ΑΡΕΙΟΣ ΠΑΓΟΣ - ΑΠΟΦΑΣΗ 1170/2025 (ΠΟΙΝΙΚΕΣ - Ζ)
print
Τίτλος:
ΑΡΕΙΟΣ ΠΑΓΟΣ - ΑΠΟΦΑΣΗ 1170/2025 (ΠΟΙΝΙΚΕΣ - Ζ)
ΑΡΕΙΟΣ ΠΑΓΟΣ - ΑΠΟΦΑΣΗ 1170/2025 (ΠΟΙΝΙΚΕΣ - Ζ)
Αυτόματη μετάφραση - Automatic translation (Google translate)

Σύνδεσμος απόφασης


<< Επιστροφή

Απόφαση 1170 / 2025    (Ζ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)

ΑΡΙΘΜΟΣ 1170/2025

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Ζ' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ - ΣΕ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Αγάπη Τζουλιαδάκη Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Κωνσταντίνα Νάκου, Σπυρίδωνα Κουτσοχρήστο, Μαρία Γιαννακοπούλου και Διονυσία Νίκα - Εισηγήτρια, Αρεοπαγίτες.

Με την παρουσία και της Αντεισαγγελέως του Αρείου Πάγου Ελένης Σκεπαρνιά (γιατί κωλύεται η Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Σ. Τ.

Συνήλθε σε Συμβούλιο στο Κατάστημά του στις 17 Σεπτεμβρίου 2025, προκειμένου να αποφανθεί για την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου (επ.) S. (ον.) B. του S., κατοίκου ..., οδός ... και ήδη κρατούμενου στο Σωφρονιστικό Κ.Κ. Τρικάλων ή Κορυδαλλού, ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τη δικηγόρο, Ελένη Χριστοδουλίδη, η οποία διορίστηκε δικηγόρος του με την υπ' αριθμ. 743/2025 απόφαση του Πρωτοδικείου Αθηνών, για αναίρεση της υπ'αριθμ. 689/2025 απόφασης του Ζ' Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Αθηνών.

Το Ζ' Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων Αθηνών, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων-κατηγορούμενος ζητεί τώρα την αναίρεση της απόφασης αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 4-3-2025 αίτησή του, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό ...

Έπειτα η Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Ελένη Σκεπαρνιά εισήγαγε για κρίση στο Συμβούλιο τη σχετική δικογραφία με την υπ' αριθμ. πρωτ. 113/13-5-2025 πρόταση του Αντεισαγγελέως του Αρείου Πάγου Ευάγγελου Μπακέλα στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα:

"Εισάγω, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 512 παρ. 1 α' και 476 παρ. 1 ΚΠΔ τη με αριθμό EM: 132/2025 αίτηση του B. S. του S., ... και ήδη κρατούμενου στο Σωφρονιστικό Κατάστημα Τρικάλων, για αναίρεση της με αριθμό 689/19-2-2025 απόφασης του Ζ' Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Αθηνών και εκθέτω τα ακόλουθα:

Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 148 έως 153, 474 παρ. 4, 476 παρ. 1, 510 παρ.1 και 512 παρ.1 του ΚΠΔ προκύπτει, ότι για το κύρος και, κατ' ακολουθία, το παραδεκτό της αίτησης αναίρεσης κατ' απόφασης πρέπει στη δήλωση άσκησής της να περιέχονται κατά τρόπο σαφή και ορισμένο οι λόγοι, για τους οποίους ασκείται. Αν δεν περιέχεται σ' αυτή ένας τουλάχιστον ορισμένος λόγος αναίρεσης, από τους αναφερόμενους περιοριστικά στο άρθρο 510 του ΚΠΔ, η αίτηση είναι απαράδεκτη και, ως τέτοια, απορρίπτεται (άρθρο 512, 476 ΚΠΔ). Απλή παράθεση του κειμένου της σχετικής διάταξης, που προβλέπει το λόγο αναίρεσης, χωρίς αναφορά των περιστατικών που θεμελιώνουν την επικαλούμενη πλημμέλεια, δεν αρκεί. Ούτε μπορεί ο αορίστως διατυπούμενος στην έκθεση αναίρεσης λόγος να συμπληρωθεί με παραπομπή σε άλλα έγγραφα ή με την άσκηση πρόσθετων λόγων, οι οποίοι προϋποθέτουν, σύμφωνα με το άρθρο 509 παρ. 2 του ΚΠΔ, την ύπαρξη παραδεκτής αίτησης αναίρεσης (Ολ.ΑΠ 2/2002,ΑΠ 1343/2023, Α.Π. 1512/2023, Α.Π. 791/2023, ΑΠ 474/2019).

Περαιτέρω, κατά τις προαναφερθείσες διατάξεις των άρθρων 476 παρ.1 και 513 παρ.1 εδ. α' Κ.Π.Δ., όταν υπάρχει περίπτωση απαραδέκτου, όπως συμβαίνει, όταν δεν τηρηθούν οι διατυπώσεις που ορίζονται στο νόμο για την άσκηση της αναιρέσεως (ήτοι, μεταξύ άλλων, δεν περιλαμβάνεται σ' αυτήν τουλάχιστον ένας σαφής και ορισμένος λόγος), το δικαστικό συμβούλιο ή το δικαστήριο (ως συμβούλιο), που είναι αρμόδιο να κρίνει σχετικά, ύστερα από πρόταση του εισαγγελέα και αφού ακούσει τους διαδίκους που (τυχόν θα) εμφανιστούν, μετά από προηγούμενη ειδοποίηση του αναιρεσείοντος ή του αντικλήτου του από τον εισαγγελέα 24 ώρες πριν από την εισαγωγή της υποθέσεως, απορρίπτει ως απαράδεκτο το ένδικο μέσο και καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα. Οι επιβαλλόμενες ως άνω διατυπώσεις από τον Έλληνα νομοθέτη για το παραδεκτό της ασκήσεως του ενδίκου μέσου της αναιρέσεως, διασφαλίζουν την ασφάλεια δικαίου και την ορθή λειτουργία της Δικαιοσύνης και κατ' ουδέν παρεμποδίζουν την ελεύθερη πρόσβαση στο δικαστήριο, με συνακόλουθο αποτέλεσμα να μην παραβιάζεται το άρθρο 6 παρ. 1 της ΕΣΔΑ και τα άρθρα 20 παρ. 1 και 25 παρ. 1 εδ. β' του Συντάγματος. Και τούτο διότι το δικαίωμα πρόσβασης στο δικαστήριο δεν είναι απόλυτο, αλλά υπόκειται σε περιορισμούς, ιδίως όσον αφορά τις προϋποθέσεις του παραδεκτού του ενδίκου μέσου, αφού απαιτείται από τη φύση του η ρύθμιση του από το κράτος, το οποίο έχει τη διακριτική ευχέρεια, αρκεί μόνον οι τιθέμενοι περιορισμοί και προϋποθέσεις να μην περιορίζουν την πρόσβαση του διαδίκου κατά τέτοιο τρόπο ή σε τέτοιο βαθμό ώστε το δικαίωμα της προσφυγής στο δικαστήριο να πλήττεται στον ίδιο τον πυρήνα του (ΟλΑΠ 2/2008), πράγμα που δεν συμβαίνει με τους προαναφερθέντες περιορισμούς, οι οποίοι είναι σύμφωνοι προς την ανωτέρω διάταξη του άρθρου 6 της ΕΣΔΑ, εφόσον δικαιολογούνται από την εύλογη σχέση αναλογικότητας, που πρέπει να υπάρχει μεταξύ των χρησιμοποιουμένων μέσων και των επιδιωκόμενων σκοπών (ΑΠ 1343/2023, ΑΠ 264/2023, ΑΠ 667/2021, ΑΠ 752/2020, ΑΠ 421/2019, ΑΠ 393/2016, ΑΠ 948/2015, ΑΠ 220/2015, ΑΠ 572/2012, ΑΠ 531/2012, ΑΠ 23/2010).

Στην προκείμενη περίπτωση, με την κρινόμενη αίτηση που ασκήθηκε για λογαριασμό του αναιρεσείοντα από την από τη συνήγορο που παρέστη στη συζήτηση κατά την οποία εκδόθηκε καταδικαστική απόφαση, δικηγόρο Αθηνών Αποστολία Νικητοπούλου, ο αναιρεσείων ζητεί την αναίρεση της με αριθμό 689/19-2-2025 απόφασης του Ζ' Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Αθηνών, με την οποία απορρίφθηκε ως απαράδεκτη λόγω εκπρόθεσμης άσκησή της, η με αριθμό 298/19-4-2024 έφεσή του κατά της με αριθμό 2634/6-11-2023 απόφασης του Α' Μονομελούς Εφετείου Κακουργημάτων Αθηνών, με την οποία αυτός καταδικάσθηκε σε συνολική ποινή κάθειρξης οκτώ (8) ετών και έξι (6) μηνών για τις αξιόποινες πράξεις της διακίνησης ναρκωτικών ουσιών (αγορά, κατοχή) και της παράνομης οπλοφορίας. Από την επισκόπηση του περιεχομένου της σχετικής έκθεσης αναίρεσης, που συντάχθηκε ενώπιον της Γραμματέα του Εφετείου Αθηνών (αριθμός ΕΜ: 132/2025), δεν προκύπτει επίκληση συγκεκριμένου λόγου αναίρεσης. Ειδικότερα, ο αναιρεσείων στη χειρόγραφη αίτηση (η οποία είναι συνημμένη στην παραπάνω ΕΜ: 132/4-3-2025 τυπική έκθεση αναίρεσης, στην οποία αναφέρεται ότι ασκεί αναίρεση κατά της παραπάνω απόφασης "για όσους λόγους επικαλεστεί προσθέτως, αλλά και για τους παρακάτω νόμιμους και βάσιμους") εκθέτει, κατά πιστή μεταφορά, τα εξής: "ΛΟΓΟΣ ΑΝΑΙΡΕΣΗΣ 510 ΚΠΔ άρθρο Η', απόρριψη της έφεσης ως απαράδεκτης καθώς δεν ήταν εκπρόθεσμη" Με τη γενική, όμως, αυτή αναφορά, είτε στη χειρόγραφη αίτηση, είτε στη συνταχθείσα με αριθμό ΕΜ: 132/4-3-2025 έκθεση αναίρεσης, χωρίς την έκθεση συγκεκριμένων περιστατικών τα οποία να συνιστούν ελλείψεις ή πλημμέλειες της προσβαλλόμενης απόφασης, ώστε να μπορεί να υπαχθεί στην επικαλούμενη περίπτωση Η' του άρθρου 510 παρ. 1 ΚΠΔ, η υπό κρίση αίτηση αναίρεσης είναι προδήλως αόριστη και για το λόγο αυτό απαράδεκτη. Συνακόλουθα η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης πρέπει να απορριφθεί, ως απαράδεκτη και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα της ποινικής διαδικασίας, τα οποία ανέρχονται σε οκτακόσια (800) ευρώ (άρθρο 578 παρ.1, σε συνδυασμό με άρθρο 577 παρ.2α ΚΠΔ, όπως αντικαταστάθηκαν με άρθρα 115 και 114 Ν. 5090/2024, αντίστοιχα).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ ΠΡΟΤΕΙΝΩ

-Να απορριφθεί η με αριθμό αίτηση του B. S. του S., ... και ήδη κρατούμενου στο Σωφρονιστικό Κατάστημα Τρικάλων, για αναίρεση της με αριθμό 689/19-2-2025 απόφασης του Ζ' Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Αθηνών.

-Να καταδικασθεί ο αναιρεσείων B. S. του S. στα δικαστικά έξοδα της ποινικής διαδικασίας, που ανέρχονται σε οχτακόσια (800) ευρώ.

Ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Ευάγγελος Ηλ. Μπακέλας".

Αφού άκουσε την Αντεισαγγελέα, που αναφέρθηκε στην παραπάνω εισαγγελική πρόταση και την διορισθείσα δικηγόρο του αναιρεσείοντος.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Εισάγεται ενώπιον του Δικαστηρίου του Αρείου Πάγου, η από 4/3/2025 και με αριθμ. ΕΜ 132/2025 αίτηση του B. (ον) S. (επ), κατοίκου ... (οδός ...) και ήδη κρατουμένου στο Σ.Κ Τρικάλων για αναίρεση της με αριθμό Ζ ΤΕΚ 689/2025 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Αθηνών, η οποία ασκήθηκε από την συνήγορο του αναιρεσείοντος που παρέστη ενώπιον του ανωτέρω δικαστηρίου Αποστολία Νικητοπούλου, με δήλωση της ενώπιον του γραμματέως του Δικαστηρίου που εξέδωσε την απόφαση αυτή, με την οποία απορρίφθηκε ως απαράδεκτη λόγω εκπροθέσμου, η από 5/4/2024 και με αριθμό 298/19.4.2025 έφεσή του κατά της υπ'αριθμ. Α ΜΕΚ 2634/2023 αποφάσεως του Α' Μονομελούς Εφετείου Κακουργημάτων Αθηνών. Η ανωτέρω αίτηση αναίρεσης ασκήθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα και πρέπει να ερευνηθεί ως προς το παραδεκτό και το βάσιμο των λόγων της.

Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 148 έως 153, 473§2, 474§4, 476§1, 510§1 και 512§1 του ΚΠοινΔ προκύπτει ότι, για το κύρος και, κατ' ακολουθία, το παραδεκτό της αιτήσεως αναιρέσεως κατά αποφάσεως πρέπει στη δήλωση ασκήσεώς της και στην έκθεση που συντάσσεται από τον αρμόδιο δικαστικό γραμματέα ή επί κρατουμένου αναιρεσείοντος, από τον Διευθυντή των φυλακών, να περιέχονται, κατά τρόπο σαφή και ορισμένο ο λόγος ή οι λόγοι για τους οποίους ασκείται. Αν δεν περιέχεται σ' αυτήν ένας τουλάχιστον ορισμένος λόγος αναιρέσεως, από τους αναφερόμενους περιοριστικά στο άρθρο 510§1 του ΚΠοινΔ λόγους, η αίτηση αναίρεσης είναι απαράδεκτη και ως τέτοια απορρίπτεται (άρθρο 512 § 1 εδ. α` ΚΠΔ) κατά την προβλεπόμενη στο άρθρο 476 §1 ΚΠΔ διαδικασία (ΟλΑΠ 19/2001, ΑΠ 579/2023, ΑΠ 262/2020, ΑΠ 299/2023). Απλή παράθεση του κειμένου της διάταξης που προβλέπει τον λόγο αναίρεσης, χωρίς αναφορά των περιστατικών που θεμελιώνουν την επικαλούμενη νομική πλημμέλεια δεν αρκεί. Ούτε μπορεί ο αορίστως διατυπούμενος στην έκθεση αναιρέσεως λόγος να συμπληρωθεί με παραπομπή σε άλλα, εκτός της εκθέσεως αναιρέσεως, έγγραφα ή με το υποβαλλόμενο μετά τη συζήτηση αυτής υπόμνημα, ή με την άσκηση πρόσθετων λόγων αναίρεσης, αφού και αυτοί προϋποθέτουν, σύμφωνα με το άρθρο 509 ΚΠΔ, την ύπαρξη παραδεκτής αιτήσεως αναιρέσεως (ΟλΑΠ 2/2002, ΑΠ 1343/2023, ΑΠ 1512/2023, ΑΠ 791/2023, ΑΠ 579/2023, ΑΠ 299/2023, ΑΠ 69/2019), έστω και αν πρόκειται για λόγους που λαμβάνονται αυτεπαγγέλτως υπόψη, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 511 ΚΠοινΔ, αφού και η αυτεπάγγελτη αυτών έρευνα, προϋποθέτει παραδεκτή αίτηση αναίρεσης ΑΠ 579/2023, ΑΠ 299/2023, ΑΠ 408/2020).

Στην προκειμένη περίπτωση με την υπ` αριθμ. Ζ ΤΕΚ 689/2025 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Αθηνών, απορρίφθηκε ως απαράδεκτη λόγω εκπροθέσμης, η από 5/4/2024 και με αριθμό 298/19.4.2025 έφεσή του ανωτέρω κατά της υπ'αριθμ. Α ΜΕΚ 2634/2023 αποφάσεως του Α' Μονομελούς Εφετείου Κακουργημάτων Αθηνών με την οποία καταδικάστηκε σε συνολική ποινή κάθειρξης οκτώ (8) ετών και έξι(6) μηνών για τις αξιόποινες πράξεις της διακίνησης ναρκωτικών ουσιών (αγορά, κατοχή) και της παράνομης οπλοφορίας.
Κατά της αποφάσεως αυτής, η οποία καταχωρίσθηκε καθαρογεγραμμένη στο ειδικό βιβλίο στις 16/4/2025 με αριθμό 573/2025 ο αναιρεσείων άσκησε την Ε.Μ 132/2025 από 4/3/2025 αίτηση αναίρεσης, στην οποία (τυπική έκθεση) δηλώνει ότι ασκεί αναίρεση κατά της παραπάνω απόφασης "για όσους λόγους επικαλεσθεί προσθέτως αλλά και για παρακάτω νόμιμους και βάσιμους) στη δε χειρόγραφη αίτηση (η οποία είναι συνημμένη στην παραπάνω Ε.Μ 132/2025 τυπική έκθεση αναίρεσης εκθέτει κατά πιστή μεταφορά τα εξής: "ΛΟΓΟΣ ΑΝΑΙΡΕΣΗΣ 510 ΚΠΔ, ΑΡΘΡΟ Η', απόρριψη της έφεσης ως απαράδεκτης καθώς δεν ήταν εκπρόθεσμη". Από το παραπάνω περιεχόμενο της κρινόμενης αιτήσεως αναιρέσεως, (τυπικής και συνημμένης χειρόγραφης) προκύπτει ότι δεν περιέχεται σ`αυτήν κανένας λόγος αναιρέσεως από τους αναφερόμενους περιοριστικά στο άρθρο 510 του ΚΠΔ, ούτε διατυπώνεται κάποια αναιρετικώς ελεγχόμενη πλημμέλεια της προσβαλλόμενης αποφάσεως, ούτε περιέχεται αίτημα εξαφάνισης της προσβαλλόμενης αποφάσεως ως αποτέλεσμα αποδοχής κάποιου λόγου αναιρέσεως, ο οποίος να διατυπώνεται, έστω και με απλή επανάληψη του κειμένου της οικείας νομικής διάταξης και γενικά δεν διαλαμβάνονται στην έκθεση περιστατικά πρόσφορα να στοιχειοθετήσουν κάποιον από τους προβλεπόμενους στο άρθρο 510 παρ. 1 ΚΠΔ λόγους αναιρέσεως. Κατά συνέπεια, και δεδομένου ότι η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης δεν περιέχει κανένα ορισμένο λόγο αναιρέσεως από τους αναφερόμενους περιοριστικά στο άρθρο 510 ΚΠΔ, πρέπει, σύμφωνα με τα αναφερόμενα στη μείζονα σκέψη να απορριφθεί ως απαράδεκτη, (αρ. 476 παρ. 1 και 512 παρ. 1 του ΚΠοινΔ) και να καταδικαστεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα της ποινικής διαδικασίας (αρθρ. 578 παρ.1 ΚΠοινΔ) κατά τα οριζόμενα στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 4/3/2025 και με αριθμό ΕΜ 132/2025 αίτηση του B. (ον) S. (επ), κατοίκου ... (...) και ήδη κρατουμένου στο Σ.Κ Τρικάλων για αναίρεση της με αριθμό Ζ ΤΕΚ 689/2025 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Αθηνών.

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα της ποινικής διαδικασίας, τα οποία ανέρχονται σε οκτακόσια (800) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 23 Σεπτεμβρίου 2025.

Και Εκδόθηκε στην Αθήνα στις 24 Σεπτεμβρίου 2025

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

<< Επιστροφή