<< Επιστροφή

Αριθμός 1176/2025

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Ε' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ-(ΩΣ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ)

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Παναγιώτη Λυμπερόπουλο, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Παρασκευή Τσούμαρη-Εισηγήτρια, Αγαθή Δερέ, Παναγιώτα Γκουδή-Νινέ και Σπυριδούλα Λιάτη, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε ως συμβούλιο σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριο του στις 19 και 26 Σεπτεμβρίου 2025, με την παρουσία των Αντεισαγγελέων του Αρείου Πάγου Νικόλαου Νικολάου και Μαρίας Τρουπή, αντίστοιχα (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και του Γραμματέως Χ. Α., για να δικάσει την έφεση του εκκαλούντος-εκζητουμένου U. G. του H. και της A., που γεννήθηκε στις .../1981 στο ERGANI Τουρκίας, υπηκόου Τουρκίας, κατοίκου ..., και ήδη κρατούμενου στο Σωφρονιστικό κατάστημα Διαβατών Θεσσαλονίκης, που εμφανίστηκε με το δικηγόρο υπερασπίσεως του Θεόδωρο Καραγιάννη, κατά της απόφασης του Συμβουλίου Εφετών Θεσσαλονίκης με αριθμό 231/2025. Το Συμβούλιο Εφετών Θεσσαλονίκης με την ως άνω απόφασή του γνωμοδότησε υπέρ της εκδόσεως του ανωτέρω στις Δικαστικές Αρχές της Τουρκίας.

Κατά της αποφάσεως αυτής ο εκζητούμενος και τώρα εκκαλών, άσκησε την από 22 Απριλίου 2025 και με αριθμό 5/2025 έφεση, για τους λόγους που αναφέρονται σ' αυτήν, η οποία συντάχθηκε ενώπιον της Γραμματέως του Τμήματος Βουλευμάτων του Εφετείου Θεσσαλονίκης Ε. Μ. και καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό ...

Προκειμένης συζητήσεως

Αφού άκουσε τον εκζητούμενο και τον δικηγόρο υπερασπίσεώς του, που με προφορική ανάπτυξη ζήτησαν όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα ο οποίος πρότεινε να απορριφθεί η έφεση του εκκαλούντος εκζητουμένου και να διατηρηθεί η κράτηση του μέχρι την παράδοση του στις Δικαστικές Αρχές της Δημοκρατίας της Τουρκίας.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Με τη διάταξη του άρθρου 451 παρ. 1 του ΚΠΔ ορίζεται ότι κατά της οριστικής απόφασης του συμβουλίου εφετών επιτρέπεται στον εκζητούμενο και στον εισαγγελέα εφετών να ασκήσει έφεση στον Άρειο Πάγο μέσα σε πέντε ημέρες από τη δημοσίευση της απόφασης στο ακροατήριο. Η έφεση ασκείται σύμφωνα με τις διατυπώσεις του άρθρου 474 και συντάσσεται έκθεση στην οποία πρέπει να διατυπώνονται και οι λόγοι για τους οποίους ασκείται το ένδικο μέσο.
Επομένως, η υπό κρίση με αρ. 5/2025 έφεση του G. U. του H. και της A., Τούρκου υπηκόου, κατοίκου επί της οδού ... και ήδη κρατουμένου στο Σωφρονιστικό Κατάστημα Διαβατών Θεσσαλονίκης, που ασκήθηκε με δήλωση του έχοντος ειδική πληρεξουσιότητα δικηγόρου του εκκαλούντος, ενώπιον του γραμματέα του Εφετείου Θεσσαλονίκης, κατά της υπ' αριθ. 231/15-4-2025 απόφασης του Συμβουλίου Εφετών Θεσσαλονίκης, με την οποία τούτο γνωμοδότησε υπέρ της έκδοσής του στην Τουρκία προκειμένου να δικαστεί για τα αδικήματα της παράνομης απόκτησης όπλων και πυρομαχικών ή παράνομης οπλοφορίας ή οπλοκατοχής, της απλής σωματικής βλάβης, της ανθρωποκτονίας εκ προθέσεως και της φθοράς ξένης ιδιοκτησίας, οι οποίες προβλέπονται και τιμωρούνται από το άρθρο 13/1 του υπ'αριθμ 6136 νόμου περί πυροβόλων όπλων , την 1η πρόταση του άρθρου 86/2 και τα άρθρα 81/1, 151/1 του υπ'αριθμ. 5237 Τουρκικού Ποινικού Κώδικα και οι οποίες είναι αξιόποινες και κατά την ελληνική ποινική νομοθεσία (παράβαση των άρθρων 299 παρ.1, 308, 378 του Π.Κ και άρθρο 1 παρ.1α,β,στ, 10 παρ.1 13α'εδ.β', 14 του ν. 2168/1993 ), ασκήθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα. Πρέπει, επομένως, αφού είναι παραδεκτή, να γίνει τυπικά δεκτή και να ερευνηθεί περαιτέρω κατ' ουσίαν.
Κατά το άρθρο 436 του ΚΠΔ, αν δεν υπάρχει σύμβαση οι όροι και η διαδικασία της έκδοσης αλλοδαπών εγκληματιών ρυθμίζονται από τις διατάξεις των επόμενων άρθρων (ήτοι των άρθρων 437-456 ΚΠΔ), οι οποίες εφαρμόζονται ακόμη και αν υπάρχει σύμβαση, αν δεν έρχονται σε αντίθεση με αυτή, καθώς και στα σημεία που δεν προβλέπει η σύμβαση. Τέτοια σύμβαση, την οποία έχουν κυρώσει η Ελλάδα στις 6-5-1961 με το Ν.4165/1961 και η Τουρκία στις 7-1-1960, είναι η από 13-12-1957 Ευρωπαϊκή Σύμβαση Εκδόσεως, που υπογράφηκε στο Παρίσι και διέπει το δίκαιο της έκδοσης μεταξύ των παραπάνω κρατών. Κατά δε το άρθρο14 αυτής: "1. Το παραδιδόμενον άτομον δεν θέλει διωχθή, δικασθή ή κρατηθή εις εκτέλεσιν ποινής ή μέτρου ασφαλείας, ούτε θέλει υποβληθή εις οιονδήποτε έτερον περιορισμόν της ατομικής αυτού ελευθερίας, δι' οιανδήποτε πράξιν προγενεστέραν της παραδόσεως, ετέραν εκείνης εφ' ης ερείδεται η έκδοσις, εξαιρέσει των κάτωθι περιπτώσεων: α) Οσάκις συναινεί εις τούτο το Μέρος, όπερ το παρέδωσε. Προς τούτο θέλει υποβληθή σχετική αίτησις, συνοδευομένη υπό των εν άρθρω 12 προβλεπομένων δικαιολογητικών, ως και δήλωσις του εκζητουμένου. Η τοιαύτη συναίνεσις θέλει παρασχεθή, οσάκις η παράβασις, δι ην αιτείται η έκδοσις, συνεπάγεται, καθ' εαυτήν, υποχρέωσιν εκδόσεως κατά τους όρους της παρούσης Συμβάσεως ...". Το τελευταίο αυτό άρθρο καθιερώνει την αρχή της ειδικότητας, σύμφωνα με την οποία η έκδοση γίνεται για έγκλημα ειδικώς οριζόμενο τόσο στην αίτηση όσο στην πράξη του Υπουργού Δικαιοσύνης που διατάσσει την έκδοση και όχι για άλλη πράξη, δηλαδή για πράξη διαφορετική από αυτήν που αναφέρεται στην αίτηση κατά τα συγκροτούντα την υπόσταση αυτής στοιχεία. Με την αρχή της ειδικότητας, που θεωρείται γενικά αναγνωρισμένος κανόνας του διεθνούς δικαίου και εφαρμόζεται σε κάθε περίπτωση εκδόσεως, περιορίζεται η κυριαρχική εξουσία του εκζητήσαντος κράτους και ειδικότερα το κράτος που ζητεί την έκδοση δεν μπορεί να διώξει τον εκζητούμενο για πράξεις προγενέστερες της παραδόσεως, άλλες από εκείνες για τις οποίες χορηγήθηκε η έκδοση, πλην ορισμένων εξαιρέσεων. Η αρχή της ειδικότητας θεμελιώνεται στην κυριαρχία του εκδίδοντος κράτους και συνδέεται με το συμφέρον του να μη διωχθεί το εκδιδόμενο πρόσωπο για πολιτικούς σκοπούς, επιδιώκει δηλαδή να αποκλείσει το ενδεχόμενο να τιμωρηθεί ο εκζητούμενος και για πολιτικά εγκλήματα. Αν το εκζητούν κράτος μπορούσε να διώξει τον εκδοθέντα και για πράξεις άλλες από εκείνες για τις οποίες εκδόθηκε, η καταστρατήγηση των περιορισμών της εκδόσεως και κυρίως της μη διώξεως για πολιτικά εγκλήματα θα ήταν ευχερής. Έτσι, εφόσον η έκδοση συντελείται σε εκτέλεση μιας συμφωνίας μεταξύ δύο τουλάχιστον κρατών, δεν μπορεί να παράγει έννομα αποτελέσματα πέραν εκείνων που έχουν συμφωνηθεί. Αλλά και πέραν αυτού η αρχή της ειδικότητας εξασφαλίζει την ορθή εφαρμογή των αρχών της διπλής εγκληματικότητας και της αμοιβαιότητας, σύμφωνα με τις οποίες η έκδοση επιτρέπεται μόνο για εκείνες τις πράξεις που είναι αξιόποινες και κατά το δίκαιο του εκδίδοντος κράτους. Διότι αλλιώς, αν δηλαδή το κράτος που πέτυχε την έκδοση μπορούσε να δικάζει ανεξέλεγκτα και για πράξεις μη καλυπτόμενες από την τελευταία, οι ανωτέρω αρχές θα μπορούσαν ευχερώς να περιγραφούν και να καταστούν γράμμα κενό περιεχομένου.

Εξάλλου, η υποχρέωση για εξειδίκευση, συγκεκριμενοποίηση και ακριβή καθορισμό της διωκόμενης πράξεως για την έκδοση θεμελιώνεται και από τις αυξημένης τυπικής ισχύος και έχουσες υπερνομοθετική ισχύ (άρθρο 28 παρ. 1 του Συντάγματος) διατάξεις της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για την προάσπιση των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και των Θεμελιωδών Ελευθεριών (Ε.Σ.Δ.Α.) και ειδικότερα με το άρθρο 6 παρ. 3 αυτής (δικαίωμα σε δίκαιη δίκη και ειδικότερα δικαίωμα του κατηγορουμένου να πληροφορηθεί με λεπτομέρεια την φύση και τον λόγο της εναντίον του κατηγορίας), καθώς και του άρθρου 14 παρ. 3 περ. α' του Διεθνούς Συμφώνου για τα ατομικά και πολιτικά δικαιώματα, που υιοθετήθηκε από την Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών στη Νέα Υόρκη στις 16-12-1966 και κυρώθηκε από την Ελλάδα με το ν. 2462/1997. Ακόμη, πρέπει να σημειωθεί ότι τα κράτη που έχουν κυρώσει τα ως άνω κείμενα, στο μέτρο που αυτοπεριορίζονται στην ποινική τους εξουσία, υποχρεούνται όχι μόνο να μην αγνοούν, αλλά και να εφαρμόζουν τις διατάξεις αυτές. Περαιτέρω, κατά το άρθρο 13 της ως άνω Συμβάσεως: "Εάν αι υπό του αιτούντος Μέρους κοινοποιηθείσαι πληροφορίαι, αποδεικνύονται ανεπαρκείς διά την λήψιν αποφάσεως, κατ' εφαρμογήν της παρούσης Συμβάσεως, υπό του Μέρους παρ' ου αιτείται η έκδοσις, το τελευταίον τούτο μέρος θέλει ζητήσει αναγκαιούσας συμπληρωματικάς πληροφορίας, δυνάμενον να καθορίση και προθεσμίαν διά την λήψιν των εν λόγω πληροφοριών". Τέλος, κατά τη διάταξη του άρθρου 444 ΚΠοινΔ, η οποία συμπορεύεται με την ανωτέρω διάταξη της ΕυρΣυμβΕκδ., "όταν υπάρχουν αμφιβολίες για την δυνατότητα να γίνει η έκδοση κατά τα άρθρα 437 και 438, ζητούνται επεξηγήσεις από το κράτος που κάνει την αίτηση για την έκδοση. Η έκδοση δεν μπορεί να διαταχθεί παρά μόνο όταν οι επεξηγήσεις είναι τέτοιου βαθμού ώστε να διαλύουν τις αμφιβολίες που έχουν γεννηθεί(ΑΠ 533/2015, ΑΠ 1328/2014). Στην προκείμενη περίπτωση από τα πρακτικά της εκκαλουμένης απόφασης, τα έγγραφα που υπάρχουν στη δικογραφία και όσα προφορικά εξέθεσε ο εκζητούμενος και ο πληρεξούσιος αυτού δικηγόρος ενώπιον του Συμβουλίου τούτου κατά την επ' ακροατηρίου διαδικασία και με το υποβληθέν υπόμνημά του, προκύπτουν τα ακόλουθα: Με το από 5.3.2025 αίτημα έκδοσης του 21ου Κακουργιοδικείου στην Σμύρνη (ΙΖΜΙR) Τουρκίας, το οποίο διαβιβάστηκε στο Συμβούλιο Εφετών Θεσσαλονίκης με το υπ' αριθμόν πρωτ. 1533/25/616806 από 20-03-2025 έγγραφο του τμήματος ΙΝΤΕRΡΟL της Διεύθυνσης Διεθνούς Αστυνομικής Συνεργασίας του Αρχηγείου Ελληνικής Αστυνομίας και το οποίο περαιτέρω διαβιβάστηκε στην Εισαγγελία Εφετών Θεσσαλονίκης με την υπ' αριθμ. πρωτ. 16608 ΦΕΑ 2363/23.03.2025 παραγγελία του Υπουργείου Δικαιοσύνης, με τα συνημμένα σε αυτό δικαιολογητικά στην ελληνική και τουρκική γλώσσα, ζητήθηκε η έκδοση στις αρμόδιες δικαστικές αρχές της Τουρκίας του υπηκόου Τουρκίας (επ.) G. (ον.)U. του H. και της A., που γεννήθηκε στις .../1981 στο ΕRGAΝΙ Τουρκίας, κατοίκου επί της οδού ..., καθόσον διώκεται με το υπ. αρ. 2024/655 D.Is& 2024/47116 από 20-08-2024 Ένταλμα Σύλληψης του 22ου Κακουργιοδικείου Σμύρνης και τα υπ' αρ. 2024/152 D.Is & 2024/47116 από 03-01-2025 (3) Εντάλματα Σύλληψης του 21ου Κακουργιοδικείου Σμύρνης προκειμένου να δικαστεί για τα αδικήματα 1) της "Παράνομης Απόκτησης όπλων και πυρομαχικών ή Παράνομης Οπλοφορίας ή Οπλοκατοχής", 2) της "Απλής σωματικής βλάβης", 3) της "Ανθρωποκτονίας εκ προθέσεως" και 4) της "Φθοράς ξένης ιδιοκτησίας", όπως προβλέπονται και τιμωρούνται από το άρθρο 13/1 του υπ. αριθμ. 6136 Νόμου "Περί πυροβόλων όπλων", την 1η πρόταση του άρθρου 86/2 και τα άρθρα 81/1, 35/1, 37/1, 53, 151/1 του υπ. αριθμ. 5237 Τουρκικού Ποινικού Κώδικα, πράξεις αξιόποινες και κατά την Ελληνική Ποινική Νομοθεσία (άρθρα 299 παρ. 1, 308, 378 του ΠΚ, άρθρα 1 παρ.1α,β,στ, 10 παρ.1, 13α' εδ.β', 14 του Ν.2168/1993). Με το υπ' αριθμόν 4/26.3.2025 ένταλμα σύλληψης και κράτησης της Προέδρου Εφετών Θεσσαλονίκης, ο εκζητούμενος κρατήθηκε προσωρινά. Το Συμβούλιο Εφετών Θεσσαλονίκης με την εκκαλουμένη 231/2025 απόφασή του, γνωμοδότησε υπέρ της εκδόσεως στις Δικαστικές Αρχές της Δημοκρατίας της Τουρκίας του ως άνω εκζητούμενου, διατάσσοντας παράλληλα την συνέχιση της κράτησής του μέχρι την ολοκλήρωση της διαδικασίας εκδόσεως προς την εκζητούσα αρχή. Ο εκκαλών - εκζητούμενος ισχυρίστηκε ενώπιον του Συμβουλίου Εφετών, ισχυρίζεται δε και με τον δεύτερο λόγο της κρινομένης εφέσεως ότι εν προκειμένου παραβιάζεται η αρχή της ειδικότητας αφού προϋπήρχε του ανωτέρω αιτήματος εκδόσεως των Τουρκικών Αρχών, η υπ' αριθμ. 2025/228 από 5-2-2025 απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου της Τουρκίας, με την οποία επικυρώθηκε η καταδικαστική απόφαση που εξέδωσε σε βάρος του ,το 9ο Ποινικό Τμήμα του Ανωτάτου Δικαστηρίου, για το αδίκημα της συμμετοχής σε ένοπλη τρομοκρατική οργάνωση, πράξη που τελέστηκε σε χρόνο πριν το 2022 και με την οποία του είχε επιβληθεί ποινή φυλάκισης επτά (7) ετών και έξι (6) μηνών, η οποία σκοπίμως δεν αναφέρεται στο υπό κρίση αίτημα εκδόσεως, ώστε να επιτευχθεί η έκδοσή του για ένα φερόμενο αδίκημα του κοινού ποινικού δικαίου, αλλά στην πραγματικότητα να φυλακιστεί σε εκτέλεση της απόφασης αυτής για άλλη πράξη που είχε τελεστεί πριν από αυτήν για την οποία διώκεται, η οποία μάλιστα αποτελεί πολιτικό έγκλημα, αφού η ανωτέρω καταδίκη του οφείλεται στην κουρδική καταγωγή του και τη συμμετοχή του, ως εκπρόσωπου τύπου στο κόμμα HDP. Προς απόδειξη του ισχυρισμού του αυτού επικαλείται και προσκομίζει, στην τουρκική γλώσσα και μεταφρασμένο στην ελληνική, την ανωτέρω με αριθμό 2025/228 απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου της Τουρκίας, στην οποία πράγματι αναφέρονται τα ανωτέρω, αναφορικά με την επικύρωση της καταδικαστικής απόφασης που εξέδωσε το 9ο Ποινικό Τμήμα του Ανωτάτου Δικαστηρίου, την επικύρωση της ποινής φυλάκισης των επτά (7) ετών και έξι (6) μηνών για το αδίκημα της συμμετοχής σε ένοπλη τρομοκρατική οργάνωση και στην οποία (απόφαση) ως κατηγορούμενος αναφέρεται πρόσωπο με το όνομα και επώνυμο του εκζητούμενου, χωρίς περαιτέρω προσδιορισμό άλλων στοιχείων αυτού, με συνέπεια να μην μπορεί να διακριβωθεί αν πράγματι η εν λόγω απόφαση αφορά τον εκζητούμενο. Ενόψει αυτών και του ότι και η ίδια η αρμόδια Δικαστική Αρχή του εκζητούντος Κράτους με το από 5.3.2025 έγγραφό της, το οποίο υπογράφει ο Δικαστής του 21ου Κακουργιοδικείου Σμύρνης, προθυμοποιείται να δώσει, μέσα σε εύλογη προθεσμία που θα ταχθεί, οποιοδήποτε συμπληρωματικό στοιχείο ή έγγραφο απαιτηθεί για την έκδοση αποφάσεως για την έκδοση του εκζητουμένου, το Συμβούλιο κρίνει ότι πρέπει να αναβληθεί η έκδοση οριστικής αποφάσεως επί της εφέσεως, προκειμένου να παρασχεθούν οι πρόσθετες πληροφορίες και τα στοιχεία που αναφέρονται στο διατακτικό, καθώς και να παρασχεθεί από το εκζητούν Κράτος η διαβεβαίωση ότι ο εκζητούμενος, αν εκδοθεί, δεν θα διωχθεί για πράξη άλλη από εκείνη την οποία αφορά η παρούσα αίτηση, να ταχθεί δε νέα προς τούτο προθεσμία δύο (2) μηνών από τη δημοσίευση της παρούσας αποφάσεως, η οποία είναι επαρκής για τη συλλογή από τις αρμόδιες Τουρκικές Αρχές, μετάφραση και αποστολή των στοιχείων αυτών.
Τέλος, σύμφωνα με την διάταξη του άρθρου 449 παρ.3 του ΚΠοιν.Δ., το συμβούλιο εφετών μπορεί σε κάθε στάδιο της διαδικασίας να διατάξει την αντικατάσταση της κράτησης με περιοριστικούς όρους. Η αντικατάσταση αίρεται αυτοδικαίως μόλις δημοσιευτεί η απόφαση που εγκρίνει την έκδοση. Περαιτέρω κατά την διάταξη του άρθρου 451 παρ.2 του ιδίου κώδικα, ο Άρειος Πάγος σε συμβούλιο αποφαίνεται μέσα σε δέκα πέντε ημέρες με ανάλογη εφαρμογή των άρθρων 449 και 450. Από τις διατάξεις αυτές συνάγεται ότι και ο Άρειος Πάγος, όταν επιλαμβάνεται, ως δευτεροβάθμιο δικαστήριο, μπορεί να αποφαίνεται επί της κράτησης ή μη του εκζητούμενου ή για την επιβολή περιοριστικών όρων.

Στην προκειμένη περίπτωση από τα έγγραφα της δικογραφίας προκύπτει ότι ο εκζητούμενος έχει γνωστή διαμονή στην χώρα και ειδικότερα είναι κάτοικος επί της οδού .... Ενόψει τούτου, το Δικαστήριο κρίνει ότι δεν υπάρχει κίνδυνος φυγής του εκζητούμενου, μπορεί δε να εξασφαλιστεί η παρουσία αυτού κατά την νέα συζήτηση της υπόθεσης, με την επιβολή περιοριστικών όρων, κατ' ανάλογη εφαρμογή του άρθρου 283 Κ.Ποιν.Δ. και ειδικότερα α) της απαγόρευσης εξόδου από την χώρα και β) της εμφανίσεως του το πρώτο πενθήμερο κάθε μήνα στο Α.Τ. του τόπου κατοικίας του, κατά τα ειδικότερα στο διατακτικό εκτιθέμενα

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Δέχεται τυπικά την με αρ. 5/2025 έφεση του εκζητουμένου τούρκου υπηκόου, (επ.) G. (ον.)U. του H. και της A., που γεννήθηκε στις .../1981 στο ΕRGAΝΙ Τουρκίας, κατοίκου επί της οδού ..., και ήδη κρατούμενου στο Σωφρονιστικό κατάστημα Διαβατών Θεσσαλονίκης , κατά της με αρ. 231/2025 απόφασης του Συμβουλίου Εφετών Θεσσαλονίκης.

ΑΝΑΒΑΛΛΕΙ την έκδοση οριστικής αποφάσεως επί της ανωτέρω εφέσεως.

ΖΗΤΕΙ συμπληρωματικές πληροφορίες, που θα προσκομιστούν σε επίσημη μετάφραση στην Ελληνική γλώσσα, με επιμέλεια του Εισαγγελέα Εφετών Θεσσαλονίκης, από το Κράτος που ζητεί την έκδοση του Τούρκου υπηκόου (επ.) G. (ον.)U. του H. και της A., που γεννήθηκε στις .../1981 στο ΕRGAΝΙ Τουρκίας και ειδικότερα: Εάν η υπ' αριθμό 2025/228 απόφαση του Αρείου Πάγου (Ανωτάτου Δικαστηρίου) της Τουρκίας, αφορά τον εκζητούμενο. Σε καταφατική δε περίπτωση, να παρασχεθεί διαβεβαίωση ότι ο εκζητούμενος, αν εκδοθεί, δεν θέλει κρατηθεί σε εκτέλεση της ποινής που αναφέρεται στην ως άνω απόφαση, εκτός αν τηρηθούν οι διατυπώσεις που ορίζει το άρθρο 14 της Ευρωπαϊκής Συμβάσεως Εκδόσεως.

ΤΑΣΣΕΙ προθεσμία δύο (2) μηνών από τη δημοσίευση της παρούσας αποφάσεως, προκειμένου οι αρμόδιες Αρχές του εκζητούντος Κράτους της Τουρκίας να παράσχουν τις πρόσθετες πληροφορίες και τα στοιχεία, καθώς και τη διαβεβαίωση, που αναφέρονται ανωτέρω.

Αντικαθιστά την προσωρινή κράτηση του εκζητούμενου που διατάχτηκε με την με αριθμό 231/2025 απόφαση του Συμβουλίου Εφετών Θεσσαλονίκης με τους περιοριστικούς όρους: α) της απαγόρευσης εξόδου από την χώρα και β) της εμφανίσεως του το πρώτο πενθήμερο κάθε μήνα στο Α.Τ. του τόπου κατοικίας του.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 25 Σεπτεμβρίου 2025.

Εκδόθηκε στην Αθήνα στις 26 Σεπτεμβρίου 2025.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

<< Επιστροφή