<< Επιστροφή

Αριθμός 1059/2025

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Ε' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Μαρία Λεπενιώτη Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Κωστούλα Πρίγγουρη, Παρασκευή Τσούμαρη, Σταυρούλα Κουσουλού και Ευαγγελία Γιακουμάτου - Εισηγήτρια, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 6 Δεκεμβρίου 2024, με την παρουσία του Αντεισαγγελέως του Αρείου Πάγου Ευάγγελου Μπακέλα (γιατί κωλύεται η Εισαγγελέας) και του Γραμματέως Γ. Β., για να δικάσει τις αιτήσεις των αναιρεσειόντων - κατηγορουμένων: 1.Ε. του Λ., κατοίκου ..., ο οποίος παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Χρήστο Τσιμπούκη και 2. Δ. Κ. του Α., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Μεθόδιο Ματαλιωτάκη για αναίρεση της απόφασης 110/2023 του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Δυτικής Στερεάς Ελλάδος. Το Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων Δυτικής Στερεάς Ελλάδος με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και oι αναιρεσείοντες - κατηγορούμενοι ζητούν την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στις: α) με αριθμό 8/2023 και ημερομηνία 20.11.2023 αίτηση αναιρέσεως του αναιρεσείοντος Ε. Κ. και β) με αριθμό 7/2023 και ημερομηνία 17.11.2023 αίτηση αναιρέσεως του αναιρεσείοντος Δ. Κ. καθώς και τους από 31.7.2024 πρόσθετους λόγους αυτής, τα οποία καταχωρίστηκαν στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό ...

Αφού άκουσε Τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθούν οι κρινόμενες αιτήσεις αναιρέσεως και οι πρόσθετοι λόγοι αναίρεσης του 2ου αναιρεσείοντος και τους πληρεξούσιους δικηγόρους των αναιρεσειόντων που ζήτησαν όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Α) Η με αριθμό 8/2023 και από 20.11.2023 αίτηση του Ε. Κ. του Λ. και της Γ., κατοίκου ..., οδός ..., για αναίρεση της με αριθμό 110/2023 καταδικαστικής απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Δυτικής Στερεάς Ελλάδος, έχει ασκηθεί νομότυπα και εμπρόθεσμα (πριν την καταχώριση της προσβαλλόμενης απόφασης, στο, κατά το άρθρο 473 παρ.2 και 3 εδ.α του ΚΠΔ, βιβλίο στις 03.06.2024), για λογαριασμό του ως άνω κατηγορουμένου από τον έχοντα ειδική προς τούτο εξουσιοδότηση, με βεβαιωμένο το γνήσιο της υπογραφής, δικηγόρο Αθηνών Χρήστο Τσιμπούκη, με δήλωση στον Γραμματέα του πιο πάνω Εφετείου που εξέδωσε την προσβαλλόμενη απόφαση, συνταχθείσης σχετικής εκθέσεως, δηλαδή από πρόσωπο που είχε το σχετικό έννομο συμφέρον και κατά απόφασης υποκειμένης στο συγκεκριμένο ένδικο μέσο, σύμφωνα με τα άρθρα 462 παρ.1, 464, 466 παρ.1 και 473 παρ.2 και 3, 504 παρ1 και 505 παρ.1 ΚΠΔ και περιέχει ως λόγους αναίρεσης την έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας (510 παρ.1 στοχ.Δ' του ΚΠΔ). Επομένως, είναι παραδεκτή και πρέπει να ερευνηθεί περαιτέρω, ως προς την ουσιαστική βασιμότητα των λόγων της.
Β) Η με αριθμό 7/2023 και από 17.11.2023 αίτηση του Δ. Κ. του Α. και της Χ., κατοίκου ..., οδός ..., για αναίρεση της με αριθμό 110/2023 καταδικαστικής απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Δυτικής Στερεάς Ελλάδος, έχει ασκηθεί νομότυπα και εμπρόθεσμα (πριν την καταχώριση της προσβαλλόμενης απόφασης, στο, κατά το άρθρο 473 παρ.2 και 3 εδ.α του ΚΠΔ, βιβλίο στις 03.06.2024), για λογαριασμό του ως άνω κατηγορουμένου από τον έχοντα ειδική προς τούτο εξουσιοδότηση, με βεβαιωμένο το γνήσιο της υπογραφής, δικηγόρο Αθηνών Χρήστο Τσιμπούκη, με δήλωση στον Γραμματέα του πιο πάνω Εφετείου που εξέδωσε την προσβαλλόμενη απόφαση, συνταχθείσης σχετικής εκθέσεως, δηλαδή από πρόσωπο που είχε το σχετικό έννομο συμφέρον και κατά απόφασης υποκειμένης στο συγκεκριμένο ένδικο μέσο, σύμφωνα με τα άρθρα 462 παρ.1, 464, 466 παρ.1 και 473 παρ.2 και 3, 504 παρ1 και 505 παρ.1 ΚΠΔ και περιέχει ως λόγους αναίρεσης την έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας (άρθρο 510 παρ.1 στοχ.Δ' του ΚΠΔ) και την απόλυτη ακυρότητα που συνέβη κατά τη διαδικασία στο ακροατήριο (άρθρο 510 παρ.1 στ.Α' του ΚΠΔ σε συνδυασμό με το άρθρο 171 παρ.1 εδ.δ του ίδιου Κώδικα). Επομένως, είναι παραδεκτή και πρέπει να ερευνηθεί περαιτέρω, ως προς την ουσιαστική βασιμότητα των λόγων της, μαζί με τους επ'αυτής κατατεθέντες στις 31/7/2024 συναφείς προσθέτους λόγους αναίρεσης για έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας (άρθρο 510 παρ.1 στοιχ. Δ του ΚΠΔ), που ασκήθηκαν νομότυπα και εμπρόθεσμα (άρθρο 509 ΚΠΔ) και μαζί με την ως άνω υπό στοιχείο Α αναίρεση, λόγω προφανούς μεταξύ τους συναφείας, αφού στρέφονται κατά της αυτής απόφασης.
Ι. Σύμφωνα με την διάταξη του άρθρου 30 παρ. 1 περ. β' του Ν. 4251/2014, όπως αντικαταστάθηκε με το άρθρο 12 περ. 5 του Ν. 4637/2019 (Φ.Ε.Κ. 180/18-11-2019), τεύχος πρώτο, "1. Πλοίαρχοι ή κυβερνήτες πλοίου, πλωτού μέσου ή αεροπλάνου και οδηγοί κάθε είδους μεταφορικού μέσου που μεταφέρουν από το εξωτερικό στην Ελλάδα πολίτες τρίτων χωρών, που δεν έχουν δικαίωμα εισόδου στο ελληνικό έδαφος ή στους οποίους έχει απαγορευθεί η είσοδος για οποιαδήποτε αιτία, καθώς και αυτοί που τους παραλαμβάνουν από τα σημεία εισόδου, τα εξωτερικά ή εσωτερικά σύνορα, για να τους προωθήσουν στο εσωτερικό της χώρας ή στο έδαφος κράτους - μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης (Ε.Ε.) ή τρίτης χώρας ή διευκολύνουν την μεταφορά τους ή εξασφαλίζουν σε αυτούς κατάλυμα για απόκρυψη, τιμωρούνται με κάθειρξη τουλάχιστον δέκα (10) ετών και χρηματική ποινή τριάντα χιλιάδων ευρώ (30.000,00 €) έως εξήντα χιλιάδων ευρώ (60.000,00 €) για κάθε μεταφερόμενο πρόσωπο, αν ο υπαίτιος ενεργεί εκ κερδοσκοπίας, κατ' επάγγελμα ή κατά συνήθεια, ή είναι υπότροπος ή έχει την ιδιότητα του δημοσίου υπαλλήλου ή τουριστικού ή ναυτιλιακού ή ταξιδιωτικού πράκτορα ή αν δύο ή περισσότεροι ενεργούν από κοινού...". Από τη διάταξη αυτή προκύπτει ότι θεσμοθετείται έγκλημα υπαλλακτικώς μικτό, τελούμενο, με οποιονδήποτε από τους ανωτέρω προβλεπόμενους τρόπους, από τα πρόσωπα τα οποία αποδέχονται να μεταφέρουν στην Ελλάδα αλλοδαπούς, που δεν έχουν δικαίωμα να εισέλθουν στο έδαφός της ή τους προωθούν στο εσωτερικό της χώρας ή διευκολύνουν τη μεταφορά η την προώθησή τους στο έδαφος κράτους - μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης (Ε.Ε.) ή τρίτης χώρας, γνωρίζοντας την αυθαίρετη είσοδο τούτων στο ελληνικό έδαφος. Δεν απαιτείται δε αναγκαίως για τη θεμελίωση του αξιοποίνου βάσει της ως άνω διατάξεως, η μεταφορά να γίνεται αποκλειστικώς από τη συνοριακή γραμμή της χώρας, αλλά αρκεί κάθε μεταφορά εντός της χώρας (ΑΠ 276/2019). Για την τέλεση του εν λόγω εγκλήματος απαιτείται υποκειμενικά δόλος, είτε άμεσος είτε ενδεχόμενος, ενώ συνιστά επιβαρυντική περίσταση όταν ο δράστης ενεργεί εκ κερδοσκοπίας, κατ' επάγγελμα ή κατά συνήθεια ή είναι υπότροπος ή έχει την ιδιότητα του δημοσίου υπαλλήλου ή τουριστικού ή ναυτιλιακού ή ταξιδιωτικού πράκτορα ή αν δύο ή περισσότεροι ενεργούν από κοινού (Α.Π. 333/2020). Περαιτέρω, κατά τις διατάξεις του άρθρου 29 παρ.5 και 6 του ίδιου ως άνω Ν.4251/2014 "...5. Όποιος διευκολύνει την είσοδο στο ελληνικό έδαφος ή την έξοδο από αυτό πολίτη τρίτης χώρας, χωρίς να υποβληθεί στον έλεγχο που προβλέπεται στο άρθρο 5, τιμωρείται με κάθειρξη μέχρι δέκα (10) ετών και χρηματική ποινή τουλάχιστον είκοσι χιλιάδων (20.000) ευρώ. Αν ο ανωτέρω ενήργησε εκ κερδοσκοπίας ή κατ' επάγγελμα ή κατά συνήθεια ή το έγκλημα τελείται από δύο (2) ή περισσότερους από κοινού, επιβάλλεται κάθειρξη τουλάχιστον δέκα (10) ετών και χρηματική ποινή τουλάχιστον πενήντα χιλιάδων (50.000) ευρώ. 6. Όποιος διευκολύνει την παράνομη διαμονή πολίτη τρίτης χώρας ή δυσχεραίνει τις έρευνες των αστυνομικών αρχών για εντοπισμό, σύλληψη και απέλαση του, τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστον ενός (1) έτους και με χρηματική ποινή τουλάχιστον πέντε χιλιάδων (5.000) ευρώ. Αν ο ανωτέρω ενήργησε εκ κερδοσκοπίας, επιβάλλεται φυλάκιση τουλάχιστον δύο (2) ετών και χρηματική ποινή τουλάχιστον δέκα χιλιάδων (10.000) ευρώ". Δηλαδή τα προβλεπόμενα από την πιο πάνω διάταξη αδικήματα συγκροτούνται όταν διευκολύνεται, μεταξύ άλλων, η είσοδος ή η έξοδος από το ελληνικό έδαφος πολίτη τρίτης χώρας χωρίς να υποβληθεί στον προβλεπόμενο από το άρθρο 5 του ίδιου ως άνω νόμου έλεγχο θεώρησης εισόδου με την κατοχή εγκύρου ταξιδιωτικού εγγράφου, αναγνωρισμένου από τις αρμόδιες ελληνικές αρχές, όταν διευκολύνεται η παράνομη διαμονή πολίτη τρίτης χώρας ή δυσχεραίνονται οι έρευνες των αστυνομικών για εντοπισμό, σύλληψη και απέλαση (ΑΠ 980/2024). Σημειώνεται ότι τα εγκλήματα υποβοήθησης της παράτυπης μετακίνησης μετανάστη διακρίνονται ανάλογα με το εάν χρησιμοποιείται μεταφορικό μέσο για την μετακίνηση αυτή ή όχι α) σε εγκλήματα μετακίνησης με την χρήση μεταφορικού μέσου τα οποία τυποποιούνται στο άρθρο 30 παρ.1 και 2 του Ν. 4251/2014 και β) στο έγκλημα της διευκόλυνσης της παράτυπης εισόδου, εξόδου του αλλοδαπού χωρίς τη χρήση μεταφορικού μέσου που τυποποιείται στο άρθρο 29 παρ.5 του νόμου αυτού. Η οριοθέτηση της διευκόλυνσης εισόδου του άρθρου 29 παρ.5 του ως άνω νόμου από την μεταφορά αλλοδαπών του άρθρου 30 αυτού είναι κρίσιμη και το στοιχείο που διαφοροποιεί τις δύο διατάξεις είναι η χρήση μεταφορικού μέσου (Ειδικοί Ποινικοί Νόμοι Στεφάνου Παύλου-Θωμά Σαμίου).

ΙΙ. Εξάλλου, Κατά τη διάταξη του άρθρου 46 παρ 1 εδ. α' του ΠΚ, όπως ίσχυε πριν την αντικατάστασή της με την όμοια, κατά περιεχόμενο, του νέου ΠΚ που κυρώθηκε με τον Ν. 4619/2019 και τέθηκε σε ισχύ από 01-07-2019, "Με την ποινή του αυτουργού τιμωρείται επίσης όποιος με πρόθεση προκάλεσε σε άλλον την απόφαση να εκτελέσει την άδικη πράξη που διέπραξε". Από τη διάταξη αυτή συνάγεται, ότι για την ύπαρξη ηθικής αυτουργίας απαιτείται να συντρέχουν αντικειμενικώς μεν α) πρόκληση από τον ηθικό αυτουργό σε άλλον της αποφάσεως να διαπράξει ορισμένη αξιόποινη πράξη, η πρόκληση δε αυτή μπορεί να γίνει με οποιοδήποτε τρόπο και μέσο, όπως με συμβουλές, υπόσχεση ή χορήγηση αμοιβής, παραινέσεις, προτροπές (παρακίνηση, παρόρμηση, ενθάρρυνση), πειθώ, φορτικότητα, πίεση, απειλή, εκμετάλλευση οποιασδήποτε πλάνης, πραγματικής ή νομικής ή περί τα παραγωγικά αίτια της βουλήσεως, με τη διέγερση μίσους κατά του θύματος, με την επιβολή λόγω υπηρεσιακής ή άλλης εξαρτήσεως ή την επιρροή προσώπου λόγω της ιδιότητας και της θέσεώς του η και της σχέσεως του με το φυσικό αυτουργό κλπ και β) διάπραξη από τον άλλον (αυτουργό) της πράξεως αυτής, υποκειμενικώς δε δόλος του ηθικού αυτουργού, δηλαδή ηθελημένη πρόκληση της αποφάσεως για τη διάπραξη από τον άλλο της αντικειμενικής υποστάσεως ορισμένου εγκλήματος με τη γνώση και θέληση η αποδοχή της συγκεκριμένης εγκληματικής πράξεως χωρίς να είναι αναγκαίος ο καθορισμός της πράξεως αυτής μέχρι λεπτομερειών, αρκεί δε και ενδεχόμενος δόλος, εκτός αν για την υποκειμενική θεμελίωση του οικείου εγκλήματος απαιτείται άμεσος ή υπερχειλής δόλος. (ΑΠ 1008/2024, ΑΠ 976/2024, ΑΠ 836/2024, ΑΠ 1345/2023). Στην περίπτωση της ηθικής αυτουργίας, για να έχει η καταδικαστική απόφαση την απαιτούμενη ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, πρέπει να αναφέρονται σ αυτήν ο τρόπος και τα μέσα, με τα οποία ο ηθικός αυτουργός προκάλεσε στο φυσικό αυτουργό την απόφαση να εκτελέσει την άδικη πράξη που διέπραξε, καθώς και τα πραγματικά περιστατικά, από τα οποία το δικαστήριο συνήγαγε ότι ο ηθικός αυτουργός παρήγαγε με τον τρόπο και τα μέσα αυτά στο φυσικό αυτουργό την απόφαση να εκτελέσει την άδικη πράξη που διέπραξε, χωρίς να απαιτείται επίκληση και άλλων πραγματικών περιστατικών ή περαιτέρω εξειδίκευση σε τι συνίστανται οι παραινέσεις, οι προτροπές κλπ και χωρίς να είναι αναγκαίος ο καθορισμός της πράξης αυτής μέχρι λεπτομερειών (ΑΠ 1076/2023, ΑΠ 9/2023, ΑΠ 568/2020).

ΙΙΙ. Περαιτέρω, κατά το άρθρο 285 του ΠΚ "1. Όποιος παραβιάζει τα μέτρα που έχει διατάξει ο νόμος ή η αρμόδια αρχή για να αποτραπεί η εισβολή ή η διάδοση μιας μεταδοτικής ασθένειας τιμωρείται: α)...., β) με φυλάκιση και χρηματική ποινή αν από την πράξη μπορεί να προκύψει κίνδυνος μετάδοσης της ασθένειας σε αόριστο αριθμό ανθρώπων". Δυνάμει δε, της από 25.02.2020 Πράξης Νομοθετικού Περιεχομένου (ΦΕΚ 42/25.02.2020 τ.Α), η οποία κυρώθηκε με το άρθρο 1 του ν.4682/2020, της από 11.03.2020 ΠΝΠ, η οποία κυρώθηκε με το άρθρο 2 του ν.4682/2020, της από 14.03.2020 ΠΝΠ, η οποία κυρώθηκε με το άρθρο 3 του ν.4682/2020, της από 20.03.2020 ΠΝΠ, η οποία κυρώθηκε με το άρθρο 1 του ν.4683/2020, εκδόθηκε η Δ1α/Β.Π.οικ.: 7134/06.11.2020 ΚΥΑ "Έκτακτα μέτρα προστασίας της δημόσιας υγείας από τον κίνδυνο περαιτέρω διασποράς του κορωνοϊού COVID-19 στο σύνολο της Επικράτειας για το διάστημα από το Σάββατο 7 Νοεμβρίου 2020 έως και τη Δευτέρα 30 Νοεμβρίου 2020", με την οποία μεταξύ άλλων, προβλέφθηκαν ο περιορισμός της κυκλοφορίας των μέσων μεταφορών, ο περιορισμός της κυκλοφορίας των πολιτών, η απαγόρευση μετακίνησης με οποιοδήποτε μέσο, εκτός των ορίων της οικείας Περιφερειακής Ενότητας, η υποχρέωση χρήσης ιατρικής μάσκας σε όλη την επικράτεια ανεξαρτήτως επιδημιολογικού επιπέδου, σε όλους τους εσωτερικούς και εξωτερικούς χώρους συμπεριλαμβανομένων και των χώρων εργασίας και η λήψη των ατομικών μέτρων προστασίας, για την αποτροπή της μετάδοσης του κορονοϊού COVID-19, η οποία (λήψη μέτρων) στηριζόταν σε εισήγηση της Εθνικής Επιτροπής Προστασίας της Δημόσιας Υγείας, έναντι του κορονοϊού COVID-19.
IV. Τέλος, η καταδικαστική απόφαση έχει την απαιτούμενη από τα άρθρα 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 ΚΠΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, η έλλειψη της οποίας στοιχειοθετεί λόγο αναίρεσης από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' ΚΠΔ, όταν αναφέρονται σ' αυτή με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις τα πραγματικά περιστατικά που προέκυψαν από την αποδεικτική διαδικασία, στα οποία στηρίχθηκε η κρίση του δικαστηρίου για τη συνδρομή των αντικειμενικών και υποκειμενικών στοιχείων του εγκλήματος, οι αποδείξεις που τα θεμελιώνουν και οι νομικές σκέψεις υπαγωγής των περιστατικών αυτών στην ουσιαστική ποινική διάταξη, που εφαρμόστηκε. Ως προς τα αποδεικτικά μέσα, που λήφθηκαν υπόψη από το δικαστήριο για τη διαμόρφωση της καταδικαστικής κρίσης του, για την πληρότητα της αιτιολογίας, αρκεί ο γενικός προσδιορισμός ως προς το είδος τους, χωρίς να απαιτείται η αναλυτική παράθεση αυτών ή να διευκρινίζεται τι προκύπτει από το καθένα χωριστά ή από ποιο συγκεκριμένο αποδεικτικό μέσο αποδείχτηκε η κάθε παραδοχή. Πρέπει, όμως, να προκύπτει με βεβαιότητα ότι το Δικαστήριο τα έλαβε υπόψη και τα συνεκτίμησε όλα και όχι μόνο ορισμένα από αυτά κατ' επιλογή. Ακόμη, δεν είναι απαραίτητη η αξιολογική συσχέτιση και σύγκριση των διαφόρων αποδεικτικών μέσων και των μαρτυρικών καταθέσεων μεταξύ τους ή να προσδιορίζεται ποιο βάρυνε περισσότερο για τον σχηματισμό της δικανικής κρίσης. Το δε γεγονός ότι στην απόφαση εξαίρονται ορισμένα μόνο από τα αποδεικτικά μέσα δεν σημαίνει ότι δεν έχουν ληφθεί υπόψη και δεν έχουν συνεκτιμηθεί τα υπόλοιπα, ούτε απαιτείται να αιτιολογείται γιατί δεν εξαίρονται και εκείνα (ΑΠ 185/2022). Όμως, δεν αποτελούν λόγους αναίρεσης η εσφαλμένη εκτίμηση των αποδείξεων και ειδικότερα η εσφαλμένη εκτίμηση και αξιολόγηση των μαρτυρικών καταθέσεων και των εγγράφων, η παράλειψη αναφοράς και αξιολόγησης κάθε αποδεικτικού στοιχείου χωριστά και η παράλειψη συσχέτισης των αποδεικτικών μέσων μεταξύ τους, η αμφισβήτηση ή η απόκρουση του αποδεικτικού πορίσματος, στο οποίο κατέληξε το Δικαστήριο, καθόσον στις περιπτώσεις αυτές, με την επίφαση της έλλειψης αιτιολογίας ή της εσφαλμένης εφαρμογής του νόμου και της έλλειψης νόμιμης βάσης, πλήττεται η αναιρετικώς ανέλεγκτη περί τα πράγματα κρίση του Δικαστηρίου της ουσίας (ΑΠ 777/2022).

Περαιτέρω, η ύπαρξη του δόλου, εκτός των περιπτώσεων που αξιώνονται από το νόμο πρόσθετα στοιχεία για την υποκειμενική υπόσταση του εγκλήματος, όπως η εν γνώσει ορισμένου περιστατικού τέλεση της πράξης (άμεσος δόλος) ή ορισμένος περαιτέρω σκοπός (εγκλήματα με υπερχειλή υποκειμενική υπόσταση), δεν είναι αναγκαίο, κατ' αρχήν, να αιτιολογείται ιδιαιτέρως, αφού αυτός ενυπάρχει στη θέληση παραγωγής των περιστατικών, που συγκροτούν την αντικειμενική υπόσταση του εγκλήματος και προκύπτει από τις ειδικότερες συνθήκες τέλεσής του, διαλαμβάνεται δε αιτιολογία περί αυτού (δόλου) στην κύρια αιτιολογία για την ενοχή, διότι εξυπακούεται ότι υπάρχει με την τέλεση των πραγματικών περιστατικών, που συγκροτούν αντικειμενικώς το έγκλημα (ΑΠ 368/2022), όπως συμβαίνει για τη θεμελίωση της υποκειμενικής υπόστασης του εγκλήματος της παραλαβής από τα σύνορα της χώρας πολιτών τρίτων χωρών που δεν έχουν δικαίωμα εισόδου στο ελληνικό έδαφος, με σκοπό την προώθησή τους στο εσωτερικό της χώρας, για την στοιχειοθέτηση του οποίου ο νόμος αρκείται σε απλό δόλο (ΑΠ 719/2022, ΑΠ 528/2020), ενώ σε περίπτωση καταδίκης για το ως άνω έγκλημα με τις επιβαρυντικές περιστάσεις από κερδοσκοπία ή κατ'επάγγελμα (άρθρο 30 παρ.1 περ.β του ν.4251/2023) απαιτείται να αιτιολογείται ιδιαιτέρως ότι ο δράστης από την επανειλημμένη τέλεση της πράξης ή από την υποδομή που είχε διαμορφώσει αποσκοπούσε στον πορισμό εισοδήματος (ΑΠ 980/2024, ΑΠ 615/2020). Άλλωστε η απαιτούμενη, από τις διατάξεις των άρθρων 93 παρ. 3 του Συντ και 139 του ΚΠΔ, ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία που πρέπει να παρατίθεται, εκτός από την κύρια επί της ενοχής απόφαση, τις οριστικές ή παρεμπίπτουσες αποφάσεις ή αυτές που η έκδοσή τους έχει αφεθεί στη διακριτική, ελεύθερη ή ανέλεγκτη κρίση του Δικαστηρίου, εκτείνεται και στους αυτοτελείς ισχυρισμούς, δηλαδή, αυτούς, που προβάλλονται από τον κατηγορούμενο ή το συνήγορό του, σύμφωνα και με τη διάταξη του άρθρου 171 παρ.2 του ΚΠΔ σε συνδυασμό με εκείνη του άρθρου 333 παρ.2 εδ. α και β ίδιου Κώδικα και κατατείνουν στην άρση του άδικου χαρακτήρα της πράξης ή στον αποκλεισμό ή στη μείωση της ικανότητας προς καταλογισμό ή στην εξάλειψη του αξιόποινου ή στη μείωση της ποινής. Όσο δε αφορά τους αρνητικούς ισχυρισμούς του κατηγορούμενου, δηλαδή, εκείνους με τους οποίους αρνείται (γενικά ή ειδικά) ή αποκρούει στοιχεία της κατηγορίας, λόγω της φύσης τους, αντιμετωπίζονται μεν με την κύρια αιτιολογία της απόφασης για την ενοχή, πλην όμως υπό το πρίσμα των ρυθμίσεων του νέου ΚΠΔ, που με την πρόβλεψη, κατά την προαναφερθείσα διάταξη του άρθρου 171, απόλυτης ακυρότητας στις περιπτώσεις παραβίασης υπερασπιστικών εκφάνσεων του δικαιώματος ακρόασης, που παρέχεται στον κατηγορούμενο, σε συνδυασμό με τις διατάξεις των άρθρων 177 ΚΠΔ, στο οποίο τυποποιείται ιστορικά η αρχή της ηθικής απόδειξης και 178 ΚΠΔ, (στο οποίο ενσωματώθηκε το πρώτο εδάφιο του άρθρου 179 του προϊσχύοντος ΚΠΔ) και το οποίο αφορά στο απεριόριστο των αποδεικτικών μέσων και στην υποχρέωση των δικαστικών προσώπων να ερευνούν με επιμέλεια κάθε στοιχείο ή αποδεικτικό μέσο που επικαλέστηκε υπέρ αυτού ο κατηγορούμενος, αν αυτό είναι χρήσιμο για να εξακριβωθεί η αλήθεια, αλλά και να εξετάζουν αυτεπαγγέλτως όλα τα αποδεικτικά μέσα, καθώς και κάθε στοιχείο που αφορά την προσωπικότητα του κατηγορούμενου στα πλαίσια των αυτονόητα απορρεουσών από το τεκμήριο αθωότητας αρχών της μη υποχρέωσης του κατηγορουμένου να αποδείξει την αθωότητά του και της αρχής in dubio pro reo, διαμορφώνεται μια ορθότερη από συστηματική άποψη κεντρική αρχή για τη διαχείριση του αποδεικτικού υλικού, κατά τον σχηματισμό της δικανικής πεποίθησης, η οποία αντανακλά πληρέστερα την άρρηκτη σχέση του δικαιώματος υπεράσπισης με το δικαίωμα ακρόασης και αποδίδει την πραγματική νομική διάσταση του δικαιώματος αυτού ως υπερασπιστικού δικαιώματος που αξιώνει τυπικά και ουσιαστικά ίση προστασία (Αιτιολογική έκθεση Ν. 4620/2019 - Κώδικα Ποινικής Δικονομίας, σελ.52-56). Τούτων παρέπεται, ότι οι αρνητικοί της κατηγορίας ισχυρισμοί του κατηγορούμενου εξακολουθούν λόγω της φύσης τους ως συνδεόμενοι με στοιχεία τόσο της αντικειμενικής, όσο και της υποκειμενικής υπόστασης της αξιόποινης πράξης που εκδικάζεται, να αντιμετωπίζονται με την κύρια αιτιολογία της απόφασης για την ενοχή, πλην όμως, εντασσόμενοι στην παραπάνω κεντρική αρχή για τη διαχείριση του αποδεικτικού υλικού κατά τον σχηματισμό της δικανικής πεποίθησης, απαιτούν ευρύτερη και αυτεπάγγελτη έρευνα στα πλαίσια των ως άνω αρχών κάθε αποδεικτικού στοιχείου για την αναζήτηση της ουσιαστικής αλήθειας και τη θεμελίωση σ' αυτή της τελικής κρίσης του Δικαστηρίου. (ΑΠ 980/2024, ΑΠ 409/2023, ΑΠ 32/2021). Τέτοιος αρνητικός (μη αυτοτελής) ισχυρισμός, για τον οποίο το δικαστήριο της ουσίας δεν έχει υποχρέωση να αποφανθεί επ' αυτού με ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, αλλά αντιμετωπίζεται με την κύρια αιτιολογία της απόφασης για την ενοχή, είναι και ο ισχυρισμός του κατηγορουμένου ότι πρέπει να μεταβληθεί η κατηγορία από την κακουργηματική μορφή του αδικήματος του άρθρου 30 παρ.1 του ν. 4251/2014 σε εκείνη του άρθρου 29 παρ.5 του ίδιου νόμου Στην προκείμενη περίπτωση το Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων Δυτικής Στερεάς Ελλάδος, που δίκασε ως δευτεροβάθμιο δικαστήριο, με την πληττόμενη υπ' αρ. 110/2023 απόφασή του κήρυξε τους αναιρεσείοντες κατηγορουμένους ενόχους, με το ελαφρυντικό του άρθρου 84 παρ.2 εδ. ε' του ΠΚ: Α) τον εκ τούτων Ε. Κ. του Λ. [τότε πέμπτο (5ο ) κατηγορούμενο], για τις πράξεις: α) της προώθησης υπηκόων τρίτης χώρας που δεν έχουν δικαίωμα εισόδου στο ελληνικό έδαφος από την Ελλάδα προς τρίτο κράτος-μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, από κοινού (με άλλους που δεν είναι αναιρεσείοντες) και κατά συρροή, από υπαιτίους που ενεργούν από κερδοσκοπία και κατ'επάγγελμα και β) της παραβίασης των μέτρων για την πρόληψη ασθενειών από κοινού (με άλλους που δεν είναι αναιρεσείοντες), από την οποία μπορεί να προκύψει κίνδυνος μετάδοσης ασθένειας σε αόριστο αριθμό ανθρώπων και Β) τον Δ. Κ. του Α. [τότε έβδομο (7ο) κατηγορούμενο] για ηθική αυτουργία σε αμφότερες τις ως άνω πράξεις. Από την παραδεκτή επισκόπηση της προσβαλλόμενης απόφασης, το Δικαστήριο της ουσίας, μετά από εκτίμηση των αποδεικτικών μέσων που κατ'είδος αναφέρει (ένορκες καταθέσεις των μαρτύρων κατηγορίας και υπεράσπισης που εξετάστηκαν στο ακροατήριο του δευτεροβαθμίου Δικαστηρίου, όλα ανεξαιρέτως τα έγγραφα του κατηγορητηρίου, καθώς και εκείνα που προσκομίστηκαν με επίκληση από την υπεράσπιση των κατηγορουμένων, τα οποία αναγνώσθηκαν στο ακροατήριο, μεταξύ των οποίων η εκκαλούμενη απόφαση με τα πρακτικά της, από τις απολογίες των κατηγορουμένων, τις ενδείξεις ως αποδεικτικό μέσο), δέχθηκε στο σκεπτικό του επί λέξει τα εξής: "....Οι 1ος , 2ος και 3ος των κατηγορουμένων, ενεργώντας ο μεν δεύτερος εξ αυτών ως αυτουργός της κατωτέρω κακουργηματικής πράξης, οι δε 1ος και 3ος ως συνεργοί, παρέχοντας με πρόθεση συνδρομή στον πρώτο κατηγορούμενο στη διάρκεια και κατά την τέλεση της πράξης του αυτής, προώθησαν από πρόθεση υπηκόους τρίτης χώρας που δεν έχουν δικαίωμα εισόδου στο Ελληνικό έδαφος από την Ελλάδα προς κράτος-μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης κατά συρροή, ως υπαίτιοι που ενεργούν εκ κερδοσκοπίας και κατ' επάγγελμα. Ειδικότερα, την 13-11-2020 και περί ώρα 01:00', στη θαλάσσια περιοχή, σε απόσταση 02 ναυτικών μιλίων νοτιοδυτικά του ακρωτηρίου Δουκάτου Λευκάδας, ο μεν δεύτερος κατηγορούμενος, (επ.) V. (ον.) Y. του A., με την ιδιότητά του ως κυβερνήτης του ιστιοφόρου σκάφους με το όνομα "LA VICTOIRE" σημαίας Γαλλίας, αγνώστου ιδιοκτήτη, οι δε πρώτος κατηγορούμενος (επ.) Y. (ον.) Y. του (επ.) Y. (ον.) M. και τρίτος κατηγορούμενος (επ.) O. (ον.) Y. του N., με την ιδιότητά τους ως μέλη του πληρώματος του ιδίου σκάφους, παρείχαν με πρόθεση συνδρομή σε αυτόν για την τέλεση και κατά την τέλεση της κατωτέρω περιγραφόμενης από μέρους του προώθησης εκ κερδοσκοπίας και κατ' επάγγελμα, από την Ελλάδα προς κράτος - μέλος της Ε. Ε. και δη προς την Ιταλία των κάτωθι αναφερόμενων αλλοδαπών. Συγκεκριμένα, αφού ο δεύτερος εξ αυτών ως κυβερνήτης του ανωτέρω σκάφους επιβίβασε με τη συνδρομή των 1ου και 3ου των κατηγορουμένων εντός του ως άνω ιστιοφόρου σκάφους τριάντα έξι (36) υπηκόους τρίτων Χωρών και δη (05) υπηκόους Ιράν, (03) υπηκόους Ιράκ, (12) υπηκόους Αφγανιστάν και (16) υπηκόους Τουρκίας, οι οποίοι αναφέρονται ειδικότερα με τα στοιχεία ταυτότητάς τους κατωτέρω στο διατακτικό της παρούσας, και οι οποίοι εισήλθαν λάθρα στην Ελλάδα χωρίς να υποβληθούν στον προβλεπόμενο από το νόμο έλεγχο και διατυπώσεις, στερούμενοι παντελώς ταξιδιωτικών εγγράφων και νομιμοποιητικών εγγράφων που να τους επιτρέπουν την έξοδό τους από τη χώρα προς έτερη χώρα της Ε.Ε. και τους οποίους προηγουμένως, στις 12-11-2020, ο πέμπτος κατηγορούμενος Κ. Ε. του Λ., ενεργώντας κατόπιν πειθούς, παραινέσεων, υποσχέσεων και χορήγησης αμοιβής εκ του 7ου συγκατηγορούμενού του, ως ηθικού αυτουργού στην πράξη του αυτή και από κοινού και με κοινό δόλο, με τον 2° συγκατηγορούμενο του και με την από πρόθεση συνδρομή και του 6ου εξ αυτών, όπως θα αναφερθεί ειδικότερα κατωτέρω, ως οδηγός του υπ' αριθμ. κυκλ. ... Λεωφορείου Δημοσίας Χρήσης, μάρκας BOVA, χρώματος λευκού, ιδιοκτησίας του, είχε μεταφέρει από την περιοχή του Σκαραμαγκά Αττικής και συγκεκριμένα από το ξενοδοχείο "ΑΡΓΩ", προώθησαν τους αλλοδαπούς αυτούς έναντι χρηματικού τιμήματος που κυμαινόταν από 500 έως 5.000 €, για τον καθένα εξ αυτών από την Ελλάδα προς κράτος - μέλος της Ε. Ε. και δη προς την Ιταλία, και γνωρίζοντας άπαντες ότι οι αλλοδαποί αυτοί δεν είχαν τέτοιο δικαίωμα. Ειδικότερα, σχετικά με την πράξη τους αυτή , αποδείχθηκε από τα αυτά αποδεικτικά μέσα ότι κατόπιν εγκύρων πληροφοριών που είχαν περιέλθει στο Λ/Χ Λευκάδας για την διάπραξη, από (διεθνές) κύκλωμα, Ελλήνων και αλλοδαπών, όπως επαληθεύθηκε εκ των υστέρων, της άδικης πράξης της προώθησης υπηκόων τρίτης χώρας που δεν είχαν δικαίωμα εισόδου στο ελληνικό έδαφος από την Ελλάδα προς κράτος -μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης και συγκεκριμένα στην Ιταλία και κατόπιν ερευνών και επιχειρησιακό σχεδιασμό από την ανωτέρω Λιμενική Αρχή για τον εντοπισμό τους, την 13-11-2Θ20 και περί ώρα 1:00, Λιμενικοί της ανωτέρω Υπηρεσίας, κατέλαβαν στη θαλάσσια περιοχή σε απόσταση 2 ναυτικών μιλίων νοτιοδυτικά του ακρωτηρίου Δουκάτου Λευκάδας, επ' αυτοφώρω, τον μεν 2ο κατηγορούμενο, (επ.) V. (ον.) Y. του A. , Ουκρανό υπήκοο, ως κυβερνήτη του ιστιοφόρου σκάφους με το όνομα "LA VICTOIRE" σημαίας Γαλλίας, αγνώστου ιδιοκτήτη και τους 1° και 3° των συγκατηγορούμένων του (επ.) Y. (ον.) Y. του M. και (επ.) O. (ον.) Y. του N., ομοίως Ουκρανών υπηκόων, οι οποίοι παρείχαν ως μέλη του πληρώματος την με πρόθεση τη συνδρομή τους, κατά το χρόνο τέλεσης της πράξης αυτής στον 2° εξ αυτών, να έχουν επιβιβάσει στο ανωτέρω σκάφος 36 αλλοδαπούς υπηκόους που δεν είχαν δικαίωμα εισόδου στο Ελληνικό έδαφος, με σκοπό περαιτέρω προώθησής τους από την Ελλάδα σε έδαφος κράτους -μέλους της Ε.Ε και δη προς την Ιταλία, μολονότι γνώριζαν ότι αυτό απαγορεύεται και δεν είχαν οι αλλοδαποί αυτοί τέτοιο δικαίωμα, έπραξαν δε αυτό με σκοπό το κέρδος αφού θα ελάμβαναν άπαντες αμοιβή γι' αυτό. Ειδικότερα αποδείχθηκε ότι ο ανωτέρω 2ος κατηγορούμενος, με την προαναφερόμενη ιδιότητα του, ως κυβερνήτης του σκάφους αυτού και έχοντας προηγουμένως έρθει σε συνεννόηση με μέλος του κυκλώματος, τρίτο άγνωστο στις αρχές άτομο γεωργιανής υπηκοότητας, επιβίβασε με την από πρόθεση συνδρομή των 1ου και 3ου των κατηγορουμένων ομοεθνών του, ως μελών του πληρώματος, εντός του οδηγούμενου από αυτόν ανωτέρω σκάφους, τριάντα έξι (36) υπηκόους τρίτων χωρών και δη 5 υπηκόους Ιράν, 3 υπηκόους Ιράκ, 12 υπηκόους Αφγανιστάν και 16 υπηκόους Τουρκίας, όπως αυτοί αναφέρονται ειδικότερα έκαστος με τα στοιχεία ταυτότητάς τους, στο διατακτικό της παρούσας, οι οποίοι εισήλθαν λάθρα στην Ελλάδα χωρίς να υποβληθούν στον προβλεπόμενο από το νόμο έλεγχο και διατυπώσεις και χωρίς να έχουν δικαίωμα εισόδου και εξόδου από τη χώρα προς έτερο κράτος της Ε.Ε.., με σκοπό την έξοδό τους από τη χώρα, με το ανωτέρω σκάφος, πλέοντας μέσω του ανωτέρω όρμου του ακρωτηρίου Δουκάτου και με προορισμό αυτών την Ιταλία. Σύμφωνα με τις καταθέσεις απάντων των εξετασθέντων μαρτύρων κατηγορίας- λιμενικών που δεν αντικρούστηκαν από τα λοιπά αποδεικτικά μέσα - προέκυψε ότι οι ανωτέρω παράτυποι αλλοδαποί επιβιβάστηκαν στο προαναφερόμενο ιστιοφόρο σκάφος, από τα ανωτέρω μέλη του πληρώματος αυτού κατόπιν εντολής και με τις οδηγίες του ανωτέρω κυβερνήτη του και κατά τη στιγμή της σύλληψής τους από τη ρότα του πλοίου ήταν προφανές σε αυτούς με βάση την εμπειρία τους ότι αυτό είχε κατεύθυνση τα διεθνή ύδατα προς Ιταλία και συγκεκριμένα προς Τάραντο. Στην ανωτέρω παράνομη ενέργειά τους οι 1ος, 2ος και 3ος, είχαν την συνδρομή από ξηράς και του 4ου κατηγορουμένου (επ.) Β. (ον.) S. του M., ο οποίος διευκόλυνε με τη χρήση βοηθητικής λέμβου πνευστού τύπου χρώματος γκρι και πράσινο, μήκους 2,5 μέτρων, αγνώστου ιδιοκτήτη, την επιβίβαση αυτών από την ακτή του ανωτέρω όρμου της περιοχής ακρωτηρίου Δουκάτου και την μεταφορά τους στη συνέχεια προς το ιστιοφόρο σκάφος με την ανωτέρω λέμβο, κάνοντας μάλιστα αυτός σινιάλο με φακό προς το ιστιοπλοϊκό σκάφος, κάθε φορά που επιβιβάζονταν αλλοδαποί υπήκοοι στην βάρκα και έπλεαν με κατεύθυνση προς το ιστιοφόρο για να τους παραλάβουν στη συνέχεια από το ιστιοπλοϊκό. Τον αλλοδαπό αυτό Ιρανικής καταγωγής, διαμένοντα στην Αθήνα, είχαν εντοπίσει αρχικά οι λιμενικοί να προβαίνει στις ανωτέρω ενέργειες στην ακτή του ανωτέρω όρμου του Δουκάτου, χρησιμοποιώντας προς τούτο, λόγω του σκότους που επικρατούσε στην περιοχή ειδικές θερμικές κάμερες, ενώ μετά το πέρας της επιβίβασης τον εντόπισαν στην προσπάθειά του να διαφύγει πεζός από το σημείο της επιβίβασης των μεταναστών, μέσω του μοναδικού υπάρχοντος εκεί χωμάτινου δρόμου που οδηγούσε από το εν λόγω απόκρημνο και εντελώς απομονωμένο ορμίσκο της επιβίβασης, προς τον οικισμό της Β. Λευκάδας, όπου και τον συνέλαβαν. Εξάλλου όπως αποδείχθηκε από τα ίδια αποδεικτικά μέσα τους ανωτέρω παράτυπους αλλοδαπούς υπηκόους τους είχε μεταφέρει κοντά στο ανωτέρω σημείο της επιβίβασης τους στην ανωτέρω λέμβο και εν συνεχεία στο ιστιοπλοϊκό σκάφος "LA VICTOIRE", σε απόσταση περί τα 150 μέτρα από αυτό, στις 12-11-2020, ο 5ος κατηγορούμενος, Ε. Κ. του Λ. ως επαγγελματίας οδηγός του υπ' αριθ. κυκλοφορίας ... λεωφορείου δημόσιας χρήσης, μάρκας BOVA, χρώματος λευκού, της ιδιοκτησίας του, μεταφέροντας τους από την περιοχή του Σκαραμαγκά Αττικής και συγκεκριμένα από το ξενοδοχείο "ΑΡΓΩ", στο προαναφερόμενο σημείο της Λευκάδας από όπου αυτοί (αλλοδαποί) στη συνέχεια θα επιβιβάζονταν στο προαναφερόμενο σκάφος, ώστε να προωθηθούν προς την Ιταλία έναντι χρηματικού τιμήματος που θα κατέβαλε έκαστος στο κύκλωμα της διακίνησης, και το οποίο θα κυμαίνονταν από 500 έως 5.000 ευρώ, μέρος του οποίου είχαν ήδη μερικοί εξ αυτών προκαταβάλει ενώ το υπόλοιπο μέρος των χρημάτων αυτών θα καταβαλλόταν από αυτούς μετά το επιτυχές πέρας της μεταφοράς τους στην Ιταλία, μέσω διαφόρων διαύλων από τους οποίους θα ελάμβαναν το αναλογούν μερίδιο τους οι εμπλεκόμενοι στην συγκεκριμένη διακίνηση και επομένως και οι ενταύθα κατηγορούμενοι. Εξάλλου, ο προαναφερόμενος 5ος κατηγορούμενος, Ε. Κ. του Λ., γνωρίζονταν προσωπικά μόνο με τον 7ο κατηγορούμενο Δ. Κ. του Α., ο οποίος είναι διαχειριστής της ιδιωτικής κεφαλαιουχικής εταιρείας με την επωνυμία "DK TOURS ΙΚΕ", με αντικείμενο την παροχή υπηρεσιών μη τακτικών χερσαίων μεταφορών , ενοικίασης λεωφορείων με οδηγό και ταξιδιωτικών πρακτορείων για κρατήσεις μεταφοράς, λόγω επαγγελματικής συνεργασίας που είχαν μεταξύ τους. Ο τελευταίος (7ος κατηγορούμενος) ήταν που ζήτησε με πειθώ και φορτικότητα από τον Ε. Κ. (5ο κατηγορούμενο) να μεταφέρει με το προπεριγραφόμενο λεωφορείο της ιδιοκτησίας του, τους ανωτέρω 36 παράτυπους αλλοδαπούς υπηκόους, από τον Σκαραμαγκά Αττικής στο ως άνω σημείο της Λευκάδας, καθώς ο ίδιος δεν διέθετε για την εν λόγω μεταφορά μεγάλο λεωφορείο τέτοιας χωρητικότητας που να μπορεί να μεταφέρει τον ανωτέρω αριθμό ατόμων, με την υπόσχεση ότι θα του καταβάλει ως αμοιβή του το ποσό των 800 ευρώ, μετά το πέρας της μεταφοράς. Εξάλλου ο 7ος κατηγορούμενος, για να καταστεί δυνατή η μεταφορά αυτή, εφοδίασε προηγουμένως τον πέμπτο κατηγορούμενο οδηγό του λεωφορείου με την από 11-11-2020 υπεύθυνη δήλωση, που είχε υπογράψει σε προγενέστερο χρόνο ο 6ος κατηγορούμενος, Κ. Κ., στη οποία ο τελευταίος δήλωνε ότι τάχα οι ανωτέρω 36 παράτυποι αλλοδαποί θα απασχολούνταν ως εργάτες γης για λογαριασμό του για το διάστημα από 12/11/2020 έως 30/11/2020 στο νησί της Λευκάδας και συγκεκριμένα στη συγκομιδή ελαιοδέντρων από ακίνητο της ιδιοκτησίας του, το οποίο όμως όπως προέκυψε από τις αποδείξεις στην πραγματικότητα βρισκόταν στο Μεγανήσι Λευκάδας. Η δήλωση αυτή ήταν όπως προέκυψε προσχηματική και έλαβε χώρα μόνο για να ξεγελαστούν οι αρμόδιες ελεγκτικές αρχές, καθώς η μεταφορά αυτή ελάμβανε χώρα κατά τη διάρκεια της πανδημίας κατά την οποία επιτρέπονταν στους σχετικούς αστυνομικούς ελέγχους οι μετακινήσεις πολιτών με αιτιολογία μεταξύ άλλων και για εργασία. Πράγματι, ο Ε. Κ., πειθόμενος από τον 7° συγκατηγορούμενο του να προβεί στην ανωτέρω παράνομη μεταφορά, εν γνώσει του παρανόμου αυτής, παρά τα όσα περί του αντιθέτου αβάσιμα υποστηρίζει αυτός και αναλαμβάνοντας το ρίσκο, καθώς κατά το χρόνο της πανδημίας λόγω των απαγορευτικών της κυκλοφορίας μέτρων, τα ταξίδια και τα έσοδα των λεωφορείων και των ταξιδιωτικών γραφείων, ήταν όπως είναι γνωστό με βάση τα διδάγματα της κοινής πείρας πολύ μειωμένα, καταγράφοντας ζημίες, δέχθηκε να μεταφέρει με το ανωτέρω όχημά του τους ανωτέρω παράτυπους αλλοδαπούς στη Λευκάδα, πλησίον του σημείου όπου βρισκόταν η ακτή από την οποία στη συνέχεια αυτοί θα επιβιβάζονταν στη λέμβο και ακολούθως στο προαναφερόμενο ιστιοφόρο σκάφος που θα τους πήγαινε Ιταλία και σε μικρή απόσταση από τον όρμο της περιοχής του ακρωτηρίου Δουκάτου της Λευκάδας, έναντι αμοιβής που θα ελάμβανε αυτός μετά το πέρας της μεταφοράς και που κατά τους ισχυρισμούς των δύο συγκατηγορουμένων θα ανερχόταν στο ποσό των 800 ευρώ. Τόσο δε ο οδηγός του λεωφορείου που μετέφερε τους ανωτέρω παράτυπους αλλοδαπούς, όσο και ο κατηγορούμενος, ταξιδιωτικός πράκτορας Δ. Κ., κατά την κρίση της πλειοψηφίας του Δικαστηρίου τούτου γνώριζαν, παρά τα περί του αντιθέτου ισχυριζόμενα από αυτούς, ότι οι ανωτέρω μεταφερόμενοι προς το ανωτέρω απόμερο σημείο- όρμο όπου βρίσκονται οι εγκαταστάσεις της ΔΕΗ, στην περιοχή του ακρωτηρίου Δουκάτου της Λευκάδας, δεν μετέβαιναν στην πραγματικότητα για εργασία, όπως ψευδώς και προσχηματικώς δηλωνόταν στην ανωτέρω υπεύθυνη δήλωση του 6ου κατηγορουμένου, αλλά για να επιβιβαστούν στο ανωτέρω σκάφος και να προωθηθούν στη συνέχεια παράνομα με αυτό από εκεί εκτός Ελλάδας σε χώρα της Ε.Ε. που δεν είχαν δικαίωμα να μεταβούν, δηλαδή προς Ιταλία. Η γνώση δε αυτών, συνάγεται σαφώς από το σημείο όπου αποβιβάστηκαν από τον οδηγό του λεωφορείου Ε. Κ. οι μεταφερόμενοι, που εν συνεχεία επιβιβάστηκαν με λέμβο στο ανωτέρω ιστιοφόρο με προορισμό την Ιταλία, το οποίο μάλιστα κατά τις μαρτυρίες απάντων των λαθρομεταφερομένων, που αναγνώστηκαν στο ακροατήριο, απόκρημνο, απομονωμένο οι ίδιοι μάλιστα το περιγράφουν ως βουνό, όπως αυτοί το αντιλήφθηκαν φθάνοντας νυκτερινή ώρα στο σημείο της αποβίβασης από το λεωφορείο, και μη γνωρίζοντας καθόλου την περιοχή, από το οποίο πράγματι χρειάστηκε να κατηφορίσουν από το σημείο αποβίβασης τους σε απόκρημνη πλαγιά για να φτάσουν στην ακτή και να επιβιβαστούν εν συνεχεία με λέμβο στο ανωτέρω ιστοπλοϊκό σκάφος. Καμία δε σχέση δεν είχε το σημείο αποβίβασής τους από το ανωτέρω λεωφορείο του πέμπτου των κατηγορουμένων με τόπο εργασίας αυτών, ως φερόμενων εργατών γης και ο 5ος κατηγορούμενος ήταν σε θέση να το γνωρίζει καλά και δεν θα μπορούσε να γελαστεί περί τούτου, με μόνη την υπεύθυνη δήλωση του ανωτέρω 6ου των κατηγορουμένων, αφού ήταν έμπειρος επαγγελματίας οδηγός διεθνών μεταφορών και σίγουρα γνώριζε το κοινό τοις πάσι γεγονός της παράνομης διακίνησης λαθρομεταναστών μέσω των ανωτέρω διαύλων-οδών, παρά τα όσα ισχυρίζεται αυτός προς απαλλαγή του από την κατηγορία. Από το σημείο δε εκείνο που άφησε αυτός τους ανωτέρω μετανάστες, που απείχε λιγότερο από 500 μέτρα από το σημείο της ακτής, δεν θα ήταν ούτως ή άλλως δυνατό να μεταβούν οι ανωτέρω παράτυποι αλλοδαποί, μεταφερόμενοι σε τόπο εργασίας και δη στο Μεγανήσι, όπου φέρεται ότι έχει κάποια περιουσία ο 6ος κατηγορούμενος και όπου υποτίθεται ότι θα τους απασχολούσε αυτός, αφού για τη μετάβαση στο Μεγανήσι θα έπρεπε ούτως ή άλλως να οδηγηθούν είτε μέσω Νυδρίου είτε από περιοχή που όμως βρίσκεται στην αντίθετη πλευρά του νησιού της Λευκάδας και όχι μέσω του οικισμού της Β., απ' όπου διήλθαν αυτοί, για να μεταβούν τελικά στον ανωτέρω κόλπο επιβίβασής τους στο ιστιοφόρο. Αυτά φυσικά ήταν σε θέση να τα γνωρίζουν οι 5ος και 7ος των κατηγορουμένων ως έμπειροι επαγγελματίες του χώρου των μεταφορών και τα περί του αντιθέτου ισχυριζόμενα από αυτούς, περί δήθεν άγνοιας τους και εξαπάτησής τους, κρίνονται, ως αντίθετα στην κοινή λογική και εμπειρία και επομένως αναπόδεικτα και απορριπτέα ως ουσία αβάσιμα. Ο ίδιος δε ο 6ος κατηγορούμενος, Κ. Κ., ο οποίος ήταν κατά το χρόνο χορήγησης της βεβαίωσης περί απασχόλησης των ανωτέρω μεταναστών ως εργατών γης στο χωράφι του στο Μεγανήσι Λευκάδας, πρώην ναυτικός και άνεργος, ερωτηθείς κατά την απολογία του από το Δικαστήριο, δεν γνώριζε επακριβώς πού ήταν το ακίνητο του αυτό, ποια η έκταση και η κατάσταση του, ενώ άλλοτε υποστήριζε ότι ήταν από καιρό εγκαταλελειμμένο και άλλοτε ότι ουδέποτε είχε μεταβεί εκεί και ότι ήταν κληρονομιά της μητέρας του, ενώ δεν ήξερε τον ακριβή αριθμό των ελαιοδέντρων που περιείχε που υποτίθεται θα συγκομίζονταν, ούτε ανέφερε πόσο και με ποιο τρόπο θα πλήρωνε τόσα πολλά άτομα που μεταφέρονταν για τη συγκομιδή αφού ο ίδιος στερείται γενικώς ικανών προς τούτο εισοδημάτων, ούτε ποιος θα υποδείκνυε στους αλλοδαπούς το χώρο εργασίας τους, αφού ο ίδιος δεν τους συνόδευε αυτοπροσώπως εκεί, αλλά ο 4ος κατηγορούμενος που ήταν ένας αλλοδαπός ιρανικής καταγωγή, κάτοικος Αθηνών, που δεν είχε σχέση με την περιοχή. Εξάλλου ο 60ς κατηγορούμενος απολογούμενος ανέφερε ότι ο ίδιος ζήτησε από τον τέταρτο κατηγορούμενο που ήταν γνωστός γνωστού του, να τον εφοδιάσει με 4 μόνο εργάτες και όχι με 36 άτομα που μεταφέρθηκαν τελικά στη Λευκάδα, αφού δεν θα μπορούσε να πληρώσει ως εργάτες τόσα άτομα, παρά τα όσα ανέγραφε η συνημμένη στην υπεύθυνη δήλωση που φέρει την υπογραφή του κατάσταση και ότι την ανωτέρω κατάσταση των 36 ονομάτων την συμπλήρωσαν εν αγνοία του εκ των υστέρων, αφού αυτός είχε υπογράψει το κείμενο της δήλωσης πριν τη συμπλήρωση της κατάστασης και ο ίδιος δεν γνώριζε ότι θα αφορούσε αυτή στα ανωτέρω 36 άτομα που τελικώς μεταφέρονταν με το όχημα του πέμπτου των κατηγορουμένων. Αυτά όλα κρίνονται από την πλειοψηφία του παρόντος Εφετείου, αβάσιμα, αντιφατικά και προσχηματικά και ότι αποτελούν όψιμους ισχυρισμούς των 5ου, 6ου και 7ου των κατηγορουμένων προς απόσειση της σε βάρος τους κατηγορίας, πλην όμως αντιφάσκουν μεταξύ τους, ενώ δεν συμφωνούν ούτε και με τα λοιπά αποδεικτικά μέσα και ιδίως με όσα ανέφεραν σχετικώς οι τρίτοι λαθρομεταφερόμενοι αλλοδαποί στις ανωτέρω αναγνωσθείσες καταθέσεις τους, οι οποίου φυσικά ουδέν γνώριζαν περί της βεβαίωσης αυτής και ουδέποτε προτίθεντο να εργαστούν ως εργάτες γης, όπως αποδεικνύεται άλλωστε αναντίρρητα από το ότι καταλήφθηκαν εν μέσω θαλάσσης τη στιγμή που διέφευγαν με το ένδικο ιστιοπλοϊκό σκάφος προς Ιταλία. Αντίθετα από όλα τα ανωτέρω αποδεικτικά μέσα προέκυψε σαφώς κατά την κρίση της πλειοψηφίας του παρόντος δευτεροβάθμιου Δικαστηρίου, ότι άπαντες οι 5ος, 6ος και 7ος των κατηγορουμένων, συμμετείχαν στη συγκεκριμένη λαθρομεταφορά, ο καθένας με τον ανωτέρω συμμετοχικό τρόπο δράσης του, εν γνώσει τους, ότι επρόκειτο για λαθρομεταφορά και όχι μεταφορά εργατών γης, προκειμένου να αποκομίσουν παράνομο περιουσιακό όφελος από αυτήν και αφού έλαβαν όλα τα απαιτούμενα για την παράκαμψη των μέτρων της πανδημίας προσχηματικά μέτρα προκειμένου η γενόμενη από το Σκαραμαγκά μέχρι το Δουκάτο Λευκάδας μεταφορά να γίνει νομιμοφανώς προς υπέρβαση των ελέγχων για την τήρηση μέτρων του κορωναιού που τότε ήταν σε έξαρση το ενλόγω διάστημα. Και πράγματι αυτοί με την ενλόγω βεβαίωση του 6ου των κατηγορουμένων κατόρθωσαν να ξεπεράσουν τον γενόμενο στο λεωφορείο του 5ου των κατηγορουμένων αστυνομικό έλεγχο κατά τη μετάβασή τους στη Λευκάδα στο ύψος της Πάτρας, που αφορούσε όμως μόνο στα μέτρα για την πανδημία του κορωνοιού, καθώς οι αστυνομικοί εκεί εξαπατηθέντες από την ανωτέρω υπεύθυνη δήλωση, επέτρεψαν σε αυτούς τη διέλευση για Λευκάδα, βεβαιώνοντας στον πέμπτο κατηγορούμενο μόνο ένα πρόστιμο για υπεράριθμο αριθμό επιβαινόντων με βάση τα ισχύοντα τότε μέτρα για τον κορονωϊό, καθώς και σε έναν επιβαίνοντα αλλοδαπό πρόστιμο για το λόγο ότι δεν φορούσε ιατρική μάσκα εντός του λεωφορείου, χωρίς όμως να μπορεί να γίνει στο σημείο εκείνο ακόμα έλεγχος αυτών για το πού πήγαιναν πράγματι αυτοί και για το αποτελούσε η μεταφορά στο σημείο εκείνο τμήμα της περαιτέρω προώθησης των ανωτέρω μεταναστών που έλαβε χώρα εν συνεχεία και ολοκληρώθηκε τελικώς στην περιοχή του Δουκάτου Λευκάδας. Οι ίδιοι ωστόσο οι 5ος και 7ος των κατηγορουμένων δεν μπόρεσαν να εξηγήσουν με εύλογο τρόπο, εάν πράγματι πίστευαν ότι μετέφεραν νομίμως εργάτες γης, όπως αυτοί ισχυρίζονται προς απόσειση της σε βάρος τους κατηγορίας, πώς θα αμείβονταν για τα 36 αυτά μεταφερόμενα άτομα από τον φερόμενο εργοδότη τους Καββαδά, ούτε καθόλου ανέφεραν ποια ήταν η συμφωνημένη αμοιβή τους από αυτόν, αφού υποτίθεται ότι αυτός ήταν που ναύλωσε μέσω του πρακτορείου του 7ου κατηγορούμενου για λογαριασμό του το ανωτέρω λεωφορείο του πέμπτου εξ αυτών και ο οποίος δεν είχε τα οικονομικά μέσα, κατά τους ισχυρισμούς του ιδίου, να πληρώσει αμοιβή όχι για 36 αλλά ούτε για τα 4 άτομα, που υποτίθεται ότι θα απασχολούνταν στην ελαιοσυγκομιδή. Επίσης δεν εξήγησαν οι εν λόγω κατηγορούμενοι με ποιο τρόπο θα διασφαλιζόταν η καταβολή της αμοιβής τους από τον 6° κατηγορούμενο, ιδίως ο 70ς εξ αυτών που είχε την απευθείας με αυτόν συναλλαγή, αφού όπως παραδέχθηκε αυτός, δεν είχε λάβει από αυτόν καμία προκαταβολή για την μεταφορά αυτή από τον 6° κατηγορούμενο αλλά θα πληρωνόταν με την υποτιθέμενη επιστροφή των μεταναστών από την ελαιοσυγκομιδή, πράγμα που όμως δεν κρίνεται πιστευτό διότι δεν συνηθίζεται στις νόμιμες συναλλαγές. Ακόμα καθόλου δεν δικαιολόγησαν γιατί δε συνόδευε τους αλλοδαπούς ο φερόμενος ως εργοδότης τους Καββαδάς όπως θα ήταν λογικό προκειμένου να τους υποδείξει το ελαιοστάσιο του, ούτε ανέφεραν καθόλου εάν και πότε θα μετέβαινε στη Λευκάδα για να επιβλέψει την ελαιοσυγκομιδή και με ποια ιδιότητα τους συνόδευε μόνο ο 4ος αλλοδαπός, Ιρανικής καταγωγής κατηγορούμενος του οποίου μάλιστα το όνομα δεν περιλαμβανόταν στη λίστα των αλλοδαπών που μεταφέρονταν με το λεωφορείο του 5ου των κατηγορουμένων. Επίσης δεν εξηγήθηκε καθόλου από αυτούς πώς ήταν δυνατό να μεταβούν για αγροτική εργασία άπαντες οι ανωτέρω αλλοδαποί τη νυκτερινή ώρα που έφτασαν στο νησί, ούτε αναφέρθηκε σε αντίθετη περίπτωση εάν και πού θα διανυκτέρευαν αφού εκεί που τους άφησε ο 5ος κατηγορούμενος ήταν ερημικό και απόμερο σημείο, όπου φυσικά δεν υπήρχε κανένα ξενοδοχείο, παρά το ότι αυτός, όπως ισχυρίστηκε στο ακροατήριο κατά την συμφωνία με τον πράκτορα Κ. θα τους αποβίβαζε σε κάποιο ξενοδοχείο του οποίου όμως ερωτηθείς δεν θυμόταν τα στοιχεία. Ο έβδομος δε κατηγορούμενος, Δ. Κ., ο οποίος είναι έμπειρος πράκτορας και γνώστης του χώρου των μεταφορών, ερωτηθείς απολογούμενος παραδέχθηκε ότι αν και έχει κάνει διάφορες μεταφορές στην επαγγελματική του ζωή, πρώτη φορά του συνέβαινε να μεταφέρει εργάτες γης. Παραταύτα ωστόσο, αν και έμπειρος, ουδεμία διασφάλιση έλαβε ή έστω προκαταβολή από τον 6° κατηγορούμενο για τη μεταφορά αυτή, ούτε εγγυήσεις για το ότι επρόκειτο να λάβει χώρα αληθής μεταφορά εργατών γης, προκειμένου να είναι διασφαλισμένος ως επαγγελματίας πράκτορας για την νομιμότητα της μεταφοράς, δεδομένης του αριθμού, της προέλευσης και της σύνθεσης των μεταφερόμενων ατόμων (άνδρες και γυναίκες, όλα ιρανικής κλπ καταγωγής που είχαν μόνο ορισμένοι εξ αυτών δελτία ασύλου), οι οποίοι δεν είχαν δικαίωμα με τα δελτία αυτά όχι μόνο εξόδου από τη χώρα προς άλλη χώρα της Ε.Ε., αλλά ούτε και ελεύθερης μετακίνησης τους μέσα στη χώρα, καθώς και ότι μεσολαβητής της μεταφοράς ήταν ο 4ος κατηγορούμενος, ιρανικής και αυτός καταγωγής, ο οποίος εγνώριζε εξαρχής ωστόσο ότι δεν επρόκειτο για μεταφορά εργατών γης. Αντίθετα από τα ανωτέρω συνάγεται ευχερώς κατά την κρίση της πλειοψηφίας του παρόντος Εφετείου, ότι ο 7ος κατηγορούμενος γνώριζε προφανώς καλά εξαρχής ότι δεν επρόκειτο για απλή μεταφορά εργατών γης στο Μεγανήσι Λευκάδας για να εργαστούν τάχα στο εκεί ευρισκόμενο ελαιόκτημα του 6ου κατηγορουμένου, αλλά για μεταφορά τους παρανόμως από ένα μέρος της Ελλάδας προς άλλο μέρος αυτής τη Λευκάδα, με περαιτέρω σκοπό την από εκεί παράνομη έξοδό τους προς Ιταλία, όπου ήταν και ο αρχικός και μοναδικός τους προορισμός και όπου καταλήφθηκαν άλλωστε να μεταβαίνουν από τους ανωτέρω Λιμενικούς εν τω πράττεσθαι. Οι και 7ος κατηγορούμενοι ήταν σε θέση αμφότεροι να το γνωρίζουν αυτό και δεν θα μπορούσαν να έχουν ξεγελαστεί από τους 4° και 6° κατηγορουμένους, δεδομένης μάλιστα και της μεγάλης εμπειρίας τους στο χώρο των μεταφορών, που απέκλειε κάτι τέτοιο, παρά τα όσα περί του αντιθέτου διατείνονται αυτοί, τα οποία κρίνονται από την πλειοψηφία αβάσιμα. Εξάλλου, δεδομένου ότι όπως αποδείχθηκε ο 4ος κατηγορούμενος, ήταν αυτός που επιβίβασε τους ανωτέρω παράτυπους μετανάστες στη λέμβο και μέσω αυτής στο ως άνω ιστιοφόρο σκάφος του οποίου πλήρωμα ήσαν οι 10ος έως και 3ος των κατηγορουμένων και κυβερνήτης ο 2ος, καθώς και ότι επέβαινε προηγουμένως και αυτός στο υπ' αριθ. κυκλ. ... δημοσίας χρήσης λεωφορείο με το οποίο μεταφέρθηκαν στην Λευκάδα οι προαναφερόμενοι παράτυποι αλλοδαποί υπήκοοι, που οδηγούσε ο 5ος κατηγορούμενος, Ε. Κ., ως εποπτεύων και συνοδός αυτών, καθ' όλη τη διάρκεια της διαδρομής από τον Σκαραμαγκά έως το ανωτέρω σημείο της Λευκάδας, πράγμα που επιβεβαίωσαν στις καταθέσεις τους όλοι οι ανωτέρω παράτυποι αλλοδαποί, καταρρίπτεται ως αναληθής ο αρνητικός της κατηγορίας περί συμμετοχής του στην παράνομη διακίνηση και προώθηση εκτός Ελλάδας προς χώρα της EE, ισχυρισμός του, ότι τάχα και αυτός ήταν από τους μετανάστες που προτίθετο αρχικά να ταξιδέψει με το ανωτέρω ιστιοφόρο προς Ιταλία και όχι συνεργός των διακινητών, τους οποίους δεν γνώριζε και ότι τελικά δεν επιβιβάστηκε στο σκάφος αυτό και ο ίδιος διότι τάχα φοβήθηκε να ταξιδέψει με αυτό. Άλλωστε και ο έβδομος των κατηγορουμένων Δ. Κ., τον εμπλέκει εμμέσως ως συνεργό της ένδικης λαθρομεταφοράς, σύμφωνα με όσα έχει καταθέσει και όσα αναφέρει στους ανωτέρω περιληφθέντες στην παρούσα ισχυρισμούς του, αφού ανέφερε ότι αυτός ήταν που επικοινώνησε μαζί του τηλεφωνικά και ότι αυτός ήταν ο ενδιάμεσος, που του ζήτησε τη μεταφορά των ανωτέρω μεταναστών, τάχα ως εργατών γης για το χωράφι του 6ου των κατηγορουμένων και φυσικά όχι για να ταξιδέψει ο ίδιος προς Ιταλία με το ανωτέρω σκάφος, πράγμα που ούτως ή άλλως διαψεύδει ο 7ος κατηγορούμενος, στα πλαίσια άρνησης της γνώσης του και, επομένως της οποιασδήποτε από πρόθεση εμπλοκής του στην ενλόγω λαθρομεταφορά, ισχυρισμοί που όμως και ως προς αυτόν καταρρίπτονται ως αντιφατικοί και αβάσιμοι, σύμφωνα με όσα ανωτέρω προαναφέρθηκαν. Ακολούθως, αποδείχθηκε επαρκώς ότι ο 6ος κατηγορούμενος, Κ. Κ. του Π., παρείχε με πρόθεση συνδρομή στον 2ο και 5ο των κατηγορουμένων κατά την τέλεση και εκτέλεση της άδικης πράξης της προώθησης υπηκόων τρίτης χώρας που δεν έχουν δικαίωμα εισόδου στο ελληνικό έδαφος, από την Ελλάδα προς κράτος-μέλος της Ε.Ε. , από κοινού και κατά συρροή, από δράστες που ενεργούν εκ κερδοσκοπίας και κατ' επάγγελμα. Ειδικότερα, αυτός, όπως προέκυψε από τα ίδια ως άνω αποδεικτικά στοιχεία, φέρεται να ήρθε σε συνεννόηση με τους 4ο και 7ο των κατηγορουμένων ενόψει της επίδικης λαθρομεταφοράς και στη συνέχεια υπέγραψε την από 11-11-2020 υπεύθυνη δήλωση στην οποία δήλωνε ψευδώς ότι οι 36 λαθρομεταφερόμενοι υπήκοοι τρίτων Χώρων, θα απασχοληθούν ως εργάτες γης για το διάστημα από 12-11-2020 έως 30-11-2020 στη Λευκάδα για τη συγκομιδή ελαιοδένδρων της ιδιοκτησίας του. Ακολούθως, την ανωτέρω υπεύθυνη δήλωση την απέστειλε με μικροδέμα του ΚΤΕΛ Λευκάδας στον 7ο κατηγορούμενο, Δ. Κ. του Α., την οποία παρέλαβε για λογαριασμό του τελευταίου ο συνεργάτης αυτού, Δ. Γ., με απώτερο αποδέκτη τον 5ο κατηγορούμενο, Ε. Κ., ο οποίος ήταν αυτός που ως οδηγός, θα μετέφερε από τον Σκαραμαγκά μέχρι την Λευκάδα με το ως άνω λεωφορείο της ιδιοκτησίας του, τους ανωτέρω αλλοδαπούς υπηκόους. Με την ανωτέρω ενέργειά του, χωρίς την οποία δεν θα μπορούσε να διαπραχθεί με βεβαιότητα η άδικη πράξη της προώθησης υπηκόων τρίτης χώρας που δεν έχουν δικαίωμα εισόδου στο ελληνικό έδαφος , από την Ελλάδα προς κράτος-μέλος της Ε.Ε. , από κοινού και κατά συρροή, από δράστες που ενεργούν εκ κερδοσκοπίας και κατ' επάγγελμα, κατά τα προεκτιθέμενα, ο εν λόγω 6ος κατηγορούμενος, παρότι γνώριζε ότι οι ως άνω αλλοδαποί είχαν εισέλθει χωρίς ης νόμιμες διατυπώσεις στο ελληνικό έδαφος, παρείχε συνδρομή αφενός στον 5ο κατηγορούμενο για τη μεταφορά τους με το λεωφορείο της ιδιοκτησίας του προς την Λευκάδα και αφετέρου στη συνέχεια στον 2ο κατηγορούμενο, όπου στο ιστιοφόρο σκάφος στο οποίο αυτός ήταν κυβερνήτης, ακολούθως επιβιβάστηκαν οι λαθρομεταφερόμενοι αλλοδαποί υπήκοοι για να εξέλθουν παρανόμως της χώρας. Εξάλλου ο αυτοτελής ισχυρισμός απάντων των κατηγορουμένων που προβλήθηκε από τον συνήγορο του 2ου κατηγορουμένου για μεταβολή της κατηγορίας, από παράνομη προώθηση κατ' άρθρο 30 παρ. 1 του Ν. 4251/2014, στο πλημμέλημα της διευκόλυνσης παράνομης εξόδου κατ' άρθρο 29§5 ν. 4251/2014 και να απαλειφθεί η κατά συρροή τέλεση της πράξης, θα πρέπει σύμφωνα και με όσα αναφέρθηκαν στη μείζονα σκέψη της παρούσας να απορριφθεί ως νόμω και ουσία αβάσιμος. Και τούτο διότι εν προκειμένω στοιχειοθετείται πλήρως σύμφωνα με όσα προεκτέθηκαν η αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση του αδικήματος της βαρύτερης διάταξης του άρθρου 30 του Ν. 4251/2014, αφού εν προκειμένω δεν υπήρξε απλώς διευκόλυνση παράνομης εξόδου, κατά την έννοια της διάταξης του άρθρου 29 παρ. 5 του Ν. 4251/2014, αλλά παράνομη προώθηση και διευκόλυνση της παράνομης προώθησης, των ανωτέρω μεταναστών σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 30 παρ. 1 του ιδίου νόμου, διάταξη η οποία ωστόσο σύμφωνα με όσα αναφέρθηκαν στην οικεία μείζονα σκέψη της παρούσας, εφαρμόζεται και στην περίπτωση- μορφή τελέσεως του εν λόγω αδικήματος με διευκόλυνση της μεταφοράς αυτών, ακόμα και χωρίς να αναφέρεται στο νόμο η διευκόλυνση της προωθήσεως. Εξάλλου, στην περίπτωση παράνομης μεταφοράς μεταναστών, με τη φράση στη διάταξη του άρθρου 30 του Ν. 4251/2014 " για κάθε μεταφερόμενο πρόσωπο" προκρίθηκε από το νομοθέτη, επί συρροής εγκλημάτων από τη μεταφορά περισσοτέρων, η εφαρμογή κατά την επιμέτρηση της ποινής της διάταξης του άρθρου 94 παρ. 1 του ΠΚ για τη συρροή και όχι εκείνης της παρ. 2 του ίδιου άρθρου, ανεξαρτήτως αν τα εγκλήματα που συρρέουν πραγματώθηκαν με μία πράξη, με ένα δηλαδή μεταφορικό μέσο και το ίδιο δρομολόγιο ή με περισσότερα (Ολ.ΑΠ 9/1995, ΑΠ 1413/2007). Δηλαδή, η μεταφορά εντός της ελληνικής επικράτειας περισσότερων προσώπων άπαξ και με το ίδιο μεταφορικό μέσο συνιστά πραγματική συρροή περισσότερων του ενός εγκλημάτων πραγματωθέντων με περισσότερες πράξεις και όχι αληθινή κατ' ιδέαν συρροή. Και τούτο διότι κρίσιμο σημείο δεν είναι ο αριθμός των διαδρομών που εκτέλεσε το χρησιμοποιηθέν μεταφορικό μέσο για την πραγματοποίηση της μεταφοράς πολλών λαθρομεταναστών εντός της ελληνικής επικράτειας, αλλά η "διευκόλυνση" της εισόδου τους, η οποία αποτελεί σύνθετη ενέργεια για κάθε πρόσωπο που συνάπτει χωριστή σύμβαση μεταφοράς, μέρος της οποίας (ενέργειας) συνιστά και η χρησιμοποίηση του μεταφορικού μέσου (ΑΠ 1746/2019, Δημοσίευση ΝΟΜΟΣ). Επομένως, ορθώς απορρίφθηκε από το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο με την εκκαλουμένη απόφασή του ο ισχυρισμός που προβλήθηκε από το συνήγορο του 2ου κατηγορουμένου στον πρώτο βαθμό, περί απαλείψεως της κατά συρροής τελέσεως της πράξεως και αντιμετωπίσεώς της ως κατ' εξακολούθηση έγκλημα. Εξάλλου, από κανένα στοιχείο δεν προέκυψε ότι οι ανωτέρω λαθρομεταφερόμενοι παράτυποι μετανάστες κατείχαν νόμιμα ταξιδιωτικά έγγραφα, τα δε υπηρεσιακά σημειώματα ή δελτία πολιτικού ασύλου που κατείχαν κάποιοι από αυτούς δεν αποτελούν τέτοια (νόμιμα ταξιδιωτικά έγγραφα), έτσι ώστε να επιτρέπεται να εξέλθουν νομίμως της ελληνικής επικράτειας προς χώρα κράτος της EE. Αντίθετα ορισμένοι από αυτούς μπορούσαν μόνο να αποχωρήσουν οικειοθελώς από τη χώρα μόνο όμως προς τις χώρες προέλευσής τους και με τήρηση της νόμιμης διοικητικής διαδικασίας, κατόπιν σχετικού συνοριακού ελέγχου τους, περίπτωση που ωστόσο δεν συνέτρεχε εν προκειμένω και επομένως όσα περί του αντιθέτου ισχυρίζονται οι κατηγορούμενοι θα πρέπει να απορριφθούν ως νόμω και ουσία αβάσιμα. Τέλος, αποδείχθηκε, ότι από την υποδομή που είχαν διαμορφώσει οι κατηγορούμενοι και συγκεκριμένα από την προμήθεια και χρήση ιστιοφόρου σκάφους για την μεταφορά των αλλοδαπών υπηκόων προς την Ιταλία ,από την προμήθεια και χρήση βοηθητικής λέμβου για την επιβίβαση των λαθρομεταφερόμενων στο ιστιοφόρο σκάφος, την χρήση επαγγελματικού λεωφορείου για την μεταφορά αυτών στο σημείο απ' όπου εν συνεχεία θα επιβιβάζονταν στο ως άνω ιστιοφόρο για να ταξιδέψουν προς Ιταλία, και από την κατοχή περισσοτέρων κινητών από τον κυβερνήτη του σκάφους, τα οποία χρησιμοποιούσε αυτός για τη επιχείρηση της λαθρομεταφοράς, προκύπτει πρόθεση επανειλημμένης τέλεσης της πράξης και σκοπός πορισμού εισοδήματος, αφού τα μέλη του κυκλώματος της λαθρομεταφοράς, δηλαδή οι κατηγορούμενοι αλλά και τα άλλα άγνωστα στις αρχές και μη συλληφθέντα μέλη αυτού, θα ελάμβαναν από κάθε μεταφερόμενο αμοιβή που θα κυμαίνονταν από 500 έως 5.000 ευρώ το άτομο και τα οποία θα μοιραζόταν μεταξύ τους ανάλογα με το βαθμό συμμετοχής τους στην λαθρομεταφορά, πράξη που θα ελάμβανε χώρα ιδίως μετά το πέρας αυτής και την επιτυχή της έκβαση, όπως συνηθίζεται σε ανάλογες περιπτώσεις...Με βάση τα ανωτέρω περιστατικά στοιχειοθετείται πλήρως και κατά την κρίση του παρόντος δευτεροβάθμιου Δικαστηρίου η αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση της αξιόποινης πράξης της προώθησης υπηκόων τρίτης χώρας που δεν έχουν δικαίωμα εισόδου στο Ελληνικό έδαφος από την Ελλάδα προς κράτος-μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης κατά συρροή, από υπαιτίους που ενεργούν εκ κερδοσκοπίας και κατ' επάγγελμα, που αποδόθηκε στους 2ο και 5ο των κατηγορουμένων με το κατηγορητήριο και όπως καταδικάστηκαν αυτοί πρωτοδίκως, όπως ειδικότερα αναφέρεται στο διατακτικό, απορριπτομένου του ισχυρισμού του 5ου εξ αυτών περί πραγματικής πλάνης αυτού, περί του γεγονότος ότι ενεργούσε παράνομη προώθηση των ανωτέρω αλλοδαπών μεταφέροντάς τους με το προαναφερόμενο λεωφορείο της ιδιοκτησίας του, ως ουσία αβάσιμου. Επίσης, ως προς τους 1ο και 3° των κατηγορουμένων στοιχειοθετείται πλήρως η σε βάρος τους κατηγορία, όπως αυτή μετατράπηκε πρωτοδίκως, ότι δηλαδή αυτοί ως μέλη του πληρώματος του ανωτέρω ιστιοφόρου σκάφους παρείχαν με πρόθεση συνδρομή στον 2ο κατηγορούμενο για την τέλεση και κατά το χρόνο τέλεσης αυτής, της αποδιδόμενης σε αυτόν πράξης της προώθησης υπηκόων τρίτης χώρας που δεν έχουν δικαίωμα εισόδου στο Ελληνικό έδαφος από την Ελλάδα προς κράτος-μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης κατά συρροή, από υπαιτίους που ενεργούν εκ κερδοσκοπίας και κατ' επάγγελμα και, επομένως πρέπει να κηρυχθούν ένοχοι για την πράξη της συνέργειας στην ανωτέρω πράξη του άρθρου 30 παρ. 1 περ. β' του Ν. 4251/2014, κατά τα ειδικότερα εκτιθέμενα στο διατακτικό και όπως καταδικάστηκαν και πρωτοδίκως κατ' επιτρεπτή της αρχικής σε βάρος τους κατηγορίας. Περαιτέρω, με βάση όσα προαναφέρθηκαν αποδείχθηκε επαρκώς και κατά την κρίση του παρόντος δευτεροβάθμιου Δικαστηρίου ότι και ο 4ος κατηγορούμενος (επ.) Β. (ον.) S. του M., παρείχε με πρόθεση συνδρομή στους 2ο και 5ο των κατηγορουμένων, κατά την τέλεση και εκτέλεση της άδικης πράξης της προώθησης υπηκόων τρίτης χώρας που δεν έχουν δικαίωμα εισόδου στο ελληνικό έδαφος , από την Ελλάδα προς κράτος-μέλος της Ε.Ε., από κοινού και κατά συρροή , από δράστες που ενεργούν εκ κερδοσκοπίας και κατ' επάγγελμα, αφού όπως προαναφέρθηκε την 12-11-2020 στον Σκαραμαγκά Αττικής προσέφερε με πρόθεση συνδρομή τόσο στον 5ο κατηγορούμενο, Ε. Κ., ως επιβαίνων, εποπτεύων και συνοδός, καθ' όλη τη διάρκεια της μεταφοράς των προαναφερομένων αλλοδαπών υπηκόων με το υπ'αριθ. κυκλ. ... λεωφορείο δημόσιας χρήσης από το ξενοδοχείο "ΑΡΓΩ" στην περιοχή Σκαραμαγκά Αττικής, όπου αυτοί βρίσκονταν, μέχρι το Ακρωτήριο Δουκάτο Λευκάδας, όπου τους αποβίβασαν και ακολούθως την 13-11-2020 προσέφερε συνδρομή στον 2ο κατηγορούμενο διευκολύνοντας με την χρήση της προπεριγραφόμενης βοηθητικής λέμβου την επιβίβαση των ανωτέρω λαθρομεταναστών εντός του ιστιοφόρου σκάφους με το οποίο ο 2ος κατηγορούμενος ως κυβερνήτης αυτού, θα τους προωθούσε από την Ελλάδα προς την Ιταλία, έναντι του προαναφερόμενου χρηματικού τιμήματος, γνωρίζοντας ότι με οι ανωτέρω διενεργούσαν παράνομη προώθηση σε χώρα της EE μη δικαιούμενων προς τούτο προσώπων και θα πρέπει, επομένως, να κηρυχθεί και αυτός ένοχος της πράξεως αυτής, σύμφωνα με τα ειδικότερα εκτιθέμενα στο διατακτικό της παρούσας, απορριπτόμενων των ισχυρισμών του περί δήθεν άγνοιάς του για την διενεργούμενη λαθρομεταφορά ως ουσία αβάσιμων....Τέλος και για τον 7° κατηγορούμενο σύμφωνα με όσα προεκτέθηκαν στοιχειοθετείται πλήρως η σε βάρος του κατηγορία για την οποία καταδικάστηκε πρωτοδίκως, ήτοι της ηθικής αυτουργίας, και δη της από πρόθεση πρόκληση της απόφασης στον 5° των κατηγορουμένων για την συμμετοχή του με τον ανωτέρω τρόπο, στην παράνομη προώθηση των ανωτέρω 36 παράτυπων μεταναστών εκτός του ελληνικού εδάφους και με τελικό προορισμό αυτών την Ιταλία, χωρίς την τήρηση των νομίμων προς τούτο διατυπώσεων, γνωρίζοντας αυτός τις περιστάσεις τέλεσής της και του παρανόμου αυτής, εκ κερδοσκοπίας κατ' επάγγελμα και κατά συρροή, όπως οι περιστάσεις τέλεσης των πράξεών του αυτών ορίζονται ειδικότερα στο διατακτικό της παρούσας. Και τούτο καθόσον από τα ίδια ως άνω αποδεικτικά στοιχεία, αποδείχθηκε ότι ο 7ος κατηγορούμενος προκάλεσε με πρόθεση σε άλλον την απόφαση να εκτελέσει την άδικη πράξη την οποία διέπραξε. Συγκεκριμένα, υπό την ιδιότητά του ως διαχειριστής της ιδιωτικής κεφαλαιουχικής εταιρείας με την επωνυμία "DK TOURS ΙΚΕ", σκοπός της οποίας είναι οι υπηρεσίες μη τακτικών χερσαίων μεταφορών ενοικίασης λεωφορείων με οδηγό και ταξιδιωτικών πρακτορείων για κρατήσεις μεταφοράς, με πειθώ και παραινέσεις και αφού τον εφοδίασε με την από 11-11-2020 υπεύθυνη δήλωση του 6ου κατηγορουμένου με την οποία φερόταν προς κάλυψη στις αρχές ότι θα μετέφερε με το ανωτέρω λεωφορείο του τους ανωτέρω παράτυπους μετανάστες, ως εργάτες γης του και με την υπόσχεση από πλευράς 7ου κατηγορουμένου καταβολής για την ανωτέρω συμμετοχή του στην όλη παράνομη διακίνηση αμοιβής ποσού 800 ευρώ, προκάλεσε από πρόθεση την απόφαση στον 5ο κατηγορούμενο να τελέσει το αδίκημα της προώθησης υπηκόωντρίτης χώρας που δεν έχουν δικαίωμα εισόδου στο Ελληνικό έδαφος, από την Ελλάδα προς κράτος-μέλος της Ε.Ε., κατά συρροή, την οποία τελικά αυτός διέπραξε από κοινού με τον 2ο συγκατηγορούμενό του, κατά τα ειδικότερα εκτιθέμενα ανωτέρω. Από την υποδομή δε, που είχε διαμορφώσει και συγκεκριμένα από τη λειτουργία της ανωτέρω εταιρείας ενοικίασης λεωφορείων, μέσω της οποίας εκτελούσε μεταφορές, προκύπτει πρόθεση αυτού περί επανειλημμένης τέλεσης της πράξης και σκοπός πορισμού εισοδήματος αυτού και θα πρέπει αυτός να κηρυχθεί ένοχος της πράξης αυτής κατά τα ειδικότερα στο διατακτικό οριζόμενα. Θα πρέπει, επομένως, άπαντες οι κατηγορούμενοι να κηρυχθούν ένοχοι της αξιόποινης αυτής πράξης της προώθησης υπηκόων τρίτης χώρας που δεν έχουν δικαίωμα εισόδου στο ελληνικό έδαφος από την Ελλάδα προς κράτος μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, κατά συρροή, από υπαιτίους που ενεργούν από κερδοσκοπία και κατ' επάγγελμα, οι μεν 1ος, 3ος, 4ος και 6ος ως συνεργοί στη διάπραξη της πράξης αυτής, οι δε 2ος και ως αυτουργοί της τέλεσης της και ο 7ος εξ αυτών ως ηθικός αυτουργός στην τέλεση αυτής, κατά τα ειδικότερα στο διατακτικό οριζόμενα, αφού με βάση όσα προεκτέθηκαν, αποδείχθηκαν όλες οι περιστάσεις τέλεσης που στοιχειοθετούν το ενλόγω αδίκημα και τη συμμετοχική μορφή δράσης καθενός εκ των κατηγορουμένων, κατά την αντικειμενική και υποκειμενική τους υπόσταση, όπως στα στοιχεία συγκρότησης του αδικήματος αυτού και του είδους της συμμετοχής καθενός εξ αυτών, παρατίθενται στην αρχική μείζονα σκέψη της παρούσας.

Περαιτέρω από τα ίδια ανωτέρω αποδεικτικά μέσα αποδείχθηκε ότι οι προαναφερόμενοι 2ος και 5ος των κατηγορουμένων, ενεργώντας ως αυτουργοί, έκαστος κατά τον τρόπο που προπεριγράφηκε και με ης ανωτέρω ιδιότητές τους καθώς και οι 1ος , 3ος και 4ος των κατηγορουμένων ως συνεργοί αυτών, στους ανωτέρω τόπους και χρόνους και συγκεκριμένα στη θαλάσσια περιοχή, σε απόσταση 2 ναυτικών μιλίων νοτιοδυτικά του ακρωτηρίου Δουκάτο Λευκάδας, την 13-11-2020 και περί ώρα 1:00 και στον Σκαραμαγκά Αττικής την 12-11-2020 και περί ώρα 12:30, δρώντες από κοινού κατόπιν συναπόφασης και με κοινό δόλο, παραβίασαν τα μέτρα για την πρόληψη ασθενειών, από την οποία μπορούσε να προκύψει κίνδυνος μετάδοσης της ασθένειας σε αόριστο αριθμό ατόμων και συγκεκριμένα παραβίασαν τα μέτρα που προβλέπονται στα άρθρα πρώτο παρ. 1, 2 περ. δ', η'της από 25/2.2020 Π.Ν.Π. (ΦΕΚ 42/25-2-2020 ΤΕΥΧΟΣ ΠΡΩΤΟ) και τα άρθρο 1,2, 3, 4, 5, 6,8,14 της υπ'αριθ. ΔΙα/ΓΠοικ. 71342/6-11-2020 Κ.Υ.Α. (ΦΕΚ 4899/6-11-2020 - ΤΕΥΧΟΣ ΔΕΥΤΕΡΟ), σχετικά με τον περιορισμό της κυκλοφορίας των μέσων μεταφορών, τον περιορισμό της κυκλοφορίας των πολιτών και τη λήψη των ατομικών μέτρων προστασίας, για την αποτροπή της μετάδοσης του κορωνοϊού COVID-19, με συνέπεια, από τις ανωτέρω πράξεις και παραλείψεις τους, να μεταδοθεί η νόσος του COVID-19 σε οκτώ από τους παραπάνω μεταφερόμενους υπηκόους τρίτων Χωρών, όπως διαπιστώθηκε από έλεγχο "RAPID TEST" που διενεργήθηκε από κλιμάκιο του Ε.Ο.Δ.Υ. και να δημιουργηθούν αυξημένες συνθήκες κινδύνου διασποράς και μετάδοσης της ασθένειας σε αόριστο αριθμό ανθρώπων....Επίσης αποδείχθηκε ότι ο 7ος κατηγορούμενος προκάλεσε την απόφαση στον προαναφερόμενο 5ο κατηγορούμενο να τελέσει το αδίκημα της παραβίασης μέτρων για την πρόληψη ασθενειών από την οποία μπορεί να προκύψει κίνδυνος μετάδοσης της ασθένειας σε αόριστο αριθμό ανθρώπων, την οποία τελικά αυτός διέπραξε από κοινού με τους Ιο, 2ο, 3ο και 4ο κατηγορούμενους, σύμφωνα με τα όσα πραγματικά περιστατικά έχουν ήδη αναφερθεί. Πρέπει, επομένως, άπαντες οι κατηγορούμενοι να κηρυχθούν ομόφωνα ένοχοι των πράξεων αυτών, που αφορούν σε παραβίαση των ανωτέρω μέτρων περί της πανδημίας του κορωνοϊού, σύμφωνα με τα ειδικότερα στα εκτιθέμενα στο διατακτικό της παρούσας για τον καθένα εξ αυτών..." Ακολούθως το Δικαστήριο της ουσίας, αφού με ρητή διάταξή του απέρριψε τον αρνητικό ισχυρισμό όλων των κατηγορουμένων περί μεταβολής της κατηγορίας από την κακουργηματική εκείνη του άρθρου 30 παρ.1 περ.β του ν.4251/2014 σε εκείνη του άρθρου 29 παρ.5 του ίδιου ως άνω νόμου και τον αυτοτελή ισχυρισμό του 5ου κατηγορούμενου και ήδη αναιρεσείοντος περί πραγματικής πλάνης, κατ'άρθρο 30 του ΠΚ, κήρυξε ενόχους τους ήδη αναιρεσείοντες και τότε 5ο και 7ο κατηγορουμένους, αντίστοιχα, με το ακόλουθο διατακτικό: "ΚΗΡΥΣΣΕΙ Κατά πλειοψηφία ενόχους: Τους 5ο κατηγορούμενο (Ε. Κ.) ως αυτουργό, ....και τον 7ο κατηγορούμενο (Δ. Κ.) ως ηθικό αυτουργό, κατ' άρθρο 46 παρ. 1 του νέου Π.Κ. της πράξης της προώθησης υπηκόων τρίτης χώρας που δεν έχουν δικαίωμα εισόδου στο ελληνικό έδαφος, από την Ελλάδα προς κράτος μέλος της Ε.Ε. κατά συρροή από υπαιτίους που δρουν εκ κερδοσκοπίας και κατ' επάγγελμα, κατ' άρθρο 30 παρ. 1β' του Ν. 4251/14 (χωρίς την επιβαρυντική περίσταση της παρ. 1γ του άρθρου 30 του Ν. 4251/14, κατ' επιτρεπτή μεταβολή της σε βάρος τους κατηγορίας), και συγκεκριμένα ως εξής:
Τον 5ο κατηγορούμενο (Ε. Κ.) ένοχο ως αυτουργό των κάτωθι πράξεων: Α) Προώθησης υπηκόων Γ' χώρας που δεν έχουν δικαίωμα εισόδου στο ελληνικό έδαφος, από την Ελλάδα προς κράτος μέλος της Ε.Ε. κατά συρροή από υπαιτίους που δρουν εκ κερδοσκοπίας και κατ' επάγγελμα, κατ' άρθρο 30 παρ. 1β' του Ν. 4251/14 (χωρίς την επιβαρυντική περίσταση της παρ. 1γ του άρθρου 30 του Ν. 4251/14 κατ' επιτρεπτή μεταβολή κατηγορίας), και συγκεκριμένα του ότι αυτός: Στους παρακάτω τόπους και χρόνους, ενεργώντας δρώντας από κοινού και με κοινό δόλο με τον δεύτερο κατηγορούμενο, με πρόθεση προέβη σε κακουργηματική προώθηση υπηκόων τρίτης χώρας που δεν έχουν δικαίωμα εισόδου στο Ελληνικό έδαφος από την Ελλάδα προς κράτος μέλος της Ευρωπαϊκής Ενωσης, κατά συρροή, 4 από υπαίτιους που ενεργούν εκ κερδοσκοπίας και κατ' επάγγελμα, κατ' άρθρο 30 παρ. Ιβ'του Ν. 4251/2014. Ειδικότερα, αυτός, ενεργώντας κατόπιν πειθούς , παραινέσεων, υποσχέσεων και χορήγησης αμοιβής εκ του 7ου συγκατηγορούμενού του, ως ηθικού αυτουργού και από κοινού και με κοινό δόλο, με τον 2° συγκατηγορούμενο του και με τη συνδρομή των 1ου, 3ου, 4ου, 6ου εξ αυτών, την 12.11.2020 στο Σκαραμαγκά Αττικής και στις 13.11.2020 περί ώρα 01.00', ως οδηγός του υπ' αριθμ. κυκλ. ... Λεωφορείου Δημοσίας Χρήσης, μάρκας BOVA, χρώματος λευκού, ιδιοκτησίας του, μετέφερε από την περιοχή του Σκαραμαγκά Αττικής στο Δουκάτο Λευκάδας και συγκεκριμένα μετέφερε από το ξενοδοχείο "ΑΡΓΩ" στο Σκαραμαγκά, τριάντα έξι (36) υπηκόους τρίτων Χωρών και δη (05) υπηκόους Ιράν, (03) υπηκόους Ιράκ, (12) υπηκόους Αφγανιστάν και (16) υπηκόους Τουρκίας, οι οποίοι αναφέρονται ειδικότερα κατωτέρω και οι οποίοι εισήλθαν λάθρα στην Ελλάδα χωρίς να υποβληθούν στον προβλεπόμενο από το νόμο έλεγχο, πράγμα που αυτός γνώριζε, τους οποίους στη συνέχεια οι ανωτέρω, ο δεύτερος κατηγορούμενος (επ.) V. (ον.) Y. του A. ως κυβερνήτης του ιστιοφόρου σκάφους με την επωνυμία "LA VICTOIRE", σημαίας Γαλλίας, αγνώστου ιδιοκτήτη, με τη συνδρομή των πρώτου κατηγορουμένου (επ.) Y. (ον.) Y. του (επ.) Y. (ον.) M. και τρίτου εξ αυτών, (επ.) O. (ον.) Y. του N., ως μελών του πληρώματος του ιδίου σκάφους, επιβίβασε στη θαλάσσια περιοχή, σε απόσταση 02 ναυτικών μιλίων νοτιοδυτικά του ακρωτηρίου Δουκάτου Λευκάδας, την 13-11-2020 και περί ώρα 01:00' και δη εντός του ως άνω ιστιοφόρου σκάφους, προωθώντας αυτούς με τους ανωτέρω τρόπους από την Ελλάδα προς κράτος - μέλος της Ε. Ε. και δη προς την Ιταλία, έναντι χρηματικού τιμήματος που κυμαινόταν από 500 έως 5.000 €, για τον καθένα εξ αυτών. Ειδικότερα ο 5ος κατηγορούμενος προώθησε με τον ανωτέρω τρόπο παρανόμως από την Ελλάδα προς την Ιταλία, τους παρακάτω υπηκόους τρίτων χωρών: ΠΙΝΑΚΑΣ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ ΑΛΛΟΔΑΠΩΝ 13-11-2020..................................................................
Είναι δε αυτός και οι συγκατηγορούμενοι του πρόσωπα που προωθούν και συνδράμουν στην προώθηση υπηκόους τρίτων Χωρών, που δεν έχουν δικαίωμα εισόδου στο Ελληνικό έδαφος, από την Ελλάδα προς κράτος μέλος της Ε. Ε. κατ' επάγγελμα, καθ' όσον από την υποδομή που είχαν διαμορφώσει, και συγκεκριμένα από την προμήθεια ιστιοφόρου σκάφους με το όνομα "LA VICTOIRE", σημαίας Γαλλίας, αγνώστου ιδιοκτήτη, την προμήθεια βοηθητικής λέμβου πνευστού τύπου , μάρκας "ZODIAK", μήκους 2, 5 μέτρων, αγνώστου ιδιοκτήτη, την κατοχή έξι κινητών τηλεφώνων και τη χρησιμοποίηση λεωφορείου για την μεταφορά των λαθρομεταναστών, με πρόθεση επανειλημμένης τέλεσης της πράξης, προκύπτει σκοπός τους για πορισμό εισοδήματος. Στις ενέργειες του, δε, αυτές προέβη αυτός και οι λοιποί συγκατηγορούμενοι του με σκοπό να αποκομίσουν για τον εαυτό τους παράνομο κέρδος, αφού θα ελάμβαναν αμοιβή για κάθε μεταφερόμενο πρόσωπο που κυμαίνονταν από 500 έως 5.000 ευρώ.

ΚΗΡΥΣΣΕΙ ομόφωνα τον 5° κατηγορούμενο ένοχο Β) Της Παραβίασης των Μέτρων για την πρόληψη ασθενειών από κοινού, από την οποία μπορεί να προκύψει κίνδυνος μετάδοσης της ασθένειας σε αόριστο αριθμό ανθρώπων και συγκεκριμένα του ότι: Στον Σκαραμαγκά Αττικής την 12-11-2020 και περί ώρα 12:30' και στη θαλάσσια περιοχή, σε απόσταση 02 ναυτικών μιλίων νοτιοδυτικά του ακρωτηρίου Δουκάτου Λευκάδας, την 13-11-2020 και περί ώρα 01:00', δρώντας κατόπιν πειθούς παραινέσεως, υποσχέσεων και χορήγησης αμοιβής, από τον 7° κατηγορούμενο καθώς και από κοινού, κατόπιν συναπόφασης και με κοινό δόλο, με το 2° κατηγορούμενο και με τη συνδρομή των 1ου, 3ου , 4ου και 6ου εξ αυτών, παραβίασε τα μέτρα για την πρόληψη ασθενειών, από την οποία μπορούσε να προκύψει κίνδυνος μετάδοσης της ασθένειας σε αόριστο αριθμό ανθρώπων. Ειδικότερα αυτός, στους ανωτέρω τόπους και χρόνους, ως οδηγός του υπ' αριθμ. κυκλ. ... Λεωφορείου Δημοσίας Χρήσης, μάρκας BOVA, χρώματος λευκού, ιδιοκτησίας του, μεταφέροντας την 12.11.2020 από την περιοχή του Σκαραμαγκά Αττικής και συγκεκριμένα από το ξενοδοχείο "ΑΡΓΩ", στο Δουκάτο Λευκάδας, έχοντας τη συνδρομή του τετάρτου κατηγορουμένου (επ.) Β. (ον.) S. του M., ως εποπτεύοντος και συνοδηγού, τριάντα έξι (36) υπηκόους τρίτων Χωρών και δη (05) υπηκόους Ιράν, (03) υπηκόους Ιράκ, (12) υπηκόους Αφγανιστάν και (16) υπηκόους Τουρκίας, οι οποίοι αναφέρονται ειδικότερα κατωτέρω και οι οποίοι εισήλθαν λάθρα στην Ελλάδα χωρίς να έχουν δικαίωμα εισόδου στο Ελληνικό έδαφος, ούτε είχαν υποβληθεί αυτοί σε κανέναν έλεγχο, ούτε ταξιδιωτικό ούτε υγειονομικό κατά την είσοδο τους στη χώρα, πράγμα που γνώριζε ο πέμπτος κατηγορούμενος και τους οποίους στη συνέχεια ο δεύτερος κατηγορούμενος (επ.) V. (ον.) Y. του A. ως κυβερνήτης του ιστιοφόρου σκάφους με την επωνυμία "LA VICTOIRE", σημαίας Γαλλίας, αγνώστου ιδιοκτήτη, με τη συνδρομή των πρώτου κατηγορουμένου (επ.) Y. (ον.) Y. του (επ.) Y. (ον.) M. και τρίτου εξ αυτών, (επ.) O. (ον.) Y. του N., ως μελών του πληρώματος του ιδίου σκάφους, επιβίβασε στη θαλάσσια περιοχή, σε απόσταση 02 ναυτικών μιλίων νοτιοδυτικά του ακρωτηρίου Δουκάτου Λευκάδας, την 13-11-2020 και περί ώρα 01:00' και δη εντός του ως άνω ιστιοφόρου σκάφους, με σκοπό την προώθησή τους στην Ιταλία, ενεργώντας με πρόθεση, παραβίασε τα μέτρα που προβλέπονται στα άρθρα πρώτο παρ. 1, 2 περ. δ', η της από 25/2.2020 Π. Ν. Π. (ΦΕΚ 42/25-2-2020 ΤΕΥΧΟΣ ΠΡΩΤΟ) και τα άρθρα 1, 2, 3, 4, 5, 6, 8, 14 της υπ' αριθμ. ΔΙα/ΓΠοικ. 71342/6-11-2020 Κ. Υ. Α. ΦΕΚ 4899/6-11-2020 - ΤΕΥΧΟΣ ΔΕΥΤΕΡΟ, σχετικά με τον περιορισμό της κυκλοφορίας των μέσων μεταφορών, τον περιορισμό της κυκλοφορίας των πολιτών και τη λήψη των ατομικών μέτρων προστασίας, για την αποτροπή της μετάδοσης του κορωνοϊού COVID - 19, με συνέπεια, από τις ανωτέρω πράξεις και παραλείψεις αυτού και των ανωτέρω συγκατηγορουμένων του, να μεταδοθεί η νόσος του COVID - 19 σε οχτώ από τους παραπάνω μεταφερόμενους υπηκόους τρίτων Χωρών, όπως διαπιστώθηκε από έλεγχο "RAPID TEST" που διενεργήθηκε από κλιμάκιο του Ε.Ο. Δ. Υ. και να δημιουργηθούν αυξημένες συνθήκες κινδύνου διασποράς και μετάδοσης της ασθένειας σε αόριστο αριθμό ανθρώπων.

ΚΗΡΥΣΣΕΙ τον 7ο κατηγορούμενο (Δ. Κ.) ένοχο ως ηθικό αυτουργό των κάτωθι πράξεων:

Α) Στην ευρύτερη περιοχή της Αττικής την 11η-11-2020 προκάλεσε με πρόθεση σε άλλον την απόφαση να εκτελέσει την άδικη πράξη, την οποία διέπραξε. Συγκεκριμένα, στους ανωτέρω τόπους και χρόνους, με πρόθεση προκάλεσε με πειθώ, παραινέσεις, υποσχέσεις και τη χορήγηση αμοιβής στον πέμπτο κατηγορούμενο Κ. Ε. του Λ., την απόφαση να εκτελέσει το κακούργημα της προώθησης υπηκόων τρίτης χώρας που δεν έχουν δικαίωμα εισόδου στο Ελληνικό έδαφος, από την Ελλάδα προς κράτος μέλος της Ε.Ε., από κοινού και κατά συρροή, με δράστες που ενεργούν από κοινού εκ κερδοσκοπίας και κατ' επάγγελμα, την οποία αυτός τελικά διέπραξε. Συγκεκριμένα, υπό την ιδιότητα του ως διαχειριστής της ιδιωτικής κεφαλαιουχικής εταιρείας με την επωνυμία "DK TOURS ΙΚΕ", σκοπός της οποίας είναι οι υπηρεσίες μη τακτικών χερσαίων μεταφορών, ενοικίασης λεωφορείων με οδηγό και ταξιδιωτικών πρακτορείων για κρατήσεις μεταφοράς, με πειθώ, παραινέσεις και με την προσκομιδή της από 11-11-2020 υπεύθυνης δήλωσης του έκτου κατηγορουμένου Κ. Κ. του Π. και με την υπόσχεση χορήγησης αμοιβής οκτακοσίων (800,006) ευρώ, προκάλεσε την απόφαση στον ως άνω συγκατηγορούμενό του Κ. Ε. του Λ., να τελέσει το αδίκημα της προώθησης υπηκόων τρίτης χώρας που δεν έχουν δικαίωμα εισόδου στο Ελληνικό έδαφος, από την Ελλάδα προς κράτος μέλος της Ε.Ε., εκ κερδοσκοπίας και κατ' επάγγελμα κατά συρροή, την οποία τελικά αυτός διέπραξε με τον συγκατηγορούμενό του (επ.) V. (ον.) Y. του A. και με τη συνδρομή των 1ου, 3ου, 4ου και 6ου εξ αυτών, όπως αυτή περιγράφεται ανωτέρω στην οικεία για τον καθέναν τους θέση. Είναι δε ο 7ος κατηγορούμενος όπως και οι ανωτέρω 2ος και 5ος εξ αυτών, πρόσωπα που ενήργησαν την ανωτέρω πράξη με τη συνδρομή των λοιπών, εκ κερδοσκοπίας και κατ' επάγγελμα, καθόσον από την υποδομή που είχαν άπαντες διαμορφώσει με πρόθεση επανειλημμένης τέλεσης της πράξης τους και συγκεκριμένα, ο από την προμήθεια ιστιοφόρου σκάφους με το όνομα "LA VICTOIRE", σημαίας Γαλλίας, αγνώστου ιδιοκτήτη, την κατοχή έξι κινητών τηλεφώνων και την προμήθεια βοηθητικής λέμβου πνευστού τύπου, μάρκας "ZODIAK", μήκους 2, 5 μέτρων, αγνώστου ιδιοκτήτη, ο 5ος με τη χρησιμοποίηση λεωφορείου ιδιοκτησίας του για την μεταφορά των λαθρομεταναστών και ο 70ς από την χρησιμοποίηση της ανωτέρω λειτουργούσας ως ΙΚΕ στο όνομά του επιχείρησης ενοικιάσεως λεωφορείων, μέσω της οποίας ο 5ος έλαβε εντολή για την ανωτέρω παράνομη μεταφορά αυτών από το Σκαραμαγκά στο σημείο επιβίβασής τους στο Δουκάτο Λευκάδας με προορισμό την Ιταλία, για την οποία θα ελάμβαναν άπαντες μέρος της αμοιβής που θα δινόταν από κάθε μεταφερόμενο πρόσωπο, που κυμαινόταν από 500 έως 5.000 ευρώ, προκύπτει σκοπός τους για πορισμό εισοδήματος και Β) Στην ευρύτερη περιοχή της Αττικής την 11 η-11-2020 προκάλεσε με πρόθεση σε άλλον την απόφαση να εκτελέσει την άδικη πράξη, την οποία διέπραξε. Συγκεκριμένα, στους ανωτέρω τόπο και χρόνο, προκάλεσε με πειθώ, παραινέσεις, υποσχέσεις και τη χορήγηση αμοιβής στον συγκατηγορούμενό του Κ. Ε. του Λ. την απόφαση να εκτελέσει το αδίκημα της παραβίασης μέτρων για την πρόληψη ασθενειών, από την οποία μπορεί να προκύψει κίνδυνος μετάδοσης της ασθένειας σε αόριστο αριθμό ανθρώπων, την οποία αυτός τελικά διέπραξε. Συγκεκριμένα, υπό την ιδιότητα του ως διαχειριστής της ιδιωτικής κεφαλαιουχικής εταιρείας με την επωνυμία "DK TOURS ΙΚΕ", σκοπός της οποίας είναι οι υπηρεσίες μη τακτικών χερσαίων μεταφορών, ενοικίασης λεωφορείων με οδηγό και ταξιδιωτικών πρακτορείων για κρατήσεις μεταφοράς, προκάλεσε με πειθώ, παραινέσεις και με την υπόσχεση χορήγησης αμοιβής οκτακοσίων (800,00€) ευρώ την απόφαση στον συγκατηγορούμενο του Κ. Ε. του Λ. να τελέσει το προαναφερόμενο αδίκημα, το οποίο τελικά αυτός διέπραξε αυτός από κοινού με το συγκατηγορουμένο του (επ.) V. (ον.) Y. του A. και με τη συνδρομή των συγκατηγορουμένων τους, (επ.) Y. (ον.) Y. του M., (επ.) O. (ον.) Y. του N. 4 (επ.) Β. (ον.) S. του M. και Κ. Κ., κατά τα ανωτέρω εκτεθέντα. Ειδικότερα, ο δεύτερος κατηγορούμενος (επ.) V. (ον.) Y. του A. ως κυβερνήτης του ιστιοφόρου σκάφους με την επωνυμία "LA VICTOIRE", σημαίας Γαλλίας, αγνώστου ιδιοκτήτη, ο πρώτος κατηγορούμενος (επ.) Y. (ον.) Y. και ο τρίτος κατηγορούμενος (επ.) O. (ον.) Y. του N., ως μέλη του πληρώματος, αφού επιβίβασαν εντός του ως άνω σκάφους, τους προαναφερόμενους , ανωτέρω τριάντα έξι (36) υπηκόους τρίτων Χωρών, που δεν έχουν δικαίωμα εισόδου στο Ελληνικό έδαφος, ούτε είχαν υποβληθεί αυτοί σε κανέναν έλεγχο, ούτε ταξιδιωτικό ούτε υγειονομικό κατά την είσοδο τους στη χώρα, γεγονός που γνώριζαν οι κατηγορούμενοι, τους οποίους ο πέμπτος κατηγορούμενος Κ. Ε. του Λ., ως οδηγός του υπ' αριθμ. κυκλ. ... Λεωφορείου Δημοσίας Χρήσης, είχε μεταφέρει, με τη συνδρομή του τετάρτου κατηγορουμένου (επ.) Β. (ον.) S. του M., ως εποπτεύοντος και συνοδηγού, την 12-11-2020 από την περιοχή του Σκαραμαγκά Αττικής και συγκεκριμένα από το ξενοδοχείο "ΑΡΓΩ", στο ακρωτήριο Δουκάτο Λευκάδας, ενεργώντας με πρόθεση, παραβιάζοντας έτσι τα μέτρα που προβλέπονται στα άρθρα πρώτο παρ. 1, 2 περ. δ', η της από 25/2.2020 Π. Ν. Π. (ΦΕΚ 42/25-2-2020 ΤΕΥΧΟΣ ΠΡΩΤΟ) και τα άρθρα 1, 2, 3, 4, 5, 6, 8, 14 της υπ' αριθμ. ΔΙα/ΓΠοικ. 71342/6-11-2020 Κ. Υ. Α. ΦΕΚ 4899/6-11-2020 - ΤΕΥΧΟΣ ΔΕΥΤΕΡΟ, σχετικά με τον περιορισμό της κυκλοφορίας των μέσων μεταφορών, τον περιορισμό της κυκλοφορίας των πολιτών και τη λήψη των ατομικών μέτρων προστασίας, για την αποτροπή της μετάδοσης του κορωνοϊού COVID - 19, με συνέπεια, από τις ανωτέρω πράξεις και παραλείψεις τους, να μεταδοθεί η νόσος του COVID - 19 σε οχτώ από τους παραπάνω μεταφερόμενους υπηκόους τρίτων Χωρών, όπως διαπιστώθηκε από έλεγχο "RAPID TEST" που διενεργήθηκε από κλιμάκιο του Ε.Ο. Δ. Υ. και να δημιουργηθούν αυξημένες συνθήκες κινδύνου διασποράς και μετάδοσης της ασθένειας σε αόριστο αριθμό ανθρώπων".
Τέλος, το δευτεροβάθμιο Δικαστήριο επέβαλε σε καθένα από τους αναιρεσείοντες κατηγορουμένους (φυσικό αυτουργό και ηθικό αυτουργό) ποινή φυλάκισης τεσσάρων (4) ετών για κάθε μεταφερόμενο άτομο για την α' πράξη της προώθησης υπηκόων τρίτης χώρας που δεν έχουν δικαίωμα εισόδου στο ελληνικό έδαφος από την Ελλάδα προς κράτος μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, από κοινού και κατά συρροή από υπαιτίους που ενεργούν από κερδοσκοπία και κατ'επάγγελμα και ποινή φυλάκισης επτά (7) μηνών για την β'πράξη της παραβίασης των μέτρων για την πρόληψη ασθενειών από κοινού από την οποία μπορεί να προκύψει κίνδυνος μετάδοσης ασθένειας σε αόριστο αριθμό ατόμων και καθόρισε για τον καθένα τη συνολική ποινή φυλάκισης σε εβδομήντα τέσσερα (74) έτη και τρεις (3) μήνες, όρισε δε εκτιτέα τα οκτώ (8) έτη φυλάκισης. Με τις πιο πάνω παραδοχές, οι οποίες διαλαμβάνονται στο σκεπτικό σε συνδυασμό με το διατακτικό, που παραδεκτά αλληλοσυμπληρώνονται, η προσβαλλόμενη απόφαση περιέχει την απαιτούμενη από τις διατάξεις των άρθρων 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 ΚΠΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, αφού εκτίθενται σ' αυτή με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά, τα πραγματικά περιστατικά, τα οποία αποδείχθηκαν από την ακροαματική διαδικασία και συγκροτούν την αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση α) της αξιόποινης πράξης, για την από κοινού (με άλλον που δεν είναι αναιρεσείων) και κατά συρροή, τέλεση της οποίας καταδικάσθηκε ο πρώτος αναιρεσείων και τότε 5ος κατηγορούμενος Ε. Κ. του Λ., ήτοι της προώθησης υπηκόων τρίτης χώρας που δεν έχουν δικαίωμα εισόδου στο ελληνικό έδαφος από την Ελλάδα προς κράτος μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, από υπαιτίους που ενεργούν από κερδοσκοπία και κατ'επάγγελμα και β) της αξιόποινης πράξης, για την από κοινού (με άλλους που δεν είναι αναιρεσείοντες) τέλεση της οποίας καταδικάσθηκε ο ως άνω πρώτος αναιρεσείων και τότε 5ος κατηγορούμενος, ήτοι της παραβίασης των μέτρων για την πρόληψη ασθενειών, από την οποία μπορεί να προκύψει κίνδυνος μετάδοσης ασθένειας σε αόριστο αριθμό ατόμων, η θέληση εκ μέρους του ως άνω δράστη φυσικού αυτουργού Ε. Κ. του Λ. να παραχθούν τα πραγματικά αυτά περιστατικά, η οποία στοιχειοθετεί τον απαιτούμενο από τις εφαρμοσθείσες διατάξεις δόλο του για την τέλεση των ως άνω πράξεων, αλλά και ο σκοπός του για πορισμό εισοδήματος και η υποδομή που είχαν διαμορφώσει (με τους συγκατηγορουμένους του), που στοιχειοθετούν την κατ'επάγγελμα και από κερδοσκοπία τέλεση της ως άνω α'πράξης και περαιτέρω, εκτίθενται τα πραγματικά περιστατικά που στοιχειοθετούν την ηθική αυτουργία σε αμφότερες τις ως άνω πράξεις, για την τέλεση της οποίας καταδικάστηκε ο δεύτερος αναιρεσείων και τότε 7ος κατηγορούμενος Δ. Κ. του Α., δηλαδή η πειθώ, οι παραινέσεις, οι υποσχέσεις για αμοιβή 800 ευρώ, με τις οποίες προκάλεσε την απόφαση στον συγκατηγορούμενό του Ε. Κ. του Λ. να τελέσει τις πιο πάνω αξιόποινες πράξεις. Αναφέρονται επίσης, οι αποδείξεις (ένορκες καταθέσεις των μαρτύρων κατηγορίας και υπεράσπισης που εξετάστηκαν στο ακροατήριο του δευτεροβαθμίου Δικαστηρίου, όλα ανεξαιρέτως τα έγγραφα του κατηγορητηρίου, καθώς και εκείνα που προσκομίστηκαν με επίκληση από την υπεράσπιση των κατηγορουμένων, τα οποία αναγνώσθηκαν στο ακροατήριο, μεταξύ των οποίων η εκκαλούμενη απόφαση με τα πρακτικά της, από τις απολογίες των κατηγορουμένων, τις ενδείξεις ως αποδεικτικό μέσο), από τις οποίες συνήγαγε τα περιστατικά αυτά, καθώς και οι σκέψεις (νομικοί συλλογισμοί) με τις οποίες υπήγαγε τα περιστατικά αυτά στις οικείες ουσιαστικές ποινικές διατάξεις των άρθρων 1, 5 , 12, 13 περ.ε, 14, 16, 17, 18, 26 εδ.α, 27 παρ.1, 45, 46 παρ.1, 47, 48, 49, 50, 51, 52, 53, 79, 83, 84 παρ.1ε, 85 παρ.1, 94 παρ.1, 285 παρ.1 περ.β'ΠΚ, σε συνδυασμό με τα άρθρα πρώτο παρ.1, 2 περ.δ, η της από 25.02.2020 ΠΝΠ (ΦΕΚ 42/25.02.2020 τ.Α) και με τα άρθρα 1, 2, 3, 4, 5, 6, 8, 14 της υπ'αριθμ. Δ1α/ΓΠοικ.71342/06.11.2020 ΚΥΑ (ΦΕΚ 4899/06.11.2020 τ.Β) και άρθρο 30 παρ.1 περ.β του ν.4251/1994, τις οποίες ορθώς ερμήνευσε και εφάρμοσε, χωρίς να τις παραβιάσει ευθέως ή εκ πλαγίου, με ασαφείς, ελλιπείς ή αντιφατικές αιτιολογίες και έτσι, δεν στέρησε την απόφαση νόμιμης βάσης. Ειδικότερα, το Δικαστήριο της ουσίας δέχθηκε ότι οι τριάντα έξι (36) μεταφερόμενοι υπήκοοι τρίτων χωρών (Ιράν, Ιράκ, Αφγανιστάν, Τουρκία), εισήλθαν παράνομα στην Ελλάδα, χωρίς έλεγχο και χωρίς τήρηση των απαιτουμένων διατυπώσεων, στερούμενοι νομίμων ταξιδιωτικών εγγράφων, τα οποία να επιτρέπουν την είσοδό τους στη χώρα και την έξοδό τους από αυτή και ότι δεν αποτελούν τέτοια (νόμιμα ταξιδιωτικά έγγραφα) τα υπηρεσιακά σημειώματα ή δελτία πολιτικού ασύλου που κατείχαν ορισμένοι από αυτούς, έτσι ώστε να επιτρέπεται να εξέλθουν νομίμως της ελληνικής επικράτειας προς χώρα μέλος της ΕΕ, αλλά ότι με τα άνω έγγραφα, ορισμένοι μπορούσαν να αποχωρήσουν οικειοθελώς από τη χώρα, μόνο όμως προς τις χώρες προέλευσής τους και με τήρηση της νόμιμης διοικητικής διαδικασίας, κατόπιν σχετικού συνοριακού ελέγχου τους. Στη συνέχεια, δέχθηκε το Δικαστήριο της ουσίας ότι ο αναιρεσείων Ε. Κ. τότε 5ος κατηγορούμενος, γνωρίζοντας ότι οι ως άνω υπήκοοι τρίτων χωρών εισήλθαν παράνομα στη χώρα, τους παρέλαβε στο υπ'αριθμ.κυκλ. ... λεωφορείο Δ.Χ. της ιδιοκτησίας του, από το ξενοδοχείο με τον τίτλο "ΑΡΓΩ", που βρίσκεται στην περιοχή του Σκαραμαγκά Αττικής για να τους μεταφέρει μέχρι το συμφωνημένο σημείο που βρίσκεται στο απόκρημνο και απόμακρο ακρωτήριο Δουκάτο της Λευκάδας, προκειμένου να επιβιβαστούν αρχικά σε λέμβο και στη συνέχεια σε ιστιοφόρο, που βρισκόταν σε απόσταση 2 μιλίων από το εν λόγω ακρωτήριο, με προορισμό την Ιταλία. Ότι στην πράξη του αυτή ο ως άνω αναιρεσείων προέβη με σκοπό το κέρδος, αφού κατά τις παραδοχές της απόφασης η επίμαχη μεταφορά έλαβε χώρα έναντι χρηματικού ανταλλάγματος, κυμαινομένου από 500 έως 5000 ευρώ για κάθε μεταφερόμενο υπήκοο τρίτης χώρας, μέρος του οποίου είχε ήδη καταβληθεί και το υπόλοιπο θα καταβάλλονταν με την άφιξή τους στην Ιταλία και το οποίο θα διαμοιράζονταν μεταξύ των αναιρεσειόντων, των συγκατηγορουμένων τους που δεν είναι αναιρεσείοντες και άλλων αγνώστων ατόμων, μελών του σχετικού κυκλώματος, ανάλογα με το βαθμό της συμμετοχής εκάστου στη λαθρομεταφορά. Περαιτέρω διαλαμβάνονται στην απόφαση τα πραγματικά περιστατικά που στοιχειοθετούν την κατ'επάγγελμα τέλεση της πράξης, ήτοι η υποδομή που είχαν διαμορφώσει οι κατηγορούμενοι, μεταξύ των οποίων και οι αναιρεσείοντες, προκειμένου να διενεργούν λαθρομεταφορά υπηκόων τρίτων χωρών εντός της Ελληνικής Επικράτειας με σκοπό την προώθησή τους σε χώρα της ΕΕ και συγκεκριμένα, αναφέρεται ως υποδομή, η προμήθεια και χρήση ιστιοφόρου σκάφους για την μεταφορά των αλλοδαπών υπηκόων προς την Ιταλία, η προμήθεια και χρήση βοηθητικής λέμβου για την επιβίβαση μεσοπέλαγα των λαθρομεταφερομένων στο ιστιοφόρο σκάφος, η χρήση επαγγελματικού λεωφορείου για τη μεταφορά τους πλησίον του σημείου επιβίβασης στην βοηθητική λέμβο, η κατοχή περισσοτέρων κινητών τηλεφώνων από τον συγκατηγορούμενό τους κυβερνήτη του ιστιοφόρου σκάφους, τα οποία χρησιμοποιούσε αυτός για την επιχείρηση της λαθρομεταφοράς, από την οποία (υποδομή) προκύπτει πρόθεση επανειλημμένης τέλεσης του αδικήματος, με σκοπό τον βιοπορισμό των κατηγορουμένων. Επίσης διαλαμβάνεται στην απόφαση, ότι ο αναιρεσείων Ε. Κ. του Λ. προέβη στην ως άνω πράξη της λαθρομεταφοράς, με το επαγγελματικό του λεωφορείο, μετά από πειθώ και παραινέσεις του αναιρεσείοντος Δ. Κ. του Α., ο οποίος του υποσχέθηκε και αμοιβή 800 ευρώ, προκειμένου να προβεί στην εν λόγω πράξη, τη στιγμή μάλιστα που λόγω των απαγορευτικών της κυκλοφορίας μέτρων, κατά το χρόνο της πανδημίας του κορονοϊού είχαν περιοριστεί τα ταξίδια και τα έσοδα των λεωφορείων ήταν μειωμένα, καταγράφοντας ακόμη και ζημιές και τον εφοδίασε με ψευδή βεβαίωση του τότε 6ου κατηγορουμένου (που δεν είναι αναιρεσείων), ώστε να αποφύγουν τον περιορισμό της κυκλοφορίας που είχε επιβληθεί, εξαιρουμένων των μετακινήσεων για λόγους εργασίας, για την αποφυγή μετάδοσης της νόσου COVID 19, παραπλανώντας τις αρμόδιες αρχές ότι οι μεταφερόμενοι πρόκειται να εργασθούν ως εργάτες γης για τη συλλογή του ελαιοκάρπου στο κτήμα του ως άνω ψευδώς βεβαιούντος στη Λευκάδα, το οποίο ωστόσο, βρισκόταν στο Μεγανήσι, ήτοι σε μικρότερο νησί με πρόσβαση από το Νυδρί, που βρίσκεται στην αντίθετη (ανατολική) πλευρά σε σχέση με το σημείο αποβίβασης των λαθρομεταναστών στη Λευκάδα, που βρίσκεται στη νοτιοδυτική πλευρά της προς το ανοικτό πέλαγος, πλησίον της κωμόπολης Βασιλική. Αιτιολογεί δε, επαρκώς η προσβαλλόμενη απόφαση τη γνώση των αναιρεσειόντων ότι οι μεταφερόμενοι επρόκειτο να προωθηθούν σε χώρα της ΕΕ και όχι να χρησιμοποιηθούν για τη συγκομιδή ελαιοκάρπου, από το γεγονός ότι ο εκ τούτων Ε.Κ. είναι επαγγελματίας οδηγός ιδιόκτητου λεωφορείου ΔΧ με αριθμό κυκλ. ... και ο εκ τούτων Δ. Κ., είναι διαχειριστής ιδιωτικής κεφαλαιουχικής εταιρίας, με την επωνυμία "DK TOYRS IKE", με αντικείμενο την παροχή υπηρεσιών μη τακτικών χερσαίων μεταφορών, ενοικίασης λεωφορείων με οδηγό και ταξιδιωτικών πρακτορείων για κρατήσεις μεταφοράς, με μεγάλη εμπειρία στον χώρο των μεταφορών, οι οποίοι συνεργάζονταν μεταξύ τους και ως εκ τούτου, γνώριζαν ότι το συμφωνημένο σημείο αποβίβασης στη Λευκάδα είναι απόκρημνο και ερημικό, ότι δεν υπήρχε στο εν λόγω σημείο ξενοδοχείο ή άλλος τόπος διαμονής για τόσους ανθρώπους, δεδομένης και της γνωστής σε αυτούς νυχτερινής ώρας άφιξής τους στο εν λόγω συμφωνημένο σημείο αποβίβασης, ότι δεν συνοδεύονταν οι μεταφερόμενοι από τον υποτιθέμενο εργοδότη τους 6ο κατηγορούμενο, αλλά αντιθέτως, από εποπτεύοντα αλλοδαπό Ιρανό, χωρίς να αναιρείται η γνώση τους αυτή από το γεγονός ότι ορισμένοι από τους μεταφερόμενους διέθεταν υπηρεσιακά σημειώματα ή δελτία ασύλου, αφού, κατά τις παραδοχές της απόφασης, οι κατηγορούμενοι ως επαγγελματίες οδηγός λεωφορείου ΔΧ και διαχειριστής ΙΚΕ, αντίστοιχα, γνώριζαν, ότι το γεγονός αυτό δεν τους παρείχε δικαίωμα εξόδου από τη χώρα προς άλλη χώρα της ΕΕ, ούτε δικαίωμα να προωθούνται από το ένα μέρος της Ελλάδος σε άλλο. Ούτε, άλλωστε, κατά τις παραδοχές της απόφασης, η γνώση τους αυτή αναιρείται από το γεγονός ότι, κατά τη μεταφορά, υπέστησαν αστυνομικό έλεγχο, που τους επέτρεψε να συνεχίσουν το ταξίδι τους, αφού ο έλεγχος αυτός περιορίστηκε στην παραβίαση ή μη των μέτρων του περιορισμού κυκλοφορίας και τήρησης αποστάσεων, που είχαν επιβληθεί για την αποτροπή μετάδοσης του κορονοϊού, γι'αυτό άλλωστε επιβλήθηκε πρόστιμο σε 1 άτομο που δεν φορούσε μάσκα προσώπου και στον 5ο κατηγορούμενο ιδιοκτήτη του λεωφορείου για 7 υπεράριθμους επιβάτες, με βάση τα ισχύοντα τότε μέτρα για τον κορονοϊό και δεν επεκτάθηκε ο έλεγχος στη νόμιμη ή μη μεταφορά των αλλοδαπών υπηκόων τρίτων χωρών εντός της Ελλάδος, ούτε ελέγχθηκε αν η μεταφορά αυτή αποτελούσε τμήμα της προώθησής τους σε χώρα της ΕΕ, επετράπη δε η συνέχιση του ταξιδιού, επειδή οι αστυνομικές αρχές παραπλανήθηκαν από την ψευδή βεβαίωση του 6ου κατηγορουμένου ότι οι μεταφερόμενοι μετακινούνται για λόγους εργασίας, περίπτωση που κατ'εξαίρεση του περιορισμού της κυκλοφορίας, επιτρεπόταν. Με την πλήρη και ειδική αυτή αιτιολογία η προσβαλλόμενη απόφαση απέρριψε τον αυτοτελή ισχυρισμό του αναιρεσείοντος Ε.Κ. περί πραγματικής πλάνης, σχετικώς με τη νομιμότητα μετακίνησης των μεταφερομένων λαθρομεταναστών, επειδή ορισμένοι από αυτούς είχαν εφοδιαστεί με δελτία ασύλου ή υπηρεσιακές βεβαιώσεις.

Περαιτέρω το δικαστήριο της ουσίας εφαρμόζοντας ορθά τις πιο πάνω ουσιαστικές ποινικές διατάξεις και με ιδιαίτερη αιτιολογία απέρριψε ρητώς τον αρνητικό (και όχι αυτοτελή) ισχυρισμό όλων των κατηγορουμένων και συνεπώς και των αναιρεσειόντων για μεταβολή της κατηγορίας από την κακουργηματική εκείνη του άρθρου 30 παρ.1 του ν.4251/2014 σε εκείνη του άρθρου 29 παρ.5 του ίδιου ως άνω νόμου, αφού κατά τις παραδοχές της απόφασης, στην προκειμένη περίπτωση δεν υπήρξε απλώς διευκόλυνση παράνομης εξόδου, κατά την έννοια της τελευταίας αυτής διάταξης, αλλά κακουργηματική παράνομη προώθηση από την Ελλάδα προς κράτος μέλος της Ε.Ε. των προαναφερομένων 36 λαθρομεταναστών και μάλιστα από κερδοσκοπία και κατ'επάγγελμα, σύμφωνα με το άρθρο 30 παρ.1 περ.β του ν.4251/2014 όπως τα στοιχεία της αντικειμενικής υπόστασης αυτών και οι μεταξύ τους διαφορές επισημάνθηκαν στις μείζονες σκέψεις της παρούσας.

Εξάλλου, διαλαμβάνεται στην απόφαση σχετικώς με τη δεύτερη αξιόποινη πράξη της παραβίασης των μέτρων για την πρόληψη ασθενειών από κοινού για την τέλεση της οποίας καταδικάστηκε ο αναιρεσείων Ε.Κ. ως φυσικός αυτουργός και ο αναιρεσείων Δ.Κ. ως ηθικός αυτουργός, ότι ο πρώτος αναιρεσείων και τότε 5ος κατηγορούμενος, στις 13.11.2020, με την επιβίβαση των ως άνω 36 ατόμων στο ιδιόκτητο λεωφορείο του από τον Σκαραμαγκά προκειμένου να τα μεταφέρει στο ακρωτήριο Δουκάτο της Λευκάδας, παραβίασε τα μέτρα σχετικά με τον περιορισμό της κυκλοφορίας των μέσων μεταφορών, τον περιορισμό της κυκλοφορίας των πολιτών και τη λήψη των ατομικών μέτρων προστασίας, για την αποφυγή μετάδοσης της ασθένειας του κορονοϊού, που προβλέπονταν στις μνημονευόμενες στην απόφαση ΠΝΠ και την κατ'εξουσιοδότησή τους εκδοθείσα ΚΥΑ, αναφέρεται δε ότι όχι μόνο μπορούσε να προκύψει κίνδυνος να μεταδοθεί η νόσος, αλλά ότι πράγματι προέκυψε, αφού η νόσος μεταδόθηκε σε οκτώ από τους πιο πάνω μεταφερόμενους, όπως προέκυψε από σχετικά RAPID TESTS, που διενήργησε κλιμάκιο του ΕΟΔΥΥ και δημιουργήθηκαν έτσι, αυξημένες συνθήκες κινδύνου διασποράς και μετάδοσης της ασθένειας σε αόριστο αριθμό ατόμων.

Περαιτέρω, μνημονεύεται ότι ο δεύτερος αναιρεσείων και τότε 7ος κατηγορούμενος Δ.Κ., προκάλεσε με πρόθεση την απόφαση στον αμέσως ανωτέρω αναφερόμενο συγκατηγορούμενό του, σύμφωνα με όσα περιστατικά έχουν αναφερθεί και για την ηθική αυτουργία του στην α'πράξη που τέλεσε ο πιο πάνω 5ος κατηγορούμενος, ως φυσικός αυτουργός, δηλαδή ότι με πειθώ και παραινέσεις και υπόσχεση αμοιβής 800 ευρώ, του προκάλεσε την απόφαση να μεταφέρει τα ως άνω 36 άτομα, παραβαίνοντας τα μέτρα προστασίας, εφοδιάζοντάς τον μάλιστα με ψευδή υπεύθυνη δήλωση του 6ου συγκατηγορουμένου τους (που δεν είναι αναιρεσείων) ότι τα άτομα αυτά μετακινούνται, κατ'εξαίρεση των περιορισμών, για λόγους εργασίας στη συγκομιδή του ελαιοκάρπου, όπως άλλωστε αναφέρεται ρητώς και στο διατακτικό της προσβαλλόμενης απόφασης, που συμπληρώνει το σκεπτικό της ("...με πειθώ, παραινέσεις, υποσχέσεις και τη χορήγηση αμοιβής...προκάλεσε την απόφαση να εκτελέσει το αδίκημα της παραβίασης των μέτρων για την πρόληψη ασθενειών"). Δεν ήταν δε αναγκαίο, για την πληρότητα της αιτιολογίας, να αναφέρεται περαιτέρω, εξειδικευμένα στην απόφαση σε τι συνίσταντο η πειθώ και οι παραινέσεις, που έγινε δεκτό ότι αποτέλεσαν τον τρόπο και τα μέσα που χρησιμοποίησε ο αναιρεσείων Δ.Κ., ως ηθικός αυτουργός, για να προκαλέσει την απόφαση στον αναιρεσείοντα Ε.Κ. να τελέσει ως φυσικός αυτουργός την ως άνω πράξη, αλλά αρκεί ότι επρόκειτο για συμπεριφορά, η οποία, όπως περιγράφεται στην προσβαλλόμενη απόφαση, ήταν πρόσφορη να αποτελέσει ηθική αυτουργία και ότι συνδεόταν, με αυτή ως εκ του ότι συνέβαλε στη λήψη της απόφασης τέλεσης της άδικης πράξης από τον φυσικό αυτουργό και συγκατηγορούμενό του. Επίσης, με την προσήκουσα αιτιολογική επάρκεια, το ως άνω Δικαστήριο της ουσίας ερεύνησε με επιμέλεια, στα πλαίσια των αρχών, που αυτονόητα απορρέουν από το τεκμήριο αθωότητος, ήτοι της μη υποχρέωσης του κατηγορουμένου να αποδείξει την αθωότητά του και της αρχής in dubio pro reo, όλους τους αρνητικούς της κατηγορίας ισχυρισμούς και όλα τα υπερασπιστικά επιχειρήματα των αναιρεσειόντων (και δη, των τότε πέμπτου και εβδόμου των κατηγορουμένων και ήδη αναιρεσειόντων) ότι δεν γνώριζαν την παράνομη είσοδο των μεταφερομένων ατόμων στην Ελλάδα, ότι δεν γνώριζαν ότι τους προωθούν εντός της Ελλάδος, προκειμένου να επιβιβαστούν σε σκάφος που θα τους μετέφερε παράνομα σε χώρα της ΕΕ και δη, στην Ιταλία, προκειμένου να εξακριβωθεί η αλήθεια και τους απέρριψε, ο δε ενιαίος τρόπος εκφοράς της απορριπτικής των αρνητικών αυτών ισχυρισμών και των υπερασπιστικών επιχειρημάτων κρίσης του Δικαστηρίου, μαζί με την κύρια αιτιολογία της απόφασης για την ενοχή των κατηγορουμένων είναι δόκιμος, αφού οι σχετικοί ισχυρισμοί και τα επιχειρήματα εντάσσονται στην κεντρική αρχή για τη διαχείριση του αποδεικτικού υλικού, κατά τον σχηματισμό της δικανικής πεποίθησης, η οποία συνδέει άρρηκτα το δικαίωμα υπεράσπισης με το δικαίωμα ακρόασης, ως υπερασπιστικού δικαιώματος, που αξιώνει τυπικά και ουσιαστικά ίση προστασία, κατά την αναζήτηση της ουσιαστικής αλήθειας και τη θεμελίωση σε αυτή της τελικής κρίσης του δικαστηρίου (ΑΠ 32/2021, ΑΠ 101/2018). Οι λοιπές διάσπαρτες και εμπεριεχόμενες στους ίδιους λόγους αναίρεσης, αιτιάσεις των αναιρεσειόντων και σχετικές με την κατηγορία, που αναφέρονται σε εσφαλμένη αξιολόγηση αποδεικτικών στοιχείων, με παράθεση σκέψεων και συλλογισμών των αναιρεσειόντων, που κατά την άποψή τους, οδηγούν σε διαφορετικά συμπεράσματα από εκείνα, στα οποία κατέληξε το Δικαστήριο της ουσίας και αιτιάσεις περί ασαφών, ελλιπών και αντιφατικών αιτιολογιών, που αφορούν την επί της ουσίας κρίση του Δικαστηρίου και αποτελούν απλώς επιχειρήματα προς αμφισβήτηση των εις βάρος αυτών ουσιαστικών παραδοχών της προσβαλλόμενης καταδικαστικής απόφασης και της ορθότητας του αποδεικτικού πορίσματός της, δεν συνιστούν, κατά τα εκτεθέντα στην προηγηθείσα νομική σκέψη, λόγους αναίρεσης και απαραδέκτως προβάλλονται, διότι, με την επίφαση των ανωτέρω αναιρετικών λόγων, πλήττουν ανεπιτρέπτως την ανέλεγκτη, περί τα πράγματα, κρίση του Δικαστηρίου της ουσίας.
Συνεπώς, όλοι οι κοινοί λόγοι αναιρέσεως, όσο και οι πρόσθετοι λόγοι του αναιρεσείοντος Δ.Κ., με τους οποίους πλήττεται η προσβαλλόμενη απόφαση για έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας, καθόσον αφορά την κρίση του Δικαστηρίου της ουσίας περί της ενοχής των ήδη αναιρεσειόντων και τότε κατηγορουμένων (άρθρο 510 παρ.1 στοιχ.Δ' του ΚΠΔ), αλλά και για απόλυτη ακυρότητα που συνέβη στο ακροατήριο, λόγω παραβίασης των δικαιωμάτων τους, επειδή το Δικαστήριο της ουσίας δεν αιτιολόγησε ειδικώς την κρίση του περί της ενοχής τους (άρθρο 510 παρ.1 στοιχ.Α' του ΚΠΔ σε συνδ.με 171 παρ.1 εδ.δ του ίδιου Κώδικα), καθώς και ο 4ος λόγος αναιρέσεως του Δ.Κ. για απόλυτη ακυρότητα που συνέβη κατά τη διαδικασία στο ακροατήριο (άρθρο 510 παρ.1 στ.Α' σε συνδυασμό με 171 παρ.1 εδ.δ'του ΚΠΔ), λόγω παραβίασης των δικαιωμάτων του, επειδή το Δικαστήριο της ουσίας δεν αιτιολόγησε την απόρριψη του αρνητικού (και όχι αυτοτελούς) ισχυρισμού του για μεταβολή της κατηγορίας, είναι αβάσιμοι. Κατ' ακολουθίαν όλων των ανωτέρω, μη υπάρχοντος άλλου παραδεκτού λόγου αναιρέσεως προς έρευνα, πρέπει να απορριφθούν αμφότερες οι κρινόμενες αιτήσεις αναιρέσεως και οι πρόσθετοι λόγοι αναιρέσεως του αναιρεσείοντος Δ.Κ., ως αβάσιμοι κατ'ουσίαν και να επιβληθούν σε κάθε αναιρεσείοντα τα έξοδα της ποινικής διαδικασίας (άρθρο 578 παρ. 1 ΚΠΔ), κατά τα οριζόμενα ειδικότερα στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει : Α) την με αριθμό 8/2023 και από 20.11.2023 αίτηση του Ε. Κ. του Λ. και της Γ., κατοίκου ..., οδός ..., για αναίρεση της με αριθμό 110/2023 καταδικαστικής απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Δυτικής Στερεάς Ελλάδος και Β) την με αριθμό 7/2023 και από 17.11.2023 αίτηση του Δ. Κ. του Α. και της Χ., κατοίκου ..., οδός ..., καθώς και τους κατατεθέντες στις 31/7/2024 πρόσθετους λόγους αυτής για αναίρεση της ίδιας ως άνω απόφασης

Επιβάλλει σε κάθε αναιρεσείοντα τα δικαστικά έξοδα της ποινικής διαδικασίας, τα οποία προσδιορίζει στο ποσό των οκτακοσίων (800) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 14 Φεβρουαρίου 2025.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 30 Ιουλίου 2025.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

<< Επιστροφή