείμενα ,καθώς και στους κοινόχρηστους χώρους του υπογείου της εν λόγω οικοδομής και στα εντός αυτών κοινόχρηστα πράγματα και εγκαταστάσεις. Περαιτέρω, το Δικαστήριο ,ενώ δέχεται ότι οι κατηγορούμενοι-αναιρεσείοντες προξένησαν από αμέλειά τους πλημμύρα, τελεσθείσα δια των αναφερομένων παραλείψεών τους, από την οποία προέκυψε κίνδυνος σε ξένα πράγματα, και ακολούθως προσδιορίζει στην προσβαλλόμενη απόφαση τον κίνδυνο αυτό στις βλάβες που προκλήθηκαν από τη διαβροχή των αναφερομένων αντικειμένων στις υπόγειες αποθήκες συνιδιοκτητών της ανωτέρω οικοδομής, καθώς και στους κοινόχρηστους χώρους και εγκαταστάσεις αυτής ,με τις παραδοχές ότι βράχηκαν στις μεν αποθήκες των αναφερομένων συνιδιοκτητών της οικοδομής μικροαντικείμενα οικιακής χρήσης, τρεις εξωτερικές μονάδες κλιματιστικών, είδη ρουχισμού και κλινοστρωμνής, ξύλινα έπιπλα, βαλίτσες, ντουλάπα, χαλιά, δερμάτινοι χαρτοφύλακες, βιβλία, έγγραφα, ηλεκτρική σκούπα ,ξύλινο μπαούλο , στους δε κοινόχρηστους χώρους της ανωτέρω οικοδομής ο λέβητας πετρελαίου, δύο ηλεκτροβάνες του καυστήρα, πλακάκια δαπέδου του διαδρόμου και των αποθηκών, οι πόρτες των αποθηκών, και το φρεάτιο του ανελκυστήρα, δεν εκτίθενται στην απόφαση περιστατικά τα οποία να δικαιολογούν την πρόκληση κοινού κινδύνου που να αφορά ευρύτερο κύκλο εννόμων αγαθών ,ανεπίδεκτων προσδιορισμού, υπό την ανωτέρω εκτεθείσα έννοια.
Συνεπώς, η προσβαλλόμενη απόφαση ως προς τα στοιχεία της πλημμύρας και της προκλήσεως κοινού κινδύνου σε ξένα πράγματα απ' αυτήν δεν έχει την απαιτούμενη αιτιολογική επάρκεια, κατά τα ήδη εκτεθέντα στη μείζονα σκέψη, στο δε πόρισμα του δικαστηρίου έχουν εμφιλοχωρήσει ασάφειες και λογικά κενά, με αποτέλεσμα να καθίσταται ανέφικτος ο έλεγχος της ορθής ή μη εφαρμογής των ουσιαστικών ποινικών διατάξεων που αναγράφονται στην αντίστοιχη νομική σκέψη της παρούσας. Το Δικαστήριο ,συνεπώς, υπέπεσε στις από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' και Ε' ΚΠΔ αναιρετικές πλημμέλειες της έλλειψης ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας και νόμιμης βάσης, αντίστοιχα. Κατ' ακολουθίαν πρέπει, κατά παραδοχήν του συναφούς ,από το άρθρο 510 παρ.1 στοιχ. Δ' και Ε' ΚΠΔ, πρώτου λόγου των υπό κρίση αναιρέσεων, παρελκούσης της έρευνας των λοιπών λόγων τους, ν' αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση και να παραπεμφθεί η υπόθεση για νέα συζήτηση στο ίδιο Δικαστήριο, το οποίο θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές, εκτός απ' αυτούς που δίκασαν προηγουμένως (άρ. 519 και 522 ΚΠοινΔ). Σημειώνεται ότι οι υποστηρίζοντες την κατηγορία : 1] Μ. Χ., 2] Κ. Ν., 3] Μ.-Π. Α., 4]Γ. Α., 5] Κ. Μ. και 6] Γ. Α., καθώς και ο αντίκλητος δικηγόρος τους Ι. Π., που κλήθηκαν νομότυπα να παραστούν, στην παρούσα δίκη, όπως προκύπτει από τα από 18/3/2025 αποδεικτικά επίδοσης της Αρχιφύλακα Α.Τ. Δράμας Δ. Δ., αντίστοιχα, που υπάρχουν στο φάκελο της δικογραφίας, δεν εμφανίστηκαν ούτε παραστάθηκαν στο ακροατήριο του παρόντος Δικαστηρίου κατά την παρούσα δικάσιμο. Πλην, όμως, η συζήτηση, εφόσον εμφανίστηκαν οι αναιρεσείοντες, γίνεται σαν να ήταν και αυτοί παρόντες (άρθρο 515 παρ. 2 α' ΚΠΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Αναιρεί την υπ' αριθμ. 408/2024 απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Δράμας.
Παραπέμπει την υπόθεση για νέα συζήτηση στο ίδιο Δικαστήριο, το οποίο θα συγκροτηθεί από άλλους Δικαστές, εκτός από εκείνους, που δίκασαν προηγουμένως.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 17 Μαΐου 2025.
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 25 Ιουνίου 2025.
Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

<< Επιστροφή