ΑΡΕΙΟΣ ΠΑΓΟΣ - ΑΠΟΦΑΣΗ 963/2025 (ΠΟΙΝΙΚΕΣ - Ε)
print
Τίτλος:
ΑΡΕΙΟΣ ΠΑΓΟΣ - ΑΠΟΦΑΣΗ 963/2025 (ΠΟΙΝΙΚΕΣ - Ε)
ΑΡΕΙΟΣ ΠΑΓΟΣ - ΑΠΟΦΑΣΗ 963/2025 (ΠΟΙΝΙΚΕΣ - Ε)
Αυτόματη μετάφραση - Automatic translation (Google translate)

Σύνδεσμος απόφασης


<< Επιστροφή

Απόφαση 963 / 2025    (Ε, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)

Αριθμός 963/2025

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Ε' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Μαρία Λεπενιώτη Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Παρασκευή Τσούμαρη, Σταυρούλα Κουσουλού, Αγαθή Δερέ - Εισηγήτρια (μετά την έκδοση της υπ' αρ. 787/2025 αποφάσεως με την οποία έγινε δεκτή η δήλωση αποχής της Αρεοπαγίτου και αρχικώς ορισθείσης Εισηγήτριας Μερόπης Τζουγκαράκη) και Παναγιώτα Γκουδή - Νινέ, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 21 Μαρτίου 2025, με την παρουσία του Αντεισαγγελέως του Αρείου Πάγου Βασιλείου Φλωρίδη (γιατί κωλύεται η Εισαγγελέας) και του Γραμματέως Γ. Β., για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου Ι. Β. του Κ., κατοίκου ..., ο οποίος παραστάθηκε με την πληρεξούσια δικηγόρο του Αλεξάνδρα Σπανάκη, για αναίρεση της απόφασης 327/2024 του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Ανατολικής Κρήτης. Το Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων Ανατολικής Κρήτης με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και o αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 6.2.2025 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό ...

Αφού άκουσε Τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε: α) να αναιρεθεί εν μέρει η προσβαλλόμενη απόφαση, μόνο ως προς τη διάταξή της περί απόρριψης του αυτοτελούς ισχυρισμού του αναιρεσείοντος για αναγνώριση στο πρόσωπο του αναιρεσείοντα της ελαφρυντικής περίστασης από το άρθρο 84 παρ. 2 περ. ε' Π.Κ και σε περίπτωση παραδοχής και ως προς την περί ποινής συναφή διάταξή της και να παραπεμφθεί η υπόθεση κατά το αναιρούμενο μέρος της για νέα συζήτηση στο ίδιο Δικαστήριο συγκροτούμενο από άλλους Δικαστές, εκτός από εκείνους που δίκασαν προηγουμένως και β) να απορριφθεί κατά τα λοιπά η αίτηση αναίρεσης και τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

I. Η κρινόμενη από 06-02-2025 αίτηση του Ι. Β. του Κ., κατοίκου ..., δ.ε. ... (οδός ...), για αναίρεση της με αριθμ. 327/2024 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Ανατολικής Κρήτης, με την οποία καταδικάστηκε για την αξιόποινη πράξη της διακίνησης ναρκωτικών ουσιών (με τη μορφή της κατοχής), με τις ελαφρυντικές περιστάσεις των άρθρων 84 παρ. 2α και δ ΠΚ, σε ποινή φυλάκισης δεκαοκτώ (18) μηνών, η οποία ανεστάλη επί τριετία, ασκήθηκε νομότυπα, με δήλωση της πληρεξούσιας δικηγόρου του αναιρεσείοντος, ορισθείσα με την από 04-02-2025 συνημμένη εξουσιοδότηση του αναιρεσείοντος, ενώπιον του γραμματέα του εκδόσαντος την προσβαλλόμενη απόφαση δικαστηρίου, με αριθμ. πρωτ. 1/06-02-2025, και εμπρόθεσμα, ήτοι εντός της προβλεπόμενης εικοσαήμερης προθεσμίας από την καταχώρηση, στις 17-01-2025, με αύξ. αρ. 8, της προσβαλλόμενης απόφασης στο ειδικό βιβλίο (άρθρο 473 παρ. 2, 474 παρ. 1 και 4, και 168 παρ.1 εδ. δ' ΚΠονΔ) και περιέχει σαφείς και ορισμένους λόγους αναίρεσης συνιστάμενοι στην έλλειψη από την απόφαση της ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας που επιβάλλει το Σύνταγμα και έλλειψης νόμιμης βάσης (άρθρ. 510 παρ. 1 Δ και Ε ΚΠοινΔ), και, συνεπώς, πρέπει να ερευνηθεί το βάσιμο των λόγων τους.
II. [1] Με το Ν. 4139/20-3-2013 "Νόμος περί εξαρτησιογόνων ουσιών και άλλες διατάξεις" (Φ.Ε.Κ. 74/20-3-2013, τεύχος πρώτο) ρυθμίζονται οι παραβάσεις διακίνησης ναρκωτικών ουσιών. Ειδικότερα, με το άρθρο 20 παρ. 1, 2 και 3 του ανωτέρω Ν. 4139/2013, ορίζεται ότι: 'Όποιος, εκτός από τις περιπτώσεις που προβλέπονται στα άρθρα 21, 22 και 23, διακινεί παράνομα ναρκωτικά, τιμωρείται με κάθειρξη τουλάχιστον οκτώ (8) ετών και με χρηματική ποινή μέχρι τριακόσιες χιλιάδες (300.000) ευρώ. 2. Με την επιφύλαξη των διατάξεων των άρθρων 2Α και 29, ως έγκλημα διακίνησης ναρκωτικών νοείται κάθε πράξη με την οποία συντελείται η κυκλοφορία ναρκωτικών ουσιών ή πρόδρομων ουσιών που αναφέρονται στους πίνακες της παραγράφου 2 του άρθρου 1 και ιδίως, μεταξύ άλλων, η κατοχή, μεταφορά .... " Με το ανωτέρω άρθρο τυποποιείται το βασικό έγκλημα της διακίνησης ναρκωτικών ουσιών, στο οποίο αναφέρονται ενδεικτικά οι διάφοροι τρόποι τέλεσής του, ενώ ως "κατοχή" ναρκωτικών, νοείται η φυσική εξουσίαση των ναρκωτικών από τον δράστη, κατά τρόπο που να μπορεί σε κάθε στιγμή να διαπιστώσει την ύπαρξή τους και κατά τη βούλησή του να τα διαθέτει πραγματικά σε τρίτους (ΑΠ 969/2024, ΑΠ 1076/2023). Για την υποκειμενική θεμελίωση του εγκλήματος της διακίνησης ναρκωτικών ουσιών απαιτείται δόλος που περιλαμβάνει τη γνώση της ιδιότητας των ουσιών ως ναρκωτικών και τη θέληση ή αποδοχή του δράστη να τελέσει την πράξη, με την οποία πραγματώνεται η αντικειμενική υπόσταση (ΑΠ 468/2024, ΑΠ 1023/2023, ΑΠ 1243/2023). [2] Κατά τη διάταξη του άρθρου 29 παρ. 1 του ιδίου νόμου, "Όποιος, για δική του αποκλειστικά χρήση, με οποιονδήποτε τρόπο προμηθεύεται ή κατέχει ναρκωτικά, σε ποσότητες που δικαιολογούνται μόνο για την ατομική του χρήση ή κάνει χρήση αυτών ή καλλιεργεί φυτά κάνναβης σε αριθμό ή έκταση που δικαιολογούνται μόνο για την ατομική του χρήση, τιμωρείται με φυλάκιση μέχρι πέντε (5) μηνών. Η διαπίστωση του σκοπού εξυπηρέτησης της δικής του αποκλειστικά χρήσης γίνεται με συνεκτίμηση του είδους, της καθαρότητας και της ποσότητας του συγκεκριμένου ναρκωτικού, σε συνδυασμό με τη συχνότητα χρήσης, το χρόνο χρήσης, την ημερήσια δόση και τις ιδιαίτερες ανάγκες χρήσης του συγκεκριμένου χρήστη". [3] Η καταδικαστική απόφαση έχει την απαιτούμενη κατά τα άρθρα 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 ΚΠΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, η έλλειψη της οποίας ιδρύει λόγο αναίρεσης κατά το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' ΚΠΔ, όταν εκτίθενται σ' αυτήν με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά, τα προκύψαντα από την αποδεικτική διαδικασία πραγματικά περιστατικά, στα οποία στηρίχθηκε η κρίση του δικαστηρίου για τη συνδρομή των αντικειμενικών και υποκειμενικών στοιχείων του εγκλήματος, οι αποδείξεις που τα θεμελίωσαν και οι νομικοί συλλογισμοί υπαγωγής των αποδειχθέντων περιστατικών στην εφαρμοσθείσα ουσιαστική ποινική διάταξη. Για την ύπαρξη τέτοιας αιτιολογίας είναι παραδεκτή η αλληλοσυμπλήρωση του σκεπτικού με το διατακτικό της απόφασης, τα οποία αποτελούν ενιαίο σύνολο. Δεν αρκεί, όμως, η επανάληψη της διατύπωσης του νόμου για την αιτιολογία, η πληρότητα της οποίας εξασφαλίζεται, όπως προκύπτει από τα άρθρα 139, 177 του ισχύοντος ΚΠοινΔ, όταν υφίσταται αναφορά στα αποδεικτικά μέσα που δέχθηκε το Δικαστήριο ως αληθή για να καταλήξει στην κρίση του, με βάση συγκεκριμένους συλλογισμούς για κάθε ζήτημα που ασκεί ουσιώδη επιρροή για την έκβαση της δίκης. Πρέπει να προκύπτει ότι το δικαστήριο, για το σχηματισμό της δικανικής του πεποίθησης, έλαβε υπόψη και συνεκτίμησε όλα τα αποδεικτικά μέσα και όχι ορισμένα μόνον κατ' επιλογήν (ΟλΑΠ 3/2012, Ολ ΑΠ 1/2005).

Περαιτέρω, από την διάταξη του άρθρου 6 παρ. 1 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΣΔΑ), που κυρώθηκε αρχικά με τον Ν. 2329/1953 και εκ νέου με το ΝΔ 53/1974, που αποτελεί εγχώριο δίκαιο και κατά το άρθρο 28 του Συντάγματος, έχει αυξημένη ισχύ έναντι των κοινών νόμων, προκύπτει ότι η πολιτεία, μέσω των οργάνων της, οφείλει να απαντά σε όλα τα επιχειρήματα του κατηγορουμένου και να εξετάζονται αυτά κατά τρόπο πραγματικό από το Δικαστήριο, δηλαδή το Δικαστήριο οφείλει να προβαίνει σε αποτελεσματική εξέταση των παρατηρήσεων, επιχειρημάτων και αποδείξεων που επικαλούνται οι διάδικοι (ΑΠ 1136/2024, ΑΠ 1054/2024). Δεν είναι απαραίτητη όμως, η αξιολογική συσχέτιση και συγκριτική στάθμιση των διαφόρων αποδεικτικών μέσων και των μαρτυρικών καταθέσεων μεταξύ τους και δεν απαιτείται να προσδιορίζεται ποιο βάρυνε περισσότερο για τον σχηματισμό της δικανικής κρίσης, ούτε χρειάζεται να διευκρινίζεται από ποιό ή από ποιά αποδεικτικά μέσα προέκυψε η κάθε παραδοχή. Όταν δε, εξαίρονται ορισμένα από τα αποδεικτικά μέσα, δεν σημαίνει ότι δεν λήφθηκαν υπόψη τα άλλα, αφού δεν εξαιρέθηκαν ρητά, ούτε ανακύπτει ανάγκη αιτιολόγησης, γιατί δεν εξαίρονται τα λοιπά (ΑΠ 992/2024, ΑΠ 1223/2024). Η ύπαρξη του δόλου δεν είναι κατ' αρχήν, αναγκαίο να αιτιολογείται ιδιαιτέρως, καθόσον αυτός ενυπάρχει στην θέληση παραγωγής των περιστατικών, που συγκροτούν την αντικειμενική υπόσταση του εγκλήματος και προκύπτει από τις ειδικότερες συνθήκες τέλεσής του, διαλαμβάνεται δε, αιτιολογία περί αυτού (δόλου) στην κύρια αιτιολογία για την ενοχή, διότι εξυπακούεται ότι υπάρχει με την τέλεση των πραγματικών περιστατικών που συγκροτούν αντικειμενικώς το έγκλημα, εκτός αν αξιώνονται από το νόμο πρόσθετα στοιχεία για την υποκειμενική υπόσταση του εγκλήματος, όπως η εν γνώσει ορισμένου περιστατικού τέλεση της πράξης (άμεσος δόλος) ή ορισμένος περαιτέρω σκοπός (εγκλήματα με υπερχειλή υποκειμενική υπόσταση), για την στοιχειοθέτηση του οποίου, ο νόμος δεν αρκείται σε απλό δόλο (ΑΠ 1012/2024, ΑΠ 99/2022, ΑΠ 244/2020). Όμως, δεν αποτελεί λόγο αναίρεσης η εσφαλμένη εκτίμηση των αποδείξεων και, ειδικότερα, η εσφαλμένη εκτίμηση και αξιολόγηση των μαρτυρικών καταθέσεων και των εγγράφων, η παράλειψη αναφοράς και αξιολόγησης κάθε αποδεικτικού στοιχείου χωριστά και η παράλειψη συσχέτισης των αποδεικτικών μέσων μεταξύ τους, καθόσον, στις περιπτώσεις αυτές, με την επίφαση της έλλειψης αιτιολογίας ή της εσφαλμένης εφαρμογής του νόμου και της έλλειψης νόμιμης βάσης, πλήττεται η αναιρετικώς ανέλεγκτη, περί τα πράγματα, κρίση του Δικαστηρίου της ουσίας (ΟλΑΠ 1/2018, ΑΠ 1012/2024). [4] Η ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία της απόφασης που απαιτείται από τα άρθρα 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠοινΔ, η έλλειψη της οποίας ιδρύει λόγο αναίρεσής της από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' του ΚΠοινΔ, πρέπει να επεκτείνεται και στους αυτοτελείς ισχυρισμούς, εκείνους δηλαδή που προβάλλονται στο δικαστήριο της ουσίας, σύμφωνα με τα άρθρα 170 παρ. 2 και 333 παρ. 2 του ΚΠοινΔ, από τον κατηγορούμενο ή το συνήγορο του και τείνουν στην άρση του άδικου χαρακτήρα της πράξεως ή της ικανότητας για καταλογισμό ή στη μείωση αυτής ή στην εξάλειψη του αξιόποινου της πράξης ή τη μείωση της ποινής, εφόσον, όμως, αυτοί προβάλλονται κατά τρόπο σαφή και ορισμένο, με όλα δηλαδή τα πραγματικά περιστατικά, τα οποία είναι αναγκαία κατά την οικεία διάταξη για τη θεμελίωσή τους. Διαφορετικά, το δικαστήριο της ουσίας δεν υπέχει υποχρέωση να απαντήσει αιτιολογημένα στην απόρριψή τους. Τέτοιοι ισχυρισμοί, η απόρριψη των οποίων πρέπει να αιτιολογείται ιδιαιτέρως, είναι και α) ο ισχυρισμός κατηγορουμένου περί κατοχής της ναρκωτικής ουσίας σε ποσότητα που εξυπηρετεί αποκλειστικά μόνο τις ανάγκες του, αφού η παραδοχή του οδηγεί, σύμφωνα με τις προαναφερθείσα διάταξη του άρθρου 29 παρ.1 του Ν. 4139/2013, στην επιβολή μειωμένης ποινής (ΑΠ 185/2024, ΑΠ 827/2023) και β) οι ισχυρισμοί του κατηγορουμένου περί συνδρομής στο πρόσωπο του ελαφρυντικών περιστάσεων από τις αναφερόμενες στο άρθρο 84 παρ. 2 ΠΚ, αφού η παραδοχή τους οδηγεί στην επιβολή μειωμένης ποινής κατά το άρθρο 83 του ίδιου Κώδικα. Ως ελαφρυντική περίσταση κατά το άρθρο 84 παρ. 2 του ΠΚ θεωρούνται, μεταξύ άλλων, η (υπό στοιχ. ε) το ότι συμπεριφέρθηκε καλά για σχετικά μεγάλο χρονικό διάστημα μετά την πράξη του, ακόμα και κατά την κράτησή του. (ΑΠ 739/2024, ΑΠ 885/2022). [5] Κατά το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Ε' του ΚΠοινΔ, λόγος αναίρεσης είναι και η εσφαλμένη εφαρμογή ή ερμηνεία ουσιαστικής ποινικής διάταξης. Εσφαλμένη ερμηνεία υπάρχει, όταν το δικαστήριο αποδίδει στο νόμο διαφορετική έννοια από εκείνη που πραγματικά έχει, ενώ εσφαλμένη εφαρμογή, όταν το δικαστήριο, χωρίς να παρερμηνεύσει το νόμο, δεν υπήγαγε ορθά τα πραγματικά περιστατικά, που δέχθηκε ότι αποδείχθηκαν, στη διάταξη που εφαρμόσθηκε.

Περίπτωση εσφαλμένης εφαρμογής ουσιαστικής ποινικής διάταξης, που ιδρύει τον ανωτέρω αναιρετικό λόγο από το άρθρ. 510 παρ. 1 στοιχ. Ε' του ΚΠοινΔ, συνιστά και η εκ πλαγίου παραβίαση της διάταξης αυτής, η οποία υπάρχει, όταν στο πόρισμα της απόφασης, που προκύπτει από την αλληλοσυμπλήρωση του σκεπτικού και του διατακτικού της και ανάγεται στα στοιχεία και στην ταυτότητα του εγκλήματος, έχουν εμφιλοχωρήσει ασάφειες, αντιφάσεις ή λογικά κενά, που καθιστούν ανέφικτο τον αναιρετικό έλεγχο σε σχέση με την ορθή εφαρμογή του νόμου, οπότε η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση (ΑΠ 1197/2024, ΑΠ 1129/2024).

III. [1] Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από το σκεπτικό της προσβαλλόμενης, με αριθμό 327/2024 απόφασης, το Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων Ανατολικής Κρήτης, που την εξέδωσε δικάζοντας σε δεύτερο βαθμό, μετά από συνεκτίμηση των αποδεικτικών μέσων (ένορκες καταθέσεις μαρτύρων υπεράσπισης, ανάγνωση πρακτικών πρωτοβάθμιας δίκης, όλα τα αναγνωσθέντα έγγραφα), δέχθηκε ανελέγκτως, ότι αποδείχθηκαν, σε σχέση με το αδίκημα της διακίνησης ναρκωτικών ουσιών, τα εξής, επί λέξει, πραγματικά περιστατικά: " ..επειδή στο Τμήμα Δίωξης Ναρκωτικών Ηρακλείου περιήλθαν πληροφορίες ότι ο κατηγορούμενος κατέχει και διακινεί ποσότητες ακατέργαστης κάνναβης και ότι διατηρεί ως ιδιοκτήτης κατάστημα υγειονομικού ενδιαφέροντος στο δ.δ. Λυγαριάς με τον διακριτικό τίτλο "ΑΝΑΤΟΛΗ", την 03-11-2016 και από πρώτες πρωινές ώρες τέθηκε η οικία του και το κατάστημα ταβέρνα που διατηρεί υπό διακριτική επιτήρηση και περί την 09.50 ώρα εξερχόμενος της οικίας του ακινητοποιήθηκε. Ακολούθησαν έρευνες στην οικία του και στο κατάστημα και σε βοηθητικούς χώρους κατά τις οποίες βρέθηκαν και κατασχέθηκαν : στην οικία του στο Γάζι, οδός ... : α) το χρηματικό ποσό των εννιακοσίων πενήντα ευρώ, ως προερχόμενο από διακίνηση ναρκωτικών ουσιών. Επίσης, σε βοηθητικό χώρο - αποθήκη του καταστήματος στο δ.δ. Λυγαριάς επιμελώς κρυμμένες εντός καταψύκτη, εκτός λειτουργίας, σε διάφανο νάιλον τσουβάλι τρεις ποσότητες ακατέργαστης κάνναβης σε νάιλον συσκευασίες μ.β. 710, 243 και 1020 γρμ, αντίστοιχα, συνολικού μ.β. (2.023) γρμ. Τα ναρκωτικά αυτά προόριζε για περαιτέρω διακίνηση. Ο ισχυρισμός του κατηγορουμένου ότι κατείχε για την κάλυψη δικών του αποκλειστικά αναγκών δεν αποδεικνύεται λόγω της μεγάλης ποσότητας των ναρκωτικών. Ο δε ισχυρισμός του ότι κάπνιζε δέκα τσιγάρα την ημέρα, πέρα του γεγονότος ότι δεν αποδεικνύεται αφού μόνο ο ίδιος το ανέφερε στο μάρτυρα Ε. Δ. δεν αρκεί για να δικαιολογήσει την κατοχή τόσο μεγάλης ποσότητας. Πρέπει, επομένως, για την πράξη της διακίνησης ναρκωτικών υπό τη μορφή της κατοχής, καθόσον δεν αποδείχθηκε ότι το πιο πάνω ποσό προήλθε από την πώληση ναρκωτικών, να κριθεί ένοχος της ελαφρυντικής περίστασης ότι έζησε σύννομα ως το χρόνο που έγινε το έγκλημα, η οποία αναγνωρίσθηκε κατά την εκδίκαση της υπόθεσης στον α' βαθμό, κατ' άρθρο 470 ΚΠΔ....". Στη συνέχεια, το άνω Δικαστήριο κήρυξε τον τότε κατηγορούμενο και ήδη αναιρεσείοντα ένοχο του ότι:" στο δ.δ. Λυγαριάς Ν. Ηρακλείου, την 3η Νοεμβρίου 2016, ενεργώντας από πρόθεση και χωρίς να έχει αποκτήσει την έξη της χρήσης ναρκωτικών, ώστε να μην μπορεί να την αποβάλει με τις δικές του δυνάμεις, διακίνησε ναρκωτική ουσία, υπό την έννοια του νόμου (άρθρο 1 παρ. 1 Ν. 3459/2006), ήτοι ουσία που δρα στο κεντρικό νευρικό σύστημα και προκαλεί εξάρτηση του ατόμου από αυτή και η οποία περιλαμβάνεται στον Πίνακα Λ' περ. 6 του ως άνω άρθρου, υπό τη μορφή της κατοχής. Συγκεκριμένα, σε νομότυπη έρευνα που διενεργήθηκε από αστυνομικούς του Τμήματος Δίωξης Ναρκωτικών στο κατάστημα υγειονομικού ενδιαφέροντος με τον διακριτικό τίτλο "ΑΝΑΤΟΛΗ", που λειτουργεί αυτός στην παραπάνω περιοχή, περί ώρα 11:35, κατελήφθη να κατέχει, σε βοηθητικό χώρο - αποθήκη αυτής, 1) μία νάιλον συσκευασία, που περιείχε ποσότητα ακατέργαστης κάνναβης, μικτού βάρους χιλίων είκοσι (1.020) γραμμαρίων, 2) μία νάιλον συσκευασία, που περιείχε ποσότητα ακατέργαστης κάνναβης, μικτού βάρους επτακοσίων δέκα (710) γραμμαρίων και 3) μία νάιλον συσκευασία, που περιείχε ποσότητα ακατέργαστης κάνναβης, μικτού βάρους διακοσίων ενενήντα τριών (293) γραμμαρίων, ήτοι συνολικού μικτού βάρους δύο χιλιάδων είκοσι τριών (2.023) γραμμαρίων. Εκ της ποσότητας δε της παραπάνω ναρκωτικής ουσίας συνάγεται, ασφαλώς, ότι η διακίνηση αυτών υπό τη μορφή της κατοχής δεν εξυπηρετούσε αποκλειστικά τις δικές του ανάγκες". [2] Με τις πιο πάνω παραδοχές, οι οποίες διαλαμβάνονται στο σκεπτικό, σε συνδυασμό με όσα αναφέρονται στο διατακτικό της προσβαλλόμενης απόφασης, που παραδεκτά αλληλοσυμπληρώνονται, η εν λόγω απόφαση περιέχει την επιβαλλόμενη, κατά τις προαναφερθείσες διατάξεις των άρθρων 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠοινΔ, ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, ως προς την κατάφαση της ενοχής του κατηγορουμένου και ήδη αναιρεσείοντος για την πράξη της διακίνησης ναρκωτικών ουσιών, με τη μορφή της κατοχής, αφού παρατίθενται σε αυτήν, με σαφήνεια, πληρότητα χωρίς αντιφάσεις και κενά και κατά τρόπο επιτρέποντα τον αναιρετικό έλεγχο, τα πραγματικά περιστατικά που προέκυψαν από την αποδεικτική διαδικασία και συγκροτούν την αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση του πιο πάνω εγκλήματος, για το οποίο καταδικάστηκε ο αναιρεσείων, τα αποδεικτικά μέσα, από τα οποία το δικαστήριο ουσίας συνήγαγε τα περιστατικά αυτά και τους συλλογισμούς, με βάση τους οποίους έκανε την υπαγωγή στις ουσιαστικές διατάξεις των άρθρων 1,2, 12, 14, 16, 17, 18 εδαβ, 26 εδα 1, 27 παρ. 1, 51, 52, 53, 57, 80, 83, 84 παρ. 2α και δ, 1 παρ.1 και 2, πίνακας Α περ. 6 του Ν. 3459/2006, άρθρ. 20 παρ. 1, 2 του ν. 4139/2013, τις οποίες ορθά ερμήνευσε και εφάρμοσε και δεν παραβίασε αυτές ευθέως ή εκ πλαγίου, δηλαδή με ασαφείς, ελλιπείς ή αντιφατικές αιτιολογίες, οπότε δεν στέρησε την απόφαση από νόμιμη βάση. Ειδικότερα, στο πόρισμα της προσβαλλόμενης απόφασης διαλαμβάνονται τα στοιχεία που συγκροτούν την αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση της άνω αξιόποινης πράξης εφόσον αναφέρονται όλα τα στοιχεία που απαρτίζουν τη νομοτυπική μορφή του εν λόγω εγκλήματος, και παρατίθενται εκτενώς τα πραγματικά περιστατικά που συνιστούν την κατά τα άνω ποινικά επιλήψιμη συμπεριφορά των αναιρεσείοντος, αφού : 1) προσδιορίζεται με ακρίβεια κατά τόπο, χρόνο και λοιπές περιστάσεις, ο τρόπος με τον οποίο είχε τη φυσική εξουσίαση της ναρκωτικής ουσίας, ακατέργαστης κάνναβης μικτού βάρους 2.023 γραμμαρίων, κατά τρόπο που να μπορεί σε κάθε στιγμή να διαπιστώσει την ύπαρξή της και κατά τη βούλησή του να τα διαθέτει πραγματικά σε τρίτους [κρυμμένες σε βοηθητικό χώρο - αποθήκη του καταστήματος του, στο δ.δ. Λυγαριάς, επιμελώς μέσα σε εκτός λειτουργίας καταψύκτη κρυμμένες, σε διάφανο νάιλον τσουβάλι, επιμερισμένες σε τρεις νάιλον συσκευασίες μ.β. 710, 243 και 1.020 γραμμαρίων] 2) επαρκώς αιτιολογείται η απόρριψη του προβληθέντος αυτοτελούς ισχυρισμού περί κατοχής των ως άνω ποσοτήτων ναρκωτικής ουσίας προς ιδία αποκλειστική χρήση με την παραδοχή της προσβαλλόμενης περί κατασχέσεως εν προκειμένω μεγάλης ποσότητας που δεν αποτελεί ποσότητα που κατέχει χρήστης για δική του αποκλειστικά χρήση, 3) αναφέρεται η πραγμάτωση της ως άνω αξιόποινης πράξης διακίνησης παραπάνω ναρκωτικής ουσίας, η θέληση και αποδοχή της πραγμάτωσης της αντικειμενικής υπόστασης αυτής, με γνώση του ότι έχει στη φυσική του εξουσία την παραπάνω ναρκωτική ουσία για πραγματική διάθεσή της σε τρίτους. Αναφορικά με τις αποδείξεις που λήφθηκαν υπόψη και συνεκτιμήθηκαν για το σχηματισμό της κρίσης του δικαστηρίου της ουσίας, αναφέρονται στην αιτιολογία της προσβαλλόμενης απόφασης τα αποδεικτικά μέσα, κατά το είδος, όπως, οι ένορκες καταθέσεις των μαρτύρων υπεράσπισης, στις οποίες περιλαμβάνονται η ένορκη κατάθεση των μαρτύρων υπεράσπισης Ε. Δ. - ψυχιάτρου και Ι. Φ., τα αναγνωσθέντα έγγραφα, του κατηγορητηρίου τα πρακτικά και η απόφαση της πρωτοβάθμιας δίκης και όσα εισφέρθηκαν κατά την αποδεικτική διαδικασία στα οποία περιλαμβάνεται το από 20-12-2023 έγγραφο του Δήμου Μελεβιζίου, τέσσερεις πίνακες προσωπικού με έντυπο 4, και απ' όλα τα αποδεικτικά μέσα το εν λόγω δικαστήριο συνήγαγε τα περιστατικά που εκτιμήθηκαν και κατέληξε στην καταδικαστική του κρίση, χωρίς να είναι απαραίτητο, σύμφωνα με τη νομική σκέψη που προηγήθηκε, να εκτίθεται τί προέκυψε ξεχωριστά από το καθένα και χωρίς να απαιτείται συγκριτική στάθμιση, αξιολογική συσχέτιση και ανάλογη δικαιοδοτική εκτίμηση τούτων ή προσδιορισμός της αποδεικτικής βαρύτητας καθενός, ενώ από το όλο περιεχόμενο της απόφασης αυτής καθίσταται βέβαιο, ότι λήφθηκαν υπόψη και αξιολογήθηκαν όλα τα αποδεικτικά μέσα στο σύνολο τους και όχι μόνο ορισμένα απ' αυτά κατ' επιλογή. Το δικαστήριο ουσίας με σαφή και χωρίς κενά και αντιφάσεις αιτιολογία δέχθηκε ότι ο κατηγορούμενος τέλεσε την παραπάνω διακίνηση ναρκωτικών ουσιών και απέρριψε ως αβάσιμους κατ' ουσίαν τους αρνητικούς ισχυρισμούς καθώς και τον αυτοτελή ισχυρισμό του για την κατοχή της ναρκωτικής ουσίας για αποκλειστικά δική του χρήση, τις παρατηρήσεις και τα επιχειρήματα του αναιρεσείοντος, αφού παρατίθεται στην προσβαλλόμενη απόφαση τα πραγματικά περιστατικά της πλήρους γνώσης του κατηγορούμενου ότι κατέχει επιμελώς την ανωτέρω ναρκωτική ουσία για τη διακίνηση της ναρκωτικής ουσίας και όχι για αποκλειστικά δική του χρήση. Επομένως, ο, από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ και Ε, δεύτερος λόγος αναίρεσης, με τον οποίο ο αναιρεσείων πλήττει την προσβαλλόμενη απόφαση, είναι αβάσιμος. Λοιπές αιτιάσεις του αναιρεσείοντος με τον αυτό παραπάνω λόγο, από τις αυτές παραπάνω πλημμέλειες, που αναφέρονται σε εσφαλμένη αξιολόγηση αποδεικτικών στοιχείων, με παράθεση σκέψεων και συλλογισμών του, που κατά την άποψή του, οδηγούν σε διαφορετικά συμπεράσματα από εκείνα στα οποία κατέληξε το δικαστήριο της ουσίας και αιτιάσεις περί ασαφών, ελλιπών και αντιφατικών αιτιολογιών, που αφορούν στην επί της ουσίας κρίση του δευτεροβάθμιου δικαστηρίου και αποτελούν απλώς υπερασπιστικά επιχειρήματα και αμφισβήτηση των σε βάρος τους παραδοχών της προσβαλλόμενης καταδικαστικής απόφασης και της ορθότητας του αποδεικτικού πορίσματος της, δεν συνιστούν, κατά τα εκτιθέμενα στη μείζονα σκέψη, λόγους αναίρεσης και απαραδέκτως προβάλλονται με την επίφαση της έλλειψης ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας και της έλλειψης νόμιμης βάσης. [3] Κατά το άρθρο 84 παρ. 2ε του ισχύοντος από 01-07-2019 νΠΚ (ν. 4619/2019), ελαφρυντική περίσταση θεωρείται, ιδίως, το ότι ο υπαίτιος συμπεριφέρθηκε καλά για σχετικά μεγάλο διάστημα μετά την πράξη του, ακόμη και κατά την κράτηση του. Για να στοιχειοθετηθεί η ελαφρυντική αυτή περίσταση της καλής συμπεριφοράς μετά την πράξη, πρέπει η συμπεριφορά αυτή να είναι θετική και επωφελής για μεγάλο χρονικό διάστημα μετά την πράξη, και για το ορισμένο του άνω ισχυρισμού του δράστη είτε διαβιούντος υπό καθεστώς ελευθερίας είτε κρατούμενου, δεν αρκεί μόνο η επίκληση καλής και συνήθους συμπεριφοράς, και δη εργασίας και ομαλής οικογενειακής ζωής στην πρώτη περίπτωση (της διαβίωσης υπό καθεστώς ελευθερίας), αλλά πρέπει να επικαλεσθεί ο κατηγορούμενος πραγματικά περιστατικά θετικά και δηλωτικά της αρμονικής κοινωνικής διαβίωσής του επί μακρό χρόνο μετά την τέλεση της πράξης, και στην περίπτωση της διαβίωσης υπό συνθήκες κράτησης) είναι ανάγκη να επικαλεσθεί αυτός τη συνδρομή στο πρόσωπο του εξαιρετικά θετικής και διακριτής της συνήθους συμπεριφοράς του κρατουμένου, η οποία να συνέχεται με την εξαιρετική οπωσδήποτε βελτίωση και μεταστροφή του χαρακτήρα του (ΑΠ 1192/2023, ΑΠ 812/2023). Και τούτο διότι κατά την αληθή έννοια της διάταξης αυτής, η εν λόγω ελαφρυντική περίσταση νοείται ότι συντρέχει στο πρόσωπο του δράστη εκείνου, ο οποίος πράγματι μεταστράφηκε ηθικά και ψυχικά, έχοντας αντιληφθεί τις συνέπειες της αξιόποινης πράξης του με την αποχή του μετά ταύτα από οιασδήποτε φύσης επιλήψιμη ενέργεια και συμπεριφορά, ακόμη και υπό συνθήκες κράτησης (ΑΠ 1024/2024, ΑΠ 57/2024).

Στην προκείμενη περίπτωση, από την επισκόπηση των πρακτικών της προσβαλλόμενης απόφασης, για τις ανάγκες του αναιρετικού ελέγχου, μετά την περί ενοχής του κατηγορουμένου απόφαση, ο πληρεξούσιος δικηγόρος του κατηγορουμένου, αφού ανέπτυξε προφορικά τον αυτοτελή ισχυρισμό του, παρέδωσε αυτόν και εγγράφως, ο οποίος έχει ως εξής: ".... Νομική σκέψη...
Εν προκειμένω, από το φερόμενο χρόνο τελέσεως των αδικημάτων τα οποία μου αποδίδονται, ήτοι την 03η-11-2016 έως και σήμερα, έχει παρέλθει χρονικό διάστημα περίπου οκτώ (8) ετών, εντός του οποίου έχουν λάβει χώρα θετικά περιστατικά, εκ των οποίων προκύπτει ότι έχω επιδείξει σαφή συγκεκριμένη Θετική, προσωπική, κοινωνική, επαγγελματική συμπεριφορά, σημειώνοντας παράλληλα και φιλανθρωπική δράση, ήτοι ότι έχω μεταστραφεί ηθικά και ψυχικά, καθώς και ότι έχω αντιληφθεί τις συνέπειες της αξιοποίνου πράξης την οποία τέλεσα, ενώ παράλληλα έκτοτε ουδέποτε απασχόλησα τις αστυνομικές και δικαστικές αρχές για την τέλεση συναφών με ναρκωτικά και εν γένει αξιοποίνων πράξεων. Πιο αναλυτικά, ως αποδεικνύεται εκ του με χρονολογία 04-01-2024 Πιστοποιητικού Οικογενειακής Κατάστασης του Δήμου Μαλεβιζίου του Νομού Ηρακλείου, εξακολουθώ να είμαι έγγαμος με τη Χ. Α., ενώ και οι δύο επιδιώκουμε να διατηρούμε ένα υγιές οικογενειακό περιβάλλον για τη μονάκριβη Θυγατέρα μας, Β. Χ., αφήνοντας οριστικά στο παρελθόν την εμπλοκή μου με την υπό κρίση ποινική υπόθεση, η οποία αποτελεί ένα μεμονωμένο περιστατικό, που σημειώθηκε εντός μίας έντονα δύσκολης χρονικής περιόδου της ζωής μου. Έκτοτε, ουδέποτε έχω καταφύγει στην αναζήτηση και κατοχή ναρκωτικών ουσιών, ώστε να προβώ σε χρήση τους, προκειμένου να αντιμετωπίσω δυσχερείς συνθήκες. Αντιθέτους, έχοντας πλέον πλήρη επίγνωση του σφάλματος στο οποίο προέβην το έτος 2016, ήδη αμέσως μετά την αποφυλάκισή μου το έτος 2017, απευθύνθηκα στον Ψυχίατρο - Ψυχοθεραπευτή, κ. Δ. Ε., ο οποίος έκτοτε με παρακολουθεί, ως άλλωστε αναγράφεται στη με χρονολογία 04-01-203,4 προσαγόμενη ενώπιον Σας Ιατρική Γνωμάτευση, στην οποία μεταξύ άλλων επισημαίνεται ότι: "Μετά την αποφυλάκισή του αποφάσισε να κλείσει με το κεφάλαιο εξαρτήσεις. Αναγνωρίζει ότι είναι η πρώτη συστηματική προσπάθεια απεξάρτησης που κάνει και είναι αποφασισμένος να την ολοκληρώσει. Σταμάτησε και τα τσιγάρα νικοτίνης και ζήτησε ψυχιατρική υποστήριξη προκειμένου να μην υποτροπιάσει στην έξη του με την κάνναβη. Έγιναν υποστηρικτικές ατομικές συνεδρίες και έλαβε αντικαταθλιπτική αγωγή. Παράλληλα παρακολουθεί έως και σήμερα ομάδες αυτοβοήθειας υπό την αιγίδα του συλλόγου ΑΣΠΡΟ-ΜΑΥΡΟ που είναι σύλλογος υποστήριξης ατόμων εξαρτημένων από ουσίες. Περιοδικά υπόκειται σε τοξικολογικές εργαστηριακές εξετάσεις και έχει πάντοτε ευρεθεί αρνητικός στην ανίχνευση οποιοσδήποτε ουσίας. Παράλληλα, καθ' όλο το επίμαχο χρονικό διάστημα, έχω σημειώσει έντονη φιλανθρωπική δράση, παρέχοντας τη συνδρομή μου με κάθε δυνατό μέσο σε ποικίλους οργανισμούς. Ενδεικτικά δε, αναφέρεται ενώπιον Σας, αφενός ο εθελοντικός Οργανισμός, μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα "Χαμόγελο του Παιδιού", ενώ παρατίθεται χωρίο της με χρονολογία 18-12-2023 ευχαριστήριας επιστολής του Προέδρου του Δ.Σ., κ. Γ. Κ. προς το πρόσωπο μου, σύμφωνα με το οποίο: "Με την επιστολή αυτή Θα Θέλαμε να σας ευχαριστήσουμε Θερμά για την πολύτιμη υποστήριξή σας στο 1° σπίτι του Οργανισμού που χτίζεται στην Κρήτη και Θα φιλοξενεί παιδιά Θύματα βίας/παραμέλησης. Σας ευχαριστούμε Θερμά για την αφιλοκερδώς υπηρεσία της πρέσας για τα μπετά που ρίξαμε το έτος 2020 & 2021. Για όλους εμάς στον οργανισμό η υποστήριξή σας είναι σπουδαία. Είστε και εσείς συμμέτοχος στην προσπάθεια μας, κάθε παιδί και οικογένεια να έχει τη φροντίδα που της αξίζει με συνέπεια, συνέχεια και αξιοπρέπεια." και αφετέρου ο Πολιτιστικός Σύλλογος Πολύδροσο Γαζιού, καθώς σύμφωνα με το με αριθμ. πρωτοκόλλου: 15/2023 έγγραφο του, επισημαίνεται ότι: "Ο κ. Ι. Β. έχει προσφέρει τρόφιμα, προϊόντα μακράς διάρκειας και κρέας οπότε χρειάστηκε στον σύλλογο μας για τις ανάγκες των πολυτέκνων οικογενειών που διαμένουν στην περιοχή μας..". Επιπροσθέτως, καυτηριάζοντας κάθετα τη σκοτεινή περίοδο της ζωής μου κατά την οποία είχα καταφύγει στη χρήση ναρκωτικών ουσιών, προσπαθώντας τοιουτοτρόπως εσφαλμένα να αντιμετωπίσω τα προβλήματα τα οποία είχαν ανακύψει στην προσωπική μου ζωή, αποφάσισα με μεγάλη ευσυνειδησία και ενσυναίσθηση να ασχοληθώ με τα κοινά, αποκτώντας ενεργό ρόλο στη δημοτική αρχή του τόπου κατοικίας μου, ήτοι στο Δήμο Μαλεβιζίου. Έχοντας ως απώτερο σκοπό, να είμαι παραγωγικός και χρήσιμος για την κοινωνία, Θέλησα να παρέχω τις υπηρεσίες και τις ικανότητές μου για την πρόοδο του κοινωνικού συνόλου. Προς επίρρωση δε των ανωτέρω, δέον όπως επισημανθούν ενώπιον Σας, χωρία του με χρονολογία 20-12-2023 εγγράφου του εκλεγμένου Δημάρχου Μαλεβιζίου, κ. Μ. Μ., σύμφωνα με το οποίο μεταξύ άλλων αναγράφεται ότι: "Ο Ι. Β. του Κ. και της Χ. από το έτος 2019 έως και σήμερα διατελεί Αντιπρόεδρος της Δημοτικής Επιχείρησης Ύδρευσης και Αποχέτευσης Μαλεβιζίου, έχοντας επιδείξει εργατικότητα, συνέπεια και αποφασιστικότητα στην εκπλήρωση των καθηκόντων του... Ο Ι. Β. από τη Θέση του Αντιπροέδρου όλα αυτά τα χρόνια διοικεί την Επιχείρηση με υπευθυνότητα, επιμέλεια και αποτελεσματικότητα μέσα από σημαντικά και ιδιαίτερα έργα και δράσεις που υλοποιεί η ΑΕΥΑΜ... Στις δημοτικές εκλογές του Οκτωβρίου 2023 ο Ι. Β. εξελέγην Δημοτικός Σύμβουλος με την παράταξη της πλειοψηφίας. Οι συνδημότες μας τον τίμησαν με την ψήφο τους τοποθετώντας τον, μάλιστα, στις πρώτες εκλόγιμες θέσεις, επιβραβευοντάς τον για την εργατικότητα και τη σχολαστικότητα που επιδεικνύει, καθώς και για το ειλικρινές ενδιαφέρον του για το συνάνθρωπο. Στη νέα Δημοτική Περίοδο που ξεκινά την 1 Ιανουάριου 2024 επίκειται η τοποθέτηση του Ι. Β. στη Θέση του Προέδρου της ΔΕΥΑΜ, την οποία με τιμιότητα και ευσυνειδησία υπηρετεί όλα αυτά τα χρόνια". Τέλος, λεκτέο είναι ότι και στον τομέα της επαγγελματικής δραστηριοποίησής μου, έπειτα από την επίμαχη εμπλοκή μου με την εν λόγω ποινική υπόθεση, επιχείρησα να παρουσιάσω ακόμη πιο ενεργό ρόλο και συμμετοχή, ώστε μόλις την 27η Μαΐου 2020, προέβην από κοινού με το Φ. Ζ. του Γ., στη σύσταση της ομόρρυθμης εταιρείας με την επωνυμία "Β. - Φ. ΟΜΟΡΡΥΘΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ" και το διακριτικό τίτλο "WAVES BEACH BAR - RESTAURANT", η οποία δραστηριοποιείται σε υπηρεσίες εστιατορίων και κινητών μονάδων εστίασης, όπου και απασχολούμε συνολικά έντεκα (11) μισθωτούς, οι οποίοι λαμβάνουν αποδοχές, όπως εκείνες αναγράφονται στο με αριθμ. πρωτοκόλλου: ΠΠ3096172 "ΕΝΤΥΠΟ 4. ΠΙΝΑΚΑΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ", που προσάγεται ενώπιον Σας. Παράλληλα δε, με την ως άνω επαγγελματική ενασχόλησή μου, διαθέτω στο όνομά μου (Β.) και επιχείρηση, η οποία δραστηριοποιείται σε άλλες εξειδικευμένες κατασκευαστικές δραστηριότητες π.δ.κ.α., στην οποία απασχολώ ομοίως συνολικά έντεκα (11) εργαζομένους, στους οποίους παρέχω τις αποδοχές, όπως εκείνες σημειώνονται στο προσαγόμενο ενώπιον Σας με αριθμ. πρωτοκόλλου: ...-2023 "ΕΝΤΥΠΟ 4. ΠΙΝΑΚΑΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ", αλλά και την επιχείρηση με την επωνυμία "Ι. Β. Ο.Ε.", η οποία δραστηριοποιείται ομοίως σε άλλες εξειδικευμένες κατασκευαστικές δραστηριότητες π.δ.κ.α. και στην οποία απασχολώ τους ίδιους έντεκα (11) εργαζομένους στους οποίους παρέχω αποδοχές, όπως εκείνες σημειώνονται στο προσαγόμενο ενώπιον Σας με αριθμ. πρωτοκόλλου: ...-2024 "ΕΝΤΥΠΟ 4. ΠΙΝΑΚΑ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ". Ενόψει των ανωτέρω προαναφερθέντων, έχοντας επιδείξει για μεγάλο χρονικό διάστημα μετά την τέλεση των αποδιδομένων σε βάρος μου πράξεων (φερόμενος χρόνος τελέσεως, 03-11-2016), ήτοι για χρονικό διάστημα οκτώ (8) ετών, νόμιμη, καλή και διακριτή συμπεριφορά, καταβάλλοντος με όλες μου τις δυνάμεις προσπάθειες αυτοβελτίωσης, συντρέχουν στο πρόσωπο μου όλες οι εκ της διατάξεως του άρθρου 84 παρ. 2 περ. ε). Π.Κ. προϋποθέσεις και παρακαλώ όπως αναγνωρίσετε στο πρόσωπο μου το ελαφρυντικό της μεταγενέστερης καλής συμπεριφοράς". Το δικαστήριο ουσίας για την απόρριψη του ανωτέρω αυτοτελούς ισχυρισμού δέχθηκε, αυτολεξεί, τα εξής: "Νομική σκέψη.... Στην προκείμενη, όμως περίπτωση, δεν αποδείχθηκαν τέτοια πραγματικά περιστατικά εκ των οποίων υποδειλώνεται η ουσιαστική μεταστροφή του κατηγορουμένου προς ενστερνισμό των κανόνων της ομαλής κοινωνικής συμβίωσης και προς αγαθοποιό δραστηριότητα και η στάση του να παρέχει αυθεντική μαρτυρία για την ποιότητα του ήθους του και της κοινωνικής προδιαθέσεώς του. Πρέπει, επομένως, το αίτημα της αναγνώρισης του ελαφρυντικού του άρθρου 84 παρ. 2ε του ΠΚ να απορριφθεί". Με αυτά που δέχθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση διέλαβε την απαιτούμενη ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, εκθέτοντας ότι δεν αποδείχθηκαν πραγματικά περιστατικά από τα οποία υποδηλώνεται η ουσιαστική μεταστροφή του κατηγορουμένου προς ενστερνισμό των κανόνων της ομαλής κοινωνικής συμβίωσης και προς αγαθοποιό δραστηριότητα και η στάση του να παρέχει αυθεντική μαρτυρία για την ποιότητα του ήθους του και της κοινωνικής προδιάθεσής του. Επομένως, ο πρώτος λόγος αναίρεσης, με τον οποίο ο αναιρεσείων πλήττει την προσβαλλόμενη απόφαση, για πλημμέλεια από το άρθρο 510 παρ. 1 Δ' ΚΠοινΔ ως προς την απόρριψη της ανωτέρω ελαφρυντικής περίστασης είναι αβάσιμος. IV. Κατ' ακολουθίαν και, επειδή δεν υπάρχει άλλος λόγος αναίρεσης πρέπει να απορριφθεί η αίτηση αναίρεσης και να καταδικαστεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα, όπως ορίζονται, ειδικότερα, στο διατακτικό (άρθρ. 578 παρ. 1 ΚΠοινΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 06-02-2025 αίτηση του Ι. Β. του Κ. για αναίρεση της με αριθμ. 327/2024 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Ανατολικής Κρήτης.

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα τα οποία ανέρχονται σε οκτακόσια (800,00) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 17 Ιουνίου 2025.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 26 Ιουνίου 2025.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

<< Επιστροφή