ΑΡΕΙΟΣ ΠΑΓΟΣ - ΑΠΟΦΑΣΗ 1342/2025 (ΠΟΙΝΙΚΕΣ - ΣΤ)
print
Τίτλος:
ΑΡΕΙΟΣ ΠΑΓΟΣ - ΑΠΟΦΑΣΗ 1342/2025 (ΠΟΙΝΙΚΕΣ - ΣΤ)
ΑΡΕΙΟΣ ΠΑΓΟΣ - ΑΠΟΦΑΣΗ 1342/2025 (ΠΟΙΝΙΚΕΣ - ΣΤ)
Αυτόματη μετάφραση - Automatic translation (Google translate)

Σύνδεσμος απόφασης


<< Επιστροφή

Απόφαση 1342 / 2025    (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)

Αριθμός 1342/2025

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

ΣΤ' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Σταυρούλα Κουσουλού, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Κλεόβουλο-Δημήτριο Κοκκορό, Μαρία Γιαννακοπούλου, Μαρία Πετσάλη και Ειρήνη Νικολάου - Εισηγήτρια, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 14 Οκτωβρίου 2025, με την παρουσία της Αντεισαγγελέως του Αρείου Πάγου Ουρανίας Σταθέα (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Α. Μ., για να δικάσει την αίτηση των αναιρεσειόντων - κατηγορουμένων: 1. Β. Π. του Δ., κατοίκου ..., η οποία παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Νικόλαο Παϊπέτη και 2. Δ. Π. του Δ., κατοίκου ..., ο οποίος παραστάθηκε με την πληρεξούσια δικηγόρο του Γεωργία Πανταζή, για αναίρεση της υπ'αριθμ. 85, 86, 87/2025 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Πατρών Β' Βαθμού. Με υποστηρίζουσα την κατηγορία την εταιρεία με την επωνυμία "DS SMITH HELLAS A.E. ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΗ ΚΑΙ ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΕΙΔΩΝ ΣΥΣΚΕΥΑΣΙΑΣ", νομίμως εκπροσωπουμένης, η οποία εκπροσωπήθηκε στο δικαστήριο από την πληρεξούσια δικηγόρο της Βάϊα Τατσίδου.

Το Τριμελές Εφετείο Πατρών Β' Βαθμού, με την ως άνω απόφασή του, διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και oι αναιρεσείοντες - κατηγορούμενοι ζητούν την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 24/6/2025 αίτησή τους αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό ...

Αφού άκουσε Την Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης και τους πληρεξούσιους δικηγόρους των ως άνω διαδίκων, που ζήτησαν όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά τη διάταξη του άρθρου 504 παρ. 1 Κ.Π.Δ., "Όταν ο νόμος δεν ορίζει ειδικά κάτι άλλο, αίτηση αναίρεσης επιτρέπεται μόνο κατά της απόφασης που, όπως απαγγέλθηκε, δεν προσβάλλεται με έφεση και κατά της απόφασης του δευτεροβάθμιου δικαστηρίου που εκδόθηκε ύστερα από άσκηση έφεσης, αν με τις αποφάσεις αυτές το δικαστήριο αποφάνθηκε τελειωτικά για την κατηγορία ή αν έπαυσε οριστικά ή κήρυξε απαράδεκτη την ποινική δίωξη (άρθρο 368)". Από τη διάταξη αυτή προκύπτει ότι, εφόσον στον νόμο δεν ορίζεται ειδικά κάτι άλλο, σε αναίρεση υπόκεινται οι αποφάσεις, με τις οποίες περατώνεται η ποινική δίωξη και το δικαστήριο απεκδύεται από κάθε περαιτέρω εξουσία για να επιληφθεί και πάλι της κατηγορίας (ΑΠ 766/2022).

Περαιτέρω, κατά τις διατάξεις της παρ. 4 του ίδιου άρθρου, "Αν ζητηθεί η αναίρεση σύμφωνα με τις προηγούμενες παραγράφους, θεωρούνται ότι προσβάλλονται μαζί και οι προπαρασκευαστικές αποφάσεις που εκδόθηκαν πριν από αυτήν που προσβάλλεται". Εξάλλου, κατά το άρθρο 548 Κ.Π.Δ., προπαρασκευαστικές αποφάσεις είναι οι αποφάσεις που δεν αποφαίνονται τελειωτικώς επί της κατηγορίας, αλλά μόνο επί κάποιου ζητήματος που αναφύεται. Οι αποφάσεις αυτές, ως μη "τελειωτικές" επί της κατηγορίας, δεν υπόκεινται σε αναίρεση αυτοτελώς, αλλά μόνο εάν ζητηθεί η αναίρεση της τελειωτικής απόφασης θεωρούνται, κατά την προαναφερθείσα διάταξη του άρθρου 504 παρ. 4 Κ.Π.Δ., ότι προσβάλλονται μαζί και οι εν λόγω προπαρασκευαστικές αποφάσεις, που εκδόθηκαν πριν από αυτήν που προσβάλλεται (ΑΠ 1122/2020, ΑΠ 307/2018). Συγκεκριμένα, την προπαρασκευαστική απόφαση δικαιούται ο αναιρεσείων να συμπροσβάλλει, μόνο εφόσον προσβάλλει την "τελειωτική" επί της κατηγορίας απόφαση και μόνο εφόσον προβάλλει παραδεκτά λόγο αναίρεσης και κατ' αυτής, σε περίπτωση δε που αναιρεθεί η "τελειωτική" απόφαση, δεν αναιρείται άνευ ετέρου και η μη προσβληθείσα με αναιρετικό λόγο προπαρασκευαστική απόφαση (ΑΠ 1018/2024). Η απόφαση του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου, με την οποία γίνεται δεκτός αυτοτελής ισχυρισμός του κατηγορουμένου περί ακυρότητας του επιδοθέντος σε αυτόν κλητηρίου θεσπίσματος και ακυρώνεται το σχετικό κλητήριο θέσπισμα ή εκείνη με την οποία απορρίπτεται ο σχετικός ισχυρισμός, είναι μεν οριστική, καθώς επιλύει οριστικά θέμα σχετιζόμενο με την κατηγορία, αλλά ως προπαρασκευαστική δεν υπόκειται αυτοτελώς σε ένδικα μέσα, ούτε σε ανάκληση (ΑΠ 182/2024, ΑΠ 197/2024, ΑΠ 766/2022). Σύμφωνα με τα προεκτεθέντα, η αίτηση αναίρεσης, που στρέφεται αποκλειστικά κατά απόφασης, με την οποία απορρίφθηκε ένσταση ακυρότητας του κλητηρίου θεσπίσματος, απορρίπτεται, σύμφωνα με το άρθρο 476 παρ. 1 Κ.Π.Δ., από το Δικαστήριο του Αρείου Πάγου ως απαράδεκτη (ΑΠ 182/2024, ΑΠ 971/2006). Κατά δε τη διάταξη του άρθρου 476 παρ. 1 Κ.Π.Δ. όταν, εκτός άλλων περιπτώσεων, το ένδικο μέσο ασκήθηκε από πρόσωπο που δεν είχε δικαίωμα ή εναντίον απόφασης ή βουλεύματος, για τα οποία δεν προβλέπεται, το δικαστικό συμβούλιο ή το δικαστήριο (σε συμβούλιο), που είναι αρμόδιο να κρίνει σχετικά, ύστερα από πρόταση του εισαγγελέα και αφού ακούσει αυτόν που άσκησε το ένδικο μέσο ή τον συνήγορο αντίκλητό του, κηρύσσει απαράδεκτο το ένδικο μέσο και διατάσσει την εκτέλεση της αποφάσεως ή του βουλεύματος που έχει προσβληθεί και την καταδίκη στα έξοδα εκείνου που άσκησε το ένδικο μέσο, ενώ κατά τη διάταξη του άρθρου 512 παρ. 1 εδ. α' Κ.Π.Δ., "Αν υπάρχει περίπτωση απαραδέκτου, η αίτηση αναιρέσεως απορρίπτεται κατά τη διαδικασία του άρθρου 476...".

Στην προκείμενη περίπτωση, από την παραδεκτή επισκόπηση για τις ανάγκες του αναιρετικού ελέγχου των πρακτικών συνεδρίασης του δικάσαντος Τριμελούς Εφετείου Πατρών (β' βαθμού), που δίκασε την ένδικη υπόθεση σε δεύτερο βαθμό, προκύπτει ότι, αφού με την υπ'αριθμ. 85/2025 παρεμπίπτουσα απόφασή του έγιναν τυπικά δεκτές οι εφέσεις των κατηγορουμένων, μεταξύ των οποίων και των ήδη αναιρεσειόντων, προβλήθηκε από την πρώτη κατηγορούμενη Β. Π. και τον συνήγορο υπεράσπισης του δευτέρου κατηγορουμένου Δ. Π., ήδη αναιρεσείοντες, ένσταση ακυρότητας των υπ'αριθμ. 339/2019 και 260/2020 κλητηρίων θεσπισμάτων του Εισαγγελέως Εφετών Πατρών, με τα οποία παραπεμφθηκαν να δικαστούν για την αξιόποινη πράξη της έκδοσης ακάλυπτης επιταγής κατ'εξακολούθηση (άρθρο 79 παρ. 1, 3, 5 ν. 5960/1933), επειδή κατά τις αιτιάσεις τους δεν περιείχαν τα απαιτούμενα κατά το άρθρο 321 Κ.Π.Δ. στοιχεία. Η ένσταση αυτή απορρίφθηκε με την υπ' αριθμ. 86/2025 παρεμπίπτουσα απόφαση του παραπάνω δικαστηρίου, ακολούθως δε το ανωτέρω Δικαστήριο της ουσίας, εκδικάζοντας την ένδικη υπόθεση, εξέδωσε την υπ'αριθμ. 87/2025 τελειωτική απόφασή του, με την οποία κήρυξε τους αναιρεσείοντες-κατηγορουμένους ενόχους της ανωτέρω αξιόποινης πράξης και, αφού διατήρησε τις πρωτοδίκως αναγνωρισθείσες σ' αυτούς τις ελαφρυντικές περιστάσεις του άρθρου 84 παρ. 2α' και 2δ' Π.Κ., καταδίκασε έκαστο αυτών σε ποινή φυλάκισης δέκα (10) μηνών, την εκτέλεση της οποίας ανέστειλε επί τριετία. Η παρεμπίπτουσα ως άνω με αριθμό 86/2025 απόφαση του δικάσαντος Δικαστηρίου, με την οποία απορρίφθηκε η προβληθείσα παραπάνω ένσταση των αναιρεσειόντων περί ακυρότητας των κλητηρίων θεσπισμάτων, ως προπαρασκευαστική, δεν προσβάλλεται, σύμφωνα με τα προεκτεθέντα στη νομική σκέψη, αυτοτελώς με αναίρεση. Δεδομένου δε ότι ο μοναδικός λόγος, που περιέχεται στην κρινόμενη αίτηση αναίρεσης των κατηγορουμένων, στρέφεται αποκλειστικά και μόνο κατά της ανωτέρω απορριπτικής της ένστασης ακυρότητας του κλητηρίου θεσπίσματος παρεμπίπτουσας απόφασης και δεν διαλαμβάνεται σ' αυτήν (αναίρεση) κανένας λόγος αναίρεσης ή οποιαδήποτε αιτίαση κατά της ως άνω τελειωτικής απόφασης του Δικαστηρίου της ουσίας, με την οποία αυτοί (αναιρεσείοντες - κατηγορούμενοι) καταδικάσθηκαν, σύμφωνα με τα προαναφερθέντα, για την ως άνω αποδιδόμενη αξιόποινη πράξη, η οποία πιο πάνω τελειωτική απόφαση απλώς μνημονεύεται ως προσβαλλόμενη στην ασκηθείσα από τους κατηγορούμενους δήλωση - αίτηση αναίρεσης, πρέπει η υπό κρίση με αρ. πρωτ. 4822/24.6.2025 αίτηση αναίρεσης να απορριφθεί ως απαράδεκτη και να καταδικασθούν οι αναιρεσείοντες στα δικαστικά έξοδα (άρθρο 476 παρ. 1 και 512 παρ. 1 εδ. α' Κ.Π.Δ.) της ποινικής διαδικασίας, κατά τα οριζόμενα στο διατακτικό της παρούσας.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ την με αρ. πρωτ. 4822/24.6.2025 αίτηση των 1) Β. Π. του Δ. και 2) Δ. Π. του Δ. για αναίρεση της υπ'αριθμ. 85, 86, 87/26.3.2025 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Πατρών (β' βαθμού).

ΕΠΙΒΑΛΛΕΙ σε βάρος των αναιρεσειόντων τα δικαστικά έξοδα, που ανέρχονται σε οκτακόσια (800) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 4 Νοεμβρίου 2025

και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 11 Νοεμβρίου 2025.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

<< Επιστροφή