<< Επιστροφή

Αριθμός 158 /2026ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥB' Ποινικό Τμήμα ΔιακοπώνΣυγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ιωάννη Αποστολόπουλο, Προεδρεύων Αρεοπαγίτη, (ως αρχαιτότερο μέλος της συνθέσεως), Αικατερίνη Πατσιαρά, Γεώργιο Μικρούδη, Αθανάσιο Νικολόπουλο - Εισηγητή και Μαρία Τατσέλου, Αρεοπαγίτες.Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 2 Σεπτεμβρίου 2025, με την παρουσία της Αντεισαγγελέως του Αρείου Πάγου Αικατερίνης Ψύρη, και του Γραμματέως Χ. Α., για να δικάσει την αίτηση του Εισαγγελέως Πρωτοδικών Αθηνών, περί αναιρεσέως της υπ' αριθ. 2767/2025 του Α' Αυτοφώρου Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών. Με κατηγορούμενο τον Ι. Μ. του Π., κρατούμενου στο Κατάστημα Κράτησης Τριπόλεως, που δεν εμφανίσθηκε.Το Α' Αυτόφωρο Μονομελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και η Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου πρότεινε να γίνει δεκτή η από 26-5-2025 και με αριθμό .../2025 έκθεση αναιρέσεως του Εισαγγελέα Πρωτοδικών Αθηνών, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό .../2025.Αφού άκουσε Την Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να γίνει δεκτή η έκθεση αναίρεσης.ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟΗ κρινόμενη από ...-2025 (αριθ. εκθ. Καταθ: ...-2025) αίτηση της Εισαγγελέως Πρωτοδικών Αθηνών, για αναίρεση της καταχωρηθείσας στις 15-05-2025 στο οικείο ειδικό βιβλίο του άρθ. 473 § 3 ΚΠΔ, υπ' αριθ. ΑΑΜ 2767/2025 αποφάσεως του Α' Αυτοφώρου Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, περί καθορισμού συνολικής ποινής, έχει ασκηθεί νομότυπα και εμπρόθεσμα με δήλωση στο Γραμματέα του εκδόσαντος την απόφαση Δικαστηρίου, προβάλλοντας ως λόγο αναίρεσης την εσφαλμένη ερμηνεία ή εφαρμογή ουσιαστικών ποινικών διατάξεων. Είναι επομένως παραδεκτή κατά τα άρθρα 473 § 2,3, 474, 504 § 1, 505 παρ. 1β' και 507 ΚΠοινΔ και πρέπει να εξεταστεί περαιτέρω ως προς τη βασιμότητα του λόγου που προβάλλεται με αυτήν.Από τη διάταξη του άρθρου 510 παρ. 1 στοιχ. Ε' του ΚΠοινΔ προκύπτει ότι λόγο αναίρεσης της απόφασης αποτελεί η εσφαλμένη ερμηνεία ή εφαρμογή ουσιαστικής ποινικής διάταξης. Εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή ουσιαστικής ποινικής διάταξης υπάρχει όταν το δικαστήριο της ουσίας αποδίδει στην ερμηνευόμενη ή εφαρμοζόμενη ουσιαστική ποινική διάταξη διαφορετική έννοια από εκείνη που πραγματικά έχει ή όταν τα πραγματικά περιστατικά που δέχθηκε ότι αποδείχθηκαν, τα υπάγει σε διάταξη που δεν αρμόζει στη συγκεκριμένη περίπτωση, παραβιάζοντας έτσι ευθέως το νόμο (Α.Π.1516/2022, Α.Π. 85/2021, ΑΠ 799/2020). Περαιτέρω, κατά τη διάταξη του άρθρου 551 του ισχύοντος από την 1η-7-2019 νέου ΚΠοινΔ, οι διατάξεις του οποίου, κατά το μέρος που αφορούν στον καθορισμό συνολικής ποινής, είναι ουσιαστικές, "1. Αν πρόκειται να εκτελεστούν κατά του ίδιου προσώπου περισσότερες καταδικαστικές αποφάσεις για διαφορετικά εγκλήματα που συρρέουν, εφαρμόζονται οι ορισμοί του Ποινικού Κώδικα για τη συρροή. 2......3. Για τον καθορισμό της συνολικής ποινής, ως ποινή βάσης λαμβάνεται υπόψη η βαρύτερη από αυτές, σε περίπτωση δε ίσης διάρκειας αυτών λαμβάνεται υπόψη η νεότερη απόφαση. Αν μεταξύ των προς εκτέλεση αποφάσεων υπάρχει και απόφαση που αμετάκλητα έχει καθορίσει συνολική ποινή, για τον καθορισμό της νέας συνολικής ποινής λαμβάνεται ως βάση η καθορισθείσα συνολική ποινή, αν αυτή είναι βαρύτερη από τις ποινές που επιβλήθηκαν με τις άλλες αποφάσεις. Στην περίπτωση αυτή για τον καθορισμό της κατά την προηγούμενη παράγραφο αρμοδιότητας λαμβάνεται υπόψη και η απόφαση που έχει καθορίσει την συνολική ποινή. 4. Η αίτηση για καθορισμό συνολικής ποινής υποβάλλεται στον αρμόδιο εισαγγελέα αυτοπροσώπως ή από συνήγορο που έχει ειδική εντολή γι' αυτό. Εκείνος που καταδικάστηκε κλητεύεται και αν κρατείται, δεν προσάγεται στο δικαστήριο, μπορεί, όμως, να αντιπροσωπευθεί με συνήγορο διοριζόμενο κατά τους όρους του άρθρου 42 παρ. 2. 5. Το δικαστήριο αποφαίνεται αφού ακούσει τον καταδικασμένο ή τον συνήγορο του, αν είναι παρόντες, καθώς και τον εισαγγελέα. Κατά της απόφασης επιτρέπεται αναίρεση στον καταδικασμένο και τον εισαγγελέα". Από την ως άνω διάταξη του εδαφίου β' της παραγράφου 3 του παραπάνω άρθρου 551 του ΚΠοινΔ, συνάγεται ότι στην περίπτωση που μεταξύ των προς εκτέλεση αποφάσεων υπάρχει και απόφαση που αμετάκλητα έχει καθορίσει συνολική ποινή, για τον καθορισμό της νέας συνολικής ποινής λαμβάνεται ως βάση η καθορισθείσα συνολική ποινή, αν αυτή είναι βαρύτερη από τις ποινές που επιβλήθηκαν με τις άλλες αποφάσεις (Α.Π. 1516/2022, Α.Π. 1282/2016). Περαιτέρω, σύμφωνα με το άρθρο 94 παρ. 1 του νέου ΠΚ, "Κατά του υπαιτίου δύο ή περισσότερων εγκλημάτων που τελέστηκαν με περισσότερες πράξεις και τιμωρούνται με πρόσκαιρες στερητικές της ελευθερίας ποινές, επιβάλλεται, μετά την επιμέτρησή τους, συνολική ποινή, η οποία αποτελείται από τη βαρύτερη από τις συντρέχουσες ποινές επαυξημένη. Αν οι συντρέχουσες ποινές είναι του ίδιου είδους και ίσης διάρκειας, η συνολική ποινή σχηματίζεται με την επαύξηση μιας από αυτές. Η επαύξηση της βαρύτερης ποινής για κάθε μία από τις συντρέχουσες ποινές δεν μπορεί να είναι μεγαλύτερη από το ένα δεύτερο κάθε συντρέχουσας ποινής, ούτε μπορεί η συνολική ποινή να ξεπεράσει τα είκοσι έτη, όταν η βαρύτερη ποινή είναι κάθειρξη και τα οκτώ έτη όταν πρόκειται για φυλάκιση". Η διάταξη αυτή είναι ευμενέστερη, σε σχέση με την αντίστοιχη του ισχύσαντος μέχρι την 30η-6-2019 ΠΚ (αλλά και με την ισχύουσα από 1-5-2024 δυνάμει του άρθρου 18 του Ν. 5090/2024, με την οποία αυξήθηκαν τα ανώτατα όρια της συνολικής ποινής), καθόσον με αυτή: α) καταργήθηκε το ελάχιστο όριο επαύξησης της ποινής βάσης για κάθε συντρέχουσα ποινή, β) το ανώτατο όριο της επαύξησης μειώθηκε στο ένα δεύτερο, από τα τρία τέταρτα, κάθε συντρέχουσας ποινής και γ) μειώθηκαν τα ανώτατα όρια της συνολικής ποινής από τα είκοσι πέντε έτη στα είκοσι (έτη) στην περίπτωση της κάθειρξης και από τα δέκα έτη σε οκτώ (έτη) στην περίπτωση της φυλάκισης (Α.Π. 1516/2022, Α.Π. 4/2021, Α.Π. 971/ 2021). Εξάλλου, κατά τη διάταξη του άρθρου 97 του νέου ΠΚ, οι διατάξεις του άρθρου 94 παρ.1 Π.Κ. εφαρμόζονται και όταν κάποιος προτού εκτιθεί ολοκληρωτικά ή παραγραφεί ή χαριστεί η ποινή που του επιβλήθηκε για κάποια αξιόποινη πράξη, καταδικαστεί για άλλη αξιόποινη, οποτεδήποτε και αν τελέστηκε αυτή (Α.Π. 1516/2022).Στην προκείμενη περίπτωση, από την επιτρεπτή, για τις ανάγκες του αναιρετικού ελέγχου, επισκόπηση των εγγράφων της σχετικής δικογραφίας και της προσβαλλόμενης απόφασης, προκύπτουν τα ακόλουθα: Σε βάρος του Ι. Μ. του Π., γεννηθέντος στην Αθήνα την ....1963, κατοίκου ..., οδός ..., και ήδη κρατούμενου στο Σωφρονιστικό Κατάστημα ..., εκτελούνταν οι κάτωθι αποφάσεις: (1) η υπ’ αριθ. ΑΜΜ 1909/10-03-2025 συγχωνευτική απόφαση του A' Αυτοφώρου Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών (επί της οποίας εκδόθηκε η υπ' αριθ. 1527/2024 απόφαση του Αρείου Πάγου, με την οποία αναιρέθηκε η υπ' αριθ. ΑΜΜ 2195/24-05-2024 συγχωνευτική απόφαση του A' Αυτοφώρου Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών), με την οποία καθορίστηκε συνολική ποινή φυλάκισης είκοσι επτά (27) ετών, με εκτιτέα τα οκτώ (8) έτη, κατόπιν συγχώνευσης Α] της υπ' αριθ. ΒΑΜ 5222/08-08-2022 συγχωνευτικής απόφασης του Β' Αυτοφώρου Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, με την οποία συγχωνεύθηκαν οι παρακάτω αποφάσεις (α) η υπ' αριθμ. ΑΑΜ1386/2022 συγχωνευτική απόφαση του Α' Αυτόφωρου Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, στην οποία (ΑΑΜ 1386/2022) συγχωνεύθηκαν: i. υπ' αριθ. ΒΑΜ 2565/23-3-2019 απόφαση του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθήνας, όπως διορθώθηκε με την αριθ. ΜΜ 1958/27-3-2019 απόφαση του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθήνας, με την οποία καταδικάστηκε σε συνολική ποινή φυλάκισης είκοσι δύο (22) ετών και έξι (6)μηνών, εκτιτέα τα δέκα (10) έτη, ιι. η υπ' αριθμ. ΑΥΤ 1959/2018 απόφαση του Αυτόφωρου Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, ιιι. η υπ' αρίθμ. ΓΑΜ 2466/2018 απόφαση του Γ' Αυτόφωρου Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών και ιv. η υπ' αριθμ. ΜΠΑ 11647/2012 απόφαση του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών B] της υπ' αριθ. ΒΑΜ 116254/06-12-2017 απόφασης του B' Αυτοφώρου Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, με την οποία καταδικάστηκε σε ποινή φυλάκισης δεκαοκτώ (18) μηνών και Γ] της υπ' αριθ. ΒΑΜ 5210/04-05-2018 απόφασης του B' Αυτοφώρου Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, με την οποία καταδικάστηκε σε ποινή φυλάκισης ενός (1) έτους. Ειδικότερα με την υπ' αριθ. ΑΜΜ 1909/10-03-2025 συγχωνευτική απόφαση του A' Αυτοφώρου Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών καθορίστηκε συνολική ποινή φυλάκισης είκοσι επτά (27) ετών, με επαύξηση της βαρύτερης ως άνω ποινής φυλάκισης των είκοσι πέντε (25) ετών και εννέα (9) μηνών, κατά εννέα (9) μήνες από την υπ' αριθ, ΒΑΜ 5222/2022 συγχωνευτική απόφαση του Β' Αυτόφωρου Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, και κατά έξι (6) μήνες από την υπ' αριθ. ΒΑΜ 5210/04-05-2018 απόφαση του B' Αυτόφωρου Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, με εκτιτέα τα οκτώ (8) έτη. Και (2) η υπ' αριθ. ΓΑΜ 83698/22-09-2017 απόφαση του Γ' Αυτοφώρου Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, με την οποία καταδικάστηκε σε συνολική ποινή φυλάκισης δύο (2) ετών και τεσσάρων (4) μηνών. Με το υπ' αρ. πρωτ. ....2025 έγγραφο του Προϊσταμένου της Διεύθυνσης του Ειδικού Σωφρονιστικού Καταστήματος ..., όπου κρατείται ο ανωτέρω καταδικασθείς, ζητήθηκε η συγχώνευση των ανωτέρω ποινών, και η αίτηση αυτή εισήχθη ενώπιον του A' Αυτοφώρου Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών κατά τη δικάσιμο της 10.04.2025, το οποίο εξέδωσε την αναιρεσιβαλλόμενη υπ' αρ. ΑΑΜ 2767Ι10.04.2025 απόφασή του, με την οποία δέχθηκε, μεταξύ άλλων, τα εξής: "Στην προκείμενη περίπτωση, ο αιτών-καταδικασθείς, Ι. Μ. του Π., γεννηθείς, στις ....1963 στην Αθήνα, έχει καταδικαστεί: 1) Με την με αριθμ. ΑΑΜ 1909-10.3.2025 απόφαση του Α' Αυτόφωρου Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, σε συνολική ποινή φυλάκισης είκοσι επτά (27) ετών, 2) δυνάμει της υπ' αριθμ. ΒΑΜ 2565-23.03.2019 απόφασης του B' Αυτοφώρου Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών σε ποινή φυλάκισης είκοσι δύο (22) ετών και έξι (6) μηνών, 3) δυνάμει της υπ' αριθμ. ΑΥΤ 1959-01.06.2028 απόφασης του Αυτοφώρου τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών σε ποινή φυλάκισης δύο (2) ετών για την α' πράξη και σε ποινή φυλάκισης ενός(1) έτους για τη β' πράξη, 4) δυνάμει της υπ' αριθμ. ΓΑΜ 83698-22.09.2017 απόφασης του Γ' Αυτοφώρου Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών σε ποινή φυλάκισης δύο (2) ετών για την α' πράξη και σε ποινή φυλάκισης οκτώ (8) μηνών και σε χρηματική ποινή εξακοσίων(600) ευρώ για τη β' πράξη, 5) δυνάμει της υπ' αριθμ. ΒΑΜ 116254-06.12.2017 απόφασης του Β' Αυτοφώρου Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών σε ποινή φυλάκισης δέκα οκτώ(18) μηνών, 6) δυνάμει της υπ' αριθμ. ΜΠΑ 116471-22.12.2012 απόφασης του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, σε ποινή φυλάκισης δέκα οκτώ (18) μηνών, 7) δυνάμει της υπ αριθμ. ΒΑΜ 11843-11.10.2018 απόφασης του B' Αυτοφώρου Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών σε ποινή φυλάκισης ενός (1) έτους, 8) δυνάμει της υπ' αριθμ. 5210-4.5.2018 απόφασης του B' Αυτοφώρου Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών σε ποινή φυλάκισης δώδεκα (12) μηνών, καθώς και 9) δυνάμει της υπ' αριθμ. ΓΑΜ 2466- 28.3.2018 απόφασης του Γ' Αυτοφώρου Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών σε ποινή φυλάκισης δώδεκα (12) μηνών. Ο ανωτέρω καταδικασθείς με την από 10.4.2025 αίτησή του, ζήτησε τον κατ' άρθρ. 551 ΚΠΔ καθορισμό μιας συνολικής στερητικής της ελευθερίας ποινής. Η αίτηση αυτή είναι νόμιμη, στηριζόμενη στις διατάξεις των άρθρων άρθρο 551 παρ. 5 εδαφ. τελευταίο, σε συνδυασμό με τα άρθρα 94 και 97 του ΠΚ). Πρέπει δε να γίνει περαιτέρω δεκτή και να καθοριστεί σε βάρος του αιτούντος-καταδικασθέντος συνολική ποινή φυλάκισης σαράντα τριών (43) ετών και δέκα (10) μηνών αποτελούμενη από την βαρύτερη (συνολική) ποινή των είκοσι επτά (27) ετών, που του επιβλήθηκε με τη με αριθμό ΑΑΜ 1909-10.3.2025 απόφαση του A' Αυτόφωρου Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, ως ποινή βάσης, επαυξημένη κατά έντεκα (11) έτη από την συντρέχουσα ποινή των είκοσι δύο (22) ετών και έξι (6) μηνών, που του επιβλήθηκε με την ΒΑΜ 2565-23.03.2025 απόφαση του B' Αυτοφώρου Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, κατά ένα (1) έτος και έξι (6) μήνες από τις συντρέχουσες ποινές, που του επιβλήθηκαν με τη με αριθμό 1959-01.06.2028 απόφαση του Αυτοφώρου τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, κατά ένα (1) έτος από την συντρέχουσα ποινή των δύο (2) ετών και κατά τέσσερις(4) μήνες από την συντρέχουσα ποινή των οκτώ (8) μηνών, που του επιβλήθηκαν με την με αριθμό ΓΑΜ 83698-22.09.2017 απόφαση του Γ' Αυτοφώρου Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, κατά εννέα (9) μήνες από την συντρέχουσα ποινή των δέκα οκτώ (18) μηνών, που του επιβλήθηκε με την με αριθμό υπ' αριθμ. ΒΑΜ 116254-06.12.2017 απόφαση του B' Αυτοφώρου Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, κατά εννέα (9) μήνες από την συντρέχουσα ποινή των δέκα οκτώ (18) μηνών, που του επιβλήθηκε με την με αριθμό ΜΠΑ 116471-22.12.2012 απόφαση του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, κατά έξι (6) μήνες από την συντρέχουσα ποινή του ενός (1) έτους, που του επιβλήθηκε με την με αριθμό ΒΑΜ 11843-11.10.2018 απόφαση του B' Αυτοφώρου Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, κατά έξι (6) μήνες από την συντρέχουσα ποινή του ενός (1) έτους, που του επιβλήθηκε με την με αριθμό ΒΑΜ 5210-4.5.2018 απόφαση του Β' Αυτοφώρου Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών και κατά έξι (6) μήνες από την συντρέχουσα ποινή των δώδεκα (12) μηνών που του επιβλήθηκε για την a' πράξη, δυνάμει της υπ' αριθμ. ΓΑΜ2466-28.3.2018 απόφασης του Γ' Αυτοφώρου Μονομελούς Πλημμελειοδικείου. Πρέπει, επίσης, να οριστεί το ύψος της συνολικής εκτιτέας ποινής φυλάκισης στα δέκα (10) έτη". Με την προσβαλλόμενη απόφασή του το A' Αυτόφωρο Μονομελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών εσφαλμένα εφάρμοσε ουσιαστική διάταξη νόμου (άρθρο 510 παρ.1 περ. Ε' K.Π.Δ.) και συγκεκριμένα τη διάταξη του άρθρου 97 Π.K. που στη συγκεκριμένη περίπτωση παραπέμπει στην εφαρμογή του άρθρου 94 παρ. 1 Π.K., σε συνδυασμό με τη διάταξη του άρθρου 551 παρ. 3-1 K.Π.Δ., η δε εσφαλμένη εφαρμογή του είχε ως συνέπεια το σχηματισμό εσφαλμένης συνολικής ποινής φυλάκισης σαράντα τριών (43) ετών και δέκα (10) μηνών. Συγκεκριμένα κατά την επιμέτρηση των ποινών έλαβαν χώρα τα κάτωθι σφάλματα: Α]Εσφαλμένος υπολογισμός από το προαναφερθέν Δικαστήριο, με την υπ' αριθμ. 2767/2025 απόφαση του, διότι ενώ έλαβε ορθά, ως ποινή βάσης, την υπ' αριθμ. ΑΑΜ 1909/2025 συγχωνευτική απόφαση του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, και προσμέτρησε -ορθά- σε αυτή την υπ' αριθμ. ΓΑΜ 83698/2017 απόφαση του Γ' Αυτοφώρου Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, ακολούθως προσμέτρησε εσφαλμένως τις κάτωθι αποφάσεις: 1) την υπ' αριθμ. ΒΑΜ 2565/2019 απόφαση του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, που είχε συγχωνευθεί με την υπ' αριθ. ΒΑΜ 5222/2022 συγχωνευτική απόφαση του Β' Αυτοφώρου Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, η οποία (ΒΑΜ 5222/2022) λήφθηκε ως ποινή βάσης με την υπ' αριθμ. ΑΑΜ 1909/2025 συγχωνευτική απόφαση, συνεπώς δεν έπρεπε να προσμετρηθεί εκ νέου, 2) την υπ' αριθμ. ΑΥΤ 1959/2018 απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, που είχε συγχωνευθεί με την υπ' αριθμ. ΒΑΜ 5222/2022 συγχωνευτική απόφαση του Β' Αυτοφώρου Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, η οποία (ΒΑΜ 5222/2022) λήφθηκε ως ποινή βάσης με την υπ' αριθμ. ΑΑΜ 1909/2025 συγχωνευτική απόφαση, συνεπώς δεν έπρεπε να προσμετρηθεί εκ νέου, 3) την υπ' αριθμ. ΓΑΜ 2466/2018 απόφαση του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, που είχε συγχωνευθεί με την υπ' αριθμ. ΒΑΜ 5222/2022 συγχωνευτική απόφαση του Β' Αυτοφώρου Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, η οποία (ΒΑΜ 5222/2022) λήφθηκε ως ποινή βάσης με την υπ' αριθμ. ΑΑΜ 1909/2025 συγχωνευτική απόφαση, συνεπώς δεν έπρεπε να προσμετρηθεί εκ νέου, 4) την υπ' αριθμ. ΜΠΑ 116471/2012 απόφαση του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, που είχε συγχωνευθεί με την υπ' αριθμ. ΒΑΜ 5222/2022 συγχωνευτική απόφαση του Β' Αυτοφώρου Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, η οποία (ΒΑΜ 5222/2022) λήφθηκε ως ποινή βάσης με την υπ' αριθμ. ΑΑΜ 1909/2025 συγχωνευτική απόφαση, συνεπώς δεν έπρεπε να προσμετρηθεί εκ νέου, 5)την υπ' αριθμ. ΒΑΜ 11843/2018 απόφαση του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, που είχε συγχωνευθεί με την υπ' αριθμ. ΒΑΜ 5222/2022 συγχωνευτική απόφαση του Β' Αυτοφώρου Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, η οποία (ΒΑΜ 5222/2022) λήφθηκε ως ποινή βάσης με την υπ' αριθμ. ΑΑΜ 1909/2025 συγχωνευτική απόφαση, συνεπώς δεν έπρεπε να προσμετρηθεί εκ νέου, 6) την υπ' αριθμ. ΒΑΜ 116254/2017 απόφαση του Β' Αυτοφώρου Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, που είχε συγχωνευθεί με την υπ' αριθμ. ΑΑΜ 1909/2025 συγχωνευτική απόφαση, συνεπώς δεν έπρεπε να προσμετρηθεί εκ νέου και 7) την υπ' αριθμ. ΒΑΜ 5210/2018 απόφαση του Β' Αυτοφώρου Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, που είχε συγχωνευθεί με την υπ' αριθμ. ΑΑΜ 1909/2025 συγχωνευτική απόφαση, και συνεπώς δεν έπρεπε να προσμετρηθεί εκ νέου.Επομένως, το δικάσαν Δικαστήριο (Α' Αυτόφωρο Μονομελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών) που έκρινε, κατ' εφαρμογή των άρθρων 94 παρ. 1, 97 του ΠΚ και 551 παρ.1 και 3 του Κ.Ποιν.Δ., και καθόρισε κατά τα προαναφερθέντα τη συνολική ποινή σε 43 έτη και 10 μήνες, προβαίνοντας στη συγχώνευση των παραπάνω ποινών με τον παραπάνω τρόπο, δεν ερμήνευσε ούτε εφάρμοσε ορθά τις άνω ουσιαστικές ποινικές διατάξεις και είναι βάσιμος ο μοναδικός από το άρθρο 510 παρ.1 στοιχ. Ε' Κ.Ποιν.Δ. λόγος αναίρεσης, με τον οποίο πλήττεται η προσβαλλόμενη απόφαση για εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή των προδιαληφθεισών διατάξεων. Συνακόλουθα, πρέπει να γίνει δεκτή ως βάσιμη κατ' ουσίαν η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης του Εισαγγελέα Πρωτοδικών Αθηνών, να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη υπ' αριθ. ΑΑΜ 2767/2025 απόφαση του Α' Αυτοφώρου Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, περί καθορισμού, κατά συγχώνευση, συνολικής στερητικής της ελευθερίας ποινής για τον κατάδικο Ι. Μ. του Π. και να παραπεμφθεί, σύμφωνα με το άρθρο 519 του ΚΠΔ, η υπόθεση, για νέα κρίση στο ίδιο Δικαστήριο, αφού είναι δυνατή η συγκρότησή του από άλλο Δικαστή, εκτός από εκείνον που δίκασε προηγουμένως την υπόθεση.ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣΑναιρεί την υπ' αριθ. ΑΑΜ 2767/2025 απόφαση του Α' Αυτοφώρου Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών.Παραπέμπει την υπόθεση για νέα συζήτηση στο ίδιο Δικαστήριο που θα συγκροτηθεί από άλλον Δικαστή, εκτός εκείνου που δίκασε προηγουμένως.Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 11 Σεπτεμβρίου 2025. Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ ΑΡΕΟΠΑΓΊΤΗΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ Και τούτου κωλυομένου η αρχαιότερη της συνθέσεως ΑρεοπαγίτηςΔημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 5 Φεβρουαρίου 2026.Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

<< Επιστροφή