<< Επιστροφή

Αριθμός 1137/2025

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

ΣΤ' Ποινικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ελένη Κατσούλη Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Παναγιώτα Πασσίση, Κλεόβουλο - Δημήτριο Κοκκορό, Λεωνίδα Χατζησταύρου και Ελένη Θεοδωρακοπούλου - Εισηγήτρια, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 20 Μαΐου 2025, με την παρουσία της Αντεισαγγελέως του Αρείου Πάγου Ευσταθίας Καπαγιάννη (γιατί κωλύεται η Εισαγγελέας) και του Γραμματέως Χ. Α., για να δικάσει την αίτηση του Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, περί αναιρέσεως της αποφάσεως 29, 38/2024 του Μικτού Ορκωτού Εφετείου Καλαμάτας. Με κατηγορούμενο τον Α. Π. του Δ., κάτοικο ..., που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Νικόλαο Νικολακόπουλο.
Το Μικτό Ορκωτό Εφετείο Καλαμάτας, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου ζητά τώρα την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 13-1-2025 και με αριθμό 2/2025 αίτησή του, η οποία ασκήθηκε ενώπιον της Γραμματέως του Ποινικού Τμήματος του Αρείου Πάγου Δ. Χ. και καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό ...

Αφού άκουσε Την Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να γίνει δεκτή η έκθεση αναίρεσης και τον πληρεξούσιο δικηγόρο του κατηγορουμένου που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Η υπό κρίση από 13-1-2025, με αριθμό έκθεσης κατάθεσης 2/2025, αίτηση της Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Παγώνας Ζάκκα (ασκηθείσα με δήλωση ενώπιον της Γραμματέα του Ποινικού Τμήματος του Αρείου Πάγου) για αναίρεση της απόφασης 29, 38/2024 του Μικτού Ορκωτού Εφετείου Καλαμάτας, κατά το σκέλος αυτής, κατά το οποίο ο κατηγορούμενος Α. Π. Δ. κηρύχθηκε αθώος κατά πλειοψηφία για το αδίκημα της ανθρωποκτονίας με πρόθεση σε ήρεμη ψυχική κατάσταση, ασκήθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα (άρθρα 464, 473 παρ. 3, 474 παρ. 1 εδ. α`, 504 παρ. 1, 505 παρ. 2α`, 507 και 508 του ΚΠοινΔ), περιέχει δε παραδεκτό λόγο αναίρεσης από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ` του ΚΠοινΔ (έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας) και, συνεπώς, είναι παραδεκτή.
Κατά τη διάταξη του άρθρου 299 παρ. 1 του ισχύοντος από 1.7.2019 ΠΚ [Ν.4619/2019] ορίζεται, ότι "1. Όποιος σκότωσε άλλον τιμωρείται με κάθειρξη ισόβια ή πρόσκαιρη τουλάχιστον δέκα ετών", ενώ στην παρ. 2 του ίδιου άρθρου ορίζεται, ότι "2. Αν η πράξη αποφασίστηκε και εκτελέστηκε σε βρασμό ψυχικής ορμής, επιβάλλεται κάθειρξη." Οι νέες διατάξεις του άρθρου 299 ΠΚ σε σχέση με τις προηγούμενες, που ίσχυαν κατά το χρόνο τέλεσης της πράξης, δεν διαφέρουν ως προς τα απαιτούμενα για τη συγκρότηση του αδικήματος στοιχεία, είναι όμως ευμενέστερες ως προς τις απειλούμενες ποινές, αφού, κατά μεν την παράγραφο 1, αντί της ισοβίου καθείρξεως, που προέβλεπε η προϊσχύσασα διάταξη, προβλέπεται διαζευκτικώς και η ποινή καθείρξεως από δέκα (10) έως δέκα πέντε (15) έτη, κατά δε την παράγραφο 2, αντί της ποινής καθείρξεως από πέντε (5) έως (20) έτη, η προβλεπόμενη τώρα ποινή είναι κάθειρξη από πέντε (5) έως δεκαπέντε (15) έτη (άρθρ. 52 παρ. 2 νέου ΠΚ), ενώ είναι ευμενέστερες και από τις διατάξεις του άρθρου 299 ΠΚ, όπως τροποποιήθηκε με το άρθρο 63 του Ν. 4855/2021 (ΦΕΚ α' 215/12-11-2021), που προβλέπει πλέον για το έγκλημα της ανθρωποκτονίας με δόλο μόνο την ποινή της ισόβιας κάθειρξης.

Εξάλλου, κατά τη διάταξη του άρθρου 27 παρ. 1 του ίδιου Κώδικα, "με δόλο (με πρόθεση) πράττει όποιος θέλει την παραγωγή των περιστατικών που κατά το νόμο απαρτίζουν την έννοια κάποιας αξιόποινης πράξης, καθώς και όποιος γνωρίζει ότι από την πράξη του ενδέχεται να παραχθούν αυτά τα περιστατικά και το αποδέχεται''. Από το συνδυασμό των διατάξεων αυτών προκύπτει, ότι για τη στοιχειοθέτηση του εγκλήματος της ανθρωποκτονίας από πρόθεση απαιτείται αντικειμενικώς μεν η αφαίρεση της ζωής άλλου ανθρώπου, με θετική ενέργεια ή παράλειψη οφειλόμενης από το νόμο ενέργειας, υποκειμενικώς δε δόλος, άμεσος ή ενδεχόμενος, που συνίσταται, ο μεν άμεσος στη γνώση και τη θέληση των στοιχείων της πράξεως, δηλαδή της καταστροφής της ζωής του άλλου ανθρώπου, ο δε ενδεχόμενος στην αποδοχή του ενδεχόμενου αποτελέσματος της θανατώσεως του άλλου. Ο δόλος γενικώς διαγιγνώσκεται από τα μέσα που χρησιμοποιήθηκαν και τις ειδικότερες συνθήκες υπό τις οποίες τελέσθηκε η πράξη, ήτοι το πληγέν σημείο του σώματος, την ένταση του πλήγματος, την απόσταση δράστη και θύματος, πρέπει δε να κατευθύνεται προς την αφαίρεση της ζωής άλλου, έστω και μη προσδιορισμένης ταυτότητος (ΑΠ 755/2022, ΑΠ 360/2020).

Περαιτέρω, έλλειψη της απαιτούμενης, από τις διατάξεις των άρθρων 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠοινΔ, ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας της δικαστικής απόφασης, η οποία ιδρύει τον από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. δ` του ίδιου Κώδικα λόγο αναίρεσης, προκειμένου ειδικά για αθωωτική απόφαση, ενόψει του τεκμηρίου της αθωότητας, που θεσπίζεται και από τη διάταξη του άρθρου 6 παρ. 2 της Ε.Σ.Δ.Α. (Ν.Δ. 53/1974) και δεδομένου ότι αντικείμενο απόδειξης στην ποινική δίκη αποτελεί η ενοχή και όχι η αθωότητα του κατηγορουμένου, υπάρχει όταν: α) είτε δεν αναφέρονται στην απόφαση καθόλου, είτε αναφέρονται κατά τρόπο ελλιπή ή ασαφή, τα πραγματικά περιστατικά που αποδείχθηκαν από την ακροαματική διαδικασία και δικαιολογούν την κρίση για μη συνδρομή των αντικειμενικών και υποκειμενικών στοιχείων της αξιόποινης πράξης, που αποδίδεται στον κατηγορούμενο και β) δεν αναφέρονται στην απόφαση, ως προς το είδος τους, τα αποδεικτικά μέσα, από τα οποία προέκυψαν τα περιστατικά αυτά, καθώς και οι λόγοι (αιτιολογικές σκέψεις), για τους οποίους το Δικαστήριο της ουσίας κατέληξε σε αθωωτική κρίση και δεν ήταν δυνατό να καταλήξει στο πόρισμα ότι ο κατηγορούμενος πραγμάτωσε την αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση της ελεγχόμενης αξιόποινης πράξης. Επίσης, στην αθωωτική απόφαση, για να είναι αυτή αιτιολογημένη, πρέπει να αναφέρεται ή να συνάγεται από ολόκληρο το περιεχόμενο του σκεπτικού της, κατά τρόπο αναμφισβήτητο, ότι το δικαστήριο έλαβε υπόψη και συνεκτίμησε για τη διαμόρφωση της αθωωτικής κρίσης του το περιεχόμενο όλων ανεξαιρέτως των αποδεικτικών μέσων που μνημονεύονται στα πρακτικά, και όχι μόνο το περιεχόμενο μερικών από αυτά. Έτσι, υπάρχει έλλειψη αιτιολογίας, όταν δεν είναι βέβαιο ότι το δικαστήριο έλαβε υπόψη στο σύνολο τους όλα τα έγγραφα ή το περιεχόμενο όλων των μαρτυρικών καταθέσεων. Ούτε αρκεί για την πληρότητα της αιτιολογίας της αθωωτικής απόφασης μόνη η σκέψη, ότι προέκυψαν αμφιβολίες για την ενοχή του κατηγορουμένου ή ότι δεν πείσθηκε το Δικαστήριο, εκτός αν δεν προσκομίσθηκε κανένα αποδεικτικό στοιχείο, ούτε εξετάσθηκε μάρτυρας (ΟλΑΠ 1/2020).

Στην προκείμενη περίπτωση, με την προσβαλλόμενη απόφασή του, με αριθμό 29,38/2024, το Μικτό Ορκωτό Εφετείο Καλαμάτας, κήρυξε τον κατηγορούμενο αθώο κατά πλειοψηφία (4-3), για την πράξη της ανθρωποκτονίας με πρόθεση σε ήρεμη ψυχική κατάσταση με το εξής διατακτικό:

"1) ΚΗΡΥΣΣΕΙ τον κατηγορούμενο αθώο, κατά πλειοψηφία (4-3), μειοψηφούντων των τακτικών Δικαστών, και ειδικότερα του ότι: Ο κατ/νος, την 8η Δεκεμβρίου 2016 σε αγροτική οδό στο ύψος του 2ου χλμ. της επαρχιακής οδού ..., με πρόθεση και ευρισκόμενος σε ήρεμη ψυχική κατάσταση σκότωσε άλλον και συγκεκριμένα στον πιο πάνω τόπο και χρόνο, ενώ είχε προηγηθεί έντονη λογομαχία με τη σύζυγο του Γ. Φ., οδήγησε αυτήν σε ανώνυμο χωμάτινο δρόμο που οδηγεί σε αγροτεμάχια και συμβάλλεται με την επαρχιακή οδό ..., αυτός προπορευόμενος, οδηγώντας το με στοιχεία κυκλοφορίας ... Ι.Χ.Φ. αυτοκίνητο του (λευκό φορτηγάκι - κλούβα) και η σύζυγος του ακολουθώντας με το με στοιχεία κυκλοφορίας ... Ι.Χ.Ε. αυτοκίνητο. Αφού στάθμευσαν αμφότεροι τα οχήματα, αυτός αποβιβάστηκε φέροντας μαζί του ένα κυνηγετικό όπλο, προσέγγισε το όχημα της συζύγου του, άνοιξε την πόρτα του συνοδηγού και, πριν αυτή προλάβει να αντιδράσει, την πυροβόλησε στο κεφάλι, προκαλώντας σε αυτήν κακώσεις κεφαλής διά βολίδων πυροβόλου κυνηγετικού όπλου, με πύλη εισόδου της βολίδας τη δεξιά κροταφική χώρα παρά τον ακουστικό πόρο και πύλη εξόδου την αριστερή κροταφική ινιακή χώρα με φορά σχεδόν κάθετη ως προς τον επιμήκη άξονα του σώματος, οι οποίες επέφεραν τον θάνατό της'' . Για να καταλήξει στην ανωτέρω κρίση του, το ως άνω Δικαστήριο της ουσίας δέχθηκε στο σκεπτικό του της προσβαλλόμενης απόφασης, κατά λέξη, τα ακόλουθα: '' Από τις καταθέσεις των μαρτύρων (κατηγορίας και υπεράσπισης), τα έγγραφα που αναγνώστηκαν, την υπ' αριθ. πρωτ. ...-2017 ιατροδικαστική έκθεση νεκροψίας - νεκροτομής, την υπ' αριθ. πρωτ. ...-2016 έκθεση εργαστηριακής πραγματογνωμοσύνης, την υπ' αριθ. πρωτ. ...-2016 έκθεση εργαστηριακής πραγματογνωμοσύνης, την υπ' αριθ. πρωτ. ...-2017 έκθεση εργαστηριακής πραγματογνωμοσύνης, που επίσης αναγνώστηκαν, καθώς και από την απολογία του κατηγορουμένου, αποδείχτηκαν, κατά την πλειοψηφία του Δικαστηρίου, αποτελούμενη εκ των τεσσάρων ενόρκων, τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: Δεν κατέστη δυνατός ο ακριβής προσδιορισμός της ώρας θανάτου του θύματος, τόσο από τα στοιχεία της δικογραφίας όσο από την αναγνωσθείσα κατάθεση του Ιατροδικαστή ο οποίος από τα στοιχεία που είχε στη διάθεσή του τοποθέτησε τον χρόνο θανάτου τις πρώτες πρωινές ώρες με απόκλιση τέσσερις έως έξι ώρες. Είναι συνεπώς αδύνατον να προκύψει με βεβαιότητα η εμπλοκή του κατηγορουμένου στο θάνατο του θύματος βάσει των στοιχείων που τον τοποθετούν σε διάφορες τοποθεσίες και διάφορες χρονικές στιγμές γύρω από τον χώρο του εγκλήματος και, πάντως, στην οικία του, περί ώρα 21:00 της 8ης Δεκεμβρίου 2016. Από το βίντεο που εξετάστηκε (κάμερα 2, φωτοβολταικού πάρκου), φαίνεται να περνούν στις 8 Δεκεμβρίου 2016, ώρα 20:26, από διασταύρωση, με κατεύθυνση τον τόπο του εγκλήματος, δύο (2) οχήματα, που μοιάζουν μεν με αυτά του κατηγορούμενου και του θύματος, ωστόσο δεν διακρίνονται οι πινακίδες των οχημάτων και οι οδηγοί, ώστε να μπορεί να εξαχθεί ασφαλές συμπέρασμα σχετικά με την ταυτότητα των δύο οδηγών. Δεν εντοπίστηκε το όπλο με το οποίο δολοφονήθηκε το θύμα. Από τη εξέταση των όπλων του κατηγορουμένου δεν προέκυψε κάποιο στοιχείο τέτοιο που να συνδέει τα όπλα με το έγκλημα. Τέλος, ναι μεν από την με αριθ. Πρωτ. ...-2022 Έκθεση Εργαστηριακής Πραγματογνωμοσύνης της Δ/νσης Εγκληματολογικών Ερευνών (Τμήμα Χημικών & Φυσικών Εξετάσεων-Εργαστήριο Ηλεκτρονικής Μικροσκοπίας) προκύπτει ανεύρεση πυρίτιδας τόσο πάνω στον κατηγορούμενο όσο και στα ενδύματά του, πλην όμως, όπως προέκυψε από την ακροαματική διαδικασία, ο κατηγορούμενος είναι κυνηγός και, κατά συνέπεια, η ανεύρεση πυρίτιδας τόσο στο σώμα του όσο και στα ρούχα του φαντάζει εύλογη. Σε κάθε περίπτωση, με την τοποθέτηση όλων των εξετασθέντων αντικειμένων (ρούχων και δείγματος από το σώμα του κατηγορουμένου), όχι σε χωριστές συσκευασίες, αλλά ομού είναι πολύ πιθανόν να διευκόλυνε την μεταφορά πυρίτιδας από αντικείμενα στα οποία αυτή προϋπήρχε και στα υπόλοιπα. Πρέπει, κατά συνέπεια, να κηρυχθεί αθώος ο κατηγορούμενος, όλων των πράξεων, οι οποίες του αποδίδονται, λόγω αμφιβολιών''.
Με τις παραδοχές αυτές, οι οποίες διαλαμβάνονται στο σκεπτικό, σε συνδυασμό με όσα αναφέρονται στο διατακτικό της προσβαλλόμενης απόφασης, που παραδεκτά αλληλοσυμπληρώνονται, το Δικαστήριο της ουσίας δεν διέλαβε στην εν λόγω απόφασή του την απαιτούμενη από τις προαναφερόμενες διατάξεις του Συντάγματος και του ΚΠοινΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, αφού δεν εκτίθενται στην προσβαλλόμενη απόφαση, με σαφήνεια και πληρότητα, τα πραγματικά περιστατικά, τα οποία αποδείχθηκαν από την ακροαματική διαδικασία και με τα οποία να αιτιολογείται, γιατί το Δικαστήριο της ουσίας δεν πείστηκε για την ενοχή του κατηγορουμένου και ειδικότερα για την ανυπαρξία των αντικειμενικών και υποκειμενικών στοιχείων της πράξεως της ανθρωποκτονίας με πρόθεση σε ήρεμη ψυχική κατάσταση, που αποδίδεται στον κατηγορούμενο, ούτε παρατίθενται σκέψεις και συλλογισμοί, με βάση τους οποίους τα αποδεικτικά μέσα που προσδιορίζονται στα πρακτικά δεν επαρκούν για την κατάφαση της ενοχής αυτού. Ειδικότερα η αιτιολογία αυτή δεν είναι ειδική και εμπεριστατωμένη με την έννοια που αναπτύχθηκε ανωτέρω, καθόσον ουδόλως προκύπτει ότι πράγματι ελήφθησαν υπόψη όλα τα αποδεικτικά στοιχεία και αξιολογήθηκαν και ότι περαιτέρω η προσβαλλόμενη απόφαση προέβη σε λειτουργικό συσχετισμό και συναξιολόγηση του περιεχομένου αυτών, στο σύνολο τους, με αποτέλεσμα τη δημιουργία κενών τα οποία καθιστούν την αιτιολογία ανεπαρκή, ελλιπή και μη ειδική και εμπεριστατωμένη όπως απαιτείται από τις διατάξεις των άρθρων 93 παρ. 3 του Συντάγματος και την διάταξη του άρθρου 139 του ΚΠΔ. Συγκεκριμένα: Σύμφωνα με τις παραδοχές της προσβαλλόμενης απόφασης: ''Δεν κατέστη δυνατός ο ακριβής προσδιορισμός της ώρας θανάτου του θύματος, τόσο από τα στοιχεία της δικογραφίας όσο από την αναγνωσθείσα κατάθεση του Ιατροδικαστή ο οποίος από τα στοιχεία που είχε στη διάθεση του τοποθέτησε τον χρόνο θανάτου τις πρώτες πρωινές ώρες με απόκλιση τέσσερις έως έξι ώρες. Είναι συνεπώς αδύνατον να προκύψει με βεβαιότητα η εμπλοκή του κατηγορουμένου στο θάνατο του θύματος βάσει των στοιχείων που τον τοποθετούν σε διάφορες τοποθεσίες και διάφορες χρονικές στιγμές γύρω από τον χώρο του εγκλήματος και, πάντως, στην οικία του, περί ώρα 21:00 της 8ης Δεκεμβρίου 2016''. Όμως σύμφωνα με την αναγνωσθείσα κατάθεση του ιατροδικαστή Ν. Κ. που δόθηκε ενώπιον του Πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου, ο ίδιος είναι ''φειδωλός πολύ'' στον ακριβή προσδιορισμό χρόνου θανάτου καθόσον ο χρόνος θανάτου προσδιορίζεται πολύ δύσκολα καθώς εξαρτάται από πολλούς παράγοντες και πάντα με απόκλιση 4-6 ωρών, ενώ σε κάθε περίπτωση, απόλυτη ακρίβεια για την ώρα θανάτου, η οποία προσδιορίζεται με βάση επιστημονικούς πίνακες, σε συνδυασμό με την πτωματική ακαμψία, που διαπιστώνει ο ιατροδικαστής, μπορεί να επιτευχθεί μόνο με αναλύσεις σε ορισμένα συστατικά του αίματος και σε ειδικά εργαστήρια της Αμερικής (σελ. 124 της πρωτόδικης απόφασης), που στην προκειμένη περίπτωση δεν έγινε. Από τα παραπάνω συνάγεται ότι το δευτεροβάθμιο δικαστήριο με την παραπάνω παραδοχή του δεν έλαβε υπόψη το συνολικό περιεχόμενο της προαναφερθείσας κατάθεσης του ιατροδικαστή Ν. Κ., με ασαφή δε αιτιολογία καταλήγει στο παραπάνω συμπέρασμα ότι δηλαδή είναι αδύνατον να προκύψει με βεβαιότητα η εμπλοκή του κατηγορουμένου στο θάνατο του θύματος βάσει των στοιχείων που τον τοποθετούν σε διάφορες τοποθεσίες και διάφορες χρονικές στιγμές γύρω από τον χώρο του εγκλήματος και, πάντως, στην οικία του, περί ώρα 21:00 της 8ης Δεκεμβρίου 2016. Περαιτέρω η προσβαλλόμενη διαλαμβάνει :''Από το βίντεο που εξετάστηκε (κάμερα 2, φωτοβολταικού πάρκου), φαίνεται να περνούν στις 8 Δεκεμβρίου 2016, ώρα20:26, από διασταύρωση, με κατεύθυνση τον τόπο του εγκλήματος, δύο (2) οχήματα, που μοιάζουν μεν με αυτά του κατηγορούμενου και του θύματος, ωστόσο δεν διακρίνονται οι πινακίδες των οχημάτων και οι οδηγοί, ώστε να μπορεί να εξαχθεί ασφαλές συμπέρασμα σχετικά με την ταυτότητα των δύο οδηγών''. Οι παραδοχές όμως αυτές της προσβαλλόμενης είναι ελλιπείς καθόσον δεν αιτιολογούν επαρκώς τη μη συναξιολόγηση των παρακάτω αποδεικτικών στοιχείων : α) της από 9-12-2016 ένορκης κατάθεση της Α. Α., μητέρας του κατηγορουμένου, ενώπιον του Αστυνόμου της Υ.Α. Καλαμάτας καθώς και της από 03-12-2018 ένορκης κατάθεσή της ενώπιον της Ανακρίτριας Κυπαρισσίας, οι οποίες νομίμως αναγνώσθηκαν, στις οποίες αναφέρει ότι στις 8-12-2016 λίγη ώρα μετά τις 16:30 και μετά από διαπληκτισμό του γιου της με την νύφη της, η τελευταία έφυγε με το μπλε αυτοκίνητο και μετά έφυγε και ο γιος της με τη κλούβα, β) της ένορκης κατάθεσης του μάρτυρα Α. Κ., σύμφωνα με την οποία είδε τα δύο αυτοκίνητα, του κατηγορουμένου και του θύματος, συναντήθηκαν στο δρόμο, εκείνος κατεβαίνοντας να πάει στο γραφείο του, και ο κατηγορούμενος με το θύμα πήγαιναν στο κτήμα να ταΐσουν τα ζώα τους περίπου στις πέντε ώρα, γ) της ένορκης κατάθεσης του Δ. Π. του Χ., ιδιοκτήτη του πρατηρίου βενζίνης, σύμφωνα με την οποία ο κατηγορούμενος και η σύζυγος του σταμάτησαν στο πρατήριο του και έβαλαν βενζίνη στα αυτοκίνητά τους στις 8-12-2016, ότι πλήρωσε η Γ. και ότι τις αποδείξεις τις έδωσε στον Τ., δ) των αποδείξεων πληρωμής της βενζίνης, με ημερομηνία έκδοσης 8-12-2016 και ώρα έκδοσης 17:52:37 και 17:53:03 και της από 10-12-2016 έκθεσης αυτοψίας και κατάσχεσης και ειδικότερα την φωτογραφία 12 σε συνδυασμό με τις ενσωματωμένες στην έκθεση αυτοψίας προαναφερθείσες αποδείξεις πληρωμής της βενζίνης, τις οποίες ο ανωτέρω ιδιοκτήτης πρατηρίου βενζίνης τις είχε δώσει στον κατηγορούμενο και οι οποίες βρέθηκαν στο σημείο του εγκλήματος της ανθρωποκτονίας, ε) της απολογίας του κατηγορουμένου, σύμφωνα με την οποία πριν επιστρέψει στην οικία του, περί ώρα 8.30 - 09.00 (δεν προσδιορίζει ο ίδιος επακριβώς) "Πήγα για να δω για την γεννήτρια γιατί, όταν έφυγα με την γυναίκα μου δεν θυμόμουν γιατί στο από κάτω από το κτήμα έχω την γεννήτρια και ένα και φώτα προβολέα για τα ζωντανά που πάμε και τα ταΐζαμε.... Μήπως δούλευε η γεννήτρια και την ξεχάσαμε γιατί συζητάγαμε στο δρόμο. Κλειδώσαμε και φύγαμε'', και επομένως παραδέχεται τη διέλευσή του από το σημείο, όπου περί ώρα 20:26 σύμφωνα με το βιντεοληπτικό υλικό από κύκλωμα εικονοσκόπισης και καταγραφής φωτοβολταϊκού πάρκου, που βρίσκεται στους Γαργαλιάνους σε απόσταση 400 μ από το κτήμα εκτροφής οικόσιτων ζώων του κατηγορουμένου και σε απόσταση 2.100μ. από το χώρο που διαπράχθηκε η ανθρωποκτονία, απεικονίζονται τα οχήματα που οδηγούσε ο κατηγορούμενος και η σύζυγος του να διέρχονται από το πάρκο το ένα πίσω από το άλλο και είναι η τελευταία φορά που αυτή εθεάθη ζωντανή. Τέλος οι παραδοχές της προσβαλλόμενης ''...Δεν εντοπίστηκε το όπλο με το οποίο δολοφονήθηκε το θύμα. Από τη εξέταση των όπλων του κατηγορουμένου δεν προέκυψε κάποιο στοιχείο τέτοιο που να συνδέει τα όπλα με το έγκλημα. Τέλος, ναι μεν από την με αριθ. Πρωτ. ...-2022 Έκθεση Εργαστηριακής Πραγματογνωμοσύνης της Δ/νσης Εγκληματολογικών Ερευνών (Τμήμα Χημικών & Φυσικών Εξετάσεων-Εργαστήριο Ηλεκτρονικής Μικροσκοπίας) προκύπτει ανεύρεση πυρίτιδας τόσο πάνω στον κατηγορούμενο όσο και στα ενδύματά του, πλην όμως, όπως προέκυψε από την ακροαματική διαδικασία, ο κατηγορούμενος είναι κυνηγός και, κατά συνέπεια, η ανεύρεση πυρίτιδας τόσο στο σώμα του όσο και στα ρούχα του φαντάζει εύλογη. Σε κάθε περίπτωση, με την τοποθέτηση όλων των εξετασθέντων αντικειμένων (ρούχων και δείγματος από το σώμα του κατηγορουμένου), όχι σε χωριστές συσκευασίες, αλλά ομού είναι πολύ πιθανόν να διευκόλυνε την μεταφορά πυρίτιδας από αντικείμενα στα οποία αυτή προϋπήρχε και στα υπόλοιπα'', είναι ελλιπείς και δεν αιτιολογούνται επαρκώς μη λαμβάνοντας υπόψη και μη συναξιολογώντας τα εξής αποδεικτικά στοιχεία : α) το συνολικό περιεχόμενο της με αρ. πρωτ. ...-2016 έκθεσης εργαστηριακής πραγματογνωμοσύνης της Δ/νσης Εγκληματολογικών Ερευνών Τμήματος Εργαστηρίων Πυροβόλων Όπλων και Ιχνών Εργαλείων/2ο, σύμφωνα με την οποία η τάπα (διαχωριστήρας), που αφαιρέθηκε από το τραύμα στο κρανίο της θανούσης, αποτελεί υλικό (διαχωριστήρα) γόμωσης κυνηγετικών φυσιγγίων, διαμετρήματος GAUGE 12 τέτοια δε φυσίγγια βάλλονται κυρίως από λειόκαννα κυνηγετικά όπλα, όπως τα εξετασθέντα τέσσερα (4) λειόκαννα κυνηγετικά όπλα ιδίου διαμετρήματος, που βρέθηκαν στην κατοχή του κατηγορουμένου και κατασχέθηκαν, β) το συνολικό περιεχόμενο της με αριθ. Πρωτ. ...-2022 Έκθεσης Εργαστηριακής Πραγματογνωμοσύνης της Δ/νσης Εγκληματολογικών Ερευνών (Τμήμα Χημικών & Φυσικών Εξετάσεων-Εργαστήριο Ηλεκτρονικής Μικροσκοπίας), στην οποία, μεταξύ άλλων αναφέρεται ότι: I. Όλα τα ενδύματα-υποδήματα ήταν συσκευασμένα στην ίδια πλαστική συσκευασία, II. Τα δείγματα από τα χέρια και τα αυτιά ήταν συσκευασμένα στην ίδια πλαστική συσκευασία, στα συμπεράσματα δε της ιδίας ως άνω έκθεσης και ειδικότερα στο κεφάλαιο Η.- με τον τίτλο ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ, αναφέρονται τα ακόλουθα: "Ο αριθμός και το είδος των σωματιδίων (παράγραφος Ζ) που ανευρέθηκαν στα δείγματα από τα χέρια και τα αυτιά του Π. Α. του Δ., συνάδουν με τις εκδοχές αυτός να πυροβόλησε ή να χειρίστηκε πυροβόλο όπλο ή να βρέθηκε σε γειτνίαση με όπλο τη στιγμή που εκπυρσοκρότησε ή να ήλθε σε επαφή με επιφάνεια επί της οποίας υπήρχαν κατάλοιπα πυροβολισμού. Η πιθανότητα επιμόλυνσης θεωρείται αμελητέα. Ο αριθμός και το είδος των σωματιδίων (παράγραφος Ζ) που ανευρέθηκαν στα δείγματα από τα ενδύματα (Α) και (Β) συνάδουν με τις εκδοχές αυτά να βρέθηκαν σε γειτνίαση με όπλο τη στιγμή που εκπυρσοκρότησε ή να ήλθαν σε επαφή με επιφάνεια επί της οποίας υπήρχαν κατάλοιπα πυροβολισμού. Η πιθανότητα επιμόλυνσης θεωρείται αμελητέα'', γ) την ενώπιον του Δικαστηρίου κατάθεση του μάρτυρα Γ. Κ., κουμπάρου του κατηγορουμένου, ο οποίος σε απάντηση ερώτησης του Δικαστηρίου, αν ο κατηγορούμενος κυνηγούσε γουρούνια ή μόνο πουλιά, είπε, κατά πιστή μεταφορά: ''Ποτέ. Εγώ του είχα πει να έρθει μαζί μου, ποτέ δεν είχε για όλα κυνήγια, μόνο πουλιά. Και είχε να πάει και χρόνια κιόλας. Τα φυσίγγια τα πιο πολλά σε εμένα τα έδινε'', ήτοι στοιχεία που δεν συναξιολόγησε η προσβαλλόμενη απόφαση αφού από αυτά συνάγεται ότι στα ρούχα του κατηγορουμένου, που παρέδωσε στους αστυνομικούς μετά την τέλεση της ανθρωποκτονίας και φορούσε στις 8-12-2016 καθώς και σε διάφορα μέρη του κεφαλιού του, βρέθηκε ποσότητα πυρίτιδας, που δεν δικαιολογείται από άλλη δραστηριότητά του αφού αυτός ήταν μεν κυνηγός, πλην όμως για μεγάλο χρονικό διάστημα πριν την ημεροχρονολογία τέλεσης της πράξεως που του αποδίδεται δεν είχε πάει για κυνήγι.
Ακολούθως τούτων, εφ' όσον στην προσβαλλομένη απόφαση, σε σχέση με το αδίκημα της ανθρωποκτονίας με πρόθεση σε ήρεμη ψυχική κατάσταση, για το οποίο ο κατηγορούμενος κηρύχθηκε αθώος, υπάρχουν λογικά κενά, ασάφειες και επιλεκτικές αιτιολογίες, που περιλαμβάνονται στον συνδυασμό του σκεπτικού με το διατακτικό της προσβαλλομένης και ανάγονται στα στοιχεία και την ταυτότητα του εν λόγω κριθέντος εγκλήματος, ήτοι έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας, είναι βάσιμος ο από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' ΚΠΔ λόγος της ένδικης αιτήσεως αναιρέσεως και πρέπει κατά παραδοχή του, να γίνει δεκτή η κρινόμενη αίτηση της Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, να αναιρεθεί η προσβαλλομένη απόφαση, κατά το σκέλος αυτής που έκρινε επί του ως άνω αδικήματος, και να παραπεμφθεί η υπόθεση για νέα συζήτηση, στο ίδιο Δικαστήριο, που θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές, εκτός από εκείνους που δίκασαν προηγουμένως (άρθρο 519 ΚΠΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

-Αναιρεί την απόφαση με αριθ. 29, 38/2024 του Μικτού Ορκωτού Εφετείου Καλαμάτας και μόνον κατά το μέρος που αφορά το αδίκημα της ανθρωποκτονίας με πρόθεση σε ήρεμη ψυχική κατάσταση.

-Παραπέμπει την υπόθεση, κατά το μέρος που αναιρέθηκε, για νέα συζήτηση στο ίδιο Δικαστήριο, το οποίο θα συγκροτηθεί από άλλους Δικαστές, εκτός από εκείνους, που δίκασαν προηγουμένως.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 30 Ιουνίου 2025.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ και τούτης αποχωρήσασας από την υπηρεσία η αρχαιότερη της συνθέσεως Αρεοπαγίτης

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 15 Σεπτεμβρίου 2025.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

<< Επιστροφή