<< Επιστροφή

Αριθμός 1432/2025

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

ΣΤ' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ελένη Κατσούλη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Γεωργία Κατσιμαγκλή, Ελένη Μπερτσιά, Κωνσταντίνα Νάκου-Εισηγήτρια και Λεωνίδα Χατζησταύρου, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 28 Μαΐου 2024, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Νικόλαου Δεγαΐτη (γιατί κωλύεται η Εισαγγελέας) και του Γραμματέα Χ. Α., για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου Κ. Ν. του Β., κατοίκου ..., που εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του Βασιλική Καμηλάρη, για αναίρεση της υπ'αριθ. 26/2023 απόφασης του Πενταμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης.

Το Πενταμελές Εφετείο Θεσσαλονίκης, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και o αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που περιλαμβάνονται στην από 28-4-2023 αίτηση αναίρεσης, καθώς και στους από 26-1-2024 προσθέτους λόγους, που καταχωρίστηκαν στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό ...

Αφού άκουσε Τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να γίνει δεκτή η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης, απορριπτομένων, ως απαραδέκτων, των προσθέτων λόγων αυτής, να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση, να παραπεμφθεί η υπόθεση για νέα συζήτηση και τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Εισάγονται ενώπιον του Αρείου Πάγου: α) η από 28-4-2023 αίτηση του Κ. Ν. του Β., κατοίκου ..., οδός ..., για αναίρεση της με αριθ. 26/2023 απόφασης του Πενταμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης, με την οποία ο αναιρεσείων κηρύχθηκε ένοχος, με την αναγνώριση των ελαφρυντικών περιστάσεων του άρθρου 84 παρ. 2 εδ. α' του ΠΚ, για διακίνηση ναρκωτικών ουσιών από κοινού με τη μορφή της κατοχής κάνναβης και της καλλιέργειας φυτών κάνναβης και του επιβλήθηκε ποινή κάθειρξης έξι (6) ετών. β) οι ασκηθέντες με το από 26-1-2024 έγγραφο πρόσθετοι λόγοι αναίρεσης.

Η αίτηση αναίρεσης ασκήθηκε νομότυπα από τον ίδιο τον αναιρεσείοντα, με δήλωση που επιδόθηκε στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου στις 2-5-2023 και εμπρόθεσμα, καθόσον η προσβαλλόμενη απόφαση καταχωρήθηκε στο ειδικό βιβλίο στις 10-4-2023, η δε αίτηση αναίρεσης ασκήθηκε, όπως προαναφέρθηκε, στις 2-5-2023, την πρώτη μη εξαιρετέα ημέρα (Τρίτη), κατ' άρθρο 168 παρ. 1 ΚΠΔ, διότι η τελευταία ημέρα της εικοσαήμερης προθεσμίας για την άσκησή της ήταν εξαιρετέα, λόγω της αργίας της εργατικής Πρωτομαγιάς, η δε προτελευταία ημέρα ήταν Κυριακή (άρθρα 464, 466 παρ. 1, 473 παρ. 2, 474 παρ. 2Α ΚΠΔ).

Εξάλλου, οι πρόσθετοι λόγοι αναίρεσης ασκήθηκαν παραδεκτά, με κατάθεση του, ως άνω, εγγράφου στη γραμματεία του Αρείου Πάγου τουλάχιστον 15 ημέρες πριν από την ορισμένη για τη συζήτηση της υπόθεσης δικάσιμο και συγκριμένα στις 26-1-2024 (άρθρο 509 ΚΠΔ). Επομένως, η αίτηση αναίρεσης και οι πρόσθετοι λόγοι, που πρέπει να συνεκδικασθούν, λόγω της μεταξύ τους συνάφειας, είναι παραδεκτοί και πρέπει να ερευνηθούν κατ' ουσίαν.

Κατά το άρθρο 45 του ισχύοντος από την 1 η-7-2019 νέου ΠΚ, "αν δύο ή περισσότεροι πραγμάτωσαν από κοινού, εν όλω ή εν μέρει, τα στοιχεία της περιγραφόμενης στο νόμο αξιόποινης πράξης, καθένας τους τιμωρείται ως αυτουργός". Με τον όρο "από κοινού", με τον οποίο εκφράζεται η έννοια της συναυτουργίας, νοείται αντικειμενικά σύμπραξη στην εκτέλεση της κύριας πράξης και υποκειμενικά κοινός δόλος, δηλαδή ότι ο κάθε συμμέτοχος θέλει ή αποδέχεται την πραγμάτωση της αντικειμενικής υπόστασης του διαπραττόμενου εγκλήματος, γνωρίζοντας ότι και οι λοιποί συμμέτοχοι πράττουν με δόλο τέλεσης του ίδιου εγκλήματος. Η σύμπραξη στην εκτέλεση της κύριας πράξης μπορεί να συνίσταται ή στο ότι καθένας πραγματώνει την όλη αντικειμενική υπόσταση του εγκλήματος ή ότι το έγκλημα πραγματώνεται με συγκλίνουσες επί μέρους πράξεις των συμμέτοχων, ταυτόχρονες ή διαδοχικές. Για την αιτιολογία της καταδικαστικής απόφασης και για τον έλεγχο από τον Άρειο Πάγο της ορθής ερμηνείας και εφαρμογής του άρθρου 45 του ΠΚ, πρέπει να αναφέρονται στην απόφαση τα πραγματικά περιστατικά βάσει των οποίων το δικαστήριο της ουσίας δέχθηκε ότι ο δράστης συμμετείχε στην τέλεση του εγκλήματος ως συναυτουργός (ΑΠ 872/2020).

Περαιτέρω, στον ισχύοντα από 20-3-2013 Ν. 4139/2013 "Νόμος περί εξαρτησιογόνων ουσιών και άλλες διατάξεις" (ΦΕΚ Α' 74/20/03/2013), και το άρθρο 20 αυτού (διακίνηση ναρκωτικών) ορίζεται, ότι 1. Όποιος, εκτός από τις περιπτώσεις που προβλέπονται στα άρθρα 21, 22 και 23, διακινεί παράνομα ναρκωτικά, τιμωρείται με κάθειρξη τουλάχιστον οκτώ (8) ετών και με χρηματική ποινή μέχρι τριακόσιες χιλιάδες (300.000) ευρώ. 2. Με την επιφύλαξη των διατάξεων του άρθρου 29, ως έγκλημα διακίνησης ναρκωτικών νοείται κάθε πράξη με την οποία συντελείται η κυκλοφορία ναρκωτικών ουσιών ή πρόδρομων ουσιών που αναφέρονται στους πίνακες της παραγράφου 2 του άρθρου 1 και ιδίως η εισαγωγή, η εξαγωγή, η διαμετακόμιση, η πώληση, η αγορά,.... η αποθήκευση, ...η κατοχή, η μεταφορά,.... η καλλιέργεια ή η συγκομιδή οποιουδήποτε φυτού του γένους της κάνναβης... η οργάνωση ή η διεύθυνση δραστηριοτήτων διακίνησης ναρκωτικών ουσιών... 3. Αν περισσότερες πράξεις διακίνησης αφορούν την ίδια ποσότητα ναρκωτικών συντρέχει μόνο ένα έγκλημα διακίνησης.

Εξάλλου κατά την έννοια της ως άνω διάταξης του άρθρου 20 ν. 4139/2013, ως κατοχή ναρκωτικών, στα οποία περιλαμβάνεται και η ινδική κάνναβη (άρθρο 1 Πιν. Α περ. 6 του Ν. 3459/2006), νοείται η φυσική εξουσίαση των ναρκωτικών ουσιών από τον δράστη κατά τρόπο, που να μπορεί σε κάθε στιγμή να διαπιστώσει την ύπαρξή τους και να τα διαθέτει κατά βούληση, ενώ η καλλιέργεια ινδικής κάνναβης τελείται με την επιχείρηση από το δράστη πράξεων που ανάγονται στη γεωργική παραγωγή της ναρκωτικής αυτής ουσίας (τοποθέτηση σπόρων στο έδαφος, περιποίηση των δενδρυλλίων που έχουν βλαστήσει, συστηματική παρακολούθηση της ανάπτυξης των φυτών κλπ) και τιμωρείται γενικά, ανεξάρτητα από το στάδιο ανάπτυξης των φυτών (ΑΠ 750/2020).

Εξάλλου, η απαιτούμενη από τις διατάξεις των άρθρων 93 § 3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία της δικαστικής απόφασης, η έλλειψη της οποίας ιδρύει τον από το άρθρο 510 § 1 στοιχ. Δ' του ιδίου Κώδικα λόγο αναίρεσης, υπάρχει, προκειμένου για καταδικαστική απόφαση, όταν εκτίθενται σε αυτή με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά, τα πραγματικά περιστατικά, που προέκυψαν και συγκροτούν την αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση του εγκλήματος, για το οποίο καταδικάστηκε ο κατηγορούμενος και αναφέρονται οι αποδείξεις που τα θεμελιώνουν και οι νομικοί συλλογισμοί με βάση τους οποίους υπήχθησαν τα περιστατικά, που αποδείχθηκαν στην ουσιαστική ποινική διάταξη που εφαρμόστηκε. Η ύπαρξη του δόλου δεν είναι αναγκαίο, κατ' αρχήν, να αιτιολογείται ιδιαιτέρως, αφού αυτός ενυπάρχει στη θέληση παραγωγής των περιστατικών, που συγκροτούν την αντικειμενική υπόσταση του εγκλήματος και προκύπτει από τις ειδικότερες συνθήκες τέλεσής του, διαλαμβάνεται δε αιτιολογία περί αυτού (δόλου) στην κύρια αιτιολογία για την ενοχή, διότι εξυπακούεται ότι υπάρχει με την τέλεση των πραγματικών περιστατικών, που συγκροτούν αντικειμενικώς το έγκλημα, εκτός αν αξιώνονται από το νόμο πρόσθετα στοιχεία για την υποκειμενική υπόσταση του εγκλήματος. Για την ύπαρξη της, κατά τα ανωτέρω, απαιτούμενης αιτιολογίας είναι παραδεκτή η αλληλοσυμπλήρωση του αιτιολογικού με το διατακτικό, που αποτελούν ενιαίο σύνολο. Σε σχέση με τα αποδεικτικά μέσα πρέπει να προκύπτει από την απόφαση με βεβαιότητα, ότι έχουν ληφθεί υπόψη και εκτιμηθεί όλα στο σύνολό τους και όχι ορισμένα μόνο από αυτά. Για την βεβαιότητα δε αυτή αρκεί να μνημονεύονται όλα, έστω κατά το είδος τους, χωρίς ανάγκη ειδικότερης αναφοράς τους και μνείας του τί προέκυψε χωριστά από καθένα από αυτά, ενώ το γεγονός ότι εξαίρονται ορισμένα από αυτά, δεν υποδηλώνει ότι δε λήφθηκαν υπόψη τα άλλα, χωρίς να απαιτείται αναλυτική παράθεση τους και μνεία του τί προκύπτει από το καθένα, ούτε είναι απαραίτητη η αξιολογική συσχέτιση και σύγκριση μεταξύ τους ή να προσδιορίζεται η αποδεικτική βαρύτητα εκάστου, ενώ το γεγονός ότι εξαίρονται ορισμένα αποδεικτικά μέσα, δεν υποδηλώνει ότι δε λήφθηκαν υπόψη τα άλλα. Δεν αποτελούν όμως λόγους αναίρεσης η εσφαλμένη εκτίμηση των αποδείξεων και ειδικότερα η εσφαλμένη εκτίμηση εγγράφων, η εσφαλμένη αξιολόγηση των καταθέσεων των μαρτύρων, η παράλειψη αναφοράς και αξιολόγησης κάθε αποδεικτικού στοιχείου κεχωρισμένως και η παράλειψη της μεταξύ τους αξιολογικής συσχέτισης, καθόσον στις περιπτώσεις αυτές πλήττεται η αναιρετικώς ανέλεγκτη κρίση του δικαστηρίου της ουσίας (ΟλΑΠ 1/2005).

Τέλος, σύμφωνα με το άρθρο 211 του Ν Κ.Π.Δ., "Η μαρτυρική κατάθεση ή η παροχή εξηγήσεων ή η απολογία προσώπου συγκατηγορουμένου για την ίδια πράξη δεν μπορεί να ληφθεί υπόψη για την καταδίκη του κατηγορουμένου αν δεν υπάρχει και άλλο, ρητά κατονομαζόμενο στην απόφαση, αποδεικτικό μέσο". Με βάση την διάταξη αυτή απαγορεύεται η αποδεικτική αξιοποίηση για την καταδίκη του κατηγορουμένου μόνης της μαρτυρικής κατάθεσης ή της απολογίας συγκατηγορουμένου του, καθώς και της μαρτυρικής κατάθεσης άλλου προσώπου που έχει ως μοναδική πηγή της πληροφόρησης του τον συγκατηγορούμενο. Ως συγκατηγορούμενος για την εφαρμογή της ανωτέρω διατάξεως πρέπει να θεωρηθεί όχι μόνον ο με την έννοια των άρθρων 45 έως 49 του Ποινικού Κώδικα συναυτουργός, ηθικός αυτουργός, συνεργός, αλλά και κάθε άλλος, του οποίου η αξιόποινη πράξη στηρίζεται στο ίδιο βιοτικό συμβάν, όπως η κατάθεση ή απολογία του κατηγορουμένου, οπότε ανεξάρτητα από το αν χωρίσθηκε η δίκη γι' αυτούς λόγω διαφορετικής αρμοδιότητας των δικαστηρίων, που είναι αρμόδια για να δικάσουν τις κατηγορίες εκάστου, δεν παύει η ιδιότητά τους ως συγκατηγορουμένων (ΑΠ300/2014). Δεν παραβιάζεται, όμως, η ανωτέρω διάταξη και δεν ιδρύεται ο σχετικός, από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Α ΚΠΔ, λόγος αναίρεσης για απόλυτη ακυρότητα της διαδικασίας στο ακροατήριο, όταν το δικαστήριο, για το σχηματισμό της κρίσης του για την ενοχή του κατηγορουμένου, δεν στηρίζεται αποκλειστικά στη μαρτυρική κατάθεση ή στις παρασχεθείσες εξηγήσεις ή στην απολογία του συγκατηγορουμένου του, αλλά συνδυαστικά τόσο στη μαρτυρική κατάθεση ή στις εξηγήσεις ή στην απολογία του συγκατηγορουμένου του, όσο και στις καταθέσεις άλλων μαρτύρων, καθώς και στα αναγνωσθέντα έγγραφα, δηλαδή σε αποδεικτικά μέσα, που πρέπει να κατονομάζονται στην απόφαση.

Επομένως, από την ίδια πιο πάνω διάταξη του άρθρου 211 ΚΠΔ συνάγεται ότι δεν απαγορεύεται απολύτως η αξιοποίηση του αποδεικτικού μέσου της μαρτυρικής κατάθεσης ή της απολογίας συγκατηγορουμένου, ωστόσο, όμως, αυτό δεν μπορεί να αποτελέσει το μοναδικό αποδεικτικό έρεισμα μιας καταδίκης. Υποδεικνύεται, δηλαδή, στο δικαστή να μη θεμελιώνει την κρίση του για καταδίκη του κατηγορουμένου μόνο στην ύπαρξη μαρτυρικής κατάθεσης ή εξηγήσεων ή απολογίας του συγκατηγορουμένου για την ίδια πράξη, που θεωρείται διαβλητή και αμφίβολης ειλικρίνειας, έτσι ώστε, όταν η καταδικαστική απόφαση στηρίζεται αποκλειστικά σε τέτοια μαρτυρική κατάθεση ή σε εξηγήσεις ή σε απολογία συγκατηγορουμένου να ελέγχεται αναιρετικά, επί πλέον και για έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας, που ιδρύει τον προβλεπόμενο από το άρθρο 510 παρ 1 στοιχ. Δ ΚΠΔ λόγο αναίρεσης (ΑΠ 9/2023, ΑΠ 726/2021,ΑΠ 533/2020).

Στην προκειμένη περίπτωση, το δευτεροβάθμιο Δικαστήριο, με την προσβαλλόμενη απόφαση, όπως προκύπτει από το σκεπτικό αυτής, δέχθηκε ότι από τα μνημονευόμενα σ' αυτήν κατ' είδος αποδεικτικά μέσα, κατά την αναιρετικώς ανέλεγκτη περί τα πράγματα κρίση του, αποδείχθηκαν τα ακόλουθα: "Στο 3° τμήμα της υποδιεύθυνση δίωξης εγκλημάτων κατά της ζωής και της ιδιοκτησίας της Διεύθυνσης Ασφάλειας Θεσσαλονίκης, είχαν φθάσει πληροφορίες ότι οργανωμένο κύκλωμα διοχετεύει στην περιοχή της Θεσσαλονίκης μεγάλες ποσότητες ακατέργαστης ινδικής κάνναβης που εισάγονται από την Αλβανία. Οι πληροφορίες ανέφεραν ως μέλος του κυκλώματος τον πρώτο κατηγορούμενο, ο οποίος τέθηκε υπό διακριτική παρακολούθηση. Κατά τη διάρκεια της εν λόγω παρακολούθησης διαπιστώθηκε, ότι την 14.3.2019 και περί ώρα 15.30 ο εν λόγω κατηγορούμενος βγήκε από το σπίτι του, κρατώντας μια νάιλον σακούλα την οποία παρέδωσε στον οδηγό του ... ΙΧΕ αυτοκινήτου, που ήταν ο δεύτερος κατηγορούμενος. Οι αστυνομικοί παρακολούθησαν το όχημα κατά την κίνησή του και το ακινητοποίησαν στη συμβολή των οδών ... για να το ερευνήσουν. Η σακούλα που ο πρώτος κατηγορούμενος είχε παραδώσει στον δεύτερο βρέθηκε να περιέχει 502 γρ. ινδικής κάνναβης. Όταν, κατόπιν αυτού, προσπάθησαν να δεσμεύσουν τον δεύτερο κατηγορούμενο, ανακοινώνοντάς του ότι συλλαμβάνεται, ο τελευταίος αντιστάθηκε κτυπώντας τους αστυνομικούς με τα χέρια και τα πόδια του. Στην συνέχεια ακολούθησε έρευνα στο σπίτι του πρώτου κατηγορουμένου, όπου βρέθηκαν α) αυτοσχέδιο σύστημα καλλιέργειας κάνναβης όπου καλλιεργούνταν εννέα δενδρύλλια ύφους 7 έω2 16 εκατοστών, β) οκτώ νάιλον δέματα που περιείχαν, το καθένα, δυο περίπου κιλά ακατέργαστης κάνναβης, γ) τέσσερις νάιλον συσκευασίες κάνναβης βάρους 206, 117, 18 και 10 γραμ. αντίστοιχα και δ) μια ζυγαριά ακρίβειας. Σε έρευνα στο σπίτι του δεύτερου κατηγορουμένου βρέθηκε ένα μικρόδεμα κάνναβης σε φούντα, βάρους 4,8 γραμ. με το περιτύλιγμα. Συνολικά βρέθηκαν και κατασχέθηκαν 15.960 γραμ. ακατέργαστης ινδικής κάνναβης, αξίας 3.000 ευρώ περίπου, ανά κιλό και συνολικά 47.880 ευρώ. Με βάση τα αποδειχθέντα αυτά πραγματικά περιστατικά, πλήρως αποδείχθηκε ότι ο δεύτερος κατηγορούμενος ενεργώντας από κοινού με τον πρώτο, κατόπιν συναπόφασης και με κοινό δόλο διακίνησαν παράνομα ποσότητες ναρκωτικών ουσιών κατά την έννοια του νόμου 4139/2013 με τις ειδικότερες μορφές α) της κατοχής ακατέργαστης ινδικής κάνναβης, καθώς κατείχαν την παραπάνω ποσότητα στους προαναφερομένους τόπους και χρόνους έχοντας τη φυσική εξουσίαση αυτής, ώστε ενεργώντας να μπορούν ανά πάσα στιγμή να διαπιστώνουν την ύπαρξη και κατά τη βούληση τους να διαθέτουν πραγματικά, β) της συστηματικής καλλιέργειας των άνω δενδρυλλίων ινδικής κάνναβης. Ο ισχυρισμός του δεύτερου κατηγορουμένου ότι κατείχε μόνο την ποσότητα που βρέθηκε στο αυτοκίνητο και στο σπίτι του και ότι αυτή προοριζόταν για αποκλειστική του χρήση όχι μόνο δεν αποδείχθηκε, αλλά έρχεται σε ανάθεση και με τις πληροφορίες των αστυνομικών για την οργανωμένη διακίνηση ναρκωτικών ουσιών αλλά και από την απολογία του συγκατηγορουμένου του στο ακροατήριο του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου, που του αποδίδει πρωταγωνιστικό ρόλο στην κατοχή των ποσοτήτων που ανευρέθησαν, αναφέροντας ότι τις κατείχε κατ' εντολή του.

Περαιτέρω, σε ότι αφορά τη σχέση του δευτέρου κατηγορουμένου με τα ναρκωτικά αποδείχθηκαντα ακόλουθα: Αυτός είναι χρόνιος και συστηματικός χρήστης κάνναβης και κοκαΐνης, χωρίς ωστόσο να αποδεικνύεται εξάρτηση από τις ουσίες που χρησιμοποιεί. Και ναι μεν αυτός χαρακτηρίζεται στην πραγματογνωμοσύνη που αναγνώστηκε ως άτομο με σοβαρή εξάρτηση από ψυχοτρόπες ουσίες, ωστόσο αναφέρεται ρητά ότι το συμπέρασμα αυτό οφείλεται σε αυτοαναφορικά στοιχεία, διατυπωμένα από τον κατηγορούμενο με στόχο τον χαρακτηρισμό του. Η, λίγο πριν από την ψυχιατρική εξέτασή του, τοξικολογική εξέτασή του αποδεικνύει μεν την πρόσφατη χρήση αλλά όχι και την εξάρτηση. Ως τέτοια θεωρείται η έντονη επιθυμία για την χρήση ναρκωτικών, η οποία επιθυμία κυριαρχεί στη βούληση του εξαρτημένου ατόμου και το υποχρεώνει να προβαίνει σε αξιόποινες πράξεις για την εξασφάλιση της δόσης του, ενώ το υποκείμενο δεν μπορεί να την αποβάλλει με δικές του δυνάμεις. Τέτοιες συνθήκες δεν αποδείχθηκαν, κατά την κρίση του δικαστηρίου, για τον δεύτερο κατηγορούμενο. Επομένως δεν μπορούν να τύχουν της ευεργετικής μεταχείρισης που προβλέπεται από τη διάταξη του άρθρου 30 του ν. 4139/2013 και αυτός πρέπει να κηρυχθεί ένοχος για την παραπάνω πράξη, όπως στο διατακτικό.

Τέλος, πρέπει να αναγνωρισθεί ότι συντρέχει στο πρόσωπο του δεύτερου κατηγορουμένου η προβλεπόμενη από το άρθρο 84 παρ. 2 εδ. α' του ΠΚ, ελαφρυντική περίσταση του σύννομου βίου ως το χρόνο που έγινε το άνω έγκλημα, κατ' εφαρμογή της διάταξης του άρθρου 470 του ΚΠΔ, με την οποία καθιερώνεται η αρχή της μη χειροτέρευσης της θέσης του κατηγορουμένου, εφόσον, ήδη, είχε αναγνωρισθεί η ως άνω ελαφρυντική περίσταση, ως ευεργετήματα, υπέρ του δεύτερου κατηγορουμένου, πρωτόδικα, με βάση την εκκαλούμενη απόφαση".

Ακολούθως, το Δικαστήριο κήρυξε ένοχο τον κατηγορούμενο ήδη αναιρεσείοντα, με το ακόλουθο διατακτικό:

"ΚΗΡΥΣΣΕΙ αυτόν ένοχο του ότι:

Στους παρακάτω τόπους και κατά τον παρακάτω χρόνο, ενεργώντας από κοινού κατόπιν συναπόφασης και με κοινό δόλο με τον συγκατηγορούμενο του Δ. Ι. του Η., από πρόθεση και χωρίς να έχει αποκτήσει την έξη της χρήσης ναρκωτικών και να μην μπορεί να την αποβάλλει με τις δικές του δυνάμεις, διακίνησε παράνομα ποσότητες ναρκωτικών ουσιών κατά την έννοια του Ν.4139/2013, δηλαδή ουσιών με διαφορετική χημική δομή και διαφορετική δράση στο κεντρικό νευρικό σύστημα και με κοινά χαρακτηριστικά γνωρίσματα τη μεταβολή της θυμικής κατάστασης του χρήστη και την πρόκληση εξάρτησης διαφορετικής φύσης, ψυχικής ή και σωματικής και ποικίλου βαθμού, καθώς και την ανακούφιση των χρονίως πασχόντων από τα συμπτώματα συγκεκριμένης νόσου, για την οποία αυτές κρίνονται ιατρικά επιβεβλημένες, που περιλαμβάνονται στον πίνακα Β' της παρ.2 του άρθρου 1 του Ν.3459/2006, με την ειδικότερη μορφή της κατοχής, καθώς κατείχαν, έχοντας τη φυσική εξουσίαση, ώστε, ενεργώντας, να μπορούν ανά πάσα στιγμή να διαπιστώνουν την ύπαρξη και κατά τη βούλησή τους να διαθέτουν πραγματικά, από κοινού, υπό την έννοια της κοινής δυνατότητας φυσικής εξουσίασης και της κοινής δυνατότητας να αναλάβουν οποτεδήποτε προς περαιτέρω διάθεση ποσότητες ναρκωτικών ουσιών και συγκεκριμένα:

α) στις 14-03-2019, στην Θεσσαλονίκη, ενεργώντας οι δύο τους από κοινού και κατόπιν συναπόφασης, κατείχαν α) εντός της οικίας του πρώτου κατηγορούμενου Ι. Δ. επί της οδού ... στην Χαριλάου Θεσσαλονίκης 1) οκτώ νάιλον δέματα, που περιείχαν ποσότητες ακατέργαστης κάνναβης, μικτού βάρους (2.074), (2.065), (2.068), (2.075), (2.068), (2.086), (2.075) και (1.098) γραμμαρίων, με τα αντίστοιχα περιτυλίγματα αυτών 2) τέσσερις νάιλον συσκευασίες, που περιείχαν ποσότητες ακατέργαστης κάνναβης, μικτού βάρους (206), (117), (18) και (10) γραμμαρίων, με τα αντίστοιχα περιτυλίγματα αυτών 3) μία αυτοσχέδια νάιλον συσκευασία, περιέχουσα ποσότητα ακατέργαστης κάνναβης σε φούντα, μικτού βάρους (508) γραμμαρίων, την οποία ακολούθους ο πρώτος κατηγορούμενος Ι. Δ. παρέδωσε στον δεύτερο κατηγορούμενο Κ. Ν., μετά από συνάντησή τους πλησίον της ανωτέρω οικίας του Ι. Δ., επί της οδού ... και β) εντός της οικίας του δεύτερου κατηγορουμένου Κ. Ν. επί της οδού ... στα Πεύκα Θεσσαλονίκης, ένα μικροδέμα κάνναβης (χασίς σε φούντα), μικτού βάρους (4,8) γραμμαρίων με το περιτύλιγμα.
β) στον παρακάτω τόπο και στον παρακάτω χρόνο από πρόθεση και χωρίς να έχει αποκτήσει την έξη της χρήσης ναρκωτικών και να μην μπορεί να την αποβάλλει με τις δικές του δυνάμεις, από κοινού, διακίνησαν παράνομα ναρκωτικά και δη καλλιεργούσαν φυτά του γένους της κάνναβης, τα οποία παράγουν ναρκωτικές ουσίες κατά την έννοια του Ν.4139/2013, δηλαδή ουσίες με διαφορετική χημική δομή και διαφορετική δράση στο κεντρικό νευρικό σύστημα και με κοινά χαρακτηριστικά γνωρίσματα τη μεταβολή της θυμικής κατάστασης του χρήστη και την πρόκληση εξάρτησης διαφορετικής φύσης, ψυχικής ή και σωματικής και ποικίλου βαθμού, καθώς και την ανακούφιση των χρονίως πασχόντων από τα συμπτώματα συγκεκριμένης νόσου, για την οποία αυτές κρίνονται ιατρικά επιβεβλημένες, που περιλαμβάνονται στον πίνακα Β' της παραγράφου 2 του άρθρου 1 του Ν.3459/2006. Ειδικότερα, εντός της οικίας του Ι. Δ. επί της οδού ... στην Χαριλάου Θεσσαλονίκης, σε ημερομηνία που δεν προσδιορίσθηκε επακριβώς κατά την ανάκριση, πάντως δε τουλάχιστον το τελευταίο τετράμηνο και μέχρι την σύλληψη τους στις 14-03-2019, ενεργώντας οι δύο τους από κοινού και κατόπιν συναπόφασης, καλλιεργούσαν επιμελώς -9- δενδρύλλια ινδικής κάνναβης, εντός ισάριθμων γλαστρών, τα οποία είχαν σπείρει επέβλεπαν και περιποιούνταν, με σκοπό την ταχύτερη και καλύτερη ανάπτυξή τους, χρησιμοποιώντας ένα αυτοσχέδιο σύστημα καλλιέργειας κάνναβης εσωτερικού χώρου, αποτελούμενο από μία λάμπα πυρακτώσεως αλογόνου, επενδυμένη με μεταλλική ιδιοκατασκευή συνοδευόμενη από μετασχηματιστή, στο οποίο (αυτοσχέδιο εργαστήριο) καλλιεργούσαν τα ανωτέρω δενδρύλλια. Τα ανωτέρω δε δενδρύλλια καλλιεργούσαν όχι για δική τους αποκλειστική χρήση, αλλά για την εντεύθεν παράνομη εμπορία και καθ' οιονδήποτε τρόπο διακίνηση των παραχθέντων εξ αυτών ναρκωτικών ουσιών, κατά τέτοιο μάλιστα τρόπο έτσι ώστε στις 14-03- 2019, όταν βρέθηκαν από τα αρμόδια αστυνομικά όργανα, αυτά βρισκόταν σε ανάπτυξη και είχαν ύψος από 7 έως 16 εκατοστών το καθένα.
Τις ανωτέρω ναρκωτικές ουσίες διακίνησε, με τις προπεριγραφόμενες μορφές, όχι για δική του αποκλειστικά χρήση, αλλά για την εντεύθεν παράνομη εμπορία και καθ' οιονδήποτε τρόπο διακίνησή τους.".

Με βάση τις παραδοχές αυτές το δευτεροβάθμιο Δικαστήριο δεν διέλαβε στην προσβαλλόμενη απόφαση, ως προς την ενοχή του κατηγορουμένου, ήδη αναιρεσείοντος, για την αξιόποινη πράξη της διακίνησης ναρκωτικών ουσιών, με τις μορφές της κατοχής ινδικής κάνναβης και της καλλιέργειας φυτών ινδικής κάνναβης κατά συναυτουργία, την απαιτούμενη από τις διατάξεις των άρθρων 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 ΚΠΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία. Ειδικότερα, όπως προκύπτει από το σκεπτικό σε συνδυασμό με το διατακτικό της προσβαλλόμενης απόφασης, που παραδεκτά αλληλοσυμπληρώνονται, δεν εκτίθενται με σαφήνεια και πληρότητα τα αποδειχθέντα πραγματικά περιστατικά, βάσει των οποίων το Δικαστήριο δέχθηκε ότι ο κατηγορούμενος, ήδη αναιρεσείων, συμμετείχε στην πράξη της κατοχής του συνόλου των 15.960 γραμμαρίων ινδικής κάνναβης, καθώς και στην καλλιέργεια 9 δενδρυλλίων ινδικής κάνναβης, αφού, σύμφωνα με τις προεκτεθείσες παραδοχές, στην κατοχή του βρέθηκε ποσότητα 502 γραμμαρίων και στην οικία του ποσότητα 4,8 γραμμαρίων ινδικής κάνναβης. Δεν εκτίθενται δε στην προσβαλλόμενη απόφαση τα αποδειχθέντα πραγματικά περιστατικά, με βάση τα οποία το Δικαστήριο δέχθηκε ότι ο αναιρεσείων συμμετείχε στην κατοχή και ειδικότερα στη φυσική εξουσίαση της υπόλοιπης, ποσότητας ινδικής κάνναβης, που βρέθηκε στην οικία του συγκατηγορουμένου του, καθώς και στην καλλιέργεια των εννέα δενδρυλλίων που καλλιεργούντο επίσης στην οικία του συγκατηγορουμένου του.

Περαιτέρω, ανεξαρτήτως της ύπαρξης ή μη αποδεικτικών στοιχείων, που εκτός από την απολογία του συγκατηγορουμένου του αναιρεσείοντος Δ. Ι. στο πρωτοβάθμιο Δικαστήριο, στηρίζουν την ενοχή του αναιρεσείοντος για την από κοινού διακίνηση ναρκωτικών ουσιών, (από την επισκόπηση της δικογραφίας τέτοια στοιχεία είναι η παραλαβή της ικανής ποσότητας των 502 γραμμαρίων ινδικής κάνναβης χωρίς χρήματα από τον πρώτο κατηγορούμενο Δ. Ι. εκ μέρους του αναιρεσείοντος, ο οποίος στο πρωτοβάθμιο Δικαστήριο κατέθεσε ότι "θα έδινα τα χρήματα ποσού 400 ευρώ, αλλά μας έπιασαν", η προσπάθεια διαφυγής του αναιρεσείοντος από τους αστυνομικούς που τον παρακολούθησαν, με οδήγηση αντίθετη σε μονόδρομο και η σθεναρή αντίστασή του κατά τη σύλληψή του, η πρωτόδικη κατάθεση του μάρτυρα αστυνομικού Β. Ζ. για το ότι το πιθανότερο ήταν ο Δ. Ι. να είχε αποθηκεύσει στην οικία του την μεγάλη ποσότητα ναρκωτικών ουσιών για λογαριασμό άλλου, ελλείψει οικονομικής δυνατότητάς του να αγοράσει τέτοια ποσότητα) το δευτεροβάθμιο Δικαστήριο, δεχόμενο κατά το σχηματισμό της κρίσης του για την ενοχή του κατηγορουμένου ήδη αναιρεσείοντος ότι αυτή (ενοχή) προκύπτει από την απολογία του συγκατηγορουμένου του στο πρωτοβάθμιο Δικαστήριο και από τις πληροφορίες των αστυνομικών για την οργανωμένη διακίνηση ναρκωτικών ουσιών, τις οποίες όμως δεν προσδιορίζει, διέλαβε ελλιπή αιτιολογία όσον αφορά το παραδεκτό των αποδεικτικών μέσων από τα οποία προέκυψαν τα πραγματικά περιστατικά, που στοιχειοθετούν την, ως άνω, αξιόποινη πράξη, δεδομένου ότι, σύμφωνα με τις νομικές σκέψεις που προεκτέθηκαν, μόνη η απολογία του συγκατηγορουμένου δεν μπορεί να ληφθεί υπόψη για την καταδίκη του κατηγορουμένου. Κατόπιν των παραπάνω, ο πρώτος λόγος αναίρεσης από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ του ΚΠΔ, με τον οποίο, κατά το αντίστοιχο σκέλος του, πλήττεται η προσβαλλόμενη απόφαση για έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας ως προς την κύρια επί της ενοχής απόφαση, είναι βάσιμος. Επομένως, κατά παραδοχή αυτού, μετά την οποία παρέλκει η έρευνα των λοιπών λόγων, πρέπει να αναιρεθεί ως προς τον αναιρεσείοντα η προσβαλλόμενη απόφαση και να παραπεμφθεί η υπόθεση για νέα συζήτηση στο ίδιο Δικαστήριο, που θα συγκροτηθεί από Δικαστές άλλους από εκείνους που δίκασαν προηγουμένως.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

- Αναιρεί ως προς τον αναιρεσείοντα τη με αριθ. 26/2023 απόφαση του Πενταμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης.

Παραπέμπει την υπόθεση για νέα συζήτηση στο ίδιο Δικαστήριο που θα συγκροτηθεί από Δικαστές άλλους από εκείνους που δίκασαν προηγουμένως.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 4 Ιουνίου 2025.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ Και τούτης αποχωρήσασας από την υπηρεσία η αρχαιότερη εν ενεργεία της συνθέσεως Αρεοπαγίτης

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του την 1η Δεκεμβρίου 2025.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

<< Επιστροφή